What do you think?
Rate this book
Zomerhitte
Ineens stond er niet ver van mij af een jonge vrouw op die ik nog niet had waargenomen. Ik drukte me zo plat mogelijk in de helm en keek door mijn telelens naar haar.
Ik zag de korrels zand op haar billen en rug zitten alsof ze van wellustig schuurpapier gevouwen was. Toen draaide ze zich om en haalde haarvingers dor haar blonde haren omhoog en keek mijn kant op.
Ik zag de korrels zand op haar billen en rug zitten alsof ze van wellustig schuurpapier gevouwen was. Toen draaide ze zich om en haalde haarvingers dor haar blonde haren omhoog en keek mijn kant op.
92 pages, Hardcover
First published January 1, 2005
12 people are currently reading
311 people want to read
About the author
Jan Wolkers
96 books121 followersJan Hendrik Wolkers was a Dutch author, sculptor and painter.
Wolkers is considered one of the "Great Four" writers of post-World War II Dutch literature, along with Willem Frederik Hermans, Harry Mulisch and Gerard Reve (the latter authors are also known as the "Great Three"). He became noted in the 1960s mainly for his strikingly direct descriptions of sex.
His 1969 novel Turks Fruit was translated into ten different languages and published in English as Turkish Delight. It was also made into a highly successful movie, the Paul Verhoeven-directed Turks Fruit (1972) which was nominated for an Academy Award for Best Foreign Language Film and in 1999 won the award for Best Dutch Film of the Century.
From 1980 until his death, Wolkers resided on the Dutch island of Texel. He died on October 19, 2007, age 81, at his Texel home and was cremated in Amsterdam at De Nieuwe Ooster cemetery.
A number of his outdoor sculptures in the Netherlands have been subject to vandalism, presumably due to his use of glass as a construction material. Some examples are the Auschwitz-monument in Amsterdam and the monument on the dike at Ceres on Texel. In reaction to the destruction of the monument in 2003, Wolkers announced that he would use less glass and more steel for such monuments in future. The Jac. P. Thijsse monument in the water at Elemert on Texel does contain more steel, but glass is still a substantial part of the artwork.
Wolkers refused to accept several literary awards. In 1982 he refused the Constantijn Huygensprijs, and in 1989 he refused the P.C. Hooftprijs.
Wolkers is considered one of the "Great Four" writers of post-World War II Dutch literature, along with Willem Frederik Hermans, Harry Mulisch and Gerard Reve (the latter authors are also known as the "Great Three"). He became noted in the 1960s mainly for his strikingly direct descriptions of sex.
His 1969 novel Turks Fruit was translated into ten different languages and published in English as Turkish Delight. It was also made into a highly successful movie, the Paul Verhoeven-directed Turks Fruit (1972) which was nominated for an Academy Award for Best Foreign Language Film and in 1999 won the award for Best Dutch Film of the Century.
From 1980 until his death, Wolkers resided on the Dutch island of Texel. He died on October 19, 2007, age 81, at his Texel home and was cremated in Amsterdam at De Nieuwe Ooster cemetery.
A number of his outdoor sculptures in the Netherlands have been subject to vandalism, presumably due to his use of glass as a construction material. Some examples are the Auschwitz-monument in Amsterdam and the monument on the dike at Ceres on Texel. In reaction to the destruction of the monument in 2003, Wolkers announced that he would use less glass and more steel for such monuments in future. The Jac. P. Thijsse monument in the water at Elemert on Texel does contain more steel, but glass is still a substantial part of the artwork.
Wolkers refused to accept several literary awards. In 1982 he refused the Constantijn Huygensprijs, and in 1989 he refused the P.C. Hooftprijs.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 93 reviews
July 1, 2025
Het eerste boek(je) van Wolkers dat ik las. Voorlopig vrees ik dat het geen goede match is tussen ons.
Hoewel het niet mag verbazen, vond ik het aantal platte seks opmerkingen en onrealistische ideeën over vrouwen toch opvallend voor de 92 pagina's dat het telde. Wat mij ook stoorde was dat personages in een gesprek met elkaar om de zoveel tijd herhaalden wat er de afgelopen pagina's was gebeurd.
Het thema was boeiend, de beschrijvingen van de natuur ook, de rest minder.
Hoewel het niet mag verbazen, vond ik het aantal platte seks opmerkingen en onrealistische ideeën over vrouwen toch opvallend voor de 92 pagina's dat het telde. Wat mij ook stoorde was dat personages in een gesprek met elkaar om de zoveel tijd herhaalden wat er de afgelopen pagina's was gebeurd.
Het thema was boeiend, de beschrijvingen van de natuur ook, de rest minder.
May 28, 2011
Ik heb niets geoormerkt, maar dat wil niet zeggen dat ik het niet een lekker onderhoudend boekenweekgeschenk vond. Natuurlijk is het een echte Wolkers: mooie beschrijvingen van planten en dieren, flink veel vanuit de man bedachte heterosex, met van die details als niet geschoren oksels maar wel een geschoren schaamheuvel. Met als argument dat het anders zo stoppelig wordt, die oksels. Schaamheuvel niet soms?
Dit alles opgehangen aan natuurlijk een dun verhaaltje (want het is en blijft een boekenweekgeschenk, dus uitdiepen kan niet) over drugssmokkel. Wat ik me afvroeg: hoe weet de hoofdpersoon in hemelsnaam dat er drugs (heroïne nog wel, wat hij later verkondigt) in die rugzak zitten? Nergens las ik dat hij de zak openmaakte en erin keek. Voor hetzelfde geld was het andere smokkelwaar geweest. En die Federici, die oude man? Gewoon iemand om tegenaan te lullen volgens mij. Niets meer, niets minder.
In de boekenweek kocht ik Terug naar Oegstgeest. Komt nog, ik moet er nog voor in de stemming komen. In mijn herinnering gaat dit over het sterven van (zijn vader??). Heb ooit een flitsje uit de film gezien waar hij voor een woonkamerraam staat met daarachter in een bed een stervende. Of haal ik nou zaken door elkaar? Dat komt toch ook (?) in de Noordelingen voor. Nou ja, doet er niet toe, ik ga het lezen, dan kom ik er vanzelf achter.
Dit alles opgehangen aan natuurlijk een dun verhaaltje (want het is en blijft een boekenweekgeschenk, dus uitdiepen kan niet) over drugssmokkel. Wat ik me afvroeg: hoe weet de hoofdpersoon in hemelsnaam dat er drugs (heroïne nog wel, wat hij later verkondigt) in die rugzak zitten? Nergens las ik dat hij de zak openmaakte en erin keek. Voor hetzelfde geld was het andere smokkelwaar geweest. En die Federici, die oude man? Gewoon iemand om tegenaan te lullen volgens mij. Niets meer, niets minder.
In de boekenweek kocht ik Terug naar Oegstgeest. Komt nog, ik moet er nog voor in de stemming komen. In mijn herinnering gaat dit over het sterven van (zijn vader??). Heb ooit een flitsje uit de film gezien waar hij voor een woonkamerraam staat met daarachter in een bed een stervende. Of haal ik nou zaken door elkaar? Dat komt toch ook (?) in de Noordelingen voor. Nou ja, doet er niet toe, ik ga het lezen, dan kom ik er vanzelf achter.
August 3, 2021
wolkers doet etaleren van lichaamsdelen veldslagheren en eilandsferen
ja wel mooi hoor maar toch een beetje te sterk de fantasie van een tikje gore man, ik bedoel élk gesprek besprak wel ten minste een erotisch onderwerp, en ik snapte niet helemaal waarom onzelieve ikpersoon nou zozeer die keuzes maakte binnen het complot.
ja wel mooi hoor maar toch een beetje te sterk de fantasie van een tikje gore man, ik bedoel élk gesprek besprak wel ten minste een erotisch onderwerp, en ik snapte niet helemaal waarom onzelieve ikpersoon nou zozeer die keuzes maakte binnen het complot.
June 30, 2024
? Na mijn lastige besluit om te stoppen met De Toverberg na 248 bladzijdes (die me dus niet voldoende boeiden) was ik op zoek naar een veel dunner boekje waarin wat meer gebeurde dan in Davos. Het was mooi zomerweer in Nederland de afgelopen dagen, dus dit boekenweekgeschenkje dat al een tijdje in mijn kast lag (waarschijnlijk ooit bij de Boekenzolder of een minibiebje meegenomen) leek me een leuk tussendoortje.
🤔 Ik wist al wel dat ik een fan van Wolkers ben, maar ik had niet verwacht dat dit boekenweekgeschenk me zo zou bevallen. Alle bekende thema's van Wolkers zitten erin en het is nog spannend ook ;-)
MW 29/6/24
🤔 Ik wist al wel dat ik een fan van Wolkers ben, maar ik had niet verwacht dat dit boekenweekgeschenk me zo zou bevallen. Alle bekende thema's van Wolkers zitten erin en het is nog spannend ook ;-)
MW 29/6/24
October 12, 2024
In een dag uitgelezen maar meer omdat ik geen zin had om iets actief te doen. Het gevatte wat Jan Wolkers soms heeft vond ik niet echt terug hierin. En sowieso schrijft Wolkers altijd naar over de vrouw. Je kon er wel in 2005 gratis mee met de trein reizen als je hem toonde omdat het het boekenweekgeschenk was van dat jaar! Dat waren nog een tijden kennelijk.
July 22, 2023
Op een onbenoemd waddeneiland raakt een natuurfotograaf gefascineerd door een onbeschaamde jonge vrouw, maar raakt daarbij verwikkeld in verdachte zaken.
De verteller (de fotograaf) is een nogal hard-boiled figuur, de stoere jonge vrouw vooral een mannelijk object van begeerte, het misdaadplot onwaarschijnlijk. Nee, de charme van het boekje ligt erin dat Wolkers dit platte verhaaltje met de nodige seks en geweld weet te vermengen met de uitbundigste natuurbeschrijvingen, wat de pulp dan toch weer origineel maakt.
De verteller (de fotograaf) is een nogal hard-boiled figuur, de stoere jonge vrouw vooral een mannelijk object van begeerte, het misdaadplot onwaarschijnlijk. Nee, de charme van het boekje ligt erin dat Wolkers dit platte verhaaltje met de nodige seks en geweld weet te vermengen met de uitbundigste natuurbeschrijvingen, wat de pulp dan toch weer origineel maakt.
April 26, 2023
Zomerhitte was het boekenweekgeschenk van 2005. Toen de digitale versie onlangs gratis ter beschikking werd gesteld, besloot ik de gelegenheid te gebruiken om toch ook eens ‘iets’ van Wolkers te lezen.
Ik was er niet ondersteboven van. Wolkers is een goed schrijver, al werd ik wat moe van de obligate seksscènes – is er nog iemand die daaraan plezier beleeft?! Het verhaal is spannend en nodigt uit om verder te lezen, al wordt het op enig moment ongeloofwaardig. De hoofdpersoon komt op mij over als een tamelijke droogkloot, die kennelijk toch een grote aantrekkingskracht heeft op vrouwen en problemen. Die laatste aanvaardt hij zo gelaten, dat het er bij mij niet ingaat: Zomerhitte deed me in dat opzicht eerder denken aan De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween van Jonas Jonasson, zij het zonder het kolderieke.
Een groot pluspunt van het verhaal is dat ik me niet stoorde aan de toevalligheden, wat getuigt van goed schrijverschap, een minpunt dat ik bij de hoofdpersoon toch voortdurend Wolkers zelf voor me zag, al pratend tegen zijn wormpjes.
Ik was er niet ondersteboven van. Wolkers is een goed schrijver, al werd ik wat moe van de obligate seksscènes – is er nog iemand die daaraan plezier beleeft?! Het verhaal is spannend en nodigt uit om verder te lezen, al wordt het op enig moment ongeloofwaardig. De hoofdpersoon komt op mij over als een tamelijke droogkloot, die kennelijk toch een grote aantrekkingskracht heeft op vrouwen en problemen. Die laatste aanvaardt hij zo gelaten, dat het er bij mij niet ingaat: Zomerhitte deed me in dat opzicht eerder denken aan De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween van Jonas Jonasson, zij het zonder het kolderieke.
Een groot pluspunt van het verhaal is dat ik me niet stoorde aan de toevalligheden, wat getuigt van goed schrijverschap, een minpunt dat ik bij de hoofdpersoon toch voortdurend Wolkers zelf voor me zag, al pratend tegen zijn wormpjes.
May 19, 2025
Rare natuurdocu
October 2, 2012
Eerlijk gezegd vond ik dit boek niet heel bijzonder. Een vogelfotograaf ziet een mooie vrouw op het naaktstrand van Texel en besluit op haar af te stappen. De versierpoging komt onrealistisch op me over - 9 van de 10 vrouwen zouden zulke avances afslaan.. - maar op de één of andere manier werkt het wel bij Kathleen. Er ontstaat een soort van relatie en de hoofdpersoon raakt ook bevriend met een andere eilandbezoeker. Er volgen gesprekken, ontmoetingen en dan halverwege het verhaal blijkt Kathleen opeens betrokken bij een drugshandel. Een beetje actie en dan is het boek ook alweer afgelopen.
Mij heeft Jan Wolkers met dit boek niet kunnen overtuigen. Het plot was me te dun en de rare verzameling personages kwam niet tot zn recht tussen de uitvoerige beschrijvingen van de natuur. Een lekker dun boek om 'even tussendoor' te lezen, maar naar mijn mening zeker geen aanrader.
Mij heeft Jan Wolkers met dit boek niet kunnen overtuigen. Het plot was me te dun en de rare verzameling personages kwam niet tot zn recht tussen de uitvoerige beschrijvingen van de natuur. Een lekker dun boek om 'even tussendoor' te lezen, maar naar mijn mening zeker geen aanrader.
July 16, 2017
Vind het lastig om iets over dit boek te zeggen. Er was niet zoveel op aan te merken, maar ik werd ook niet echt gegrepen. Het mooiste aan het verhaal waren de omschrijvingen van het eiland naar mijn mening. Eilanden blijven toch iets fascinerends houden.
October 23, 2018
Leuk verhaaltje, maar kon mij toch niet boeien.
Read
April 10, 2025Als je niet om al het menselijke gedoe kan spotten, ga je dood van melancholie en ergernis.
August 1, 2024
Jemig!
June 13, 2024
Beschrijvingen van de dood, de natuur (in dit geval op Texel) en seks; Wolkers zoals we hem kennen.
August 11, 2023
Verrassend mooi verhaal. Soms wat ongeloofwaardig, maar de schrijfstijl van Wolkers maakt veel goed.
August 4, 2022
Perfect little book to read just after a holiday on the island of Texel, chosen home of the author Jan Wolkers. A little bit of an unbelievable suspense story, but I do love Wolkers' writing. He draws you in and makes everything believable. The best are his descriptions of nature. The plants, the birds, the sand, the sea, the dunes, rain you can feel it and smell and taste it. He is a great writer.
June 7, 2019
Aardig verhaaltje, maar meer ook niet.
August 28, 2024
Deze mensen zijn niet verliefd!!!
July 31, 2025
soms geil maar voornamelijk saai
August 19, 2025
Met plezier en een glimlach gelezen. Beeldend geschreven, niks verbloemd. Beetje flauw einde.
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 23, 2024
Een gek, niet echt geslaagd boekje, dat me toch best wist te vermaken. De beste stukjes zijn de stukjes wanneer de ik-persoon alleen in de natuur is. Een Wolkers alleen is een genot om mee te maken, zoals ik ook al in zijn verslag op Rottumerplaat heb kunnen lezen. Hij kan heel goed op zichzelf zijn, lekker ravotten, lekker bezig zijn met dingen die hij ontzettend belangrijk doet lijken. In slaap vallen in de duinen, naakt rondbanjeren, ijskoud douchen en zich hard afdrogen met een ruwe handdoek. Als dat het hele boekje was geweest had het gemakkelijk vier sterren gekregen. Maar nu was er ook een heel detectiveplot gaande en waren er allerlei matig geschreven dialogen met karakters die me weinig konden boeien. De seksscenes waren ook tamelijk vreemd en onwaarschijnlijk. 2,5 ster.
October 20, 2020
Een alleraardigst boekenweekgeschenk uit 2005 van Jan Wolkers dat zich, zonder het bij naam te noemen, ongetwijfeld op Texel afspeelt waar hij zijn laatste jaren heeft doorgebracht. Weliswaar een dun verhaallijntje, maar wat wil je als je nog geen honderd pagina's mag vullen. Anders dan in zijn eerdere werk miste ik zijn treffende beelden, maar seks en liefde, natuur, dood en kunst waren weer volop aanwezig met voor mij het hoogtepunt de vrijpartij van drie pagina's vanaf pagina 70.
August 10, 2022
Zwak plot met een onbevredigend einde. Daarnaast, zoals altijd bij Wolkers, zijn de vrouwen enorm zwart wit geportretteerd. Of lelijke, dikke wichten die het protagonist niet kan uitstaan of slanke, extreem sexuele Venussen van Milo die behandeld worden als sexuele objecten door elke man in het verhaal. Het enige dat dit boek red van één ster is de mooie beschrijvingen van de natuur en vogels.
February 22, 2015
Voor doorwrochte substantie moet je niet bij een boekenweekgeschenk zijn. Gelet op het harnas van de CPNB-criteria vind ik dat Wolkers er goed in is geslaagd, een mooi verhaal af te leveren.
Niet mooie zeden in Ede, wel rake klare taal van de Texelaar. Dat de plotter dun papier print, ala. JM
Niet mooie zeden in Ede, wel rake klare taal van de Texelaar. Dat de plotter dun papier print, ala. JM
August 28, 2024
Er is een grote categorie mannelijke Nederlandse auteurs die mij het lezen van Nederlandse literatuur lange tijd doen heeft vermijden. Wolkers past hier helemaal in.
Hij heeft een prima boek geleverd als je op zoek bent naar hoe een doorsnee, onbetekenend man zich een zomer zou voorstellen, en wel eentje waarin hij zijn erotische en heroische fantasie helemaal de vrije loop kan gaan, vanuit een volledig mannelijke blik. De vrouwen zijn mooi en gewillig, en de man lost het op met geweld. Het lijkt daarmee een beetje de mannelijke tegenhanger van de Bouquetreeks; dat dit voor literatuur zou doorgaan vind ik dan ook onbegrijpelijk.
Afgezien van de thema's vind ik het tekstverloop (en daarmee dus ook de eindredactie) zeer in gebreke blijven. Op meerdere plekken gebruikt Wolkers dialogen van een halve pagina om een samenvatting te geven van wat twee pagina's daarvoor op één pagina is gebeurd. Er zit daarmee heel veel onnodige herhaling in.
Nee, ik vond het helemaal niks. Grote boog eromheen.
Hij heeft een prima boek geleverd als je op zoek bent naar hoe een doorsnee, onbetekenend man zich een zomer zou voorstellen, en wel eentje waarin hij zijn erotische en heroische fantasie helemaal de vrije loop kan gaan, vanuit een volledig mannelijke blik. De vrouwen zijn mooi en gewillig, en de man lost het op met geweld. Het lijkt daarmee een beetje de mannelijke tegenhanger van de Bouquetreeks; dat dit voor literatuur zou doorgaan vind ik dan ook onbegrijpelijk.
Afgezien van de thema's vind ik het tekstverloop (en daarmee dus ook de eindredactie) zeer in gebreke blijven. Op meerdere plekken gebruikt Wolkers dialogen van een halve pagina om een samenvatting te geven van wat twee pagina's daarvoor op één pagina is gebeurd. Er zit daarmee heel veel onnodige herhaling in.
Nee, ik vond het helemaal niks. Grote boog eromheen.
May 7, 2022
Typisch Nederland, jaren 70-80. Wolkers schrijft zoals hij schildert, een beetje schmutzig’.
Minimaal twee doden op een eiland en geen haan die ernaar kraait? Enerzijds een koele kikker na alle gebeurtenissen en even later toch wilde dromen en een trillend lijf?
Zonder enige wroeging in de auto stappen en met je vriendin naar je huisje in Frankrijk rijden?
Waarom ook niet.
Wel een leuk verhaal om tussendoor te lezen.
Minimaal twee doden op een eiland en geen haan die ernaar kraait? Enerzijds een koele kikker na alle gebeurtenissen en even later toch wilde dromen en een trillend lijf?
Zonder enige wroeging in de auto stappen en met je vriendin naar je huisje in Frankrijk rijden?
Waarom ook niet.
Wel een leuk verhaal om tussendoor te lezen.
November 8, 2022
3.5.
Een boekenweek-verhaal is altijd een beetje magertjes, vandaar een niet al te hoge beoordeling.
Wolkers schrijft op zijn Wolkers: uit zijn woordkeuze lees je goed zijn liefde voor de natuur. Planten en dieren worden met veel liefde en schoonheid omschreven.
Daarnaast schroomt Wolkers niet te praten over seks, wat een vanzelfsprekendheid is. Inmiddels begin ik daar wel aan te wennen.
Jan Wolkers schrijft gewoon heerlijk, lekker puur. Het leest heel snel weg.
Een boekenweek-verhaal is altijd een beetje magertjes, vandaar een niet al te hoge beoordeling.
Wolkers schrijft op zijn Wolkers: uit zijn woordkeuze lees je goed zijn liefde voor de natuur. Planten en dieren worden met veel liefde en schoonheid omschreven.
Daarnaast schroomt Wolkers niet te praten over seks, wat een vanzelfsprekendheid is. Inmiddels begin ik daar wel aan te wennen.
Jan Wolkers schrijft gewoon heerlijk, lekker puur. Het leest heel snel weg.
August 23, 2025
In dit boek vertelt de hoofdpersoon meer over de dingen die hij gedaan heeft, dan dat hij dingen doet. De dingen die hij zegt gedaan te hebben veranderen ook nog eens continu. toen ik dit boek uit een straat bibliotheek pakte, dacht ik dat deze ooit op mijn leeslijst van de middelbare school heeft gestaan, en dat ik hem dan nu maar eens zou lezen. Halverwege besefte ik me dat dit het enige boek van mijn leeslijst is geweest wat ik gelezen heb. Het heeft toen geen indruk gemaakt, en nu ook niet
March 24, 2020
Vrij expliciet, maar ik had niets anders van de enige echte Wolkers verwacht! Haha. Het heeft zijn doel als Boekenweek gifte behaald; kort boekje met als essentie de schrijfstijl van de desbetrefte (geprezen) Auteur kunnen lezen, niet een uitgebreid plot. Dat was er ook niet. Mooie omschrijvingen van het eiland en zijn bewoners (+ "Badgasten"). Aan te raden als je een kijkje in het leven wilt nemen van een sobere fotograaf die geniet van het eiland Texel en zijn nieuwe liefde.... en een vreemde plottwist!
July 23, 2025
Ik lees de verzameling boekenweekgeschenken, geërfd van mijn vader, van oud (1939) naar nu.
Boekenweekgeschenk 2005
Het vrouwbeeld van Wolkers is niet meer van deze tijd, maar het leest allemaal wel lekker weg. Wat de scene van de vogelwachter (bestaan die echt?) in het verhaal deed, snap ik niet. Maar misschien als "red herring" samen met andere elementen in dit detective-achtige verhaal.
Boekenweekgeschenk 2005
Het vrouwbeeld van Wolkers is niet meer van deze tijd, maar het leest allemaal wel lekker weg. Wat de scene van de vogelwachter (bestaan die echt?) in het verhaal deed, snap ik niet. Maar misschien als "red herring" samen met andere elementen in dit detective-achtige verhaal.
Displaying 1 - 30 of 93 reviews