Trage Wegen

by Dominique Biebau

Blaarbeek, een klein Brabants dorpje. Andries is een jonge, idealistische, maar ook extreem onhandige leerkracht. Na een banaal ongeval in de hollle weg stelt hij zich kandidaat voor de lokale verkiezingen en raakt - tegen alle verwachtingen in - verkozen als gemeenteraadslid. Daar krijgt hij het aan de stok met machtsgeile gemeentesecretarissen, dubieuze aannemers, mondige burgers, de lokale middenstand en zijn eigen partijbestuur. Ook privé eist de politiek een zware tol. Andries beseft al gauw dat politiek een spel van Trage Wegen is...
Dominique Biebau (35) werkte als eindredacteur en radiojournalist. Nu doceert hij Nederlands en Engels op een middelbare school. Eerder publiceerde hij in verzamelbundels en literaire tijdschriften. Dit is zijn debuutroman

Genres: Fiction

160 pages, Paperback

First published June 10, 2013

Reviews

[Katrien Baert · Rating 3 out of 5]

Andries, een leerkracht Nederlands, is reeds enige tijd lid van Groen. Zijn lidmaatschap heeft hij in jaren niet meer betaald. Voor de gemeenteverkiezingen werd hij aangesproken om als lijstduwer op de lijst te staan. Aanvankelijk stond hij niet te springen, maar eens hij hoorde dat een zekere Hanne als lijsttrekker op de lijst stond, schoot hij in actie. Na de verkiezingen bleek dat hij het meeste aantal stemmen had gekregen. De Blaarbeekse inwoners rekenen op hem.
Zijn politieke carrière stelt op zich weinig voor, hetgeen hij wil bereiken lijkt onbereikbaar te zijn. Zijn moeite om de Holle Weg aan te pakken, werd gewoon van tafel geveegd. Een zekere Verbeeck kwam overal in voor. Wat had hij met de politiek te maken?
Andries blijkt geen meerwaarde te zijn voor de politiek. Voor mij kwam hij meer over als de deurmat van Groen. Hij blijkt weinig macht te hebben waardoor ze over hem heen walsen.
Groen komt er niet zo goed uit integendeel er wordt zelfs gespot met Groen en ze zijn van ondermaats belang in Blaarbeek.
Het verhaal heeft me niet echt geraakt. Het leest wel vlot en is in goede dialoog geschreven, zijn schrijfstijl kan ik best appreciëren, maar ik vond niet genoeg diepgang. Als debuut is het zeker geen slecht boek en ik ben ervan overtuigd dat Dominique Biebau in zijn volgende boek(en) zal groeien. Groen heeft nog heel veel werk aan de winkel om van enige betekenis te zijn. Ik ben benieuwd naar zijn volgende werken die ik zeker zal lezen. Het krijgt van mij toch 3 sterren.

[Marnix Verplancke · Rating 1 out of 5]

Wanneer in het Brabantse dorp Blaarbeek een jongetje valt over het bouwafval dat met de regelmaat van een klok door de lokale aannemer achtergelaten wordt in een holle weg en het kind er een lamme voet aan overhoudt, schiet de sullige Andries in actie. Hij sluit zich aan bij Groen en trekt vol goede moed naar de gemeenteraadsverkiezingen. Andries is echter van het type dat zijn collega’s feliciteert met hun nieuwe vermageringskuur wanneer ze al een paar weken aan de chemo zitten, waardoor het boek waarin hij de hoofdrol speelt niets anders kan zijn dan een satire. Biebau schrijft grappige passages over affiches plakken - de lokale ecofundamentalist vraagt zich af of ze wel van chloorvrij papier gemaakt zijn - en het eerste tv-optreden van Andries in Man Bijt Hond waarbij zijn politieke boodschap sneuvelt ten voordele van een ranzige oorstokjestruc, maar over het algemeen vervalt hij te veel in voorspelbare clichés. Neem bijvoorbeeld de clou van het boek, dat de idealistische Andries uiteindelijk ongewild net zo’n marchandeur wordt als alle andere politici; niet meteen om van je stoel te vallen natuurlijk. Uiteindelijk hou je aan de lectuur van dit flauwe boekje slechts een gevoel over: respect voor Tom Lanoye.

[André · Rating 4 out of 5]

Citaat : De burgemeester zat aan een tafel, een bord eten voor zijn christendemocratische neus. Zijn vrouw zat naast hem. Ze lachte naar hem en gaf hem een snelle kus Het leek op een reclamefoto uit de jaren vijftig, iets met ontbijtgranen en wasproducten.
Review : Deze satirische roman werd ondersteund door de Nederlandse website tenpages.com. Daar kunnen auteurs aandelen in hun boek verkopen om zo het nodige geld samen te krijgen om het boek uit te brengen. Trage Wegen beschrijft de lotgevallen van de ietwat onhandige maar ook vertederende Andries, een jong, idealistisch, maar ook wat wereldvreemd gemeenteraadslid. Hij krijgt het aan de stok met machtsgeile gemeentesecretarissen, dubieuze aannemers, mondige burgers, de lokale middenstand, moeders van slachtoffers al dan niet confituur producerend en zelfs met zijn eigen vrouw.



Trage wegen is een vlot geschreven hedendaags verhaal over het gemeentelijk politieke leven waarin zowel de klassieke partijen als groen en NVA een rol spelen. Vermits het om satire gaat en het hoofdpersonage een gemeenteraadslid van Groen is wordt die uiteraard geschetst met de meest komische accenten. Het verhaal laat zich uiterst gemakkelijk lezen en er zitten heel wat herkenbare momenten in. Dominique Biebau is net zoals zijn hoofdpersonage een leerkracht in het dagelijkse leven en hij schijnt ook nog wat politiek te hebben bedreven maar ik denk niet dat de lezer ergens het gevoel krijgt dat hij een politieke afrekening aan het verteren is. Het is gewoon een goedgeschreven verzameling van anekdotes, die overal kunnen gebeuren en die van het boek een vlotte leeservaring maken zonder direct voor een politieke revolte te zorgen.

[Wouter Lezer · Rating 2 out of 5]

I was a bit disappointed after finishing the book. It starts out nicely, with plenty of witty stereotypical descriptions of local politicians (green, liberal, conservative, ...) and a build up in the story that makes you wonder about what happens next. But then it kinda drops dead... or worse, just random things happen that make the book go into a direction I still not understand. Why the cheating? Why the mental breakdown? I was expecting (and actually hoping for) more local politics, with local Don Corleone-like figures trying to pull the strings (which somewhat happens, but only on the side line).

And I was really surprised (in a negative way) by the last chapter. Why is that in the book? Did someone ask for a happy end to be added? I don't get it.

Anyway, plenty of good stuff in this book as well, but it didn't live up to my expectations.

[Mem · Rating 3 out of 5]

3,5*

[Carlos · Rating 3 out of 5]

Wel aardig, vermakelijk.

[Marc Bastijns · Rating 4 out of 5]

Door de promoteksten van de uitgeverij en de recensies die ik al vond, begon ik met gemengde verwachtingen aan Trage Wegen. Ik moet toegeven dat die nergens voor nodig waren. Veel meer dan een satire en een klucht is Trage Wegen (voor mij) een confronterende roman over de Vlaming en zijn kleine en minder kleine onhebbelijkheden. Ook de plot van dit boek zit heel sterk in elkaar, met korte hoofdstukjes die als een soort cursiefjes over elkaar heen vallen. Zo bouwen ze allemaal mee aan het totaalbeeld van deze roman. Voor mij alleszins al een van de grote verrassingen van 2013. Hopelijk laten voldoende lezers zich overtuigen om deze nog onbekende auteur een kans te geven!

[Sara Van loock · Rating 5 out of 5]

Ik heb "Trage Wegen" in één ruk uitgelezen. De auteur heeft het talent om personen en situaties op een heel rake manier te beschrijven, vol humoristische accenten en goed gevonden vergelijkingen. Het hoofdpersonage verzeilt ongewild in allerhande avonturen. Sommige zijn zo grappig, maar tegelijk ook zo herkenbaar,... een beetje de sfeer van "In De Gloria". Sommige passages zijn weinig relevant voor de plot, maar daarom niet minder grappig.
Ik heb genoten van het boek en raad het iedereen aan.

David Maes

[Diego Anthoons · Rating 4 out of 5]

In Trage Wegen vertelt Dominique Biebau het verhaal van Andries, een jonge vader uit Blaarbeek die in de gemeentepolitiek terechtkomt. Volgens mij geeft het boek een vrij accuraat beeld van hoe de politiek op het gemeentelijk niveau werkt, en helaas is dit geen al te positief beeld... Het verhaal zelf is heel vlot geschreven, en er is ook voldoende humor aanwezig. De humor zorgt voor een balans met de harde politieke spelletjes die vaak gespeeld worden. Een aanrader!

[Noa · Rating 3 out of 5]

Ik was geen fan van het hoofdpersonage, maar volgde hoe dan ook met enige interesse zijn gedachten. Deze Blaarbeekse vertelling immers maakte mij duidelijk dat er iets niet klopte, waardoor mijn nieuwsgierigheid werd aangewakkerd.

Een boek dat niet enkel gaat over gemeentepolitiek, maar ook over relaties, corruptie en intrige. Het heeft me verrast.

[Antoon Stessels · Rating 4 out of 5]

Trage Wegen is oh zo herkenbaar, satirisch en cynisch tegelijkertijd. Het verhaal ontspint zich als een reeks kortverhalen, elk met hun eigen pointes, en bol van spitsvondigheden en taalspelletjes. Het ware talent van Biebau is dat van stilist, en voor de eerste keer vertelt hij hier een bescheiden en verrassend rauw verhaal mee.