H Eύα ήταν η μοναδική γυναίκα ever που όταν μαγείρευε, ο άντρας της δεν της είπε ποτέ «νόστιμο αλλά καμία σχέση με της μάνας μου!»
«Η παντελής απουσία χιούμορ από τη Βίβλο είναι ένα από τα πιο παράξενα φαινόμενα στην ιστορία της λογοτεχνίας» Alfred North Whitehead
Η Έλενα Ακρίτα μας αποκαλύπτει την αλήθεια πίσω από τα γεγονότα της Βίβλου. Όλοι ξέρουμε τι συνέβη, αλλά με το πέρασμα των αιώνων υπήρξαν ορισμένες παρανοήσεις, μερικές διαστρεβλώσεις, κάποια σπασμένα τηλέφωνα, καταλαβαίνετε, οι διάλογοι δεν μεταφέρθηκαν όπως ακριβώς είχαν συμβεί. Μέχρι σήμερα όμως. Τώρα όλα έρχονται στο φως το εξώτερον.
Η Έλενα Ακρίτα γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Λουκή Ακρίτα (από την πόλη Μόρφου της Κύπρου) και της Σύλβας Ακρίτα (από τη Θεσσαλονίκη, με μικρασιατική καταγωγή). Ως δημοσιογράφος συνεργάστηκε με το περιοδικό Ταχυδρόμος και τις εφημερίδες Το Βήμα, Έθνος, Έθνος της Κυριακής, Ειδήσεις και Τα Νέα όπου, μέχρι τώρα, αρθρογραφεί κάθε Σάββατο. Συνεργάστηκε με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ΕΡΑ1, Αθήνα 9,84, Flash και ΑΝΤ1. Επίσης, έχει παρουσιάσει τηλεοπτικές δημοσιογραφικές και ψυχαγωγικές εκπομπές (Κυριακάτικα, Ο πιο Αδύναμος Κρίκος, Φώτα Πορείας κ.λπ.) και έχει γράψει σενάρια για την τηλεόραση. Έχει μεταφράσει και διασκευάσει από τα αγγλικά και τα γαλλικά πολλά θεατρικά έργα, πρόζες και μιούζικαλ. Το θεατρικό της έργο Η Δίαιτα του Αστροναύτη ανέβηκε την περίοδο 2000-2001 σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή. Βιβλία της: Από την Έλενα με Xαμόγελο, Ραντεβού με την Έλενα, Η Έλενα στη Xώρα των θαυμάτων, Η Διαθήκη, Τα Φλου, εκδ. Κάκτος. Γεννήθηκα Ξανθιά, Και οι Ξανθιές έχουν Ψυχή, Χτυποκάρδια στο Κρανίο, εκδ. Καστανιώτη. Το Μήλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο, Φόνος 5 Αστέρων, Το Μυστικό της Μπλε Πολυκατοικίας, εκδ. Διόπτρα. Ζει στο σπίτι όπου γεννήθηκε.
Αίσχος κατ'εμέ. Κρυόπλαστο χιουμοράκι του δημοτικού , άπειροι στίχοι τραγουδιών και πλήρη βαρεμάρα. Ευτύχως που δεν ήταν αυτό το πρώτο βιβλίο της κυρίας Ακρίτα που διάβασα ειδάλλως δεν θα είχα ξαναπιάσει βιβλίο της στα χέρια μου.
Ο Θεός παρέλαβε χάος (αν αναρωτιέστε γιατί φοριέται πολύ αυτή η ατάκα από καταβολής κόσμου), ο Αδάμ που δε δίνει το πλευρό του αβέρτα κουβέρτα, ένα μήλο την ημέρα το Θεό τον κάνει πέρα, ο Κάιν που ξέκανε τον αδερφό του γιατί ήτανε πολίτικλυ κορρέκτ (κι της Εύας ο καημός "Ζακέτα να πάρεις!"), ο Ισαάκ με μετατραυματικό στρες που στο τσακ τη σκαπούλαρε την ανθρωποθυσία, η Δαλιδά που του' κανε του Σαμψών μια κουπ ντεγκραντέ να την πιεις στο ποτήρι (γιατί άσε μας μπουκλίτσα μου), ο Γολιάθ που ήταν πολύ καραγομάρα και πολλά άλλα σουξέ από την Παλαιά Διαθήκη. Μπροστά δεν είμαστε, άλλωστε, να ξέρουμε πώς έγιναν τα γεγονότα.
Ανορθόδοξο, ξεκαρδιστικό, σουρεαλιστικό. Δε θα σας ξενυχτήσει, ούτε θα σας μείνει αλησμόνητο και μάλλον δε θα είναι υποψήφιο για Pulitzer αλλά πρέπει να είναι ένα από τα πιο διασκεδαστικά αναγνώσματα που έχουν πέσει στα χέρια μου.
Πρώτο συμπέρασμα: δεν έχω (σχεδόν) καθόλου το ίδιο γούστο στα βιβλία με τη μάδερ. Να δεις που δεν είμαι παιδί της, τελικά. Δεύτερο συμπέρασμα: αν ο στόχος του βιβλίου ήταν να προκαλέσει γέλιο, τότε δεν μπορώ να πω ότι επιτεύχθηκε. Πρόσφερε κάποιες στιγμές γέλιου, αλλά σε γενικές γραμμές έμεινα με ένα αμήχανο μειδίαμα όπως όταν ακούς κρύα αστεία από τον μεθυσμένο θείο σε οικογενειακό τραπέζι. Απογοητεύτηκα κάπως, περίμενα περισσότερα. 2.5* αστεράκια και βάζω 2. Θα είμαι σκληρή, όπως η συγγραφέας σε εκείνο το τηλεπαιχνίδι που πέταγε την ατάκα "_______, είσαι ο πιο αδύναμος κρίκος".
Για αναγνώστες χωρίς πολλές απαιτήσεις πέρα από το γέλιο και μια ευχάριστη ανάγνωση με χιούμορ και καυστικότητα. Ίσως το πιο ευκολοδιάβαστο βιβλίο που διάβασα ποτέ μου. Βέβαια κάπου προς το τέλος έκανε λίγο κοιλιά και τα αστεία δεν ήταν πια τόσο πετυχημένα όσο στο ξεκίνημα αλλά αυτή η πρώτη επαφή με το συγγραφικό έργο της κυρίας Ακρίτας μου άρεσε. Ο παραλληλισμός της ιστορίας της Παλαιάς Διαθήκης με την σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα ήταν εύστοχος και μας επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και πάντα θα επαναλαμβάνεται.
Easy to ready. Funny, clever dialogues combining the past with the present. Really enjoyed the writing of E. Akrita and this is be the first of many more works of hers that I will read in the future. Totally recommend this book!
Μια παρωδία της παλαιάς διαθήκης σε στυλ εύθυμων χρονογραφημάτων α λα Τσιφόρου. Ευθύβολη και καυστική πένα η Ακρίτα αλλά Τσιφόρος δεν είναι. Εδώ δεν υπάρχουν ατάκες ούτε χαρακτήρες που ξεχωρίζουν. Όσο για το γέλιο, ένα απλό μειδίαμα και μέχρι εκεί. Η όποια προσπάθεια να κάνει τους πρωτόπλαστους και τους κατοπινούς τους να φαίνονται σαν τα παλιόπαιδα τα ατίθασα αποτυγχάνει παταγωδώς. Ένα σημείο που θάθελα να επισημάνω είναι το τεράστιο εύρος που έχει η συγγραφέας στα σκυλάδικα. Με εξέπληξαν οι γνώσεις της όταν έβλεπα να παρατίθενται άφθονοι στίχοι από αυτό το ρεπερτόριο. Εκτιμούσα παλιά την Ακρίτα για την ευστροφία, την ευφράδεια και την κατηγορηματικότητά της και γι αυτό ήμουν προδιατεθειμένος θετικά να διαβάσω το παρόν βιβλίο. Όμως δεν ξέρω, κάτι δεν πήγε καλά. Ήταν από τα πρώτα της βιβλία και δεν είχε "στρώσει", παραμεγάλωσε και δεν της βγήκε, το κανε για την πλάκα της αδιαφορώντας, δεν μου άρεσε η θεματολογία; Όπως και νάναι θα της δώσω άλλη μια ευκαιρία. Το βιβλίο δεν ήταν κακό απλώς εγώ έχω σηκώσει ψηλά τον πήχυ μου για το ξόδεμα του χρόνου μου. Βλέπετε, όσο περνούν τα χρόνια κι ο χρόνος μας λιγοστεύει, τόσο περισσότερο τον υπολογίζουμε και τον εκτιμάμε.
Εύκολο στο διάβασμα, ευχάριστο για όσους δεν πιστεύουν βαθιά… σε καμία περίπτωση φιλοσοφικό αριστούργημα, αλλά δεν νομίζω ότι ήταν αυτός ο σκοπός της συγγραφέως! Το χάρηκα, πολλές φορές έπιασα τον εαυτό μου να χαμογελάει μέσα από τη μάσκα στο μετρό… ίσως οι πιο πιστοί από εμένα να το βρουν λίγο προσβλητικό, δεν ξέρω, ίσως!
Είπα να το διαβάσω παρά τις μέτριες κριτικές... ΟΚ, το σίγουρο δεν πρόκειται να επανέλθω για δεύτερη και βάλε ανάγνωση. Το χιούμορ είναι παιδιάστικο, ούτε έξυπνο ούτε καυστικό. Και τρία στα πέντε, πολύ του είναι. κρίμα...
Ένα αστέρι και πολύ ήταν! Παρακολουθώ την κα Ακρίτα και ευτυχώς έχω διαβάσει απείρως καλύτερα έργα της! Αν στόχο είχε το γέλιο, πέρασε και δεν ακούμπησε! Εκτιμώ ότι μια κακή κριτική εδώ, δε σχετίζεται με τη σχέση κάποιου με τη θρησκεία, πάντως ήταν κρύο και σε ορισμένα σημεία υβριστικό...
Δεν ενθουσιαστηκα με την ιδεα,για μενα δεν ηταν κατι καινουριο μια που εχω διαβασει παρομοιο. Το συν φυσικα ειναι στις γνωσεις και τη μελετη που εκανε η κα. Ακριτα για τη συγγραφη του.
Είχα ανάγκη να χαλαρώσω και να γελάσω! Οι παραλληλισμοί εύστοχοι, και αν και κωμικό βιβλιό είναι και άκρως εκπαιδευτικό! Αν και μας βλέπω να επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη για χιλιοστή φορά! Το δις εξαμαρτείν το ξέρουμε το χιλοστείν τι να σημαίνει άραγε;
It was a book that it was supposed to be funny but i was disappointed cause with the exception of the famous quotes at the start of each chapter the book was not very funny.i will give it a credit though cause it was a very interesting idea but not well performed.