Als het levenloze lichaam van boekrecensent Karin Post wordt aangetroffen in haar appartement in Oud-Zuid staat rechercheur Lucy Lam voor een ingewikkelde zaak. Er zijn geen aanwijzingen, geen vingerafdrukken; Karins appartement is vlekkeloos schoon. Er is bloed, maar geen moordwapen en geen wond. Al snel blijkt dat haar hele vriendenclub die avond voor een diner bijeen was, en dat al deze zeven 'vrienden' wel een motief hebben voor wat een kille moord blijkt te zijn.
Bitter is de eerste zaak voor Lucy Lam, de wat typische, niet erg collegiale rechercheur van de politie Amsterdam. De moord op Karin Post en de intelligente, verdachte vriendengroep dwingen Lucy om al haar zintuigen op scherp te zetten.
Een who done it van eigen bodem. Ik kreeg dit boek en gaf het gelijk door aan een boeken vriendin. Zij en nog iemand anders waren zeer enthousiast over dit boek. Ik moet zeggen, ze hebben gelijk. In een Engelse stijl met een Nederlands sausje wordt de moord op Karin Post beschreven. Het is de eerste zaak waar rechercheur Lucy Lam de leiding over heeft. Karin Post is vermoord of niet. Er zijn geen trauma wonden gevonden. Toch ligt ze in een grote plas bloed in de gang van haar woning. De "verdenking" van rechercheur Lam valt onder andere op de vriendenkring van het slachtoffer en haar bijna ex-man (een van de vriendenkring). Het is een boek wat lekker wegleest. Het is ook een boek voor in je tas, voor bijvoorbeeld in het openbaar vervoer of het wachten bij de dokter. Je pakt heel makkelijk het verhaal op. Je loopt wel het risico dat je specialist zegt: "goed boek? Ik heb je al drie keer geroepen". Oeps......
In het begin moest ik wat aan de schrijfstijl wennen die af en toe wat kinderlijk en voorspelbaar overkwam. Maar ik moet bekennen dat het slot me totaal verraste. Uiteindelijk is dit boek een goed doordachte thriller gebleken. Het enige waar Victoria Farkas naar mijn mening nog wat aan mag werken is de manier waarop ze de gang van zaken in het rechercheteam weergeeft en omschrijft.
In een Amsterdams appartement wordt het ontzielde lichaam van een vrouw gevonden. Het blijkt dat van de niet bij iedereen geliefde boekrecensent Karin Post te zijn. Lucy Lam, rechercheur bij de Amsterdamse politie, krijgt de leiding van het onderzoek. Aanvankelijk heeft de politie geen enkele aanwijzing omtrent de doodsoorzaak van Karin Post. Haar lichaam vertoont geen wonden en een wapen is niet gevonden. De vriendengroep van Karin heeft die avond een etentje omdat Judith en Arnoud Ter Horst-Bosch vieren dat ze twee jaar getrouwd zijn. Lucy komt er al snel achter dat een aantal van hen een motief voor de moord heeft. Ze zeggen echter allemaal onschuldig te zijn.
Victoria Farkas is vooral bekend vanwege haar kinder- en jeugdboeken. Met Bitter waagt ze zich in het thrillergenre. Het boek is het eerste deel van een whodunitserie waarin rechercheur Lucy Lam het belangrijkste personage is.
Bitter is een vlot geschreven boek waarin het aantal personages beperkt blijft. Daardoor blijft het verhaal overzichtelijk en leert de lezer deze personages, vooral omdat Farkas aan hen afzonderlijk aandacht besteedt, enigszins kennen. Het personage dat het meest onderbelicht blijft is Lucy. Zij is degene die de serie moet dragen en daarom was een goede en uitvoerige uitwerking van haar wenselijk geweest.
De leesbaarheid van het boek is goed. Het verhaal is duidelijk en begrijpelijk en heeft een logisch en chronologisch verloop. Er is een begin en dat gaat naar het gewenste eind. Van die chronologische volgorde wordt af en toe afgeweken, want soms is het voor het verhaal nodig om, ter verduidelijking van de situatie, terug te gaan naar het verleden.
Farkas werkt, zoals gezegd, duidelijk naar de ontknoping toe die ze in gedachten had. De verhaallijn is daar helemaal op afgestemd. Farkas probeert de lezer een paar keer op het verkeerde been te zetten, maar dat is helaas niet helemaal gelukt. Het boek kent daarom niet veel verrassingen. Toch kun je wel het gevoel krijgen dat je tijdens de ontknoping verrast wordt. Want het is dan net even iets anders dan het soms lijkt.
De gedachte om Bitter als whodunit te schrijven is zeker geen verkeerde. Want deze opzet zorgt ervoor dat de lezer van begin tot eind met de oplossing van de misdaad bezig is en de dader zelf probeert te ontmaskeren. Als Victoria Farkas het personage van Lucy Lam meer diepgang geeft en wat meer spanning en plotwendingen realiseert, heeft deze serie alles in zich om succesvol te worden. Bitter is wat dat betreft alvast een alleraardigst en veelbelovend debuut.
Bitter is het thrillerdebuut van Victoria Farkas, Eerder schreef zij al kinderboeken. In Bitter maken we kennis met rechercheur Lucy Lam (op zijn Engels uitgesproken) . Een vriendengroep in Amsterdam-Zuid verzamelt zich om het 2-jarig huwelijk van Arnoud en Judith te vieren met een etentje. Ook Pieter, wie in een scheiding ligt met zijn vrouw Karin. Zij zijn getrouwd op het moment dat zij elkaar een maand kenden en hebben het een jaar met elkaar uitgehouden. Dezelfde avond wordt Lucy Lam bij de vondst van het levenloze lichaam van Karin geroepen. Zij is door haar buurvrouw gevonden in haar eigen huis. Het is de eerste "eigen" zaak die Lucy leidt.
Zoals al vermeld op de cover, is Bitter een whodunit. Rechercheur Lucy Lam heeft al gauw het vermoeden dat de dader dicht bij Karin moet worden gezocht.De vriendengroep heeft een zeer prominente rol in het boek, dus die link is als lezer snel gelegd. De cover geeft de associatie met de koningin van de whodunit, Agatha Christie. Daar houdt de vergelijking echter op. Bitter mist subtiliteit die een whodunit spannend maakt. Als lezer zou je meer in het hoofd van de rechercheur willen zitten. In Bitter is het als lezer moeilijk om mee te puzzelen. De betrokken personages en hun acties worden zo specifiek benoemd, dat er amper subtiele misleiding is. Voordat het lichaam is gevonden, heb je als lezer al door hoe zij aan haar einde is gekomen door een gesprek aan tafel bij de vrienden.
Met Lucy Lam heeft Victoria Farkas een interessant karakter te pakken. Ze is een goede speurder en trekt zich niets aan van de gevestigde orde op het bureau. Haar intuïtie is haar belangrijkste drijfveer en ze heeft een goede neus voor eigenaardigheden.
Victoria's Farkas eerste Whodunnit voor volwassenen, en meteen met een wel heel volwassen thema. Ik zal niets verklappen over de inhoud, want dat moet je bij een whodunnit natuurlijk nooit doen. Ik zal wel verklappen dat ik de oplossing niet aan zag komen, en dat ik het verrassend en ook wel een beetje schokkend vond. Schokkend op een goede manier, denk ik. Het boek gaat over jonge succesvolle professionals in Amsterdam, en over hun duistere geheimen. Als je Amsterdam een beetje kent, en als de deze groep mensen een beetje kent, dan is het extra leuk om te lezen, denk ik. Maar ook als je niks met Amsterdam om met yuppen hebt is het nog steeds een spannend detective verhaal.
Wat ik wel jammer vind is dat de hoofpersoon, detective/politievrouw Lucy Lam, niet echt tot leven komt. Het wordt mij niet duidelijk wie ze is en wat ik van haar moet vinden. In de tweede helft van het boek kom je er achter dat ze donker haar heeft en van Thais eten houdt, en je krijgt iets te zien van haar vriendschap met haar huisgenote. Maar of ik haar wel of niet aardig vindt weet ik aan het eind van het boek nog steeds niet. Dat maakt het moeilijk om met haar mee te leven.
Als er een tweede boek komt over Lucy Lam wil ik het graag gaan lezen.
het is echt een spannend boek en ik zat zo in het verhaal maar toch dacht ik dat iemand anders het gedaan had. DE laatste 75 blz in een record tempo er door gelezen. Ik moest wel 20blz van het einde stoppen omdat ik terug aan het werk moest. daarna tot einde van het werk heel hard er naar uit gezien om terug verder te kunnen lezen. zo spannend was het boek.
Victoria Farkas zorgt ervoor dat het verhaal niet voorspelbaar wordt en komt steeds met nieuwe puzzelstukjes. Het boek is heel vlot geschreven, beetje sober af en toe, maar dat is bij een whodunnit wel prettig vind ik. (Volledige leeservaring is terug te vinden op mijn blog)