Blokada Leningradu od września 1941 roku do stycznia 1944 roku to najdłuższe oblężenie w nowożytnej historii świata. Największą ofiarę złożyli jego mieszkańcy, z których szacunkowo blisko milion nie przeżyło. Dzienniki mieszkanek Leningradu dokumentują dzień po dniu umieranie miasta i jego społeczeństwa. To trzy poruszające świadectwa konsekwencji sowieckiej propagandy, strachu przed śmiercią, wszechobecnego głodu, walki o przetrwanie i o resztki człowieczeństwa w nieludzkich okolicznościach.
Dzienniki trzech mieszkanek Leningradu, które przeżyły najdłuższą w historii blokadę miasta. Niemcy oblegali Leningrad przez dwa i pół roku. W wyniku blokady zginęło według szacunków ponad 1,5 miliona mieszkańców miasta. Głód, strach i bezsilność wobec rzeczywistości wyzierają z każdej relacji. Jednocześnie w każdej z nich poza troską o zaspokojenie codziennych potrzeb można odnaleźć nadzieję i wiarę. Niekoniecznie w "wygraną", niekoniecznie w koniec wojny - ale w zwykłe, ludzkie odruchy, w człowieczeństwo mimo zezwierzęcenia. Trudna lektura.