Op de vreemdste momenten staan ze voor de de mannen met brieven. Sinds de moeder van Adam die enveloppen krijgt, is ze veranderd in een dekbed. Het zakgeld is gestopt, en de koelkast wordt steeds leger. Adam loopt rond met te kleine schoenen. Erover praten met zijn beste vriendin Maysa lukt niet, want ze lijkt ineens geen tijd meer voor hem te hebben. Wat is daar aan de hand?
Adam wil eigenlijk het liefst een doodgewoon jaar in groep acht. Maar als hij ook nog de hoofdrol krijgt in de eindmusical, is het wel duidelijk dat dat er niet in zit…
Eén op de twaalf kinderen in Nederland groeit op in armoede. Dat zijn gemiddeld twee kinderen per klas. In dit verhaal lees je hoe het is om zoiets mee te maken.
Aangrijpend kinderboek over armoede en wat dit voor een kind betekent. Het verhaal gaat over Adam en Nina en hoe zij opgroeien in een gezin met heel weinig geld. Welke zorgen daar voor de kinderen bij komt kijken en wat ze dus allemaal moeten missen. Aangrijpend om te beseffen dat 1 op de 12 kinderen zo opgroeien. Het geeft een inkijkje in het leven van deze groep kinderen. Het geeft ook aan dat het oké is om hulp te vragen en dat je niet al je zorgen in je hoofd moet bewaren.
Boek geschikt omtrent het onderwerp armoede, vanaf 10 jaar.
Ofwel ben ik plots helderziend geworden (en moet ik dringend iets doen met dat talent), ofwel las ik net een verschrikkelijk voorspelbaar boek vol clichés en bordkartonnen personages.
Ik moest even wennen aan de voorleesstem maar ik ben verder geraakt door dit verhaal. Over hoe armoede alle facetten van een leven van een kind kan raken en hoe kinderen dezelfde zwaarte van schulden voelen als hun ouders, zelfs al hebben ze er geen echte woorden of uitleg voor. Over hoe hulp vragen moeilijk is maar dat eens lekker hard schreeuwen en een vierde instinct - niet alleen maar freeze, fight of flight maar fly! - veel mogelijk maakt.
Invoelend maar kraakhelder geschreven. Mooi hoeveel steun en hoop (maar ook toelichting) in het nawoord doorklinkt. Ik gun dit verhaal aan heel veel kinderen.
Een mooi kinderboek dat het ingewikkelde onderwerp armoede aan de kaak stelt. Voor kinderen die hier niets mee te maken hebben een mooie inkijk in hoe het kan zijn en voor kinderen die wel veel zorgen hebben rond dit onderwerp een hart onder de riem dat ze niet alleen zijn.
Het is jammer als een belangrijke boodschap gebracht moet worden door een slecht boek, en ik vermoed soms dat daar een oorzakelijke relatie tussen is. Het is erg goed dat er boeken zijn over moeilijke omstandigheden waarin sommige kinderen opgroeien; belangrijk voor kinderen die zich daarin herkennen en voor hen die zich dit nog niet voor kunnen stellen. In dit boek is dat de situatie dat er thuis schulden zijn, er maar één ouder is, die geen werk meer heeft en depressief wordt. Hoe kan je meedoen op school, met vrienden als je thuis nauwelijks goed te eten krijgt, laat staan de juiste kleren kunt kopen of een bijdrage voor een schoolkamp kan krijgen? Maar in ieder geval ga je daarvan niet praten en denken alsof je in een gedicht rondloopt, wat is wat de personages in dit verhaal doen. Het ene na de andere dromerige statement, vergelijking of gedachte. De ontwikkelingen zijn ook niet geloofwaardig; waarom wordt Adam ineens niet meer gepest, komt zijn moeder ineens wel uit bed? En zelfs nog een zelfmoordpoging of iets dat daarop lijkt die ook niet logisch invoelbaar is. De illustraties zijn gemaakt van gevonden voorwerpen en passen goed bij de tekst; erg verantwoord maar niet zo mooi.
Toegankelijk geschreven boek over armoede. Adam leeft in armoede, geen geld voor nieuwe schoenen of om op kamp te gaan. Herkenbaar geschreven voor kinderen die leven in armoede maar ook voor andere kinderen zodat zij zicht krijgen op de zorgen van anderen. Bovenbouw.
Een persoonlijk verhaal vanuit kind perspectief geschreven. Ik was me helemaal niet zo bewust van armoede, heb er ook nog weinig over gelezen. Goed om onder de aandacht te brengen zodat de openheid er mag zijn.
Pfff wat komt het verhaal binnen bij me. Het ongemak, de bereidheid om alles op te lossen en de schaamte die de hoofdpersoon voelt raakt me, met hier en daar een traan. Heftig dat kinderen in armoede opgroeien in Nederland. En wat mooi dat we middels dit boek een inkijkje krijgen bij deze kinderen. Laat het een boek vol hoop zijn voor kinderen die zich herkennen en een boek vol inzicht, dat we naar elkaar om kijken, elkaar zien en elkaar helpen.
Ik vind het moeilijk een review te schrijven voor dit boek. Het verhaal zelf vond ik namelijk heel goed, echter kwamen er wel dingen in voor die ik niet gepast vind in een kinderboek. Een voorbeeld hiervan is suïcidaliteit, vanuit beiden Adam zelf, en zijn moeder. Er is zelfs sprake van een zelfmoordpoging. Deze wordt niet zo genoemd, maar als er niet ingegrepen was dan had dit wel geleid tot sterven.
Ik heb geluisterd naar de storytel versie voorgelezen door Anne van Veen. Hierdoor heb ik de illustraties niet gezien, hierover kan ik dus niets zeggen. De manier waarop werd voorgelezen vond ik niet fijn. Er waren veel pauzes midden in zinnen, wat ik als verwarrend heb ervaren. Deze pauzes waren onregelmatig, dus versnellen was ook geen optie. Ook werd er een erg kinderlijke stem opgezet, ondanks het serieuze onderwerp. Zelfs het nawoord was op deze wijze voorgelezen. Hierdoor was het onderwerp van suïcidaliteit alleen maar meer ongepast.
Erg jammer dus, terwijl ik het verhaal zelf tof vond (minus de suïcidaliteit). Mijn uiteindelijke drie sterren zijn gegeven voor het verhaal. Als ik de manier van voorlezen erbij had gerekend dan had ik twee sterren gegeven.
Ondanks dit alles, toch interessant om te lezen als 21-jarige.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Een boek met een, in eerste instantie, vreemde titel, maar wel een verhaal wat ik in één keer uitlas. Ik zou niet willen geloven dat kinderen in dezelfde situatie zitten als Adam, de hoofdpersoon uit groep 8, maar helaas herkende ik mijn eigen jeugd ook een klein beetje uit het verhaal. Ik vind het heel erg mooi verwoord hoe de kinderen uit zijn klas zich ontwikkelen als groep. De lengte van het verhaal is wat mij betreft perfect. Het heeft beknopt het laatste (basis)schooljaar door de ogen van Adam verteld. Je zou je kunnen afvragen hoe het eerste jaar van de middelbare school hem vergaat. Zijn hij en Maysa dan nog steeds beste vrienden? Waarom gingen ze eigenlijk niet naar dezelfde school? Komt hij Edward nog weleens tegen? Wonen hij, zijn zusje Nina en zijn moeder nog in hetzelfde huis? Is mama nooit meer teruggegaan naar een dekbed…?
This entire review has been hidden because of spoilers.
Een deel van mijn leerlingen groeit op in armoede. Dit boekje is een toegankelijk boek voor kinderen die zich misschien kunnen herkennen in Adam. Het had hier en daar mee uitgediept kunnen worden, hoe komt het dat moeder ineens geen dekbed meer wil en kan zijn, heeft de juf meer pogingen gedaan bij moeder na wat er op kamp gebeurde, kwam het ineens door het briefje? Nog best wat onbeantwoorde vragen, maar ik vond het een prima boek.
Dit is een heel aangrijpend boekje over armoede. Sommige fragmenten raakte me echt. De manier waarop dit boekje geschreven is maakt het onderwerp ‘opgroeien in armoede’ goed bespreekbaar met kinderen. En omdat het boek een jaar in groep 8 beschrijft kunnen kinderen zich er nog meer in verplaatsen.
Het boek lees vrij makkelijk en voelt daardoor als een middenbouwboek in plaats van een bovenbouwboek. Het armoede thema schuurt en voelt onprettig. Het is mooi geschreven vanuit de hoofdpersoon Adam.
Het is goed dat dit boek is geschreven, om zo herkenning te geven voor kinderen en ook om bij andere kinderen meer begrip te krijgen. (KB+)
Heftig, ingrijpend verhaal. Hoe is het als je moeder haar bed niet uitkomt en dat je als kinderen moet zorgen dat alles gebeurt. Dit wil je natuurlijk liever geheim houden voor anderen, maar is dat wel een goed idee. Dun boekje, maar dik genoeg om situatie goed neer te zetten en om mee te leven met de hoofdpersoon! Aanrader om voor te lezen n de bovenbouw en armoede bespreekbaar te maken!
M'n eerste luisterboek. Misschien maakte dat dat ik niet echt lekker in het verhaal kwam, maar ik vrees dat het toch de schrijfstijl was. Verdrietige onderwerpen als armoede, een depressieve ouder en gepest worden, maar het komt allemaal niet echt uit de verf en blijft aan de oppervlakte. Jammer.
Het lijkt mij een realistisch beeld van hoe kinderen leven in armoede. Zeker voor andere kinderen een kans om eens door dit venster naar de wereld te kijken.
Wat een indrukwekkend boek. Heel even voel je hoe een kind zich moet voelen, dat in armoede leeft. In het boek wordt je meegenomen in het leven van Adam. Hij woont met zijn zusje Nina en moeder in een kleine flatje ergens hoog. Zijn moeder ligt alleen maar als een dekbed in bed. Dat is begonnen toen zijn moeder werd ontslagen. Er kwamen brieven door de brievenbus en er wordt op de deur geklopt, maar ze doen niet open. Ze zijn veel te bang dat ze niet meer bij hun moeder mogen wonen. Voor de boodschappen is maar 60 euro per week en nieuwe schoenen halen ze bij...... Ook heeft Adam geen telefoon net als zijn klasgenoten. Gelukkig heeft hij op school wel een vriendin sinds groep 1, Maysa. Zij zit in de andere groep 8 en elke maandagochtend komen ze elkaar tegen op de wc, dan missen ze het kringgesprek, waarin Adam toch niks te vertellen heeft. Adam denkt dat hun vriendschap verandert, als Maysa verliefd wordt op Yessin. Maar dat blijkt achteraf niet het geval. In groep 8 gaan ze op kamp en doen ze de musical, waarin hij de hoofdrol krijgt van zeemeerman Gelukkig kan Adam mee op schoolkamp, dankzij de ouders van Maysa, die dit voor hem betalen. Als hij voor de zoveelste keer wordt gepest voor zijn klasgenoot Edward, besluit hij weg te lopen en de zee in te gaan. Gelukkig is daar juf Dana die hem redt en hem leert dat je niet alles in je hoofd kan oplossen, soms moet je het er gewoon uitschreeuwen. Ook heeft hij daar a geen last mee van Edward. Gelukkig gaat het ineens weer beter met de moeder van Adam. En krijgen ze hulp met alle brieven Voorafgaand aan de musical is maysa nergens te vinden. Adam gaat op zoek en vindt haar op de Wc, waar ze zich eigenlijk schaamt voor haar tol als krab. Ze wil graag dat hara ouders trots op hara zijn. Adam weet haar weer op te vrolijken met haar eigen zin: ga je je verstoppen of ga je er wat aan doen.
Het boek leek me op het eerste zicht niet zo interessant. Ik was verrast door de pakkende, vlotte manier van schrijven. Het leest lekker weg door de korte hoofdstukken.
This entire review has been hidden because of spoilers.