Ik vind het lastig om helder te krijgen wat ik nou eigenlijk van dit boek vind.
Mijn moeder probeert al minstens een decennium om me dit boek te laten lezen. Zelf zou ik dit niet zo snel hebben opgepakt. Allereerst hanteer ik de regel dat ik van oorsprong Engelse boeken in het Engels moet lezen, in plaats van een Nederlandse vertaling. Daarnaast vind ik het echte leven vaak al deprimerend genoeg, waarom zou ik er in mijn vrije tijd dan ook nog over lezen? Ik heb veel liever fantasy of verhalen die zich ver in het verleden afspelen. Juist omdat ik me persoonlijk niet met de wereld in dergelijke verhalen kan identificeren, trekken deze me aan.
Maar goed. Ik heb dit boek inmiddels gelezen en mijn moeder wil ongetwijfeld weten wat ik ervan vind, dus schrijf ik toch maar een review. In het Nederlands, zowaar. Dat we het nog mochten meemaken.
Wat betreft van het zetten van de sfeer en het creëren van realistische, overtuigende karakters is de schrijfster wat mij betreft zeker geslaagd. De grote culturele verschillen tussen India en het VK en de worsteling van Mahesh om zich te distantiëren van het stereotype van een migrant komen sterk naar voren, maar vrij subtiel. Het is aan de lezer zelf om deze te zien. Ik vond de wisselingen van perspectief telkens erg interessant, alsook de inzichten die ze gaven in de motivaties van respectievelijk Rumi, Mahesh en Shreene. Dat is nou juist het schrijnende in het hele verhaal: ze doen elk op hun eigen manier zo veel moeite voor hetgeen volgens hen het best is voor de ander, terwijl dit, als buitenstaander gezien, juist totaal niet zo is. Het moment waarop Rumi in de examenzaal zit en zich beseft, "dit is mijn leven niet," is misschien het krachtigste gedeelte in het boek. Ondanks haar isolatie en de eenzijdige idealen die ze vanuit haar gezin meekrijgt, lukte het haar om zelfstandig die conclusie te trekken en actie te ondernemen.
Nu deze review toch al zo lang is, laten we het ook gelijk maar even over de vertaling gaan hebben. Ik heb het originele Engelse boek niet ingezien, dus ik kan de kwaliteit van de vertaling niet volledig beoordelen. Toch vielen me hierin een aantal dingen op, die me doen afvragen of ik zelf simpelweg te veel Engelstalige fantasy lees en te weinig Nederlandse fictie, of dat het echt aan de vertaling ligt. Meerdere keren vond ik zinnen onnodig ingewikkeld en lang, waardoor het soms meerdere pogingen kostte om te achterhalen of ze gewoon wollig waren of daadwerkelijk structureel incorrect. Dit had in veel gevallen eenvoudig kunnen worden opgelost door zinnen te splitsen of opnieuw te structureren. Ook de veelgebruikte Oxford komma had op die manier vaak vermeden kunnen worden, maar over de eventuele noodzaak hiervan worden tot op de dag van vandaag nog debatten gevoerd, dus zal ik het daar verder maar niet meer over hebben.
Al met al denk ik dat dit, objectief gezien, een goed boek is. De wereld en karakters zijn relateerbaar en realistisch. Het boek leest redelijk makkelijk weg, al is het ook makkelijk om weg te zinken in alle wollige zinnen. Technisch gezien zou ik dit boek dus 4,5 sterren moeten toekennen, ware het niet dat een beoordeling uit nog een element bestaat: heb ik ervan genoten om dit te lezen? Ik weet het niet. Het verhaal zette me aan het denken en ik wilde telkens verder lezen, maar tegelijkertijd vond ik het deprimerend en kwam een thema dat voor mij persoonlijk vrij lastig is prominent naar voren. Om die reden maak ik er toch 3,5 sterren van, naar boven afgerond dus 4.