A Clearer View: New Insights into the Sudbury School Model

by Daniel Greenberg

To celebrate the school’s 30th anniversary, a series of six talks was presented showing how the people who struggled to implement this new educational model deepened their understanding of topics such as play, conversation, and democracy. This wonderful book packs a big punch in a little volume. It is particularly valuable for parents considering Sudbury education for their children.

Genres: Education, Nonfiction

145 pages, Paperback

First published March 1, 2000

About the author

Daniel A. Greenberg (born c. 1934), one of the founders of the Sudbury Valley School, has published several books on the Sudbury model of school organization, and has been described by Sudbury Valley School trustee Peter Gray as the "principal philosopher" among its founders. He is a former physics professor at Columbia University, and is described by Lois Holzman as the school's "chief 'philosophical writer'".

Reviews

[nAeEMak نعیمک]

وقتی کتاب «سادبری» از نشر کرگدن را خواندم خیلی برایم جالب بود. مخصوصاً اینکه ایده‌ای را داشتند که انگار هیچ وقت به ذهن من نرسیده بود و بالاخره آن گمشده‌ام را پیدا کرده بودم و خب، ترجمۀ این کتاب هم برای من خیلی خوشحال‌کننده بود. کتاب چند فصل کوتاه است که انگار دارد دوباره از سادبری و تجربه‌اش می‌گوید. تجربه‌ای که حالا شفا‌ف‌تر هم شده و مرورش می‌تواند باحال باشد اما همین‌ جا است که برایم کتاب خیلی ترسناک می‌شود. فصل‌هایی از کتاب شبیه این است که هر چی دوست داشتند به چیزهای دیگری ربط دادند و در واقع چیزهایی که برایشان جالب بوده را به مفاهیمی تبدیل کردند که لزوماً معنایشان آن نمی‌شود. اگر بخواهم مثال بزنم همان فصل اول این اتفاق بیفتد. نویسنده از «بازی» مفهومی ارائه نمی‌دهد. بلکه چیزی را که می‌خواهد که اتفاقاً خیلی هم سوراخ دارد و انگار کلی ریزه‌کاری‌اش را نمی‌بیند تبدیل به تعریف «بازی» می‌کند و اساساً مفهوم بازی را برای خودش می‌کند. مفهومی که مهم‌ترین اشکالش این است که خیلی چیزها را نادیده می‌گیرد و حتی سوال‌هایی که از خودش هم می‌شود را دقیق توضیح نمی‌دهد و ماستمالی می‌کند. در فصل دموکراسی هم همین اتفاق می‌افتد و جوری از دموکراسی امریکایی حرف می‌زند که انگار در یک سیارۀ دیگر زندگی‌ کرده و انگار دارد زورکی دموکراسی می‌سازد که در واقع این طوری نیست و حتی لازم نیست این طوری برخورد کند ولی برای من شبیه تبلیغات نظام بود که ما اِل هستیم و بِل هستیم. خیلی فصل‌های ناراحت‌کننده‌ای بود چون خیلی ساده‌انگارانه داشت مفهوم را می‌گفت و این نادیده گرفتن برای من ترسناک بود چون می‌تواند برای خود من هم اتفاق بیفتد و هر چیزی که می‌خواهم را بچپانم در یک چیزی و تعریف شخصی‌ام را ارائه بدهم. و خب، برایم خیلی هم عجیب بود.
فصل‌های دیگر کتاب اما خیلی خوب نوشته شدند و واقعاً کمک‌کننده هستند و به چیزهایی پرداختند که هنوز هم در آموزش ما مغفول است که می‌شود «گفت‌و‌گو» و «تنوع سنی» و خواندنش حتماً آموزنده است اما می‌خواهم به درخشان‌ترین فصل کتاب یعنی «والدین» بپردازم که یکی از مناقشه‌برانگیزترین وجوه هر مدرسه‌ای است که هنوز هم حل نشده و انگار اینجا خیلی خوب توانسته مفهوم را باز کند. در واقع از «تناقض» والدگری حرف می‌زند و بعد از سال‌ها که همیشه والدین را یکی از دشمنان آموزش می‌دیدم بالاخره اینجا با آن‌ها به صلح رسیدم و توانستم آن جایی را پیدا کنم که بله، والدین یکی از ضلع‌های مدرسه هستند که تقریباً در آموزش ما بهشان بهایی داده نمی‌شود و به دلایل مختلف دور از مدرسه و تصمیم‌گیری نگه‌شان می‌داریم. خیلی برای من فصل آموزنده‌ای بود.
با اینکه فصل‌هایی از کتاب را دوست ندارم اما لحن و شکل توضیح کتاب خیلی عالی است و با اینکه متن کوتاهی در انتخاب سرفصل‌ها درخشان عمل کرده و مشخص است که می‌دانسته چه چیزهایی را بگوید و چطوری بگوید که بتواند هم مفهوم اصلی را باز کند و هم بتواند ایده‌های خودشان را مطرح کند. به نظرم یکی از نمونه‌های بسیار خوب برای ایجاد یک دیالوگ در بستر آموزش است مخصوصاً که «من» و ایده‌های شخصی در آموزش خیلی زیاد است که هر کسی حرف خودش را می‌زند و البته در این بین دانش‌آموز تقریباً مغفول اصلی است که هیچ‌کسی بهش بها نمی‌دهد و از بیرون نگاهش می‌کند. سادبری از این جهت برای من جالب است که مدام دارد تلاش می‌کند خود بچه‌ها را ببیند و ساختارش را با آن‌ها هماهنگ کند.

[Leani · Rating 3 out of 5]

While I did not agree with all of Greenberg's reasoning (in smaller details), each of the six talks in this book resonated deeply with many of my ideas in a very exciting way. This book assumes some familiarity with Sudbury concepts, although I think the context becomes clear during the talks, and a newcomer would still get a lot out of it.