پیشگوی نفرین شده

by Chingiz Aitmatov, چنگیز آیتماتف, محمد مجلسی (Translator)

Daca un copil si-ar cunoaste soarta dinainte de a se naste, ar mai vrea oare sa paraseasca pantecul mamei? Si, daca si-ar vesti hotararea de a respinge destinul care il asteapta, am accepta sa-si refuze viata? In Stigmatul Casandrei mesajul disperat al copiilor inzestrati cu darul premonitiei, dar carora nu li se da crezare, este o oglinda fidela si nemiloasa in care omenirea nu vrea sa-si vada uratenia morala.

"Cinghiz Aitmatov a fost intotdeauna un scriitor curajos, care nu s-a temut nici in timpul comunismului sa denunte raul si nedreptatea." (The Observer)

"Proza lui Aitmatov respira o umanitate profunda, care dezvaluie maretia personajelor confruntate cu situatii-limita." (L'Humanite)

"Aitmatov stie sa imbine ca nimeni altul fantasticul cu realitatea frusta, iar rezultatul este uluitor." (The Independent)

Genres: Science Fiction, Fiction, Russian Literature, Russia, Fantasy, Classics, Novels

280 pages, Paperback

First published January 1, 1996

About the author

Chinghiz Aitmatov (Чингиз Айтматов, Tschingis Aitmatow, Čingiz Ajtmatov, Tšõngõz Ajtmatov, Cengiz Aytmatov, Tsjingiz Ajtmatov, Tchinguiz Aïtmatov, جنكيز ايتماتوف) was an author who wrote in both Russian and Kyrgyz. He was the best known figure in Kyrgyzstan literature.

Aitmatov's parents were civil servants in Sheker. The name Chingiz is the same as the honorary title of Genghis Khan. In early childhood he wandered as a nomad with his family, as the Kyrgyzstan people did at the time. In 1937 his father was charged with "bourgeois nationalism" in Moscow, arrested and executed in 1938.

Aitmatov lived at a time when Kyrgyzstan was being transformed from one of the most remote lands of the Russian Empire to a republic of the USSR. The future author studied at a Soviet school in Sheker. He also worked from an early age. At fourteen he was an assistant to the Secretary at the Village Soviet. He later held jobs as a tax collector, a loader, an engineer's assistant and continued with many other types of work.

In 1946 he began studying at the Animal Husbandry Division of the Kirghiz Agricultural Institute in Frunze, but later switched to literary studies at the Maxim Gorky Literature Institute in Moscow, where he lived from 1956 to 1958. For the next eight years he worked for Pravda. His first two publications appeared in 1952 in Russian: The Newspaper Boy Dziuio and Ашым. His first work published in Kyrgyz was Ак Жаан (White Rain) in 1954, and his well known work Jamilya appeared in 1958. 1980 saw his first novel The Day Lasts More than a Hundred Years; his next significant novel, The Scaffold was published in 1988. The Day Lasts More than a Hundred Years and other writings were translated into several languages.

Aitmatov suffered kidney failure and on 16 May 2008 was admitted to a hospital in Nuremberg, Germany, where he died of pneumonia on 10 June 2008, aged 79. His obituary in The New York Times characterized him as "a Communist writer whose novels and plays before the collapse of the Soviet Union gave a voice to the people of the remote Soviet republic of Kyrgyz" and adds that he "later became a diplomat and a friend and adviser to the Soviet leader Mikhail S. Gorbachev."

Chinghiz Aitmatov belonged to the post-war generation of writers. His output before Jamila was not significant, a few short stories and a short novel called Face to Face. But it was Jamila that came to prove the author's work. Louis Aragon described the novellete as the world's most beautiful love story, raising it even above Rudyard Kipling's World's Most Beautiful Love Story. Aitmatov's representative works also include the short novels Farewell, Gulsary!, The White Ship, The Day Lasts More Than a Hundred Years, and The Scaffold.

Aitmatov was honoured in 1963 with the Lenin Prize for Jamila and later he was awarded a State prize for Farewell, Gulsary!. Aitmatov's art was glorified by admirers. Even critics of Aitmatov mentioned high quality of his novels.

Aitmatov's work has some elements that are unique specifically to his creative process. His work drew on folklore, not in the ancient sense of it; rather, he tried to recreate and synthesize oral tales in the context of contemporary life. This is prevalent in his work; in nearly every story he refers to a myth, a legend, or a folktale. In The Day Lasts More Than a Hundred Years a poetic legend about a young captive turned into a mankurt serves a tragic allegory and becomes a significant symbolic expression of the philosophy of the novel.

A second aspect of Aitmatov's writing is his ultimate closeness to our "little brothers" the animals, for their and our lives are intimately and inseparably connected. The two center characters of Farewell, Gulsary! are a man and his stallion. A camel plays a prominent role in The Day Lasts More Than a Hundred Years; one of the key turns of the novel which decide

Reviews

[미소 ☾ · Rating 5 out of 5]

"İnsan ömrünün trajik olarak kısa olmasını telafi etmek üzere müziğin insanlara armağan edildiğini düşünürdü.
Bir insan müzik dinlediğinde, onun içine daldığında, insan ötesi zaman kategorisine girer, sonsuzluğun akışına kapılır ve sonsuzlukla temas ettiği için olasıdır ki, hayatı on yıllar, hatta yüzyıllarca uzar ve daha fazlası, hayatı öyle doğrusal bir boyutta değil henüz doğası keşfedilmemiş bir boyutta uzar."

[Andreea · Rating 3 out of 5]

It was kind of a torture reading this book - and I thought I had eternal patience... I don't know why.

Maybe its the language. Even though it was a translation, there's something about Russian that makes it difficult to read - and to translate too, I'm assuming.

What I liked was the "science-fiction part". It's a fresh idea and, although I would have expected more explanations, it was okay. Also, the author's reflections are really interesting - a little hard to follow, though.

What more did I like? WHALES! You'll have to read the book to understand what I'm talking about but, basically, the protagonist keeps having dreams about whales. Also, suicidal whales at the end of the book! (I'm not sadistic, I simply liked the idea)

The plot seemed a little bit forced, like a blending of movies of different genres. It was interesting but maybe a little bit too much...

Other than that, the characters were really simple - the author seems to have thought of only one dimension of their personality, one trait and that's it. The dialogue was kind of fake, like watching a movie with really bad actors.

I'd say Cinghiz Aitmatov would be a great essayist.

(It could have also been the translation that made everything seem so forced. So I will not blame the author. If I ever learn Russian, I might give him one more try...)

Citate:

"Cand Cassandra a resping iubirea lui Apollo, el a blestemat-o ca nimeni sa nu-i creada profetiile..." - din mitologia greaca

"Iar mai fericit si decat unii si decat altii este cel ce nua venit pe lume, cel care n-a vazut toate relele care se savarsesc sub soare." - Ecclesiastul

"Sustin ca, in primele saptamani ale dezvoltarii in uter, embrionul uman este capabil sa intuiasca ce-l asteapta in viata vitoare si sa-si manifeste atitudinea fata de soarta potentiala. Daca aceasta atitudine e negativa, embrionii se impotrivesc viitoarei lor aparitii in lume.
Am evidentiat un semn-semnal prin care embrionul isi exprima atitudinea negativa fata de nastere. Semnul-semnal apare ca o mica pata, ca un pigment pe fruntea femeii care poarta in pantece un asemenea fat. Am numit pata asta stigmatul Casandrei, iar fatul care transmite semnalele negative - casandro-embrion." - calugarul cosmic Filotei

"...are vreun sens ca viata sa dainuie vesnic prin urmasi chiar si in valea plangerii?"

"Cat timp le-a trebuit oamenilor sa faca asemenea 'progrese', de cat timp au avut ei nevoie sa invarta tot felul de treburi, sa le vina tot felul de idei ca sa ajunga cu 'progresul' pana la asemenea mutatii apocaliptice chiar din stadiul embrionar?!
Tot ceea ce s-a adunat cu anii, cu veacurile, tot ce s-a acumulat in gene, ca in memoria unui computer, ne da de stire acum ca exista. Acum ne este dat sa descoperim imaginea acestei predispozitii a embrionului - stigmatul Casandrei."

"Nu stiu daca merita sa ratacim prin hatisurile trecutului cu faclia in mana luminand chipurile mortilor, cand, in memoria multora, e inca vie epoca lui Stalinhitler sau, invers, a lui Hitlerstalin, care poate sa ne spuna multe in acest sens. Esenta lor, aceeasi in ambele cazuri, a costat omenirea atat de mult sange, ca nici dupa multele decenii scurse statistica internationala nu e inca in staresa traga linie si sa faca totalul victimelor atrase in razboiul sangeros dintre cei doi, cand cele doua capete ale aceluiasi balaur s-au inclestat intr-o lupta pe viata si pe moarte. Putea exista fascismul fara bolsevism? Putea exista Hitler fara Stalin si invers? Celor din secolul XX le ingheata sangele in vine cand se gandesc la cei doi nascuti in locuri diferite, dar infratiti intr-unul singur, in karma infernului lui Stalinhitler sau al lui Hitlerstalin."

"Este important sa intelegem ca destinul este concret si individual, dar in acelasi timp nu alege pe unul sau pe altul, ci ii inconjoara pe toti din toate partile, inconjoara toata societatea, deoarece cauzele nenorocirii acesteia sunt ale lumii intregi."

"El vede actul sinuciderii in masa a balenelor ca o reactie a tot ce se intampla pe pamant."

"... foenul din Alpi - stii despre ce vorbesc, exista o intreaga literatura despre asta -, e vantul ce afecteaza psihicul locuitorilor de la munte, sleindu-i de puteri."

Dar stihiile raului provocat de oameni nu se potolesc. Asta-i problema. Asa-i construita viata noastra: binefacatorii sunt intotdeauna putini la numar, in schimb raul e din belsug, dape dinafara. Uite, imagineaza-ti ca atuni cand pe pamant se intampla un lucru pe care nu ne sta in putere sa-l oprim si caruia ii gasim justificari in bezna sufletului si-n cioburile constiintei, omorand, chinuind, zdrobind, mintindu-ne dezgustator pe noi insine, balenele inoata spre noi infricosate si disperate."

"Ne dam oare seama ca in universul asta noi suntem aceia carora ne e incredintata ratiunea, substanta sau, mai exact spus, chipul vesniciei?"

"Omul n-a fost creat de la inceput sa fie integru moral, urmarind constant idealul etic, binele, o fiinta inzestrata cu multe virtuti, in niciun caz, nici vorba de asa ceva, pentru asta el trebuie sa se straduiasca neobosit, sa-si intareasca sufletul punandu-l la incercare si, de fiecare data, cu fiecare noua nastere, s-o ia de la capat ca sa ajunga la idealul cu neputinta de atins. Totul in om trebuie orientat pre acest lucru. Numai atunci e om."

"Ce nu putem insa nega este ca, oricate realizari stiintifice si tehnice am avut, am ramas si, din pacate, ramanem pentru totdeauna aceleasi fiare care-si devoreaza semenii."

"... muzica este transfigurarea sonora a Spatiului si Timpului. [...] atunci cand omul asculta muzica si se cufunda in ea, el trece intr-un timp cosmic, este inclus intr-o miscare infinita si, prin contact cu vesnicia, viata lui se prelungeste probabil cu decenii, secole sau mai mult, si nu se prelungeste liniar, ci intr-o dimensiune a carei natura nu a fost inca descoperta. Si probabil ca nu va fi descoperita niciodata."

"Viata daruita o data, o singura data, daruita fiecaruia pentru o vreme, dar nu pentru vecie, viata limitata de la bun inceput in spatiu si in timp."

"Se intampla ca visele sa se intoarca in amintiri ca o altfel de realitate."

"Sunteti singur, si doar unui singur om ii e harazit sa-si duca la bun sfarsit menirea. Nu stiu de ce e randuit astfel, incat o opera mareata sa fie de cele mai multe ori misiunea unui singur om."

"Plini de ei, nationalistii sunt foarte ofensati. In Israel descoperirea e perceputa ca e incercare de distrugere a fondului genetic al evreilor. In Rusia, o puternica miscare de protest s-a transformat in demonstratii de strada care cer sa fie adus imediat din cosmos, ca nici vorba ca el sa fie calugar si, lucrul cel mai important - le ajunge o perestroika, destul, s-au saturat de reformele lui Gaidar, resping perestroika genetica a poporului rus. Filotei e Gorbaciov in cosmos! El e in slujba Americii! Vrea sa ingenuncheze Rusia! Chinezii au vazut pericolul in alta parte - in faptul ca superioritatea lor demografica n-ar mai face doi bani. Acolo lozinca e: nu vom permite 'prasirea' populatiei! Iar in India au lansat ideea ca femeile sa-si acopere pata de pe frunte cu semnul ritualic."

[Platon Cristina · Rating 5 out of 5]

4,5/5

[Nezaket · Rating 5 out of 5]

“Gittiğiniz yolun sizi uçuruma götürdüğünüzü bilmezseniz, uçuruma giden yol sizin mutluluğunuz olur.”


Romanda üç anlatı dili vardır. Tanrı anlatıcının olduğu bölümler, Filofey’in mektuplarındaki 1. Tekil anlatıcı ile son mektupta Filofey’in kendisi ile hesaplaşmaya dönüşen monologlarda 2. Tekil anlatıcı… Tanrı anlatıcının olduğu bölümlerde konuşmalar –iç konuşmalar dâhil- romana didaktik bir tarz vermiştir. Yazar, çevresel ve zamansal –atmosfer oluşturmaya- anlatılara gerek kalmadan, insanlığın yaptıklarının muhasebesini diyalog ve monologlarla vermeye çalışmıştır. Didaktik bir anlatıya sebep olsa da bireyin ağzından geçmişin sorgulanması, geleceğe karşı umudun yeniden filizlenmesi en samimi bu şekilde verilebilir diye düşünmekteyim.
Romanda, olay zamanı kısa sürelidir. Ancak geriye dönüşlerle Filofey’in doğumu, büyümesi, çalışma yaşamı evrelerine de ışık tutulmaktadır.
Anlatıda, Filofey’in bilimsel kehanetin neticesinde ortaya çıkan –ki zaten bilinen- suçu kabullenme, günah çıkarma, telafi etmek için çaba gösterme şeklindeki aşamaları izleyerek insanlığın dünyadaki yaşamı kurtarması umulmuştur. Ancak insanlar suçu yine sisteme (tanrıya, aileye, çevreye yani ötekine vb. ) yıkarak bu günahtan arınıp yaklaşan kıyameti durdurma şansını ellerinin tersiyle geri çevirmişlerdir. Anlatı zamanının ilahi mucizesi olarak da nitelenebilecek bilimsel çıkarımını (kehanet, ön gürü, buluş vb.) göz ardı ederek bu çıkarımı -şansı- çağın hastalıklı düşüncelerine heba edişlerinin hikâyesidir. Sayfa 115’de bu reddedişin, fırsatı heba edişin nedeni “Bu olayın sebebi, sürekli işlenen günahlar ve Tanrı'nın bahşettiği hayat karşısındaki suçlar için insanın içinde ebediyen, insiyaki olarak saklı bulunan bir ceza korkusuydu” şeklinde dile getirilmektedir. İkazı kabul etmek bir nevi suçu kabul etmek, ilahi cezayı da kabullenmektir.
Romanda, kâhin sembolüyle kimliklenen tüm karakterler ve hayvanlar ölmüştür: Filofey, Bork, balinalar, baykuş. Geride Filofey’in öngörüsünü dillendirecek, sürdürecek sadece mürit/havari Anthony Younger kalmıştır. Bu belki de insanlığın kendi aklıyla baş başa kalışının farklı şekilde anlatışıdır. Tanrı elini tamamen insanlık üzerinden çekmiştir. Sistemi kurmuş, başlat düğmesine basmış, sisteme birkaç kez müdahale etmişse de (Programındaki bugları temizlemiştir), sistemin sürekliliğini tamamen insanın eline bırakmıştır. Her şey, kıyamet de kurtuluş da insanın elindedir artık.
Roman kaderin kaçınılmazlığı, tanrının varlığı, din olgusunun evrensel kapsayıcılığı üzerine değerlendirmeler de içermektedir. İnsanoğlu kıyamete giden yolları kendi elleriyle döşerken, gelen uyarıları da dikkate almamaktadır. İkazların hangi kanaldan geldiği pek de önemli değildir. İster üzerinde yaşadığı dünyadan (ekolojik, sosyolojik veriler) isterse onu yaratan tanrıdan gelsin. Kıyamet her halükarda gelecektir.
Yazar, Bork’un düşünceleri üzerinden tanrı, din olgularını da irdelemektedir. Hem insanın bu konulardaki akıl karışıklığını ortaya koyuyor (sayfa 20, 26, 57) hem de dinlerin insan toplulukları üzerinde ayrışmalar ve çatışmalara neden olan fikirleri yerine onların herkes tarafından kabul gören bütünleştirici düşüncelerin ışığında “çoklu din olgusu” kavramını tartışmaya açıyor (sayfa 101,102).
Romanda ayrıca X-Bireyler olgusu üzerinden her sistemin kendi için isteyeceği “ideoloji şövalyesi” bireyler fikri üzerinde de durulmaktadır. İnsanın içinde, genle nesilden nesile mükemmelleşerek aktarılan kötülük genini dizginleyecek olan “anne, baba, aile, şefkat, merhamet, sevgi, saygı ve daha birçok insani değerden yoksun olarak saf kötülüğe sahip bireyler, devlet malı olacaklar ve sorgulamaksızın kötülüğe hizmet edecekler.
“Gen mühendisliğinin gelmiş olduğu nokta, insanın “kötülük geni” (bed behaviour) adı verilen bir gene sahip olduğunu ortaya koymuştur. Yapılan araştırmalar bu genin, beyindeki mutluluk ve huzur veren serotonini azalttığını göstermiş; anne sevgisi, güven ve benimseme ile de kötülük geninin olumsuz etkilerinin azaldığı gözlenmiştir.” TÜZER, İ. (2009)

[Mihai Dascălu · Rating 5 out of 5]

This is the book I regret I did not write. It has big ideas as one good book should have. It is not an easy reading, but it is rewarding in the end. Some of the writers need thousands of pages to say something interesting. Aitmatov, may God rest his soul!, needs only a few hundreds to say profound things.

[Дмитрий · Rating 3 out of 5]

Эпилог мне понравился больше самого романа.

[Figen Çınarlı · Rating 5 out of 5]

Dünyayı saran kötülükten kurtulmak mümkün mü?
Gerçek ve kurgunun iç içe geçtiği, katmanlı bir hikaye.

[Bleda Gençay Sönmez · Rating 4 out of 5]

1994 yılında yayımlanan bu eser, Aytmatov'un roman mekanı olarak Sovyetler Birliği ve Kırgızistan dışına çıktığı ilk romanıdır. Bu manada Aytmatov'un o zamana kadarki bütün eserlerinden farklı bir tarzda ortaya çıkmış bir romanıdır. Amerikalı bir fütürolog olan Robert Bork ile Rus bir astronot olan Andrey Filofey'in karşılıklı hikayeleri vardır romanda. Dünyanın kötüye gidişini, çevre sorunlarını, insanlığın temel meselelerini, savaş ve açlığı kendine dert edinen büyük usta, Grek mitolojisindeki Kassandra lanetini sembolize ederek bir modern zaman romanı çıkartmıştır.

Roman bazı bölümlerde adeta bir Aytmatov, makalesine dönüşüyor. Onun dünya ve insanlık hakkındaki görüşleri kendisine epeyce yer buluyor. Ömrünün ilk yıllarında elinden çok çektiği ancak SSCB döneminde açıkça eleştirmediği Stalin’i burada sıkça anar mesela. Hatta onu, Hitler ile aynı kefeye koyar. Çünkü İkinci Dünya Savaşı’nda iyilik, kötülüğü yenmemiştir maalesef. İki kötünün kapışmasında Stalin’in tarafı kazanmıştır. Bu iki katil için “Kötülükte kardeşleşen bu iki kişi…” tabirini kullanır.

Romandaki temel meselelerden birisi de dünyaya gelen insanlar. Evet, dünyaya bir çocuk getirmek önemli ama nasıl bir dünyaya? İşte bununla alakalı çetrefilli bir konu var işleyişte. Bana ilk başta dünyaya gelip bir kaç gün yaşayıp ölen ve ölü doğan bebeklerin Kassandra Damgası taşıdığını sanıyordum. Ayrıca her insanın bu gezegendeki imtihanında vazgeçme lüksü yoktur çünkü insanlık bir imtihan için yaratıldığını anlıyoruz. Tanrı'yı görmeden ona inanmak ve onun koyduğu kurallar doğrultusunda yaşayıp yaşamadığını özgür iradesiyle imtihanı verecektir.

Aytmatov’un klasik hikayelerinden farklı bir çizgisi olduğunu söylemiştim. Tarzı çok değişik. Ancak burada da yine insanların yanı sıra hayvanları da kullanıyor; mesela intihar eden balinalar motifini kullanıyor, hatta bir baykuş da kullanıyor. Hemen her eserinde bahsettiği, kader kısmına yine değiniyor; tabiattan bahsediyor ve dünyayı bir bütün olarak değerlendiriliyor. Acıların, kötülüklerin dünyanın genelinde olduğunu ifade ediyor.

Ezcümle, hem trajik hem fantastik, bu defa bozkırın, dağların değil şehirlerin ve modern hayatın olduğu bir roman Kassandra Damgası. Ama Aytmatov’un yine damgasını vurduğu bir anlatı elbette… Okumanızı tavsiye ediyorum.

[Komrade · Rating 3 out of 5]

Not a bad book by any means, but it comes off as very weak compared to his other works.

[Rabia Kantekin]

Aytmatovdan okuduğum ilk metindi Kassandra Damgası. Bilim kurgu sosuyla tatlandırılmış distopik bir roman desem değil, politik bir toplum başkaldırısı desem değil, felsefik bir fantastik roman da değil. Hiç biri değil ya da hepsi.
Yazarın amacı sürükleyici bir distopya yazmak değildi bence. Çünkü olayın o tarafı son derece kısa ve yüzeyel. Asıl olan bu ilginç habere olan sosyal ve politik tepkiler. Ve üzerine sizi yol ayrımında bırakan bir soru?
Hamileliğinizin ilk haftalarında içlerindeki kötülük yatkınlığına ve dünyanın yaşanılmaz bir yer olmasına tepkiyle dünyaya gelmek istemeyen bebeğiniz yüzünüzde kırmızı bir iz bırakıyor. Kısa süre içinde iz kaybolacak ve bebeğiniz de kendi kararını unutup hayatına devam edecek. Bu durumda bebeği aldırmak bir seçim mi? Çocuğun dünyaya gelmek istememesi durumunda karar mercii olan kendisi mi? Peki siz bu bağlamda çizginin neresindesiniz?
Kitabı okuyup bunları düşünürken yazar politikacıların ikiyüzlülüğünden, balinaların intiharından, biraz yaş almanın zorluğundan, biraz insanların tahammülsüzlüğünden... Yani ilginç bir başlangıcın ardından dünyanın eskimeyen sorunlarına değiniyor.
Gelelim önerir miyime? Beklentiniz saf bir distopyaysa mutsuz olursunuz. Bilim kurgu okumak isterseniz yetersiz bulursunuz. Fantastikse istediğiniz malesef size uygun değil. Orjinal bir konu olsun biraz felsefeye razıyım,sonu da çok matah olmasa da idare ederim diyebiliyorsanız buyrun, beğeneceksiniz.

[Socrate · Rating 3 out of 5]

Şi de această dată ― la început a fost Cuvântul. Ca şi atunci. Ca şi în acel Subiect nemuritor.
Şi tot ce s-a întâmplat apoi a fost urmarea celor Spuse.
Mulţi au fost totuşi cei sortiţi să dea primii piept cu întâmplarea aceea atât de neaşteptată şi nu şi-au închipuit că le va fi dat cu timpul să scrie care mai de care în memorii tocmai despre istoria asta ca despre cel mai cutremurător eveniment al vieţii lor. În plus, le era sortit, ca martori oculari, să-şi înceapă amintirile cu o frază foarte des folosită: „Întâmplările incredibile ale acelei zile s-au desfăşurat ca într-un roman poliţist”.
De fapt, chiar aşa a şi fost. Colaboratorii ziarului Tribune au primit dispoziţie pe neaşteptate din partea redactorului-șef ca în timpul şedinţei extraordinare a colegiului de redacţie, organizată în grabă la etajul unde se afla conducerea, să fie strict interzise orice apeluri sau răspunsuri la telefoane şi faxuri şi, mai mult decât atât, să fie interzis accesul vizitatorilor în clădirea redacţiei.
Totul a început cu această şedinţă extraordinară.

[Tintarella]

اسم حقیقی کتاب «علامت کاساندرا» ست و آخرین کتاب مهم چنگیز آیتماتف. برخلاف آثار دیگه‌ی این نویسنده که در فضای ایلاتی دشت‌های قرقیزستان روایت می‌شه، این‌جا ما با یه سای-فای طرفیم. داستان دانشمندی در ایستگاه فضایی -یه مردِ علمِ حقیقی- که بعد از فروپاشی شوروی در یک انزوای خودخواسته همون‌جا می‌مونه و به تحقیقات علمی خودش می‌پردازه و روزی متوجه حقیقت عجیبی می‌شه... انتشارِ خبر این کشفِ علمی دنیا رو به آشوب می‌کشه و مردم در همه‌جای دنیا بر علیه این کشف تظاهرات خشونت‌آمیزی ترتیب می‌دن.
با این وجود داستان بیش‌تر به جنبه‌ی سیاسی-اجتماعی قضیه می‌پردازه و وارد جزئیات علمی نمی‌شه. نویسنده انتقادهای تند و تیزی علیه فرهنگ توده‌ای و سوء استفاده‌ی سیاست‌مداران و سواری گرفتن‌شون از مردم مطرح می‌کنه و روی عریان این خشونت رو نشون می‌ده... دانشمندهای موافق این دستاورد علمی می‌میرند، طرد و تحقیر می‌شن و خلق رجاله بدون این‌که حتی جزئیات این یافته‌ی بزرگ رو بفهمند، خواهان سرکوبش می‌شن... داستان این‌جاها حقیقتاً میخ‌کوب کننده‌س.
.
آری کلبه‌ای بر فراز ابرها
آخرین پناه‌گاهِ من خواهد بود...
- پوشکین

[M Levent · Rating 4 out of 5]

Kassandra, Yunan Mitolojisinde Piriam ve Hekuba’nın kızı ve kehanetlerine
hiç kimsenin inanmadığı bir kadın kahin olarak bilinmektedir. Kassandra’nın aşkını
kazanmak isteyen Apollon, ona yüksek kehanet yeteneği bahşeder. Fakat Kassandra
onun teklifini reddeder. Apollon da buna cevap olarak Kassandra’nın doğru
kehanetlerini hiç kimsenin ciddiye almamasını sağlar.
Daha sonra hayat hikayesini okuyacağımız Uzayda yaşayan Rahip Filofey' in Papaya gönderdiği Mektup ve bu mektup üzerine makale yazan Robet Bork, Başkanlık adayı olan siyasetçi ile bu konuda tartışmaları temelinde kurgulanmış. Halkın siyasetçiler tarafından nasıl yönlendirilebileceğini anlatıyor. Degişik bir distopya.

[Irene Grynyk · Rating 1 out of 5]

I don’t know even where to start. Maybe my review will be biased since I’m a Ukrainian but it is my honest review.

I didn’t expect and thus didn’t enjoy reading all the time about Russia. Characters mentioned it all the time, how great it is, the main character is also Russian. I hated it so much.

The writing… I read the book in Ukrainian, so I cannot say it for the original but characters were speaking in a super fake way. It felt like I’m reading dialogues from some scientific or philosophical books, real people in real life DONT talk like that.

Summary of the book is interesting but in the end the book itself is not. There was too much philosophical thinking about god and zero explanation how the guy in the space got his revelation. It is a sci fi not a philosophy and theology book.

Also, the summary for my book gave away the culmination of the story. Who does it? You hide the most interesting part, DONT spoil it!

[Suheyla · Rating 4 out of 5]

Bizler, dünyaya gelmek için rahmimize düşen ceninlerin hayatlarında söz sahibiyiz. Cinayet denmeyen operasyonlarımızla, istediklerimizin yaşam haklarını ellerinden alıyoruz. Onlar yaşamayı istiyorlar mı diye düşünmeden hem de.
Dünya, ekoloji, bizim dışımızdaki hayat,... hepsi için kendimizi böylesine söz sahibi görüyoruz. İsteklerimize uygun olmayan gerçekleri yok sayıyoruz. İnsanların çıkarlarına ters gelen her fiki, doğru da olsa karşımızda yok hükmündedir. Düşmandır. İsa Peygamberin kaderini yaşamaya mahkum bir düzen karşıtıdır. Ve biz de nazarımızda gereğini yapıyoruz.

[Mehves · Rating 4 out of 5]

Çok uzatılmış ve aşırı karmaşık cümlelerle okuması özellikle zorlaştırılmış gibi. Ancak buna rağmen Goebbels’den bu yana, öncesinde ve sonrasında kitlelerin politikacılar tarafından nasıl kendi emelleri için hareket ettirildiğini, hedef gösterme, hedef saptırma ve bilim bükücülük gibi yöntemlerin örnekleriyle herhalde insanlığın son gününe kadar canlı kalacak bir sosyolojik çıkarım romanı.

[Berke · Rating 5 out of 5]

Aldıktan 5 yıl sonra okumaya vakit ayırabildim , keşke bundan 5 yıl önce vakit ayırabilseymişim .
İnsanı dünya ve hayat konusunda sonuna kadar sorgulatan ve gerçeklerle yüzleştiren bir kitap . Küçük ya da büyük , hayatınızda dönüm noktası olabilecek bir kitap .
Cengiz Aytmatov’u saygı ve rahmetle anıyorum .

[Christina · Rating 1 out of 5]

Я прочитала треть и больше не могу. Это ужасно написано, просто очень плохо. Натянуто, плоско, неестественно, политангажированно, очень в духе всяких теорий заговора и "скрываемого фантастического" девяностых годов.
Хочется поскорее забыть, что это Айтматов.

[Özge Yılmaz · Rating 5 out of 5]

İnsanın kötülüğe gözlerini kapatmaya ne kadar da yatkın olduğunu açık sözlülükle anlatan, romandan çok modern insanın gidişatını tartışan bir felsefe kitabı. Ve tabi kitlelerin nasıl bilinçlerini ve değerlerini kaybedip kolektif kötülüğe teslim olabileceklerini.

[Seyhan Yüksel · Rating 4 out of 5]

Okurken rahatsız eden türden bir kitap. İnsanlar, menfaatleri, konfor alanları, doğru ve yanlış olan şeyler ve sonuçları üzerine etkileyici bir okuma oldu benim adıma.

[laurentiu]

0

[Susanne Bandi · Rating 4 out of 5]

What do think if a SciFi from this Author? His main theme this time in a different way! Great read!

[merv]

yap yap yap yap yap

[Zahra · Rating 3 out of 5]

موضوع عالی و نویسندگی افتضاح و بدون جذابیت. پایان افتضاح تر.
این دنیا جای قشنگی برای اومدن نیست، من اونقدر بچه هامو دوست دارم که اونها رو به دنیا نمیارم.

[Alex · Rating 1 out of 5]

Катастрофически плохой текст. Замышлялся, конечно, масштабный роман идей о судьбе и праве на жизнь. Вышел написанный дичайшим канцеляритом, глупый и скучный беллетризованный трактат о пользе абортов ли, о недопустимости искусственного зачатия ли - не разберешь.

[Silviu Reuț · Rating 4 out of 5]

https://silviureut.ro/2015/11/13/stig...

[Fatih · Rating 1 out of 5]

İnanılmaz bir eziyetti, çok şükür bitti...