"Papa m'a demandé de l'aider à en finir." Je me répète cette phrase, elle sonne bizarrement. Qu'est-ce qui ne colle pas ? "Papa" et "en finir" ? Fin 2008, à l'âge de 88 ans, le père d'Emmanuèle Bernheim est hospitalisé après un accident vasculaire cérébral. Quand il se réveille, diminué et dépendant, cet homme curieux de tout, aimant passionnément la vie, demande à sa fille de l'aider à mourir. Comment accepter ? Et puis, "aider à mourir", qu'est-ce que ça veut dire ? Avec Tout s'est bien passé, Emmanuèle Bernheim livre le récit haletant et bouleversant de cette impensable aventure, de cette course d'obstacles dramatique et parfois cocasse. Dix ans après son dernier roman, Emmanuèle Bernheim revient avec ce récit écrit pour la première fois à la première personne du singulier.
(30 November 1955 – 10 May 2017) was a French writer who won the Prix Médicis in 1993 with her book Sa femme. She wrote the screenplay of feature films Swimming Pool (2003) and 5x2 (2004), both directed by François Ozon. She lived in Paris and also worked for television
Die Geschichte ist sehr sprunghaft und mit vielen Absätzen geschrieben. Anfangs dachte ich, dass mir das nicht sonderlich gefallen wird, jedoch war ich sehr schnell in der Thematik versunken. André kam mir oft sehr unsympathisch rüber, in Emmanuèle hingegen konnte ich mich sehr gut hineinversetzen, obwohl ihre Gedanken nicht häufig beschrieben wurden. Alles in allem kann ich das Buch weiterempfehlen, es hat mich doch stärker in seinen Bann gezogen als anfangs erwartet.
De schrijfster probeerde ontzettend veel in 204 pagina`s te krijgen en dat is misschien te weinig pagina`s voor zo een verhaal. Langs de ene kant kon het verschrikkelijk hoog tempo vh verhaal mij bekoren en past het maar sommige stukken verdiende meer tijd.
Quick read, not much to say... written in a "journal-ish" style making it deeply personal and poignant, without being too cynical, wouldn't recommend it if you don't have it, not a "necessary" read
Ik had dit boek heel anders voor gesteld, veel meer informatie over de dochter, haar familie en natuurlijk haar vader. Je leest tussen door wel stukjes en herinneringen over haar jeugd, maar daar blijft het ook bij. Het onderwerp is actueel, maar het wist me niet echt te raken en ook de achterflap geeft teveel weg van het verhaal. Kort samenvattend: André Bernheim is 88 jaar en heeft een herseninfarct gehad en is hierdoor gedeeltelijk verlamd geraakt. Hij besluit over te gaan op euthanasie. Hij vraagt zijn dochter Emmanuèle om dit te regelen. In Frankrijk is hulp bij euthanasie strafbaar daardoor wordt hij op advies van een advocaat per ambulance vervoerd naar Zwitserland. André neemt afscheid van zijn familie en wanneer ze willen vertrekken staat de politie aan de deur. Deze is getipt door een bekende. Toch krijgen ze het voor elkaar om hem naar Zwitserland te laten gaan en hem daar door middel van euthanasie te laten overlijden. Niet echt een topper!