Spijt is een dubbele vorm van het verdriet om wat anders had moeten lopen en het verdriet om dat met tegenwerkende kracht te beseffen en met je mee te dragen. Je ervaart spijt dan ook meestal als iets negatiefs. Maar eigenlijk is het een fotografisch als je de donkere kamer durft in te duiken, kun je er de positieve betekenis van ontdekken.
Toegegeven, spijt is een lastig gevoel. Je wilt er niet in blijven hangen, maar het kan wel een geweldige bron van feedback zijn om in de toekomst betere beslissingen te nemen. Johan Terryn toont je in dit boek aan de hand van herkenbare verhalen hoe groot de impact van spijt op ons leven kan zijn, in negatieve én in positieve zin. Bovendien reikt hij met zijn spijtverteringsstelsel een heel concrete methode aan om het lastige gevoel stap voor stap los te laten. Zo blijf je niet nodeloos vastzitten in het verleden, maar kun je een stap wijzer de toekomst in.
Tot onze grote spijt is gebaseerd op de gelijknamige gelauwerde podcast en theatervoorstelling.
Zoals de ondertitel verraadt, gaat dit boek over het (laten) voelen van spijt en ermee omgaan. De schrijver gebruikt zijn eigen spijt als rode draad maar laat veel andere mensen spreken over hun verschillende soorten spijt en over in welke fase van de verwerking dat ze zitten.
Als persoon met eeuwige twijfels (en bijgevolg wel wat spijt) vind ik dit een heel mooi boek. Op een verhalende manier laat de schrijver ons kennis maken met verschillende soorten spijt, verschillende redenen om spijt te hebben en gebruikt het spijsverteringsstelsel (hier toepasselijk ‘spijtverteringsstelsel’ genoemd) als metafoor om de gevoelens die hiermee gepaard gaan te verwerken. Hij heeft een aangename schrijfstijl en het boek las heel vlot. Er waren heel veel voorbeelden en veel mensen die hun verhaal hebben gedaan. Naar mijn goesting soms iets te veel herhaling of hoefden niet alle verhalen even uitgebreid aan bod te komen.
Wie spijt in de ogen kijkt kan iets leren.. spijt triggert reflectie en gedragsveranderingen. Waar hebben we spijt van, wat wil die spijt ons leren en waar willen we aan het einde van de tijd absoluut geen spijt van hebben.. 🧐🙏🏼
Menselijk, fijn om te lezen, een boek dat je op een zachte manier doet nadenken over je leven. Geen zelfhulpboek maar een milde uitnodiging om eens bij jezelf in te checken op de manier waarop de schrijver het zelf deed. De persoonlijke zoektocht van de schrijver vond ik het mooiste stuk van het boek. Het boek leest als een trein maar de stations waar de trein bij blijft stilstaan krijgen een plaatsje in je hart.
Grote fan van de podcast, iets minder van het boek. Het is een heel interessant onderwerp dat tot nadenken stemt. Ik neem mee dat spijt een zinvol kompas kan zijn en vind het spijtverteringsstelsel een orginele invalshoek hiervoor. Het boek is vlot geschreven, maar het leest eerder als een dagboek en bevat te veel transcripties van gesprekken die je ook in de podcast kan luisteren.
Wat een boeiend onderwerp. Iets waar we maar zelden bij stilstaan en wat Johan Terryn zo helder weet te ontcijferen in zijn gesprekken met anderen, maar ook met zichzelf. Ik heb het erg graag gelezen.
... de bereidheid om te dragen ... iets een plaats geven ... het wordt een deel van jou dat je weet zitten, maar dat je niet meer hindert ... schuiven naar een plek waar het mag zitten en minder lastig aanvoelt [224-225]