Janusz Wiśniewski już w swojej pierwszej bestsellerowej powieści 'S@motność w Sieci' zaprezentował się jako wnikliwy i życzliwy obserwator kobiecej duszy. W zbiorze opowiadań 'Zespoły napięć' opisuje konsekwentnie świat kobiet: uważa, że jest zupełnie inny niż świat mężczyzn. A także lepszy, ciekawszy, bogatszy w przeżycia. Bardziej i częściej wzruszający. I o tych wzruszeniach jest ta książka.
Janusz Leon Wiśniewski (ur. 18 sierpnia 1954 w Toruniu) – naukowiec i pisarz polski, magister fizyki (Uniwersytet Mikołaja Kopernika), magister ekonomii (Uniwersytet Mikołaja Kopernika), doktor informatyki (Politechnika Warszawska), doktor habilitowany chemii (Politechnika Łódzka).
Wiśniewski pracował w latach 1979–1987 w Ogólnouczelnianym Ośrodku Obliczeniowym UMK. Na stałe mieszka we Frankfurcie nad Menem, gdzie pracuje w międzynarodowej firmie informatycznej zajmującej się tworzeniem oprogramowania dla chemików. Współautor pierwszego w świecie programu komputerowego AutoNom do automatycznego tworzenia systematycznych nazw organicznych związków chemicznych na podstawie ich wzorów strukturalnych. W latach 1999–2007 pracował na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Pomorskiej Akademii Pedagogicznej w Słupsku.
Ojciec dwóch córek: Joanny i Adrianny.
Jako pisarz zadebiutował w roku 2001 powieścią S@motność w Sieci, na podstawie której powstał film oraz serial telewizyjny wyprodukowany przez TVP. Kinowa premiera filmu odbyła się 7 września 2006 roku w Warszawie. Film na nośniku DVD dostępny w Polsce od 5 grudnia 2006 roku.
Teatr Baltijskij Dom w St. Petersburgu w Rosji zaadaptował i wystawił spektakl na podstawie S@motności w Sieci (premiera 20 lutego 2009).
S@motność w Sieci, Molekuły emocji i Bikini ukazały się w Polsce także w postaci książek mówionych.
W 2002 roku wydał Martynę – nowelę napisaną wspólnie z internautami. Książka składa się z trzech opowiadań o losach młodej studentki i grona jej przyjaciół. Początki każdego z opowiadań zostały napisane przez Wiśniewskiego. Stały się punktem wyjścia i inspiracją dla dalszych poczynań tysięcy internautów. Pisarz spośród nadesłanych propozycji wybrał najlepsze jego zdaniem zakończenia. Zostały one dołączone do opowiadania i razem wydane. Pierwszy nakład książki to 35 tysięcy egzemplarzy.
Tłumaczenia jego książek jak dotychczas ukazały się w Rosji, Chorwacji, Czechach, na Ukrainie, w Bułgarii, Albanii, Wietnamie i na Litwie.
Jest także stałym felietonistą miesięcznika Pani. Książki: Intymna teoria względności, Molekuły emocji i Sceny z życia za ścianą są zbiorami tekstów drukowanych na łamach tego czasopisma. Został uhonorowany w Alei Gwiazd w swym rodzinnym mieście Toruniu (gdzie się uczył i mieszkał) i gdzie na Rynku Staromiejskim odsłonił czwartą z serii "Katarzynek" - podpisów słynnych torunian.
Có lẽ đúng như giới thiệu, nếu không biết tác giả là ai thì có thể nghĩ rằng đây là tác phẩm của một nhà văn nữ kỳ cựu nào đó. Vẫn là những cảm xúc, nỗi buồn hệt như hồi tôi đọc Cô Đơn Trên Mạng. Có gì đó rất đặc trưng mà chỉ văn của Wiśniewski mới có. Trong này mỗi truyện ngắn nói về Führer là tôi không hiểu nổi ông đang muốn nói điều gì, quá rối rắm. Còn lại đều ổn.
Septiņi stāsti par mīlestību, bet ne par romatikas apdvesto ar rozā brillēm, tie ir par nelaimīgo, nepiepildīto, pārtraukto un tikai ilgoto. Skumjas dvešs no katra stāsta. Man visvairāk patika stāsts "Anorexia nervosa".
Citāts no darba: Sievietes tomēr nav IKEA skapji, kurus var montēt pēc instrukcijas.
Pēc J. L. Višņevska “Vientulības tīmeklī (lasīta divas reizes un ir manu grāmatu Top augšgalā) nebija nekādu ilūziju, ka ir iespējams kaut ko uzrakstīt labāk. Tāpēc mierīgi aiz cieņas izlasīju stāstus, kas nebija slikti, bet jau mazliet sāk pagaist no atmiņas, liekot vien saprast, ka slimība, nāve, neatbilstošs statuss, karš nekad nebūs sabiedrotais mīlestībai.
Wisniewski is one of my favorite authors. He has a deep insight into women psyche, sometimes it seems like a woman is an author. The book gives you wide diversity of topics and is well written. Again, when he's writing about historical facts, one can rely that he's not bending the truth for the sake of the story. The book is well written. I can't wait to read his new books.
Ta niewielkich gabarytów książka Janusza Leona Wiśniewskiego to zbiór sześciu niedługich opowiadań dotykających uczuciowej i emocjonalnej strony ludzkiej natury. Wiele lat temu polecił mi ktoś tę książkę. Dziś już nie pamiętam od czego w ogóle zaczął się temat rozważań właśnie nad tym tytułem. Po latach przypomniałam sobie o "Zespołach napięć".
Przez karty tej książki przewijają się: miłość, tęsknota, zdrada, przyjaźń, śmierć, przemijanie. Tęsknota za bliskimi lub za ludźmi, których bohaterowie opowiadań kochają, bądź kochali, stracili lub niedługo stracą. Kruchość ludzkiego życia to motywy przewodnie tych krótkich historii. Historii, które bądź co bądź trzymają bardzo wyrównany poziom. Mile się zaskoczyłam, bo jeśli chodzi o zbiory opowiadań - rzadko się zdarza aby większość tytułów trzymało równy poziom. Przeważnie jedne są mocno słabsze, inne lepsze. I nie ważne czy książkę napisało parę różnych mniej znanych autorów (jak np. "W łóżku z..."), czy noblistka ("Opowiadania bizarne"). Po prostu z tym bywa naprawdę różnie.
O Wiśniewskim podobno mówią, że jest mistrzem krótkiej formy. Ciężko mi porównać, bo muszę zapoznać się z innymi zbiorami jego opowiadań. Jednakże ta "równość" poziomu opowiadań podoba mi się. Każde z nich gdzieś tam głęboko skłania do przemyśleń.
Poniżej moje niedługie, niezdradzające szczegółów wnioski o każdym z tych sześciu opowiadań:
1) "Syndrom przekleństwa Undine" (6/10) - życiowe opowiadanie o pewnej przyjaźni. Skłaniające do refleksji.
2) "Anorexia nervosa" (7/10) - kolejne bardzo życiowe opowiadanie. Poruszająco i refleksyjnie o stracie.
3) "Kochanka" (7/10) - emocje związane z utratą nadziei na spełnienie marzeń.
4) "Noc poślubna" (6/10) - opowiadanie z historią w tle utrzymane w klimacie drugiej wojny światowej.
5) "Menopauza" (7/10) - gorzko o przemijaniu. Nie tylko tym związanym wiekiem. Także o kruchości życia i tęsknocie za bliskimi.
6) "Cykle zamknięte" (6/10) - opowiadanie o emocjach związanych z miłością, utratą, tęsknotą. Sporo tu uczuć. Emocje opisane troszkę z innego (wcale nie aż tak kobiecego) punktu widzenia.
Jak widać trzy z nich uznałam za bardzo dobre, pozostałe trzy w moim mniemaniu są dobre. Ciężko mi wskazać, które jest najlepsze. Jako całość książka wypada dobrze.
"Dwa tygodnie przestał do mnie mówić per pani. Miesiąc później nie mogłam przypomnieć sobie życia "przed nim". Po pół roku byłam jak obłąkana (...)" (str. 9)
"prawie każde "nigdy" można jakoś obejść" (str. 17)
"Bo my, Matyldo jesteśmy stworzeni do zmartwychwstania. Jak trawa. Odrośniemy nawet wtedy, gdy przejedzie po nas ciężarówka." (str. 28)
"Wydaje mi się, że jesteśmy nierozłączni... Że to po prostu już się stało i że tak będzie zawsze. Że jeśli nawet zostanę zapisem w Twojej pamięci, jakąś datą, jakimś wspomnieniem, to i tak będzie to jak powrót do czegoś, co się tak naprawdę nie odłączyło. Po prostu się przesunęło na koniec kolejki osób istotnych." (str. 50)
"Seksualność jest jednym z najpowszechniejszych, najtańszych i najprostszych sposobów zapewnienia sobie uczucia. I dlatego tak łatwo się ją przecenia." (str. 68)
"Wydało ci się nagle, że jest jakaś mistyczna i uroczysta, ewangeliczna więź między wami? Taka tantra o wschodzie słońca." (str. 83)
"zrozumiałam, że on nie będzie nigdy tylko moim mężczyzną. Jego można mieć całego dla siebie tylko okresowo. I powinnam to zaakceptować. Jeżeli nie można mieć całego ciasta, to i tak można mieć radość przy wydłubywaniu i jedzeniu rodzynków." (str. 84)
"Bo czas jest, proszę pani, jak grawitacja, która marszczy wszechświat, albo jak spadająca kropla deszczu, która marszczy kałużę lub jezioro. Tylko że niektórzy odchodzą, zanim ta kropla spadnie." (str. 124)
"Bo bardzo dbali, aby żadnemu z nich nie było zimno. Ani w łóżku, ani w sercu." (str. 140)
"Wprawdzie nie można zmienić przeszłości, ale można zmienić wspomnienia." (str. 144)
"I wie już raz na zawsze, że kobiety to ból. Najpierw przy tatuowaniu ich imion na przedramieniu, a potem przy wspominaniu." (str. 151)
This entire review has been hidden because of spoilers.
Mua quyển này 15k à, thiên hạ bỏ xó nó, cầm đọc thử thì thấy lại hay hơn hẳn những quyển nổi danh khác. Tuyển tập những mẩu chuyện tình của sự ngẫu nhiên, các nhân vật chính ở bên nhau hiếm khi viên mãn đong đầy. Những cô gái, họ là "nhân ngãi" của những anh chàng cần tìm niềm vui chốn lạ, họ bị đối xử thô bạo khác xa cái ngọt đê mê lúc mới yêu hay xót hơn là chiến tranh / cái chết đã cướp khỏi họ hạnh phúc hiếm hoi trong tình yêu. Lối xây dựng cốt truyện khá đơn giản nhưng hiệu quả, ngôn ngữ tạo cảm giác là một phiên bản thực tế hơn của Milan Kundera, quyển này xứng đáng được biết đến nhiều hơn nữa.
Ne tādā, ka šī paša autora grāmata "Vientulība tīmeklī". Grāmatas nosaukums maldina, jo maz no tās atbilst šim nosaukumam..Skaudri un patiesi stāsti, kas liek aizdomāties. Stāsta izklāsts ir savdabīgs- nevis ir tāds, kā sākumā nodomājam.
"Измена – это тогда, когда хочется немедленно рассказать что-то важное вместо жены другой женщине"
-----------------
Сборник увлекательных сочинений с долей философии. Речь идёт о любви в самых разных формах, в основном что-то очень простое и человеческое, происходящее при непростых обстоятельствах. То и дело в тексте попадаются строки, которые хочется перечитать несколько раз. Особенно меня зацепили рассказы "Любовница", об одной - хм - любовнице, и "Ночь после бракосочетания" о последних днях жизни Гитлера и его ближайшего окружения. Действительно пробирает.
Из негативного: немного напрягал стиль письма автора, это его рандомное перепрыгивание с настоящего на прошлое, обрывочные фразы, преувеличенное употребление "она" и "он" вместо имён, так что начинаешь путаться, о ком конкретно идёт речь и когда. Какая-то неудавшаяся попытка создать авторский стиль из ничего. Кроме того, у Вишневского явно пунктик на всякого рода интимные подробности и женскую менструацию, потому что эти вещи фигурируют в каждом рассказе. Романтизация месячных писателем-мужчиной мне кажется просто нелепой.
Ну а в целом, неп��охо.
-----------------
"Порой я мечтаю, чтобы он меня бросил, не раня при этом. Я знаю, что это невозможно. Так как он меня не бросит. Я просто знаю это. Потому что он верный любовник. У него есть только я и жена. И он верен нам обеим. Уйдет он тогда, когда я велю ему или найду другого мужчину. Но я не хочу ему приказывать. А с другими мужчинами как-то не работает."
Книга произвела на меня двоякое впечатление. Назначение и смысл большинства рассказов мне остался неясным. Возможно, я слишком толстокожая для любых человеческих чувств. Однако на меня произвёл неизгладимое впечатление рассказ "Любовница". Вишневский имеет необыкновенный дар описания страданий людей в любовных муках, я это поняла ещё при первом знакомстве с его творчеством, читая "Одиночество в сети". Примечательно, что автор достаточно часто пишет от лица женщины, при этом ему удаётся мастерски описать всё, что она чувствует, будто он был женщиной в прошлой жизни. Мой вердикт - Рассказ "Любовница" - "жемчужина" всего сборника.
Grāmata sastāv no vairākiem stāstiem. Par sievietēm. Pirmais stāsts man īsti nepatika un jau grasījos palasīt vēl pāris lapas un likt šo grāmatu pie - nav īsti uz mana viļņa- grāmatu kaudzes. Bet! Pārējie stāsti mani ievilkta šajā grāmatā tā,ka attapos pie izlasītas grāmatas. Ļoti patika kā autors raksta. Un tie stāsti... eh, skarbais skaistums! Pavisam noteikti gribas izlasīt vēl kaut ko no šī autora.
Grāmata, kas ieved lasītāju vairāku sieviešu jūt pasaulēs. Ikviena stāsta varone ir unikāla un sevī ievelkoša, tomēr likās ka visus stāstus saista kāds slēpts, kopīgs vadmotīvs. Jāsaka ka šie stāsti nav salkanas mīlas vārsmas, brīžiem kāds no tiem liek skatīties acīs ļoti skarbai realitātei. Kopumā patika autora spēja dot lasītājam emocionālos strāvojuma, iespējams, izlasīšu vēl kādu šī autora grāmatu.
Sākums jau bija labs, vienā mirklī pat palika skumji no tik skaisti uzrakstītas mīlestības. Bet tad tas beidzās. Un neturpinājās. Un tas ir vēl skumjāk. Pirmie divi stāsti tā arī paliek vienīgie baudāmie šajā plānajā grāmatiņā, ko izlasīju tikai tāpēc, ka 2 dienu laikā līdz nākamai grāmatai bija kaut kas jālasa.