Kim stapt blind in de eerste de beste trein die voorbijkomt. Ze heeft geen idee waar ze naartoe gaat, ze wil alleen maar weg. Ze heeft net de liefde van haar leven verloren en weet niet hoe ze verder moet. Ze komt terecht in een klein havenstadje aan de kust van Cornwall, waar ze op de kliffen lange tijd naar de zee staart, in de hoop een uitweg te zien uit het diepe verdriet dat haar heeft overmeesterd. Janet is net op weg naar haar oude cottage, als ze een jonge vrouw op de kliffen ziet staan. Uit angst dat zij zichzelf iets aan zal doen, rent Janet naar haar toe en weet haar ervan te overtuigen mee te gaan naar haar huis. Daar aangekomen vertelt Janet het verhaal van Leandra, wier verleden veel overeenkomsten vertoont met dat van Kim, die gered werd en jarenlang als vuurtorenwachter in het dorp bleef. Kim is diep ontroerd door de tragische liefdesgeschiedenis. Geeft Leandra’s verhaal haar de kracht om zelf weer in de liefde te geloven?
Corina Bomann, 1974 in Parchim geboren, entdeckte die Welt der Bücher schon recht früh für sich. Als Kind verzierte sie die Exemplare der heimischen Bibliothek mit eigenen "Wachsstift-Illustrationen", später, als sie das Schreiben erlernt hatte, begann sie, eigene kleine Geschichten zu verfassen. Langeweile in Schule und Bus füllte sie mit viel Fantasie aus, sodass aus kleinen Geschichten bald ganze Romane wurden, die zunächst mehrere Kladdehefte füllten. Die Hefte und eine alte Schreibmaschine wichen nach und nach dem Computer; ihre Geschichten entstiegen den Schubladen und fanden ihre Heimat bei Verlagen. Noch heute lebt Corina Bomann in Mecklenburg und nutzt die traumhafte Ruhe und wunderbare Landschaft, um ihre Romane zu spinnen. In ihrer zweiten Heimat Berlin lässt sie sich dagegen vom Puls der lebendigen Stadt inspirieren. Ihre große Liebe gilt der Geschichte, und so finden sich auch in ihrem neuen Roman "Die Schmetterlingsinsel" historische Elemente, die geschickt mit dem Heute verwoben werden.
Ein großer Anreiz, dieses Buch zu lesen, war für mich, dass die Geschichte in Cornwall spielt und ich ein großer Fan dieser schönen Gegend bin. Außerdem spielt die Geschichte auf zwei Zeitebenen, was ich ebenfalls sehr mag. Hier lesen wir in der Gegenwart die Geschichte von Kim, die ihren Freund durch einen Flugzeugabsturz verliert und so verzweifelt darüber ist, dass sie sich das Leben nehmen möchte. Sie fährt nach Cornwall, um sich dort von den Klippen zu stürzen und wird dann aber von einer alten Dame davon abgehalten. Die gibt ihr ein uraltes Tagebuch zu lesen von einer Frau namens Leandra, deren Schicksal Kim bald sehr bewegt. Mir hat das Buch sehr gut gefallen, wobei ich die Passagen aus dem Tagebuch noch ein wenig fesselnder fand als die aus der Gegenwart. Die beiden Geschichten von Kim und von Leandra haben sich aber sehr schön miteinander verwoben und ich habe mich von dem Buch gut unterhalten gefühlt.
Met zoveel plezier en hartstocht gelezen dat ik dit boek aan iedereen wil aanraden. Wie de auteur kent en volgens haar is dit haar lievelingsverhaal, weet dat ze graag met heden en verleden werkt. Ze combineert drama, hartstocht altijd met elkaar en brengt ieder verhaal tot leven! Ik hou super veel van haar stijl. Een kamer aan zee is het verhaal van Kim, Janet, Dan maar ook van Christian en Leandra! Het verhaal begint met een radeloze Kim die halsoverkop vertrekt naar Cornwall. Daar ontmoet ze toevallig Janet, een tachtiger die haar uitnodigt om een kopje thee te drinken. Dit is het begin van een heel mooi verhaal en waarvan ik nu met veel weemoed afscheid neem! Zeker lezen!
Mi dispiace doverlo dire, ma “UNA FINESTRA SUL MARE” non mi è piaciuto granché. In realtà l’idea portante non è male: Corina Bomann ha intrecciato tre storie dove Kim, la protagonista, è al contempo attrice e spettatrice. Nella traccia portante si vede la ragazza ad un passo dal suicidio per la perdita del fidanzato, vittima di un incidente aereo vicino alla costa della Cornovaglia, dove si è attualmente recata per dire addio al mondo; viene però dissuasa dall’anziana Janet, che la invita a soggiornare da lei per qualche tempo. Lì, oltre a rimuginare sul passato ormai perduto (e rievocato in vari flashback), avrà modo di conoscere suo nipote Dan e di affezionarsi alla vecchietta che le assegnerà il compito di leggere un antico diario, cimelio di famiglia tramandato di generazione in generazione. In esso si trovano le memorie di Leandra, una sventurata ragazza muta, che confida le sue disgrazie alla carta, non potendo esprimersi diversamente. A questa trama, per me abbastanza promettente, però, non è corrisposto uno stile altrettanto coinvolgente: ho trovato il ritmo narrativo lento, pesante e ripetitivo, e ho fatto una fatica incredibile ad arrivare a metà libro. Infine sono rimasta delusa dalla scelta di accoppiare Kim e Dan, ritenendolo scontato ma soprattutto poco credibile: la protagonista ci viene presentata inconsolabile e distrutta dal dolore, con la ferma intenzione di lanciarsi da una scogliera per la morte del suo grande amore e dopo due settimane si bacia con il nipote della sua ospite…
This entire review has been hidden because of spoilers.
Deze standalone van Corina Bomann, is naar gewoonte, terug een schot in de roos. Ze schrijft zo vlot dat je meteen met het verhaal mee bent en bijgevolg leest het vlot weg. Ze combineert ook een verhaal in het heden met een terugblik uit het verleden. Wat ervoor zorgt dat je nog sneller wil weten wat er nog gaat gebeuren. Het is ook wel een beetje voorspelbaar hoe het gaat eindigen, maar toch kan ze er een twist aan geven zodat je pas op de laatste pagina echt weet hoe de vork aan de steel zit. Een aanrader om in huis te halen
Een heel fijn Corina Bomann boek. Zo één waarbij je 2 verhalen om 1 leest. Ik hou ervan. Geen 5 sterren omdat het soms wel een tikkie voorspelbaar was, maar het leest heerlijk weg.
Mi piacciono molto le storie che spaziano nei secoli di Corina Bomann, e questa è forse una delle sue migliori. Ci troviamo in Cornovaglia, dove Kim, una ragazza di Bristol che ha appena perso il fidanzato in un incidente aereo, ha deciso di suicidarsi gettandosi dalla scogliera di Land's End. All'ultimo momento, però, un angelo mandato dal destino nelle vesti della vecchia Janet, riesce a farla desistere - almeno per il momento. Janet riesce a tenerla legata a quei luoghi facendole leggere il vecchio diario della misteriosa Leandra, una donna muta dei primi dell'Ottocento, che il padre fa sposare per forza con un uomo brutale, forse un contrabbandiere, della cui casa non sarà mai padrona perché c'è già la di lui sorella (una strega fatta e finita) che la angaria e detiene tutte le chiavi, compresa quella della sua stanza. Anche Leandra cerca di suicidarsi gettandosi dalla scogliera, ma viene salvata da Christian, il guardiano del faro. La scrittura semplice e molto descrittiva riesce a farci godere dello splendido panorama (sembra quasi di vedere una puntata di Poldark!), la storia è molto appassionante ed è alternata e dosata sapientemente per spingere il lettore a continuare la lettura senza fermarsi se non davanti alla parola fine.
Wat mooi weer!! Ik hou echt van deze schrijfster!! Wat ik deze keer wel jammer vond, is dat ik het een beetje "te vlug" (afgeraffeld klinkt niet vriendelijk en zo bedoel ik het ook niet) geschreven vond! Op het moment dat Kim Janet ontmoet gaat het allemaal zo snel. En dan het verhaal van leandra (vond ik echt het mooiste gedeelte), nou.... dat had voor mijn zeker wel langer mogen zijn! Maar ondanks dit..... absoluut genoten van het verhaal. Ik liet mijn haakwerk er zelfs voor liggen ☺️
Brutto, davvero brutto e scontato. Kim,la protagonista,la prenderei a schiaffi in ogni secondo...non so,la storia non è originale per nulla. Sapevo già come andava a finire dalla prima 50ina di pagine. l'ambientazione però - le scogliere della Cornovaglia) rimane affascinante- almeno quella. Mi dispiace ma non lo consiglio affatto
Recensione a cura di Kayla Swarte per Feel The Book
Kim è giovane, felice e innamorata del suo Jake, un surfista di professione. La loro sembra una storia da romanzo rosa: un colpo di fulmine diventato amore, una passione che sopravvive splendidamente alla routine, tutto sembra funzionare tra loro, malgrado siano profondamente diversi e li divida l’elemento “mare”. Lei ne ha paura e lui lo ama così tanto da inglobare in esso tutta la sua vita, non a caso chiama Kim ondina, come una di quelle divinità marine capaci di ottenere un’anima grazie all’amore di un umano. Quello che Jake ignora è il rovescio della leggenda, che sembra quasi un presagio nefasto…
Passa del tempo e ritroviamo Kim in Cornovaglia: è l’ombra di se stessa, è al limite, e, davanti alla scogliera che ha cercato, e per cui è andata fin lì, pensa sia venuto il momento di finire il viaggio.
Basterebbe fare un passo in avanti e poi il vuoto si prenderebbe cura di lei, il mare di cui tanto ha paura farebbe il resto. Chiude gli occhi: l’importante è non combattere, si dice; respira, una volta, una volta sola, nell’acqua… e poi qualcuno la chiama. Una signora in avanti con gli anni inizia a parlarle, le dà da chiacchierare, sembra non voglia continuare la passeggiata che, le racconta, è la prima dopo molti giorni di dolori. Del resto, si sa, a una certa età i reumatismi si fanno sentire. E Kim capisce, capisce che l’anziana donna, Janet, sa, che ha compreso cosa lei sia andata a fare davanti a quella scogliera e non ha alcuna intenzione di lasciarla da sola. Janet riesce a convincere Kim a seguirla a casa, un vecchio cottage non troppo distante da lì, la invita per un tè, poi a restare per la notte. Inizia così uno strano sodalizio tra due sconosciute, che sembra ogni giorno più forte, tanto da portare Janet a prestare a Kim un vecchio taccuino consunto, rinvenuto in spiaggia da un suo antenato e, controvoglia, la ragazza si troverà immersa nella storia di una donna di nome Leandra, che scriveva quel diario per dare voce al silenzio. Ma sembra che la vita, per Kim, riservi altre sorprese, e altri dolori.
Una finestra sul mare di Corina Bomann è un romanzo ben congegnato, con un buon ritmo e una serie di rivelazioni ben dosate che creano aspettativa e regalano al lettore più di una sorpresa. Una storia sui sentimenti, sulla perdita, sulla capacità di rinascita e sulle seconde possibilità che nascono a ogni angolo della vita, grazie a semplici coincidenze o, forse, per lo zampino del destino.
La scrittura è piana, il linguaggio fresco, anche nelle parti che dovrebbero sostenere il peso storico del diario di Leandra, e questo fa sì che la lettura sia gradevole e, per nulla, compromessa da cadute di ritmo o porzioni accessorie. Tuttavia ho trovato un po’ arbitrario il modo in cui è stata organizzata la narrazione: passiamo da un prologo in prima persona e pov della protagonista a un prosieguo in terza persona con sovvertimento dell’asse temporale. A questo si aggiungono le pagine del diario di Leandra dotate di un proprio taglio; una linea unica e più epurata avrebbe giovato alla godibilità del testo.
Una finestra sul mare resta, comunque, un buon romanzo, capace di interessare sia le lettrici fedeli al romance puro sia quelle abitualmente orientate verso il mainstream.
Editing recensione a cura di Aletheia per Feel The Book
Ik vond dit nieuwe boek van Corina Bomann rustgevend om te lezen, ik kreeg er echt een ‘zen’ gevoel bij. Wellicht komt dat doordat het boek vrij traag verloopt. Tegelijkertijd gebeurt er in het boek niet veel bijzonders of spannends. Vooral de verhaallijn uit het verleden vond ik interessant en leuk, maar eindigt ook wat onbevredigend.
Al met al geef ik dit boek 3 ⭐️. Prima, maar niet meer dan dat.
Was dit een literair meesterwerk? Neen. Maar is het erin geslaagd te doen wat van een goed verhaal en dito schrijfstijl verwacht wordt? Absoluut. Ik werd meegesleept in een verhaal van liefde en wanhoop, van geheimen die over generaties werden doorgegeven. Het hielp uiteraard dat ik dit boek las aan zee, tijdens enkele dagen waarin ik alleen was en op "bezinning". Zeker een aanrader als je houdt van een luchtig maar mooi verhaal dat vlot geschreven is.
Leest vlot. Alleen een beetje jammer dat het blijkbaar nodig is dat de gestorven liefde 'een slecht kantje' had, alsof dat 'nodig' is om verder te kunnen met haar leven.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Als bekennender Fan von Corina Bomann war natürlich klar, dass ich auch das neue Buch von ihr lesen wollte, das sie als Dana Paul veröffentlicht – und mit den richtigen Erwartungen hat mir auch diese Geschichte wirklich gut gefallen.
Die Autorin entführt den Leser nach Cornwall – und sie hat die Stimmung und Atmosphäre dieses Landstrichs auch wunderbar einfangen können. Man begleitet die 25jährige Kim, die nach dem plötzlichen Unfalltod ihres Freundes selbst die Lust am Leben verloren hat und sich von den Klippen stürzen will – doch sie wird gerettet und lernt nach und nach das Leben von einer ganz anderen Seite kennen. Es gibt zudem noch einen zweiten Erzählstrang in Form eines Tagebuches, in diesem geht es um die stumme Leandra, die Anfang des 19. Jahrhunderts verheiratet wurde, in ihrer Ehe aber nur geduldet ist – auch sie ist unglücklich und sucht nach Auswegen.
Wie so oft bei Büchern, die auf zwei Zeitebenen spielen, hat mir auch diesmal der Erzählstrang der Vergangenheit viel besser gefallen. Leandra ist eine sympathische Frau, die ich einfach sofort ins Herz geschossen habe, die trotz aller Widrigkeiten nicht aufgibt und für sich einen Weg sucht. Ich habe diesen Tagebucheinträgen immer schon entgegengefiebert, weil ich wissen wollte, wie es mit Leandra weitergeht – aber auch, weil ich die Stimmung in diesem Abschnitt sehr mochte, auch wenn sie eher düster und bedrückend war.
Den Erzählstrang der Gegenwart fand ich leider etwas vorhersehbar – meine Lesefreude hat das aber nicht getrübt. Ich hatte schon vermutet, dass hier auch eine Liebesgeschichte eingeflochten sein wird, von daher wurde ich nicht enttäuscht, als sich da tatsächlich etwas anbahnte. Kim als Protagonistin mochte ich sehr gerne, ihre Gefühle nach dem plötzlichen Tod ihres Freundes fand ich gut und vor allem glaubhaft dargestellt. Aber auch andere Figuren waren mir sympathisch - Janet, die Kim vor dem Sturz von den Klippen rettet, ist eine praktische und lebenserfahrene ältere Frau, die mit Menschen umzugehen weiß. Ihren Enkel Dan fand ich dagegen etwas überzeichnet und leider auch unglaubwürdig, trotzdem mochte ich auch ihn. Überhaupt gibt es in diesem Erzählstrang viel Gefühl und Emotion, und auch wenn die Stimmung eher traurig-melancholisch, habe ich mich wohl gefühlt in der Geschichte – bis hin zum Ende, das – so traurig es doch war - mich doch zufrieden zurückgelassen hat.
Der Schreibstil der Autorin ist sehr angenehm. Er lässt sich flüssig und leicht lesen, schafft es aber vor allem, Stimmungen und Emotionen einzufangen. So hatte ich die ganze Landschaft mit all seinen Klippen und Felsen, mit der See und dem Strand und auch mit Wind und Wetter stets vor Augen, aber auch die Verzweiflung und Trauer Kims konnte ich beim Lesen spüren. Zu keinem Zeitpunkt aber waren die Beschreibungen langweilig, sie waren einfach eingestreut und haben eine unglaubliche Atmosphäre erzeugt.
Ich gebe dem Buch 4 von 5 Sternen, einen Stern ziehe ich nur ab wegen der Vorhersehbarkeit und der doch etwas überzogen gezeichneten Figur Dans. Wer aber eine gefühlvolle Geschichte vor den Kulissen Cornwalls lesen möchte, dem kann ich dieses Buch mit gutem Gewissen empfehlen.
Inhalt: Kims große Liebe Jake stürzt mit dem Flugzeug ab und sie verliert den Boden unter den Füßen. Ein Leben ohne Jake kann sie sich nicht vorstellen und fährt deshalb nach Cornwall zu den Klippen, unweit der Absturzstelle und will hinunterspringen. Doch im letzten Moment kann die 86 jährige Janet sie zum umkehren bewegen und lädt Kim in ihr Haus ein. Janet weiß natürlich was Kim vorhatte und bittet sie eine Weile bei ihr zu bleiben und sich zu erholen. Sie händigt Kim ein Tagebuch aus, welches von Leandra geschrieben wurde, die ebenfalls unglücklich verliebt war und sich das Leben nehmen wollte.
Meine Meinung: Dana Paul ist ein Pseudonym von Corina Bomann und ich habe sie auch gleich wieder an ihrem unverwechselbaren Schreibstil erkannt. Ich kenne ja alle anderen Familiengeheimnisse der Autorin und war daher sehr gespannt, was mich in dieser Geschichte erwartet. Aber leider wurde ich hier etwas enttäuscht. Die Geschichte an sich ist schön wie immer, Corina Bomann erzählt in einer ruhigen Art und Weise und hat auch wieder sehr nette Charaktere erschaffen. In der Gegenwart lernen wir Kim, Janet und ihren Enkel Dan kennen. Janet ist so eine warmherzige Person, die ich sofort zur Oma möchte und ich bin froh, dass sie Kim retten konnte. Kim war mir oft zu egoistisch, so hat sie sich tagelang nicht mehr bei ihrer Mutter gemeldet und hat sich auch öfters nicht der Situation angepaßt verhalten. Dan hingegen fand ich wieder sehr sympathisch und ich habe ihn sehr bewundert, wie er wirklich alle Wünsche seiner Großmutter erfüllt.
Die Vergangenheit wird uns von Leandra anhand eines Tagebuches erzählt. Leandra war meine Lieblingsprotagonistin und hatte mein ganzes Mitgefühl. Sie hat sich so tapfer geschlagen und alle Gehässigkeiten von ihrem Mann und seiner Schwester erduldet. Die ganze Geschichte ist ja eher ruhig, nur dieser Teil ist wirklich sehr spannend und ich fieberte dem Ende entgegen, wie es mit Leandra und ihrem Geliebten weitergeht. Doch das erfahren wir leider nicht. Und das hat mich doch ziemlich enttäuscht. Beim Epilog werden dann noch einige Vermutungen angestellt, aber es bleiben soviele Fragen offen, die die Autorin auch anschneidet, aber ich frage mich, warum die Geschichte dann nicht zu Ende erzählt wurde.
Leider sind auch einige Logikfehler enthalten und des öfteren wurde Dan und Jake verwechselt.
Insgesamt habe ich die Geschichte aber gerne gelesen, sie ist für das schöne sonnige Wetter jetzt genau richtig.
Ho scoperto questo libro per caso, non avendo mai letto niente di questa scrittrice, ma sono stata subito attratta dalla copertina e dalla sinossi, perché mi ricordava molto i libri della mia scrittrice preferita Rosamunde Pilcher. Devo dire che sono rimasta piacevolmente sorpresa e andrò sicuramente a cercare altri libri di questa autrice.
Una storia triste ma coinvolgente, ambientata in Cornovaglia, che coinvolge due donne – una più giovane e sconvolta da un terribile lutto, l’altra più anziana e in cerca di compagnia. Quando le loro vite si intrecciano casualmente, o forse per un fortuito scherzo del destino, qualcosa cambierà per entrambe fino a che non sarà più possibile capire chi ha veramente salvato l’altra.
Alla storia principale, ambientata ai giorni nostri, si intreccia un’altra storia d’amore del 1800, raccontata i un diario di famiglia. All’inizio, la cosa mi era sembrata un po’ strana ma poi mi sono appassionata alla vicenda della ragazza senza voce data in sposa a un freddo mercante interessato solo a ottenere un erede e l’eredità della ragazza.
Riassumendo in una frase: una storia dolce e commovente, senza l’uso di scene di sesso o volgarità, che mi ha scaldato il cuore e mi ha tenuta incollata alle pagine fino all’ultima parola, come solo certi grandi scrittori hanno saputo fare.
Ik heb dit boek met veel plezier gelezen. Je wordt meegesleept in de emotionele gebeurtenissen van Kim, Janet, Dan en Leandra waardoor je zelf de kans krijgt om over je persoonlijke leven na te denken en andere inzichten te krijgen. Het boek kwam voor mij wat traag op gang, ongeveer pas vanaf de helft komen er wat meer afwisseling en nieuwe dingen bij. Het personage Janet doet me enorm denken aan mijn eigen oma. Ik heb hierdoor heel veel steun kunnen vinden in dit boek om om te gaan met droevige gebeurtenissen die helaas bij het leven horen.
Alle goede elementen zitten in dit boek: een vuurtoren, kustregio, rouwverwerking en geschiedenis. Het is alleen jammer dat de schrijfstijl vervolgens zo slecht is dat het erg moeilijk is het boek ook uit te lezen.
Deze keer schreef Corina een losstaand verhaal over Kim die net de liefde van haar leven heeft verloren en even niet weet hoe ze verder moet. In een klein havenstadje langs de kust van Cornwall hoopt ze een uitweg te vinden uit het diepe verdriet dat haar heeft getroffen.
Janet had het bij het juiste eind toen ze de jonge vrouw te dicht tegen de rand van de kliffen zag staan. Kim was van plan naar beneden te springen om zo een eind aan haar leven te maken. Ze heeft het moeilijk nu ze haar verloofde verloor. Hij was professioneel surfer en vaak weg om de gevaren van de zee op te zoeken en te proeven van de juiste golven. Het surfen domineerde echter het leven van hen beiden en Kim bleef vaak eenzaam en alleen achter.
Een briefje in zijn jaszak gericht aan een andere vrouw, … en gans Kims wereld verbleekte. Ach wat was ze onwetend. Misschien dom en naïef, misschien gewoon te verliefd op hem? Ze moest er even tussenuit, kon het niet vatten en wist zich geen raad. Echter kon ze hem niet confronteren met zijn ontrouw want ze ontdekte het pas toen hij er niet meer was. Zijn privéjet crashte in zee toen hij onderweg was naar een surfwedstrijd aan de andere kant van de wereld.
Het was lang geleden dat Janet nog een goede dag had en tot bij de kliffen raakte. Ze is niet meer van de jongste en eigenlijk kan haar lichaam geen lange wandelingen meer aan maar toch dreef er haar iets om naar de kliffen toe te gaan. Toen ze de jonge vrouw zag staan begon ze voorzichtig tegen haar te praten en geleidelijk aan kon Janet Kims interesse vasthouden zodat ze met haar meewandelde naar haar cottage een eindje verderop. Ze bood Kim een lunch en een overnachting aan en Kim mocht zolang blijven als ze zelf wou. Janet vond het fijn iemand rond zich te hebben. De oude vrouw deed Kim terugdenken aan haar eigen oma en ze kunnen het goed vinden met elkaar. Janet schenkt Kim een oud dagboek en wil graag dat ze het leest. Het is het dagboek van Leandra, een eenzame vrouw die leefde begin de jaren 1800 en geen stem had maar haar leven, dierbare herinneringen en geheimen neerpent in haar dagboek.
Kim ontmoet ook Dan, de kleinzoon van Janet. Ze hebben ongeveer dezelfde leeftijd en hij houdt net als Kims verloofde ook van de zee maar dan op een andere manier. Hij is visser en kent maar al te goed de gevaren van de zee. Telkens hij aan wal komt gaat hij naar zijn oma’s cottage waar hij is opgegroeid. Kim houdt van de liefdevolle manier waarop ze met elkaar omgaan.
Als het op een dag minder gaat met zijn oma en ze in het ziekenhuis ligt vraagt Dan om haar hulp. Kim spendeert lange dagen aan het bed van Janet en leest haar voor uit Leandra”s dagboek. Naarmate ze in het boek vordert beseft ze dat het fout was om naar de kliffen te lopen want er is nog zoveel om voor te leven. Haar leven en haar familie zijn haar heel dierbaar en ze durft zelfs opnieuw open te staan voor de liefde.
Een kamer aan zee is een prachtig verhaal met een diepere betekenis. Corina schreef het verhaal in een dubbele verhaallijn die ze afwisselend aan bod laat komen. In de hedendaagse lijn leren we Kim kennen die tijdig wordt gered door Janet en haar doet beseffen dat ondanks tegenslagen en verdriet het leven ook heel mooi kan zijn. De andere verhaallijn is deze van Leandra die via haar dagboek haar stem laat horen en met alle kracht vecht voor haar eigen geluk. De auteur schrijft mooi beeldend en schenkt genoeg aandacht voor zowel de personages alsook de setting maar toch wist het verhaal me niet zozeer te raken.
Premetto che ho iniziato a leggere questo libro esclusivamente per un GdL, mai mi ci sarei approcciata di mia iniziativa. Quindi ammetto che ero leggermente prevenuta e con aspettative molto basse. Kim ha perso in un incidente aereo il suo grande amore Jack e nonostante la sua avversione per il mare decide di andare su una scogliera in Cornovaglia, il posto più vicino al luogo dell’incidente, per gettarsi in mare e farla finita. Proprio quel giorno Janet, una vecchietta discendente dai guardiani del faro, ha una tregua dai suoi dolori e si sente abbastanza in forze da fare una passeggiata proprio fino a quella scogliera a lei tanto cara. Janet intuisce subito le vere intenzioni di Kim e riesce a distrarla portandola nel suo cottage; piano piano conquista la sua fiducia a tal punto che le regala un diario antico, appartenuto ad una certa Leandra. Le consiglia di leggerlo perché tra lei e quella donna ci sono molte più cose in comune di quanto lei possa immaginare. Nel frattempo il nipote di Janet, Dan è tornato in licenza per passare qualche giorno con la nonna e trova anche Kim, che si rivelerà molto preziosa per aiutarlo a gestire la situazione che si viene a creare con Janet. La parte relativa al diario tramandato da generazioni è molto interessante, anche se Clemo è un filino inquietante, per non parlare della sorella. Peccato che il diario si interrompa proprio sul più bello e non avremo mai la certezza di quello che è successo a Leandra. La parte finale mi è sembrata un po’ insipida rispetto al resto del libro ma nonostante questo, libro tutto sommato promosso. Il libro ha delle atmosfere molto suggestive e l’autrice ha decisamente una bella scrittura, ma il romanzo mi ha convinta solo per metà anche perché alcuni passaggi dell’intreccio, che si chiariscono solo alla fine del libro, sono facilmente intuibili.
Protagonista è Kim, giovane donna dall’anima straziata per la morte del fidanzato avvenuta in un incidente aereo. Kim soffre a tal punto da fuggire dalla propria casa, dalla propria vita passata, e recarsi in Cornovaglia per gettarsi da una scogliera. Nel momento in cui Kim si avvicina al dirupo, un’anziana signora, Janet, si ferma per conversare con lei, e la invita in casa propria. Kim non sa che Janet aveva perfettamente intuito le sue intenzioni, e tra le due finisce per nascere una solida amicizia. Parallelamente alla vicenda di Kim, si sviluppa quella di Lyanna, autrice di un vecchio diario impolverato che Janet consegna alla sua nuova amica. Lyanna è vissuta in un'altra epoca, figlia di un mercante, muta, è costretta a un matrimonio combinato. L’unico sfogo per Lyanna è il suo fidato diario, e un incontro che di lì a poco stravolgerà la sua vita, così come l’incontro con Janet aveva stravolto la vita di Kim. Il risvolto originale della trama sta nella vicenda di Lyanna piuttosto che in quella di Kim: il personaggio viene approfondito maggiormente, complice anche il fatto che Lyanna annota ogni suo pensiero nel diario, dando così possibilità al lettore di conoscerla nel vero senso della parola. Il romanzo non ha grandi pretese stilistiche; risulta comunque scorrevole e si legge con facilità, con uno stile che trovo adatto a questo genere letterario. Nel complesso una buona lettura estiva.
La Bomann è un'autrice di cui avevo già letto diversi romanzi e che generalmente mi piace, motivo per cui da diverso tempo avevo adocchiato questo romanzo, in attesa semplicemente della giusta occasione per leggerlo. Peccato che nel complesso sia rimasta abbastanza delusa.
Il romanzo si divide su due piani temporali: da una parte abbiamo la storia di Kim, Dan e Janet, ambientata nel presente, dall’altra quella di Leandra, scritta sotto forma di diario. La prima parte bene, seppur in maniera alquanto drammatica, ma dopo poco ha incominciato a stufarmi: l’ho trovata non solo estremamente banale ed intuibile, specie la relazione tra Dan e Kim, ma a tratti mi ha dato quasi fastidio il modo in cui sia stata gestita, specie la parte relativa a Janet. Inoltre per tutto il romanzo ho mal sopportato Kim, con il suo continuo vittimismo e il suo essersi inserita nella famiglia di Janet e Dan in maniera così importante e così all’improvviso, comportandosi quasi come se li conoscesse da sempre. La parte del diario di Leandra, invece, mi è piaciuta molto di più. Ho trovato la sua storia a tratti un po’ inquietante, ma anche molto affascinante. Il finale, però, è estremamente aperto, non c’è una vera conclusione né in bene né in male, ed essendo stato l’unico aspetto realmente positivo per tutta la durata del romanzo, questa cosa alla fine mi ha lasciato abbastanza l’amaro in bocca.
Als de vriend van Kim is omgekomen bij een ongeluk met het vliegtuig waar hij in zit, vlucht ze zo ver ze kan. Ze staat op een rots in Land’s End, in Cornwall, vastbesloten eeneinde aan haar leven te maken. Dan hoort ze een vrouwenstem. Instinctief zet ze stap naar achter, weg van de rotswand. Ze maakt kennis met de oude vrouw die haar aansprak, Janet, en gaat mee naar haar huisje. Ze blijft daar enige tijd en leert ook de kleinzoon van Janet kennen. Haar zelfmoordplannen blijven even wachten en worden minder. Janet geeft haar een dagboek te leen, dat al heel lang in de familie is, en steeds wordt doorgegeven. Het dagboek is van een vrouw, die stom is. Bij een val is ze haar spraakvermogen kwijtgeraakt. Ze is uitgehuwelijkt aan een onmenselijke man, die haar alleen nodig heeft om nakomelingen te krijgen. Haar schoonzus voert het huishouden en is zo mogelijk nog wreder. Deze twee verhaallijnen wisselen elkaar af en vormen samen een heel boeiend verhaal, dat snel leest en je achter elkaar uitleest.
Leandra e Christian. Kim e Dan. Passato e presente. Ad unirli, in una vicenda perfettamente speculare, Janet, un'anziana discendente di una famiglia di guardiani del faro ed un diario che si tramanda di generazione in generazione. Leandra e Kim, due donne in fuga. L'una da un marito possessivo e violento, l'altra dalla perdita dell'amore di una vita. Entrambe sceglierebbero di morire, se a salvarle non arrivassero Christian, il coraggioso e romantico guardiano del faro e Janet, che appena scorge Kim troppo vicina alla scogliera, le tende una mano. Ma non è l'unica. Anche Dan, il nipote di Janet, sarà determinante per la sua vita; così allo stesso modo, Kim aiuterà il giovane a sopravvivere ad un forte dolore. Ma le due storie d'amore non saranno sempre l'una lo specchiodell'altra.
Een eerder boek dat ik las van Corina Bomann vond ik 'wel aardig', ik weet details niet meer maar in elk geval heb ik deze auteur niet op het mentale 'niet-meer-lezen'-lijstje geplaatst. Dit boek was een teleurstelling. Ik zou het niet eens 'feel-good' durven noemen, ik werd er eerlijk gezegd een beetje naar van. Teveel trigger warnings (hoe vaak wordt 'Was ik maar gesprongen' in verschillende varianten aangehaald?), de personages hebben allemaal wel iets (in de 'naar'-categorie). Misschien werd het beter, maar mentaal was ik afgehaakt. Dit boek vrolijkt je dag niet op, en dat is wel wat ik verwacht van een boek in deze categorie. Ik denk dat ik de boeken van deze auteur maar laat zitten.
De kern van het verhaal gaat over de goedheid van de mensen. Hoe vreemde/onbekende zonder tegenprestatie je willen helpen. En natuurlijk een gezonde dosis liefde.
Vond het zelf een beetje onrealistisch dat ze zo snel helemaal thuis was bij een onbekend persoon. Het lijkt wel alsof ze na 1 ontmoeting meteen ingetrokken is. Ook haar thuisfront lijkt dit te accepteren... Maar misschien moet je daar maar gewoon in meegaan. Het is wel de charme van het verhaal.
Romanzo ambientato in Cornovaglia tra due epoche diverse, il XXI e il XIX secolo, narra le vicende amorose di Leandra e Christian, giovani amanti costretti a nascondersi la cui storia è scritta in un diario, e di Kim e Dan. Questi ultimi incontratisi grazie all'anziana Janet che impedisce alla ragazza di suicidarsi, assistono la "salvatrice" nelle sue ultime settimane di vita, allietandola con il racconto del diario.
Lettura coinvolgente e leggera, rivolge lo sguardo alla condizione di una ragazza muta nella Cornovaglia ottocentesca costretta a sposare un uomo per denaro e ad essere segregata in una casa in cui la sua opinione non è ascoltata e il suo corpo usato per concepire un erede legittimo. Col fiato sospeso ad ogni pagina per il destino degli innamorati e la condizione dell'anziana, devo dire che l'autrice ha giocato bene le proprie carte. E' stata geniale l'idea di interrompere il diario e di lasciare la parola a Janet senza fornire dettagli sicuri su come la storia dei due si sia evoluta, così da lasciare al lettore la possibilità di immaginare le varianti.
Punto debole e poco approfondito, seppure così riuscito e necessario alla trama è il personaggio di Jake. Fidanzato di Kim all'inizio del romanzo, morto in seguito a un incidente aereo, è il motivo per cui la ragazza arriva a pensare al suicidio come unica possibilità rimastale . Da un inizio tanto triste si arriva a una conclusione lieta seppure con qualche lacrima che rende questo romanzo un'altra grande opera dell'autrice tedesca.