"Μπρόντερικ", εκδόσεις Καρρέ.
Τον Οκτώβριο του 2012 διάβασα το "Η θυσία" του ίδιου συγγραφέα, ένα θρίλερ με στοιχεία τρόμου που με βάση την κριτική που είχα γράψει τότε σίγουρα μου άρεσε πολύ, και μπορώ να πω ότι το ίδιο ισχύει και με τούτο το βιβλίο, που είναι το πρώτο που έγραψε ο Γουίλιαμ Χέφερναν. Βέβαια, αυτό το λέω ως φανατικός οπαδός των παλπ ιστοριών εγκλήματος και των σκληροτράχηλων νουάρ, γιατί αυτό το μυθιστόρημα, με την κάπως χοντροκομμένη αίσθηση του χιούμορ, το μπόλικο βρισίδι, τις ωμές σκηνές βίας και τη φανερή έλλειψη πολιτικής ορθότητας, σίγουρα δεν είναι για όλα τα γούστα. Πάντως εμένα μου άρεσε πολύ, τόσο η πλοκή και η όλη αποτύπωση της εποχής (Νέα Υόρκη, μέσα της δεκαετίας του '20), όσο και το κάπως μπρουτάλ στιλ γραφής με τις ρεαλιστικές περιγραφές και τους "σκληρούς" διαλόγους. Πραγματικά ο συγγραφέας κατάφερε να με ταξιδέψει πίσω στον χρόνο, σε μια εποχή και ένα μέρος που απολαμβάνω να πηγαίνω έστω και νοερά, μέσω των βιβλίων και των ταινιών. Κατάφερε να σκιαγραφήσει με τρόπο γλαφυρό και έντονο, τον κόσμο του εγκλήματος στη Νέα Υόρκη του 1926, αλλά και να αναδείξει τον Τζόνι Μπρόντερικ, ίσως τον σκληρότερο αστυνομικό που έδρασε στη φοβερή αυτή πόλη. Ναι, πρόκειται για μια μυθιστορηματική βιογραφία του τρομερού Τζόνι Μπρόντερικ, με αρκετές όμως παραλλαγές σε περιστατικά και ημερομηνίες για να εξυπηρετηθεί η πλοκή. Στο τέλος της ελληνικής έκδοσης υπάρχει και ένας επίλογος με ορισμένες πληροφορίες για τη ζωή και τη δράση του Τζόνι Μπρόντερικ, ενώ φυσικά αν ψάξει κανείς στο ίντερνετ θα βρει ακόμα περισσότερες πληροφορίες, τόσο για τον ίδιο, όσο και για τον μικρόκοσμο στον οποίο έζησε και έδρασε. Το απόλαυσα τόσο πολύ, που θα μπορούσα να του βάλω ακόμα και πέντε αστεράκια, αλλά λέω να συγκρατηθώ γιατί αντικειμενικά δεν τα αξίζει, ενώ θα αδικούσα και άλλα βιβλία. Πάντως χαίρομαι που έχω ακόμα δυο βιβλία του συγγραφέα να με περιμένουν στα αδιάβαστα ("Φυλακισμένο γεράκι" και "Ο Κορσικανός").