What do you think?
Rate this book
مردی که نرفته است برمیگردد
کتاب مردی که نرفته است، برمیگردد، ترکیبی از دو هنری است که هرگز مرز و محدودهای برای خودش قائل نبوده است. شعر و عکاسی. در کتاب مردی که نرفته است، برمیگردد رباعیهای سیدمهدی موسوی را میخوانیم. رباعیهایی که به چاشنی عکسهای محمدصادق یارحمیدی مزین شده است. با ورق زدن کتاب مردی که نرفته است، برمیگردد اشعاری زیبا، خوشخوان و دلنشین میخوانیم که در کنار عکسها رنگ و بویی تازه و بدیع به خود گرفتهاند.
- GenresPoetry
95 pages, Paperback
First published January 1, 2013
5 people are currently reading
111 people want to read
About the author
سید مهدی موسوی
20 books181 followersسید مهدی موسوی (زاده ۱۳۵۵ در تهران) شاعر و نویسنده ایرانی و بنیانگذار جریانی به نام «غزل پست مدرن» در ایران است شعرهای او علی رغم محبوبیت در بین جوانان در دهه هفتاد و هشتاد، با مخالفت حکومت روبرو بود که منجر به بارها بازداشت و حکم نه سال زندان و ۹۹ ضربه شلاق برای او شد.
از آثار مطرح او میتوان کتاب «فرشتهها خودکشی کردند» را نام برد. یکی از فعالیتهای مهم او ایجاد کارگاههای شعر و داستان در شهرهای مختلف ایران نظیر کرج، تهران، شاهرود، مشهد و... در طی سالهای ۱۳۷۶ تا سال ۱۳۸۸ بودهاست، که همین مسئله را عامل محبوبیت او در آن مقطع زمانی برمیشمرند. از شاگردان او می توان به فاطمه اختصاری، محسن عاصی، محمد حسینی مقدم، الهام میزبان، مونا زنده دل، آناهیتا اوستایی و حامد داراب اشاره نمود. کارگاههای او پس از دستگیری اش در سال ۱۳۸۹ تعطیل شد.
همچنین او در سالهای ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ سردبیری نشریهٔ «همین فردا بود» را به عهده داشت
خوانندگان بسیاری همچون ستار، آرش سبحانی، حامد نیکپی، رعنا منصور، شاهین نجفی، نوید زردی و آریا آرامنژاد اشعار او را به صورت موزیک اجرا کردهاند.
از آثار مطرح او میتوان کتاب «فرشتهها خودکشی کردند» را نام برد. یکی از فعالیتهای مهم او ایجاد کارگاههای شعر و داستان در شهرهای مختلف ایران نظیر کرج، تهران، شاهرود، مشهد و... در طی سالهای ۱۳۷۶ تا سال ۱۳۸۸ بودهاست، که همین مسئله را عامل محبوبیت او در آن مقطع زمانی برمیشمرند. از شاگردان او می توان به فاطمه اختصاری، محسن عاصی، محمد حسینی مقدم، الهام میزبان، مونا زنده دل، آناهیتا اوستایی و حامد داراب اشاره نمود. کارگاههای او پس از دستگیری اش در سال ۱۳۸۹ تعطیل شد.
همچنین او در سالهای ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ سردبیری نشریهٔ «همین فردا بود» را به عهده داشت
خوانندگان بسیاری همچون ستار، آرش سبحانی، حامد نیکپی، رعنا منصور، شاهین نجفی، نوید زردی و آریا آرامنژاد اشعار او را به صورت موزیک اجرا کردهاند.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
October 3, 2015
اوّلاً که، بیشتر عکسا بهرباعیهای خودشون مربوط نبودن. این خیلی بده؛ یا نباید اصن تصویر و تصویرپردازی رو وسط کشوند، یا اینکه تصویر واقعاً مکمِّل شعر واقع بشه؛ نهاینکه بیشتر خواننده رو گیج کنه. دوم، راستش من غزلهای آقای موسوی رو خیلی خیلی خیلی خیلی بیشتر میپسندم.. شاید درست نباشه که اینطور بگم. ولی در رباعی، چندان توانا و صاحب سبک نیستن. رباعی بهنظرم سختترین قالب شعری پارسیه؛ ازیننظر که نیاز بهبالاترین حدّ ایجاز داره، وزنش میتونه خیلی شکننده باشه، مفهومش کاملاً با دیگر مفاهیم قالبهای شعری فرق میکنه و حتّی تکنیک ویژهای میطلبه؛ چون در واقع، سهمصرع ِ مقدّمهگون داره و مصرع آخری که ضربه میزنه و پیامشـو کامل میکنه. این چیزی هس که ما از یهرباعی خوب و قوی، انتظار داریم. ولی حقیقتاً چنین چیزی رو در رباعیهای ایشون نمیدیدیم. بعضاً مصرع آخر، هیچربطی بهتصویرسازی و مفهوم سهمصرع ِ قبلش نداشت. ابتکاراتی که ایشون در حوزهی غزل بهخرج میدن، در رباعی ازشون خبری نیس. و این یعنی مخاطب با رباعیات جا نیوفتاده، سر و کار داره و طبعاً نمیتونه خیلی باهاشون همراهی کنه. همچنین احساس میکردم بعضی جاها وزن خیلی بهم میریزه. البتّه چون من تسلّط کافی بر وزن و اختیارات رباعی ندارم، شاید درست نباشه اینـو بگم. ولی حتّی بهعنوان یهخوانندهی عادّیای که درکی از وزن رباعی نداره، نباید ضربآهنگ رو احساس کنم؟ گاهی اینضربآهنگ خیلی سنگین میشد. من فک میکردم شاید واسه اینهکه گوشم بهبرخی از اوزان رباعی، عادت نکرده. امّا وختی هم تقطیع کردم، سر در نیووردم. بازم میگم؛ شاید اینقسمت، مشکل از خودم باشه. ولی بههر حال، وزن باید برای خواننده جا بیوفته؛ چه از اسالیب رباعی سر در بیاره، چه نیاره.
March 17, 2022
از کل کتاب همین قسمتهای یادگاری رو دوست داشتم. عکسها رو هم چندان دوست نداشتم.
--------------------
یادگاری از کتاب:
دلتنگترین آدم اینجا هستم
دلخستهترین خستهی دنیا هستم.
...
شب میرود و دوباره شب میآید.
...
میگفت که کل قصهام بود همین:
فواره به اوج رفت و پایین آمد
...
یک سال شد و یک شب دلخواه نداشت
شب بودم و آسمانتان ماه نداشت
...
فردا من و تو باز هم تاریک است
...
خورشید مردد است، کمرنگ شده
...
انگار که حال و روز دنیا خوش نیست
شاید که دلت برای من تنگ شده
--------------------
یادگاری از کتاب:
دلتنگترین آدم اینجا هستم
دلخستهترین خستهی دنیا هستم.
...
شب میرود و دوباره شب میآید.
...
میگفت که کل قصهام بود همین:
فواره به اوج رفت و پایین آمد
...
یک سال شد و یک شب دلخواه نداشت
شب بودم و آسمانتان ماه نداشت
...
فردا من و تو باز هم تاریک است
...
خورشید مردد است، کمرنگ شده
...
انگار که حال و روز دنیا خوش نیست
شاید که دلت برای من تنگ شده
September 11, 2016
میخام دو و نیم بدم.
چیزی که شعر رو برام قشنگ میکنه، کیفیتی هست که میخام اسمشو بزارم شاعرانگی. مثلن اینکه از اتفاقای روزمره اطرافمون یه شاعر میاد تعابیر جالب درمیاره. نه قشنگ. میتونه قشنگ باشه و از عاشقی و لطافت بگه، میتونه زشت و از تنهایی و غم و جنگ!
اما این کتاب رباعی هایی که داشت، خیلی اشکار بود. ینی چیز هایی خام در زندگی رو میگرفت اما هیج فرایندی روش انجام نمیداد. از هقهق زن فقط به هقهق زن میرسیدیم. نه چیز دیگه ای. البته این که بگم همه شعراش کم مایه بود قطعن بیادبی منو میرسونه. توش شعر های قشنگی هم بود که به فکر ببره. اما فقط برای پنج ثانیه.
خوب بود، اما نه خیلی لذتبخش.
انتظار دیگه ای از شعر دارم. حالا میخاد انتظار درستی باشه یا نه.
*و این صرفن یک نظر شخصیست!
چیزی که شعر رو برام قشنگ میکنه، کیفیتی هست که میخام اسمشو بزارم شاعرانگی. مثلن اینکه از اتفاقای روزمره اطرافمون یه شاعر میاد تعابیر جالب درمیاره. نه قشنگ. میتونه قشنگ باشه و از عاشقی و لطافت بگه، میتونه زشت و از تنهایی و غم و جنگ!
اما این کتاب رباعی هایی که داشت، خیلی اشکار بود. ینی چیز هایی خام در زندگی رو میگرفت اما هیج فرایندی روش انجام نمیداد. از هقهق زن فقط به هقهق زن میرسیدیم. نه چیز دیگه ای. البته این که بگم همه شعراش کم مایه بود قطعن بیادبی منو میرسونه. توش شعر های قشنگی هم بود که به فکر ببره. اما فقط برای پنج ثانیه.
خوب بود، اما نه خیلی لذتبخش.
انتظار دیگه ای از شعر دارم. حالا میخاد انتظار درستی باشه یا نه.
*و این صرفن یک نظر شخصیست!
September 13, 2021
عکسها رو خیلی دوست داشتم..
July 27, 2013
نباید انتظار داشت همه ی اشعار یک شاعر زیبا باشه و به دل بنشینه،با اینکه در اکثر عکسها و شعر ها یکجور بدبینی فلسفی هم دیده می شد، در لابه لای
:عکس ها و رباعیات، یکی دو عکس و رباعی زیبا هم بود.
یک شب که به ماه روشنش می ارزید
روحی که به آزار تنش می ارزید
بگذار بگویند که او مرد نبود
این عشق به گریه کردنش می ارزید
:عکس ها و رباعیات، یکی دو عکس و رباعی زیبا هم بود.
یک شب که به ماه روشنش می ارزید
روحی که به آزار تنش می ارزید
بگذار بگویند که او مرد نبود
این عشق به گریه کردنش می ارزید
August 21, 2021
یه سه ستاره به معنای واقعی!
شعرها نسبت به شعرهای دیگهی مهدی موسوی که قبلا خوندم خیلی ضعیف بود و یک سری جاها اصلا به عکسها نمیخورد. البته که چندتا شعر خوب هم داشت، ولی در حالت کل عکسها رو بیشتر از شعرها دوست داشتم.
شروع: شنبه 1400.5.30 - ساعت 9:40 شب
پایان: یکشنبه 1400.5.31 - ساعت 1:55 نصف شب
امتیاز: 3 ستاره
شعرها نسبت به شعرهای دیگهی مهدی موسوی که قبلا خوندم خیلی ضعیف بود و یک سری جاها اصلا به عکسها نمیخورد. البته که چندتا شعر خوب هم داشت، ولی در حالت کل عکسها رو بیشتر از شعرها دوست داشتم.
شروع: شنبه 1400.5.30 - ساعت 9:40 شب
پایان: یکشنبه 1400.5.31 - ساعت 1:55 نصف شب
امتیاز: 3 ستاره
December 6, 2022
دلتنگ ترین آدمِ اینجا هستم
دل خسته ترین خسته ی دنیا هستم
من هستم و من هستم و من هستم و من
ای تنهایی! چقدر تنها هستم.
*************
شب بود و ترافیک و غمِ سنگینی
شب بود و ترافیک و غمِ سنگینی
مردی خود را دو بار پایین انداخت
از رویِ پلِ هواییِ غمگینی.
دل خسته ترین خسته ی دنیا هستم
من هستم و من هستم و من هستم و من
ای تنهایی! چقدر تنها هستم.
*************
شب بود و ترافیک و غمِ سنگینی
شب بود و ترافیک و غمِ سنگینی
مردی خود را دو بار پایین انداخت
از رویِ پلِ هواییِ غمگینی.
August 29, 2017
قبری ست که از خانه ی من شیک تر است
دیوانگی اش قابلِ تبریک تر است
من مطمئنم که قاتلم خواهد بود
آن کس که به من از همه نزدیک تر است
دیوانگی اش قابلِ تبریک تر است
من مطمئنم که قاتلم خواهد بود
آن کس که به من از همه نزدیک تر است
November 15, 2018
دوسش داشتم
March 9, 2018
سرباز نه کشت هیچکس را و نه مُرد!
نه دل به شبِ گلوله و مرگ سپرد
تنها به بغل گرفت عکسی را... بعد
یک پارچه سفید را بالا برد
نه دل به شبِ گلوله و مرگ سپرد
تنها به بغل گرفت عکسی را... بعد
یک پارچه سفید را بالا برد
Read
September 9, 2015خورشید مردّد است، کمرنگ شده
هر چیز که دست می زنم سنگ شده
انگار که حال و روز دنیا خوش نیست
شاید که دلت برای من تنگ شده
هر چیز که دست می زنم سنگ شده
انگار که حال و روز دنیا خوش نیست
شاید که دلت برای من تنگ شده
August 13, 2015
این شعرها جزو کارهای معمولی مهدی موسوی هستش و نمیتونید ویژگی خاصی رُ در این شعرها بیابید.عکسهای کتاب زیباست ولی هماهنگی زیادی با شعرها نداره.جز تم غم و ناامیدی که رابط عکسهای سیاه سفید این کتاب با شعرها هستش.
April 13, 2021
دارد چشمی که نیست تر می گردد
یک شب که نیامده سحر می گردد
این نامه ی ننوشته اگر پست شود
مردی که نرفته است برمی گردد
________
یک سمت تویی و عشق: مرگی ساده
یک سمت جهان به قتل من آماده!
ّ می ترسم! مثل بچه گنجشکی که
ّ در دست دو بچه ی شرور افتاده
.
می خواست بگوید که... [شب و گریه ی مرد]
می خواست بگوید که... [سکوتی از درد]
ِ گفتند به ما که لال مادرزاد است
این قاصدکی که باد با خود آورد
___________
خواستم داد شوم... گرچه لبم دوخته است
خودم و جدّم و جدّ پدرم سوخته است
خواستم جیغ شوم، گریه ی بی شرط شوم
خواستم از همه ی مرحله ها پرت شوم
وسط گریه ی من رقص جنوبی کردیم
کامپیوتر شدم و بازی ِ خوبی کردیم
کسی از گوشی مشغول، به من می خندید
آخر مرحله شد، غول به من می خندید!
دل به تغییر، به تحقیر، به زندان دادم
وسط تلویزیون باختم و جان دادم
یک نفر، از وسط کوچه صدا کرد مرا
بازی مسخره ای بود... رها کرد مرا!
با خودم، با همه، با ترس تو مخلوط شدم
شوت بودم! که به بازی بدی شوت شدم!!
خشم و توپیدن من! در پی ِ یاری تازه
ترس گل دادن تو در وسط ِ دروازه
آنچه می رفت و نمی رفت فرو... من بودم!
حافظ ِ اینهمه اسرار ِ مگو، من بودم
«آفرین بر نظر ِ لطف ِ خطاپوشش» بود
یک نفر، آن طرف ِ گوشی ِ خاموشش بود
از تحمّل که گذشتم به تحمّل خوردم
دردم این بود که از یار ِ خودی گل خوردم!
حرفی از عقل ِ بداندیش به یک مست زدند
باختم! آخر بازی، همگی دست زدند
از تو آغاز شدم تا که به پایان برسم
رفتم از کوچه که شاید به خیابان برسم
_________
اگر که درد، از این گریه تا عصب برسد
اگر که عشق، لبالب شود به لب برسد
که سال ها بدوی، قبل خط ّ پایانی
یواش سایه ی یک مرد از عقب ��رسد
شبانه گریه کنی تا دوباره صبح شود
که صبح گریه کنی تا دوباره شب برسد!
که هی سه نقطه بچینی اگر... ولی... شاید...
کسی نمی آید، نه! کسی نمی آید
یک شب که نیامده سحر می گردد
این نامه ی ننوشته اگر پست شود
مردی که نرفته است برمی گردد
________
یک سمت تویی و عشق: مرگی ساده
یک سمت جهان به قتل من آماده!
ّ می ترسم! مثل بچه گنجشکی که
ّ در دست دو بچه ی شرور افتاده
.
می خواست بگوید که... [شب و گریه ی مرد]
می خواست بگوید که... [سکوتی از درد]
ِ گفتند به ما که لال مادرزاد است
این قاصدکی که باد با خود آورد
___________
خواستم داد شوم... گرچه لبم دوخته است
خودم و جدّم و جدّ پدرم سوخته است
خواستم جیغ شوم، گریه ی بی شرط شوم
خواستم از همه ی مرحله ها پرت شوم
وسط گریه ی من رقص جنوبی کردیم
کامپیوتر شدم و بازی ِ خوبی کردیم
کسی از گوشی مشغول، به من می خندید
آخر مرحله شد، غول به من می خندید!
دل به تغییر، به تحقیر، به زندان دادم
وسط تلویزیون باختم و جان دادم
یک نفر، از وسط کوچه صدا کرد مرا
بازی مسخره ای بود... رها کرد مرا!
با خودم، با همه، با ترس تو مخلوط شدم
شوت بودم! که به بازی بدی شوت شدم!!
خشم و توپیدن من! در پی ِ یاری تازه
ترس گل دادن تو در وسط ِ دروازه
آنچه می رفت و نمی رفت فرو... من بودم!
حافظ ِ اینهمه اسرار ِ مگو، من بودم
«آفرین بر نظر ِ لطف ِ خطاپوشش» بود
یک نفر، آن طرف ِ گوشی ِ خاموشش بود
از تحمّل که گذشتم به تحمّل خوردم
دردم این بود که از یار ِ خودی گل خوردم!
حرفی از عقل ِ بداندیش به یک مست زدند
باختم! آخر بازی، همگی دست زدند
از تو آغاز شدم تا که به پایان برسم
رفتم از کوچه که شاید به خیابان برسم
_________
اگر که درد، از این گریه تا عصب برسد
اگر که عشق، لبالب شود به لب برسد
که سال ها بدوی، قبل خط ّ پایانی
یواش سایه ی یک مرد از عقب ��رسد
شبانه گریه کنی تا دوباره صبح شود
که صبح گریه کنی تا دوباره شب برسد!
که هی سه نقطه بچینی اگر... ولی... شاید...
کسی نمی آید، نه! کسی نمی آید
December 14, 2020
رباعیها خوب بود ولی عکسها خیلی گلدرشت انتخاب شده بود.
December 23, 2020
از مهر و محبت شما میترسم
ثابت شده است عاشقی چیزِ بدیست
(3.5)
ثابت شده است عاشقی چیزِ بدیست
(3.5)
January 4, 2026
به نظر من هیچ هماهنگی بین شعر و عکس ها وجود نداشت
May 21, 2013
حتی ارزش یک بار خواندن هم ندارد
Displaying 1 - 17 of 17 reviews