เรือนไม้สีเบจ

by ว.วินิจฉัยกุล

วิญญาณของเรือนไม้สีเบจเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับผม
คงจะเป็นเพราะเราเห็นกันมาตั้งแต่เกิด
เราเคยสุขด้วยกันเมื่อครอบครัวยังอยู่พร้อมหน้า…
เคยเหงาด้วยกันเมื่อคนอื่นๆแต่ละคนพากันจากไป…
เมื่อสาวน้อยคนหนึ่งก้าวเข้ามา
เธอก็นำชีวิตชีวามาให้ทั้งผมและเรือนหลังนี้
เธอรักและไม่ทอดทิ้งบ้านเช่นเดียวกับเธอทำกับผม

Genres: Novels, Drama

404 pages, Paperback

First published July 1, 2001

About the author

ว.วินิจฉัยกุล เป็นหนึ่งในนามปากกาของ รองศาสตราจารย์ ดร.คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ ซึ่งเป็นนักประพันธ์นวนิยายชาวไทย นามปากกาที่เป็นที่รู้จักอื่นๆ ได้แก่ แก้วเก้า, รักร้อย, ปารมิตา, วัสสิกา และ อักษรานีย์

Reviews

[Misspharaoh · Rating 4 out of 5]

ตามอ่านหลังจากดูละครเวอร์ชัน แอนดริว-เชอรี่ ละครคือดีมากกกกก แอนดริวคือเป็นพี่อารม์ได้สุดยอดระเบิดอารมณ์ ชอบ ซาบซึ้งใจทั้งสองแบบเลยค่ะ

เป็นเล่มที่รวมยอดโควทเลย ถึงกับจดใส่สมุดเก็บไว้เลย ชอบมากๆ

”สวรรค์ส่งเรามาเกิดเพียงครึ่งเดียว ปล่อยอีกครึ่งหนึ่งของตัวเราไว้ที่ไหนก็ไม่รู้ เราต้องเสาะหาติดตามให้พบ เหตุนี่มนุษย์กอดตัวเองไม่เพียงพอ เราต้องกอดใครซักคนหนึ่งให้เขากอดเราตอบ อ้อมแขนถึงจะสมบูรณ์”...พี่อาร์ม

“ถึงจะอายุยืนเป็นร้อยปี ชีวิตก็คงไม่มีความหมายอะไรถ้าไม่มีคนที่เรารักอยู่ใกล้ๆ”...มุก

“ความรักก็เหมือนกับเชื้อหวัด ถ้าได้รับแล้วต้องเป็นแล้วค่อยไปรักษาให้หาย แต่ถ้าไม่ให้เป็นหวัดเลย ไม่มีทาง”...พี่อาร์ม

“เราไม่สามารถบังคับให้คนอื่นไม่ดูถูกเราไม่ได้ แต่เราบังคับให้ใจเราไม่เป็นทุกข์ได้”

“มนุษย์เกิดมาเพื่อพ่ายแพ้ใจตัวเองอยู่แล้ว มันต้องอาศัยการฝึกฝนอย่างหนักในการเอาชนะใจตน”

[Pairash Pleanmalai · Rating 3 out of 5]

หนังสือแบ่งเป็นบท แต่ละบทก็จะแสดงมุมมองของตัวละครแต่ละคน
เริ่มจากตัวนางเอก น้องมุก แรกๆก็เหมือนบันทึก diary แต่หลังๆ ก็เหมือนนิยายนั้นแหละ แต่แสดงในมุมมองความคิดของคนๆนั้น
มีทั้งมุมมองของตัวดี และตัวไม่ดี

ก่อนจะอ่านนึกภาพว่า จะเน้นที่ความรักความสัมพันธ์ของตัวละครกับบ้านเก่า เรือนไม้สีเบจ
แต่อ่านๆไป น่าจะชื่อเรื่องว่า "รักต้องสู้เพื่อเธอ" ประมาณนี้มากกว่า
ตอนใกล้จบ ออกแนวน้ำเน่านิดๆ ไม่ค่อยชอบเท่าไหร เพราะผิดคาแรกเตอร์ที่วางไว้ในตอนต้นของนิยาย (อาร์ม)

[Froggie · Rating 3 out of 5]

ตอนแรกเฉยสนิท คือปกติไม่ชอบอ่านนิยายชีวิต แต่เรื่องนี้มีข้อดีตรงที่เปลี่ยนมุมมองคนเล่าไปเรื่อยๆ เราเริ่มปิ๊งตอนที่มุกไปเยี่ยมแม่ที่โรงพยาบาล อ่านแล้วรู้สึกยกย่องคนเขียนว่ามีวิธีเล่าวิธีวางเรื่องลึกซึ้งดี ทำให้เราเซอร์ไพรซ์เล็กๆได้ ตัวละครกลมสมจริง หนึ่งในคนที่เราคิดว่าทำได้ดีมากคือ เมย์ พี่สาวของมุก

สำนวนแน่นอนว่ายอดเยี่ยมเหมือนเคย อ่านรวดเดียวจบได้โดยแทบไม่ต้องวาง

[B.B. the Short Legs · Rating 5 out of 5]

ข้อดีของการอ่านนิยายของผู้ประพันธ์ระดับอาจารย์ ว.วินิชฉัยกุล คืออ่านได้รวดเดียวจบแบบไม่สะดุดกับอะไรเลย พล็อตเรื่องเกี่ยวกับครอบครัว คนรัก เพื่อน ไม่ได้มีอะไรซับซ้อนให้ลุ้นหรือติดตามอะไร แต่เพราะความละเมียดของภาษาและการเล่าเรื่องแท้ๆ ที่ทำให้เรื่องที่ไม่มีอะไรกลายเป็นนิยายที่มีคุณค่าและน่าอ่าน

[Winnie Wynn · Rating 4 out of 5]

สนุกดี มีความละมุน อบอุ่น แฝงไว้ด้วยข้อคิดในการใช้ชีวิตคู่ การปากแข็งไม่พูดไม่คุยก็จะไม่มีทางเข้าใจกันได้เลย การให้อภัยจึงเป็นสิ่งสำคัญในการใช้ชีวิตคู่ 😊😉

[อ่านเรื่อยๆ มาเรียงๆ · Rating 3 out of 5]

งานของว.วินิจฉัยกุล หลายๆครั้ง ที่อ่านงานของว. เราจะรู้สึกว่า พระเอกเป็นพวกใช้ไม่ได้เลย หลายๆครั้งมีความไม่เข้าท่า ไม่มีเหตุผลมากกว่านางเอกเสียอีก แต่ถึงจะบ่น ก็ยังอ่านงานของว.ต่อไป 55+
สำหรับเรื่องนี้ ตัวของพระเอกนั้น ในตอนเปิดเรื่อง ดูเข้าทีว่าเป็นคนหนักแน่น แต่พอช่วงหลัง ความหนักแน่นชักจะหายไป จนกลายเป็นเรื่องซะอย่างนั้น ขัดใจคนอ่านนิดหนึง
แต่โดยรวมเราก็ยังชอบ ชอบเรื่องราว ชอบความไม่สมบูรณ์แบบ ชอบการเล่าเรื่อง โดยการดำเนินเรื่องของเล่มนี้ ใช้การบอกเล่าผ่านบุคคลที่หนึ่ง ทั้งผ่านทางการบันทึก การนึกคิด ทำให้เห็นมุมมองและความรู้สึกของบุคคลหนึ่งในหลายแง่มุม

[Jeab · Rating 3 out of 5]

ได้ยินชื่อเรื่องนี้มานานเพิ่งจะมีโอกาสได้อ่าน อบอุ่นดีค่ะและดู real และตัวละครมีความเป็นมนุษย์ปุถุชนมาก แต่นางเอกก็ดูอ่อนต่อโลกจริงจังมาก มากเสียจนเกือบจบไม่สวย ดีตรงที่เรื่องไม่ได้วางไว้ให้จบที่พระเอกกับนางเอกลงเอยกันแล้วก็ตัดไปให้คนดูวาดฝันต่อ แต่เป็นเรื่องที่คู่ชีวิตหนึ่งต้องเจอหลังจากนั้น ที่ปรบมือชมเลยคือว่าวิธีการแต่งที่เล่าเรื่องผ่านมุมมองของตัวละครต่างๆ ที่มีหลายแง่มุม หลายมุมมอง ทำให้เห็นความคิดของแต่ละตัวไม่เหมือนกันทั้งๆที่เล่าเรื่องเดียวกัน ไม่ได้ดูตอนที่ทำเป็นละครโทรทัศน์ก็คงจะทำออกมาค่อนข้างตรงกับนิยายเพราะตัวละครหลายตัวเหมือนผู้เขียนแต่งเพื่อให้เล่นเป็นละครอยู่แล้ว เช่น แม่ผัว-ลูกสะใภ้ ลูกเขยจน ตัวร้ายก็ร้ายแบบฉกาจ แย่งชิงมรดก ฯลฯ แอบมีรำคาญช่วงท้ายค่ะ

[Wanderreronmind · Rating 3 out of 5]

เมนกา เพ็ญชีพ (มุก) - ศัสตรา คะเนสรรค์ (อาร์ม)
คุณ ว.วินิจฉัยกุล เป็นนักเขียนที่เราไม่ได้ติดตามผลงานแบบจริงจัง แต่ทุกครั้งที่หยิบผลงานขึ้นมาอ่านก็ไม่เคยผิดหวัง ..แต่ทำไมไม่ติดตาม ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน 555
ทุกเล่มอ่านได้เรื่อยๆ เรื่อยแบบไม่อยากวาง อยากตามตัวละครไปจนจบในคืนนี้ ในวันที่หยิบมาอ่าน
ในความเรียบก็มีความฉูดฉาดของอารมณ์แต่ละตัวละคร การเล่าเรื่องของเรื่องนี้ ทำให้ติดตามความคิดตัวละครได้ใกล้ชิด เข้าใจ แม้จะไม่เห็นด้วย แต่ก็อธิบายได้ ว่าทำไมเค้าเป็นแบบนั้น-นี้

พี่อาร์มคงเป็นพระเอกที่ไม่เหมาะกับยุคสมัยที่ทุกอย่างต้องพูดกันให้เคลียร์ ให้เข้าใจ แต่ปูมหลังของพี่อาร์มก็อธิบายให้ ว่าทำไม..

[wonder_ful · Rating 3 out of 5]

ชอบการเล่าเรื่องที่ทำให้ผู้อ่านมองความคิดตัวละครได้ทุกคน เล่าจากมุมคนนี้บางคนนั้นบ้าง ภาษาสวย อีกอย่างหนังสือเรื่องนี่ทำให้รู้ว่าทุกคนเป็นสี เทา ไม่มีตัวละครตัวไหนดำ หรือขาว เป็นหนังสือที่บรรยายความเป็นมนุษย์ออกมาได้จริงแท้

[Lily 百合花 · Rating 3 out of 5]

เรือนไม้สีเบจ / ว.วินิจฉัยกุล
52/2546

เมนกา เพ็ญชีพ (ไข่มุก, มุก)
ศัสตรา คะเนสรรค์ (อาร์ม)

[Lllalita · Rating 5 out of 5]

ชอบมากๆค่ะ เล่มไม่หนามาก แต่ตัวละครเยอะ เรื่องราวยาวนานมาก แต่ใช้รูปแบบการเล่าแบบบุคคลที่ 1 แรกๆเลยไม่ค่อยชิน

[Gib Chan · Rating 4 out of 5]

ดราม่าพอประมาณ รวมๆแล้ว อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจดีค่ะ ♡♡♡ ชอบค่ะ

[Pika Cruz · Rating 3 out of 5]

3.8

[WaterLily · Rating 5 out of 5]

ประทับใจความรักระหว่างมุกกับพี่อาร์มมากๆ ถึงตอนท้ายๆจะมีตัวร้ายมาทำให้หงุดหงิดบ้างก็ตาม 555

[JJ · Rating 4 out of 5]

One of my favorite books! I reread a lot actually. However, I do not like this writing style, so 4.5/5.

[Mon · Rating 3 out of 5]

จำได้ว่าเป็นเรื่องที่เอามาทำเป็นละคร เลยอยากหยิบมาบองอ่านดู ชอบเป็นวิธีการเขียนที่แบ่งเป็นบทๆของแต่ละคนไป ทำให้ได้เห็นมุมมองในแต่ละคน เนื้อหาคือรู้เลยว่าเอามาทำเป็นละครแล้วคนดูน่าจะสนุกมาก คือมันมีช่วงพ่อแง่แม่งอน มือที่สามอ ซีนอารมณ์เยอะ ซึ่งบางทีเราก็ข้ามๆด้วย แต่ถ้าเน้นอ่านเพลินๆก็โอเคเลย

[Hatkool · Rating 4 out of 5]

ดราม่าแบบหน่วงๆ แต่ดีงามให้แง่คิดดี