Toen Seppe zijn zestiende verjaardag vierde, was het resultaat een losgeslagen stier, een onthoofd vrouwenbeeld, een geramde politieauto en een artikel mét foto in de krant - wat niemand die hem kende echt verbaasde. Net zoals toen hij met zijn woestijnrat Gerbil een driesterrenrestaurant op zijn kop zette, of opgepakt werd voor vermeend vandalisme en zo het rode slipje van een agente te zien kreeg, of zijn eigen verdrinking ensceneerde in zijn zoektocht naar zijn eerste kus.
Ik ben op bladzijde 175 gestopt en heb het boek teruggebracht naar de bibliotheek. Dat doe ik eigenlijk nooit, maar na ruim 100 pagina's had ik de truc van de schrijver wel door en was het hele verhaal een herhaling van hyperbolische zetten. Weinig verdiepend en redelijk teleurstellend. 2 sterren voor de moeite.
Toen ik besluiteloos in de bibliotheek stond, kwam de medewerkster naar me toe. "Wat zoek je?" Ik keek haar besluiteloos aan. "Iets leuks." Voor ik het wist, zat ik op een bankje buiten de bieb met mijn neus in dit boek. En wat een fantastisch boek raadde ze me aan. Elke avond voor ik slapen ging las ik een verhaaltje van Seppe. Ten minste, dat had ik me voorgenomen. Meestal werden het er twee. Of drie. Of.... Dit boek leest zo héérlijk weg. Passages werden voorgelezen, hartelijk gelachen, het zit zo goed in elkaar en het is gewoon waanzinnig. Echt. Ik weet niet hoe ik het beter kan omschrijven, maar dít boek? Jongens, jongens. Was er maar nog zoiets. Het heeft mijn jaar zo veel beter gemaakt.
Ik heb dit boek nu drie keer gelezen, in twee jaar. Elke keer wacht ik een paar maanden voordat ik het boek herlees, omdat ik bang ben dat het dan minder goed zal worden, maar het verhaal wordt eigenlijk steeds beter. Hoe Seppe ondanks alles zijn zestiende verjaardag haalde (wat een mond vol) is één van de grappigste Nederlandstalige boeken die ik tot nu toe heb gelezen. Ed Franck beschrijft op een geniale manier de eerste 16 jaar van een jongen met een goed gevoel voor taal, en een minder goed gevoel voor sociale contacten. Zelf ben ik een meisje (ook van 16, toevallig) en ik vond het ontzettend komisch en soms ontroerend om te lezen over het leven van een jongen. Het heeft me geholpen die rare wezens te begrijpen, ;) Een echte aanrader voor mensen die van grappige boeken houden, maar met een serieuze ondertoon om nog even over na te denken als het boek uitgelezen is!
Dit boek is geweldig. Niet van de overhypte fantasy die nu alleen nog maar lijkt rond te gaan, maar een roman. Niet zo'n roman waarvan iedereen gaat van: oh zo heftig, moet je lezen. Maar gewoon over het leven van Seppe, de meest bijzondere, leukste jongen die waarschijnlijk op deze aardbol rondloopt. Dit hebben we natuurlijk ook te danken aan Ed Franck, die Seppe verwoordde op de manier die het verhaal verdiend. Heb het nu al 5 keer gelezen in 2 maanden tijd, Seppe blijft voor altijd in mijn hart.
Het levensverhaal van Seppe is op een leuke, humoristische manier verteld. Het is jammer dat er niet een diepere les onder schuilt, maar het is goed leesvoer.