Un simple dîner

by Cécile Tlili

  "Dans le miroir de la salle de bains, elle se dévisage, et se voit telle que les amis d’Étienne vont la voir : une fille fade et gauche, une fille qu’il a choisie parce qu’elle ne risque pas de lui faire de l’ombre."

Un soir de canicule, en août à Paris, deux couples se  rejoignent pour dîner. La soirée aura lieu chez Étienne. Claudia, sa compagne, d’une timidité maladive, a cuisiné  toute la journée pour masquer son appréhension. Johar et Rémi, leurs invités, n’ont pas l’esprit tranquille non plus. Autour de la table, les uns nourrissent des intentions cachées tandis que les autres font tout pour garder leurs secrets. L’odeur épicée d’un curry, une veste qui glisse d’un fauteuil, il suffit d’un rien pour que tout bascule.
Avec ce huis-clos renversant, Cécile Tlili interroge la place des femmes dans la société et tisse, avec délicatesse, une ode à l’émancipation et à la liberté.

Genres: France, Fiction, Contemporary, French Literature, Literary Fiction, Book Club, Roman

158 pages, Kindle Edition

Published August 23, 2023

Reviews

[kehindeslibrary · Rating 4 out of 5]

I couldn’t put down this book. I read it in one day and I haven’t stopped thinking about it.

This book was very relatable, and highlights how mundane life can truly be. The book is full of broken relationships, compulsive liars and dark truths about identity and undesirability.

The prose is stunning, yet the characters and their livelihoods are sticky, overwhelming and confusing, which also reflects reality, which is also a mess.

Even those we love and swore that we would could spend the rest of our lives with them will eventually drift away. Instead of time bringing you closer, time emphasises the distance between you.

Set in the hot sweltering Paris, ‘Just a Little Dinner’ follows two couples who meet for dinner in one of their apartments. However little do they know that this dinner will reveal their true identities, past traumatic experiences and the painful reality of their broken relationships.

Definitely give this one a read if you have the time, it’s translated from French by Katherine Gregor and she did a brilliant job translating this book into English. I’m obsessed with the writing!!

Some of my favourite quotes:

“𝐃𝐞𝐞𝐩 𝐝𝐨𝐰𝐧, 𝐬𝐡𝐞 𝐢𝐬 𝐚𝐛𝐬𝐨𝐥𝐮𝐭𝐞𝐥𝐲 𝐜𝐞𝐫𝐭𝐚𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐫 𝐩𝐚𝐫𝐞𝐧𝐭𝐬 𝐧𝐞𝐯𝐞𝐫 𝐤𝐧𝐞𝐰 𝐚𝐧𝐝 𝐬𝐭𝐢𝐥𝐥 𝐝𝐨𝐧’𝐭 𝐤𝐧𝐨𝐰 𝐭𝐡𝐞𝐢𝐫 𝐜𝐡𝐢𝐥𝐝𝐫𝐞𝐧. 𝐓𝐡𝐞𝐲 𝐬𝐢𝐦𝐩𝐥𝐲 𝐚𝐫𝐫𝐚𝐧𝐠𝐞 𝐭𝐡𝐞𝐦 𝐢𝐧 𝐭𝐰𝐨 𝐠𝐫𝐨𝐮𝐩𝐬, 𝐭𝐡𝐞 𝐞𝐚𝐬𝐲 𝐨𝐧𝐞𝐬 𝐚𝐧𝐝 𝐭𝐡𝐞 𝐝𝐢𝐟𝐟𝐢𝐜𝐮𝐥𝐭 𝐨𝐧𝐞𝐬, 𝐚𝐧𝐝 𝐟𝐫𝐨𝐦 𝐭𝐡𝐞 𝐰𝐚𝐲 𝐡𝐞𝐫 𝐦𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐬𝐪𝐮𝐢𝐧𝐭𝐬 𝐰𝐡𝐞𝐧𝐞𝐯𝐞𝐫 𝐭𝐡𝐞𝐲 𝐦𝐞𝐞𝐭, 𝐂𝐥𝐚𝐮𝐝𝐢𝐚 𝐤𝐧𝐨𝐰𝐬 𝐬𝐡𝐞 𝐛𝐞𝐥𝐨𝐧𝐠𝐬 𝐭𝐨 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐞𝐜𝐨𝐧𝐝 𝐜𝐚𝐭𝐞𝐠𝐨𝐫𝐲.”

“𝐂𝐥𝐚𝐮𝐝𝐢𝐚 𝐟𝐞𝐞𝐥𝐬 𝐚 𝐟𝐮𝐥𝐥 𝐚𝐜𝐡𝐞 𝐢𝐧 𝐡𝐞𝐫 𝐛𝐞𝐥𝐥𝐲. 𝐒𝐡𝐞 𝐰𝐢𝐬𝐡𝐞𝐬 𝐬𝐡𝐞 𝐜𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐬𝐢𝐭 𝐝𝐨𝐰𝐧 𝐟𝐨𝐫 𝐚 𝐦𝐢𝐧𝐮𝐭𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐰𝐚𝐢𝐭 𝐟𝐨𝐫 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐩𝐚𝐬𝐦 𝐭𝐨 𝐞𝐚𝐬𝐞. 𝐒𝐡𝐞 𝐰𝐢𝐬𝐡𝐞𝐬 𝐬𝐨𝐦𝐞𝐨𝐧𝐞 𝐰𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐩𝐮𝐭 𝐚 𝐜𝐨𝐦𝐩𝐞𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐡𝐚𝐧𝐝 𝐨𝐧 𝐡𝐞𝐫 𝐬𝐡𝐨𝐮𝐥𝐝𝐞𝐫 𝐚𝐧𝐝 𝐜𝐡𝐚𝐬𝐞 𝐚𝐰𝐚𝐲 𝐡𝐞𝐫 𝐚𝐧𝐱𝐢𝐞𝐭𝐲, 𝐰𝐡𝐢𝐜𝐡 𝐬𝐡𝐞 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐤𝐬, 𝐢𝐬 𝐧𝐨𝐰 𝐛𝐞𝐢𝐧𝐠 𝐯𝐨𝐢𝐜𝐞𝐝 𝐛𝐲 𝐡𝐞𝐫 𝐛𝐨𝐝𝐲.”

“𝐉𝐨𝐡𝐚𝐫 𝐭𝐚𝐤𝐞𝐬 𝐡𝐞𝐫 𝐩𝐡𝐨𝐧𝐞 𝐨𝐮𝐭 𝐨𝐟 𝐡𝐞𝐫 𝐩𝐨𝐜𝐤𝐞𝐭. 𝐓𝐡𝐞𝐫𝐞’𝐬 𝐚 𝐠𝐫𝐞𝐞𝐧 𝐬𝐭𝐫𝐢𝐩 𝐟𝐥𝐚𝐬𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐨𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐋𝐨𝐜𝐤 𝐒𝐜𝐫𝐞𝐞𝐧. 𝐌𝐚𝐦𝐚𝐧. 𝐈𝐭 𝐚𝐥𝐰𝐚𝐲𝐬 𝐬𝐭𝐚𝐫𝐭𝐥𝐞𝐬 𝐡𝐞𝐫 𝐭𝐨 𝐬𝐞𝐞 𝐭𝐡𝐞 𝐰𝐨𝐫𝐝 𝐌𝐚𝐦𝐚𝐧. 𝐃𝐞𝐬𝐩𝐢𝐭𝐞 𝐚𝐥𝐥 𝐭𝐡𝐞 𝐝𝐢𝐬𝐭𝐚𝐧𝐜𝐞 𝐉𝐨𝐡𝐚𝐫 𝐡𝐚𝐬 𝐩𝐮𝐭 𝐛𝐞𝐭𝐰𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐫𝐬𝐞𝐥𝐟 𝐚𝐧𝐝 𝐡𝐞𝐫 𝐦𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫, 𝐭𝐡𝐞𝐫𝐞’𝐬 𝐬𝐭𝐢𝐥𝐥 𝐭𝐡𝐢𝐬 𝐰𝐨𝐫𝐝, 𝐬𝐨 𝐢𝐧𝐭𝐢𝐦𝐚𝐭𝐞.”

[Sarah · Rating 5 out of 5]

Il peut s'en passer des choses, le temps d'un dîner... Des vies bouleversées, des secrets dévoilés, des pensées enfouies depuis longtemps enfin révélées.

Trahisons, mensonges, secrets, remise en question... mais aussi beaucoup d'émotions, des prises de décisions et de la sororité.

Un huis clot addictif que j'ai lu d'une traite !

[Andy Weston · Rating 2 out of 5]

A very dull story of interactions between two couples at a dinner party in modern Paris, though I couldn’t help but compare it to the BBC Play for Today from the Seventies, Abigail’s Party. Here though, far less happens.

It maybe that it suffers in translation. I say that because it won the Prix Goncourt for a debut novel in 2023.

[Claire · Rating 2 out of 5]

Original et bien rythmé, déçue du "happy end" où le récit satisfait le lecteur en ne sanctionnant que le personnage qui l'a irrité! J'attendais plus d'injustice sur le destin des 3 autres protagonistes.

[Mag · Rating 3 out of 5]

Bien écrit, bien construit, mais il ne me laissera aucun souvenir tant les personnages m'ont laissée indifférente.

[Martine Tieleman · Rating 4 out of 5]

Nee, ik heb het niet in het Frans gelezen. Dat gaat me toch te ver. Gewoon in het Nederlands met de titel ‘een onschuldig diner’.
Je voelt het onheil naderen….! Doet een beetje denken aan ‘het diner’ van Herman Koch.

[Vincentimes · Rating 4 out of 5]

[3,5] Un bon premier roman et une belle écriture, j’ai juste eu un peu de mal à m’attacher aux personnages

[Kathrin Olzog · Rating 5 out of 5]

Was so ein einem Abend alles passieren kann - gut konstruiert und gut erzählt
Note: 2

[Gaby · Rating 2 out of 5]

I’ll have to admit that this was honestly just boring to me, so i’m glad it was a short book. I felt like everyone disliked each other A LOT and there was a lot of internal bitching and moaning and not a lot of communicating. May it be clear this book just wasn’t for me.

And like don’t underestimate an annoying mc, it can add to the story and make it fun… but in this case everyone was incredibly insufferable and the men, i don’t even have words for them.

[Rebecca Rothe · Rating 5 out of 5]

a great book to end 2025

[Natalie Beecroft · Rating 3 out of 5]

A clever microcosm of a dinner party gone wrong. Everyone wants something from someone else and they are NOT going to get it.

[Martin Hall · Rating 5 out of 5]

A short story packed with so much detail, I felt like a fly on the wall.

[Arwen · Rating 3 out of 5]

Read for Book Club.
Has some beautifully worded phrases/sentences & plenty of good sentiments to take from it. Overall, though, it still feels one-dimensional and surprisingly repetitive for such a short book.
I'm not sure if I'm supposed to dislike all of the characters but I find them all irritating for different reasons (maybe that was intentional, idk)
TDLR: It's decently written but not worth a reread

[Brianna · Rating 5 out of 5]

This book was fantastic. So much drama and tension packed into a 4 person dinner party.

[Bettina · Rating 4 out of 5]

Vier mensen hebben een diner op een late zomeravond in Parijs. Aan het einde van de avond zien alle levens er anders uit, er worden beslissingen genomen en knopen doorgehakt. Dit boek heeft me aangenaam verrast en heel mooi hoe Cécile Tlili in een paar zinnen een relatie kan typeren, of een situatie duidelijk kan maken.

Volledige bespreking is hier te vinden: https://bettinaschrijft.blogspot.com/...

[Emma Nigen · Rating 1 out of 5]

A peine lu j’ai déjà oublié le nom des personnages

[Madeleine · Rating 5 out of 5]

love.

[Lia BibliophiLia · Rating 3 out of 5]

BOOK 93 (2025)
Just a Little Dinner, Celile Tlili
read in English (original: french)
185 pages

PLOT
A group of friends meet for a dinner in one of the couple's apartment.

RATING
6/10

KEY-IDEAS/FEELINGS
Relationships, human dynamics, human relations, social character, manipulation, behaviour, love, broken relationships, friendship

GOOD POINTS
Nice premise, nice feeling different perspectives in one room
Feels like a theatre

BAD POINTS
Characters are a bit annoying
Could develop more in dialog and less in "internal constructions" (?)

FOR WHO
People that like short reads and are between 30-40 (having some life crisis of dissatisfaction)

[Anni · Rating 3 out of 5]

3.5

Leider verschenkt dieses Debut etwas, weil die Geschichte ihre Kraft erst auf den letzten 50 Seiten entfaltet und noch dazu etwas vorhersehbar ist. Die Charaktere sind gut gestrickt, aber deren Aufeinandertreffen bei besagtem Abendessen hätte für meinen Geschmack etwas bissiger ausfallen können bei mehr wörtlicher Rede. Viele interessante Gedanken verbleiben nur im Inneren der Personen, was den Verlauf der Ereignisse etwas träge macht.

[madison ✧˖°. · Rating 3 out of 5]

Une écriture qui ne m’a pas laissé indifférente. Un roman très bien rédigé et fort, qui nous étouffe, nous met mal à l’aise et provoque de l’amertume en tant que femme. J’ai eu du mal cependant à m’attacher aux personnages, même si j’ai eu un coup de coeur pour Johar et les souvenirs qu’elle a lié à sa terre.

[Popo · Rating 5 out of 5]

Poignant literary fiction novellas are truly the way to my heart! Just how much can happen, in the span of just a little dinner? Wonderful prose, characters and Parisian setting. My favourite French read in a long time. Spectacular, couldn’t put it down!

[Daisy Paton · Rating 3 out of 5]

I absolutely flew through this book the day I purchased it, but got a bit stuck towards the end. I loved the descriptive writing (it's a fabulous translation), and it was gripping at the start but fizzled out - was happy for the main character in the end

[Bea Alabaster · Rating 5 out of 5]

Every single word of this was perfect.

[Victoire G · Rating 3 out of 5]

Belle écriture, un style épuré, où les sentiments et émotions des personnages sont bien décrits. Au fur et à mesure, l’histoire prend une tournure bien particulière, et on veut connaître la fin!
Malgré cela, les personnages m’ont laissé assez indifférente, je n’ai pas su m’y attacher.

[Gemma W · Rating 3 out of 5]

3.5 stars

An enjoyable read, like a piece of theatre. Two couples gathered in a Parisian apartment on an oppressive August evening. Etienne, old money, struggling at work as the initial glow of his posh boy image is waning leaving not much substance in its wake. Johar is from a modest Tunisian family and has had to claw her way to the top. Remi her husband, long-time supportive of his wife's career, but is now having an affair with a younger colleague and finally, Claudia, the almost pathologically shy partner of Etienne, who cannot quite understand how she has found herself in this relationship.

As the awkward dinner plays out, I could feel the oppressiveness of the fraught relationships, the too-tight corporate clothes, the drift between the characters and their conflicting interests.

However, one thing that narks me a little is the story arc of Johar. I am always a bit disappointed with these tales of women who have fought their way tooth and nail to get to the top only to realise they aren't really sure if they want it. I read the author's biography and noticed that she herself seemed to have had a successful corporate career before branching into something else, and I completely appreciate that this is a valid message, but I notice we rarely get these tales of overcoming woe to get to the top for men who subsequently think 'oh actually after all this work, I think I will do something else'. The message seems to be women really only try and get to the top of the corporate world to prove they can do it, but once there, well they finally realise what is important and move on to something else.

However, this is a personal issue, the book was otherwise a very fun read.

[liz ⁀➷ · Rating 2 out of 5]

this was just rich people talking and moaning. sadly I found this incredibly cliche, the characters very irritating and overall nothing progressed until the last 30 pages. I appreciate the themes explored but it felt completely unrefined and jumbled that I couldn’t connect with any character nor their personal story. I enjoyed how it was set against the backdrop of a single evening which added to this suffocating feeling of tension the book was going for but unfortunately it fell flat for me.

[Wouter Zwemmer · Rating 4 out of 5]

Intrigerend verhaal over een diner van vier vrienden die meer voor elkaar verborgen houden dan dat ze elkaar kennen. Ideaal script voor een arthouse-film met topacteurs.

Aantekeningen voor mezelf gemaakt. Eén grote spoiler.

Vier mensen, veertigers, komen bij elkaar voor een diner. Étienne, succesvol advocaat, is de organisator. Zijn vriendin, Claudia, fysiotherapeute, kookt. Johar (vrouw), succesvol manager in een IT-bedrijf, en Rémi (man) zijn de genodigden. Claude komt uit een gezin met maatschappelijk succesvolle maar liefdeloze ouders die zich als psychiater en gynaecoloog als ondernemers in de gezondheidszorg gedroegen. Claude is fysiotherapie gaan studeren want “‘Ik wilde graag voor andere mensen zorgen. Ik vind het fijn om mensen beter te maken, en dat lukt me beter met mijn handen dan met mijn woorden.’” In haar relatie met Etienne is zij ook de dienstbare, en hij de baas. “Ze heeft een hekel aan haar eigen dienstbaarheid, hoe ze zich gewillig de rol van gastvrouw aanmeet.” Ze is een relatie met Étienne aangegaan om los te komen van haar achtergrond en toegang te krijgen tot het elitaire geprivilegieerde milieu van hem. Maar: “Étienne kijkt haar niet aan. Hij ziet haar niet. Ze is niets.”

Johar en Rémi zijn bij elkaar maar ook weer niet: “‘Naar wie typt ze zo?’, zucht Rémi. ‘Het is lachwekkend hoe we van de ene op de andere dag gestopt zijn met elkaar te praten. Gestopt zijn elkaar te begrijpen. Als we elkaar ooit begrepen hebben.’” Dit zegt Rémi tegen Claudia, maar wacht haar reactie niet af en loopt weg; van communicatie lijkt geen sprake, alleen van statements. Misschien één van de redenen voor het door hem gesignaleerde probleem?

Johar is geboren en getogen in Frankrijk maar van Tunesische ouders. Ze heeft zich opgewerkt tot succesvolle, rijke en altijd werkende manager in IT. Ze leidt een bedrijfsovername waarin zijn een nog verantwoordelijker baan zal krijgen. Étienne wil de klus om haar juridisch bij te staan in dat proces. Zij heeft dat snel en kickt op de macht die ze over hem heeft. “Maar de waarheid is dat aan deze promotie de kwaadaardige geur van wraak kleeft.” Wraak omdat mensen eerder in har carrière niet in haar geloofden omdat ze vrouw is en van Tunesische afkomst. Ze heeft zich omhoog gevochten met keihard werken en de kloteklussen te doen: gesprekken met woedende klanten, medewerkers ontslaan, contracten corrigeren, software herschrijven, het wegpoetsen van het accent en taalfouten van haar opvoeding… Johar heeft het verlangen “om in de ogen van haar collega’s een zekere onderdanigheid te lezen.” Haar carrière is eenzaam: “dit kale, eenzame pad, dat haar stap voor stap heeft weggeleid van haar vrienden, haar ouders en Rémi. Dit pad waarop geen kinderstemmetje de stilte doorbreekt.”

Étienne heeft het als advocaat moeilijk op zijn kantoor; hij verliest klanten en daarmee aanzien. “Dit boekjaar stevent af op en catastrofe , als hij niet snel een paar nieuwe zaken binnenhaalt. Vanavond vecht hij voor zijn voortbestaan.” Étienne heeft een grote nieuwe deal nodig, zoals de bedrijfsovername van Johar. “(…) het zit in zijn aard om steeds maar meer te willen: steeds nog groter, steeds nog mooier.” Hij is voor Claudia gevallen omdat ze mooi is en hij haar verlegenheid als een uitdaging zag, “Maar ook, of misschien vooral, omdat hij wist dat zijn superioriteit over haar nooit ter discussie zou staan. Vanavond wordt hij misselijk bij de gedachte dat zij op een dag weleens medelijden met hem zou kunnen krijgen.”

Claudia is zwanger van Étienne maar heeft het hem nog niet verteld. Het kind is haar vlucht uit de eenzaamheid van haar ongelijkwaardige relatie.

Étienne is Franse middenklasse-bourgeois, opgegroeid in een winkeliersgezin in Reims. Hij kreeg het appartement van zijn ouders toen die in Normandië gingen wonen.

Rémi heeft een maîtresse, Manon. Als compensatie voor zijn gevoel van minderwaardigheid naast Johar en haar onthouding van liefde naar hem. “Rémi merkte dat hij hunkerde naar liefde. De onthouding daarvan, die Johar hem had aangedaan, was verschrikkelijk en de terugval duizelingwekkend.” Rémi merkt dat Manon ook gevoelens ontwikkelt voor hem. “Samenwonen met haar leek uitgesloten, maar het idee van een leven zonder haar scheen hem tegenwoordig ook volkomen absurd.”

“Meestal wordt er in de wereld van Étienne niet over geld gesproken, ook al is het overal aanwezig, weliswaar verborgen: in de perfecte pasvorm van een overhemd, het katachtige silhouet van een auto, de fluweelzachte afdronk van een wijn. Étienne heft Rémi zelf de kunst van de suggestie bijgebracht, zonder iets te hoeven zeggen, als het gaat om geld. (…) Uiteindelijk had Rémi begrepen dat wie ten volste van de luxe wil genieten een publiek nodig heeft.” Rémi vraagt zich af of hij Johar zou kunnen verlaten voor zijn maîtresse Manon: “Hij weet niet zeker of zijn liefde voor haar groot genoeg is om afstand te doen van alle comfort waar hij zo aan hecht.” Daarnaast betwijfelt Rémi if Manin nog wel in hem geïnteresseerd is als hij zijn maatschappelijke status en welvaart kwijtraakt.

Als Claudia tussen het afruimen van het hoofdgerecht en het dessert een miskraam krijgt, is de enige bij wie ze steun kan zoeken haar gynaecoloog. Die heeft op dat moment nachtdienst en kan haar in het ziekenhuis ontvangen. Ze besluit om Étienne te verlaten, pakt haar tas en vertrekt nog dezelfde avond. Nadat ook Rémi en Johar naar huis zijn, is Étienne alleen met zijn zelfbeklag over de ondankbare Claudia: “Ze had een interessante, beschaafde, rijke vrouw kunnen worden. Hij zou Claudia willen bellen om zijn woede uit te schreeuwen. (…) Claudia is vervangbaar en zal vervangen worden, besluit Étienne. (…) Étienne behoort niet tot het soort mensen dat gevoelig is voor spijt. Hij behoort tot de klasse die de hele wereld in hun schoot geworpen krijgt.”

Onderweg naar huis bekent Rémi aan Johar zijn nieuwe liefde. Johar bekent dat zij naar Tunesië vertrekt om zich in haar familieachtergrond te verdiepen in plaats van directeur te worden van het grote fusiebedrijf.

In de laatste scene staat Claudia op de stoep van het ziekenhuis. Het is bijna dag. Ze is er klaar voor.

[Hermine]

"Autour d'elle, tous déambulaient dans un mouvement harmonieux, formant et défaisant de petits groupes, entrechoquant des verres, comme s'ils participaient à une chorégraphie dont seule Claudia n'aurait pas appris le motif."

"Elle les imagine, tous ces hommes-là - toujours plus vieux, toujours plus blancs, toujours plus hommes qu'elle —, en rang devant elle avec leur costume impeccable, leurs bonnes manières, leur parcours tristement linéaire, et elle rêve du triomphe de la fille d'immigrés sur tous ceux dont la carrière était écrite dès le berceau."

"Étienne lui fait l'effet des lieux de l'enfance que l'on revisite à l'âge adulte : il a rétréci. Elle verra plus tard quelles miettes elle peut lui offrir."

[Hajer · Rating 2 out of 5]

Une déception.
Un huis clos qui aurait pu être plus réussi si le personnage principal n'était pas aussi stéréotypé et s'il renvoyait à une représentation véridique et vérifiée de la réalité :
Dans la famille tunisienne de Johar (Jawaher? Diamants?)les femmes attendent pour manger après les hommes, pratique révolue depuis de longues décennies. La femme tunisienne d'aujourd'hui s'est émancipée sur ts les plans pour être dans les premiers rangs de ts les domaines technologiques, éducatifs, médicaux, etc...
Pensant au 'Dîner à Montréal' de Besson, je me préparais à une lecture tellement plus profonde.
Dommage. Un premier roman d'une autrice dont je ne lirai pas les romans à venir.

[Francesca · Rating 3 out of 5]

Piccola tragicommedia parigina. Bella l'ambientazione, seppur breve fatta di piccoli pochi dettagli, il racconto mi ha subito immerso in una Parigi contemporanea, di fine estate, tra Boulevard e palazzi eleganti dell'alta borghesia urbana.
Un racconto che esalta la forza e la solidarietà che può nascere improvvisamente tra due semi sconosciute, un racconto che è forse satira e critica di un genere maschile un po' ottuso ed egoista, che posso si accorge di ciò che gli gira intorno, preso troppo dalle proprie meschinità e dai propri interessi.