Al eeuwen liggen piraten en ninja’s met elkaar overhoop. Dus als er een ninja-familie in de straat komt wonen, geeft dat meteen heibel. Volgens kapitein Donderbus zijn ninja’s niet te vertrouwen, en volgens de ninja’s zijn piraten onbehouwen schoften die zich nooit wassen.
Het is duidelijk: een van de twee families moet vertrekken. Maar welke? Dat gaan ze uitvechten op het buurttoernooi. De ninja’s zijn snel en lenig, maar de piraten zijn de beste valsspelers van de zeven zeeën…
Als kind bracht Reggie uren door met tekenen en iedereen verwachtte dat hij later tekenaar zou worden. Maar toen hij bijna dertig was, wist hij nog steeds niet wat hij wilde worden als hij groot was... Eigenlijk zou hij het liefst piraat zijn geworden, maar toen hij een keer aan boord van een schip in een storm terecht kwam is hij zo zeeziek geworden dat hij toch maar van gedachten veranderde. Jarenlang bleef hij op zoek, omdat je tenslotte maar één keer leeft en dan moet je ook iets doen wat je écht leuk vindt. Wat hij al die tijd het liefst deed was reizen en rondsnuffelen in oude boeken. Zijn hele woning is dan ook volgepropt met boeken. Uiteindelijk kreeg hij steeds meer zin om zelf te schrijven. Eerst schreef hij een paar geschiedenisboeken voor volwassenen en werkte voor kranten en tijdschriften, maar eigenlijk wilde hij het liefst verhalen schrijven. Toen hij zich daar voor het eerst aan waagde, bleek hij dat zo leuk te vinden dat hij vanaf toen eigenlijk niets anders meer wilde. Hij heeft eindelijk ontdekt wat hij wil worden nu hij groot is.
Hier had ik eerlijk gezegd wel wat meer van verwacht, zeker met een verfilming van een eerste en tweede deel. Zelf kan ik hier niet echt van genieten maar ik weet zeker dat kinderen hiervan smullen. Zeker juist omdat het ook is verfilmd! De stereotypetjes zijn ja... stereotype, maar daardoor herkenbaar voor de jonge lezer. Suffe humor en oppervlakkig verhaallijn. Geen hoogwaardige kinderliteratuur met diepgang, maar een 'weglees' boek met humor en overdreven gekkigheid. En ook al hoef ik hier zelf geen ander deel van te lezen, dit soort boeken mogen niet ontbreken in een (school)bieb.
Kinderboeken hebben voor altijd een plekje in mijn hart, het is zo simpel en snel te lezen, het heeft geen of weinig heftige onderwerpen en eindigt altijd goed❤️
Hopelijk heb ik de lees flow nu toch weer een beetje terug en kan ik verder met het 600+ bladzijde boek waar ik mee bezig ben😂