Czas burzy

by Antonio Socci

W jednym z rzymskich kościołów pewien mężczyzna wyjawia w konfesjonale straszny grzech. Wkrótce potem zostaje zamordowany. Okazuje się, że ten człowiek, to ksiądz, który ukradł tajne dokumenty z archiwów watykańskich. Były to listy dwudziestowiecznej mistyczki, Marii Valtorty, która w roku 1949 na prośbę Watykanu wskazała na rzymskie katakumby, jako miejsce prawdziwego grobu świętego Piotra Apostoła. Podważyła tym samym oficjalną wersję, według której Apostoł pochowany jest pod bazyliką watykańską. To wstrząsające odkrycie, jednak
w istocie chodzi tu o kwestie znaczniej większej wagi: o sukcesję apostolską i prymat papieża, a ostatecznie o sam Kościół.

Ojciec Michele otrzymuje tajne zadanie zbadania, czy istnieją inne pisma mistyczki, które zdradzałyby dokładne miejsce pochówku Księcia Apostołów. Tymczasem rozpoczyna się prawdziwe prześladowanie Kościoła, a cały świat staje nad przepaścią katastrofy.

Z pomocą przyjaciół ojciec Michele odkrywa zapiski zawierające niesamowite informacje, dzięki którym możliwe staje się odnalezienie prawdziwego grobu świętego Piotra oraz jego ciała. Zaczyna się wyścig z czasem, zbliża się konklawe i niebezpieczeństwo wielkiego ataku na Kościół. Od powodzenia misji zależy, czy Kościół zostanie uratowany przed samobójczym gestem, a świat przed samozniszczeniem…

270 pages, Paperback

First published January 1, 2012

About the author

Antonio Socci è un giornalista e scrittore italiano.
Frequenta l'università di Siena, dove si laurea in Lettere moderne con una tesi in filologia romanza sulla Divina Commedia.
Ha lavorato come giornalista ne "Il Sabato", "30Giorni nella Chiesa e nel mondo" e al "Giornale".
Ha collaborato inoltre con "Il Foglio", "Libero" e con "Panorama".
Dal 2004 è direttore – per conto della Rai – della "Scuola di giornalismo radiotelevisivo di Perugia".

Reviews

[Ivan Zullo · Rating 2 out of 5]

Libro che spicca per precisione e dettagli narrati, evidente il lavoro di ricerca che ha preceduto la stesura del libro.
Purtroppo ho trovato anacronistica la scelta di far utilizzare ai protagonisti gli mms come sistema di comunicazione (si tratta di un libro pubblicato nel 2012 e ambientato nel 2015).
Inoltre la trama principale si risolve troppo presto e il picco di interesse è raggiunto troppo presto.
Ho apprezzato lo sforzo letterario-romanzesco di Socci, senza tuttavia essere conquistato dalla spy-story in salsa religiosa.