ลำเนาลม

ลำเนาลม

by กิ่งฉัตร

จิลลาเหมือนว่าว ที่บัดนี้แม้จะไม่ขึ้นสูงอย่างน่าปลื้มใจ
หากกินลมนิ่ง จนชเลได้แต่หวังลึกๆ ในใจ
ให้ลมของเพื่อนสาวสงบเช่นนี้เรื่อยไป
ไม่ต้องพัดขึ้นสูง ทว่าอย่าพัดลงต่ำตกดินเช่นกัน

Genres: Romance, Drama

Paperback

First published January 1, 2001

About the author

กิ่งฉัตร เป็นนามปากกา ปาริฉัตร ศาลิคุปต (ปุ้ย) เป็นบุตรของ พล.ร.อ.วิเชียร และ องุ่น ศาลิคุปต จบมัธยมที่โรงเรียนสตรีวิทยา และจบปริญญาตรี วารสารศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน สาขาหนังสือพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

คุณปุ้ยริ่มอ่านหนังสือตั้งแต่เรียนมัธยมต้น รักการอ่านและอ่านหนังสือได้แทบทุกประเภท จึงเกิดความรู้สึกอยากจะเขียนหนังสือให้ผู้อื่นอ่าน และมีอารมณ์ร่วมทั้งหัวเราะและร้องไห้ไปกับตัวละคร อย่างที่ตัวเองเคยรู้สึกเคยสัมผัสบ้าง จึงเริ่มต้นเขียนเรื่องสั้นเวียน ให้เพื่อนฝูงในชั้นอ่านก่อน พอขึ้นปี 2 ในมหาวิทยาลัย ก็เริ่มมีบทความลงในหนังสือพิมพ์บางฉบับ และนิตยสารอีกหลายเล่ม เช่น สตรีสาร แพรวสุดสัปดาห์ ขวัญเรือน

กระทั่งเรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้ายจึงได้เริ่มต้นเขียนนวนิยายเรื่องยาวเรื่องแรก คือ พรพรหมอลเวง โดยนำนิสัยใจคอเพื่อนสนิทมาเป็นตัวเอกของเรื่อง ระหว่างนั้นคุณปุ้ยเริ่มต้นทำงานครั้งแรกที่หนังสือพิมพ์ผู้จัดการปริทรรศน์ ทำอยู่ประมาณ 2 ปี ก่อนจะลาออกมาเขียนหนังสือเป็นอาชีพ

คุณปุ้ยมีสิ่งที่ยึดในการทำงาน คือ เขียนหนังสือตามใจคนเขียนเป็นหลัก เพราะถือว่าคนเขียนเป็นคนอ่านคนแรก ถ้าอ่านแล้วสนุก คนอ่านส่วนหนึ่งที่มีชอบเรื่องในแนวเดียวกันก็คงสนุกด้วย เขียนในสิ่งที่ชอบที่ถนัด และเขียนด้วยใจรักการทำงาน

ช่วงแรก ๆ ก่อนใช้นามปากกากิ่งฉัตร เคยใช้นามปากกาในการเขียนเรื่องสั้นว่า "ทองหลางลาย" แต่พอเริ่มเขียนเรื่องยาวก็ได้ใช้ "กิ่งฉัตร" มาตลอด โดยนามปากกานี้มีที่มาจากคำสุดท้ายของชื่อจริง โดยเธอเปรียบ "กิ่งฉัตร" ว่าเหมือนกับกิ่งก้านสาขาที่แยกออกมาจากต้นซึ่งก็คือตัวเธอ ที่เวลาเขียนหนังสือจะรู้สึกเหมือนกับว่าไม่ใช่ตัวเอง

Associated Names:
อลินา เป็นอีกนามปากกาหนึ่งของ กิ่งฉัตร ใช้ในงานเขียนนิยายแนวสืบสวนสอบสวนเบา ๆ กึ่ง ๆ คอเมดี้ที่เขาเรียกกันว่าแนว Cozy และเรื่องรักแนวเหนือจริงหรือแฟนตาซี เพื่อให้แยกจากเรื่องรักหรือดราม่าของกิ่งฉัตร

ชื่อถง เป็นนามปากกาล่าสุดที่ใช้สำหรับนิยายสไตล์จีน โดยเรื่องแรกที่แต่งชื่อ วาสนาชะตารัก (พ.ศ. 2560) เป็นนิยายแนวน่ารัก โรแมนติค ที่มีเนื้อหาอ่านง่าย น่าติดตาม โดยนิยายเรื่องนี้ผู้เขียนได้ลงให้อ่านออนไลน์เป็นตอนๆที่เว็บไซต์เด็กดี

Reviews

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

ลำเนาลมอ่านเมื่อนานมาแล้ว เมื่อหยิบมาอ่านใหม่ในสภาวะที่โตมากขึ้น ก็เข้าใจเนื้อเรื่องได้ดีกว่าเดิม เป็นเนื้อเรื่องที่เล่าบรรยากาศการเรียนในต่างประเทศได้ดี ปัญหาที่คนเจอส่วนใหญ่ก็มี แม้จริงๆแล้วคนรอบข้างมันจะไม่ได้ดีเท่ากับในนิยายก็ตาม เพราะในความเป็นจริงคนเราเนี่ยละน่ากลัวที่สุด

จิล เป็นสาวร่างเล็กที่มองโลกในแง่ดี มีความสดใสร่าเริง แต่ก็มีความเห็นแก่ตัว อ่อนแอ ชอบพึ่งคนอื่น และดื้อรั้น เชื่อมั่นในความคิดของตัวเอง จนบางครั้งตัวเธอเองก็ไม่ได้แคร์คนใกล้ตัวอย่างเพื่อนสนิทเลย กว่าจะรู้ตัวเองอีกทีก็ได้สูญเสียอะไรหลายอย่างในชีวิตไป

ชเล เป็นตัวละครที่ค่อนข้างหยิ่งในสายตาคนอื่น มันเป็นเพียงกรอบนอกที่ถูกตีขึ้นมากันตัวเอง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีนิสัยเสียเลยนั่นก็คือชอบดูถูกคนอื่น หากรู้จักดีก็จะรู้ว่าในคำพูดแรงๆนั้นคือความจริงใจ และมีความห่วงใยให้คนอื่น

ศวัส เป็นตัวละครที่ดูเป็นตัวละครที่ค่อนข้างมีเหตุผล เป็นคนทำให้โลกของชเลสดใสขึ้น มองโลกในมุมที่ดีขึ้น มีน้ำใจ และเป็นคนเข้าใจอะไรหลายๆอย่างได้อย่างดี

กันตยศ ถูกเลี้ยงมาด้วยการตามใจจากแม่ตั้งแต่เด็ก รักความสบาย และมีปมด้อยเรื่องพ่อ ทะเยอทะยาน และเป็นคนที่พยายามทำทุกอย่างให้ตัวเองอยู่รอด และสุขสบาย

คมกฤษ พี่โก้ปากเสีย แต่มีความจริงใจสูง เห็นแก่ตัว ปากไม่ดี ไม่ค่อยใส่ใจใคร ขี้โม้ แต่ภายใต้อะไรที่คนมองไม่ดี หากได้มองลึกๆแล้วคนแบบนี้คือคนที่น่าเข้าใกล้กว่า คนที่ทำอะไรพูดออกมาอย่างนั้นเลย

เรื่องนี้ไม่ได้เครียดขนาดนั้นขมวดคิ้วอ่านไป ยังมีมุมน่ารัก มุมดีๆ และสอนอะไรได้ในหลายเรื่อง และได้เห็นการเติบโตของตัวละคร ได้เห็นว่าตัวละครทุกตัวมีความเป็นมนุษย์ เป็นคนจริงๆที่มีสีขาวดำอยู่ในตัว ไม่มีใครดีไปทั้งหมด ทุกคนล้วนแล้วมีความเห็นแก่ตัว อยู่ที่ว่าใครจะสามารถก้าวผ่านความเห็นแก่ตัวนั้นไปได้ เพราะคนที่อยู่รอบข้างร้อยพ่อพันแม่ ไม่ใช่เราจะสามารถเข้าใจและรู้ธาตุแท้หรือมั่นใจในคนคนนั้นได้ตลอดไป เรื่องนี้ถามว่าเกลียดตัวละครตัวไหนไหม ไม่ได้เกลียดเลยเพราะรู้ว่าทุกเบื้องหลังของตัวละครคือความเจ็บช้ำซ่อนอยู่ที่ต้องการหาอะไรมาทดแทน อยู่ที่ว่าใครจะเลือกวิธีไหน และบางคนอาจเลือกวิธีจะทำร้ายคนอื่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นผิด หรือรู้ว่าผิดแต่คิดว่าไม่เป็นไรเพราะมีคนให้ท้ายตลอดเวลาแบบกันตยศ ชอบค่ะตัวละครสีเทา ให้แง่หลายมุมความคิดมากทีเดียว

[จันทร์กวี · Rating 4 out of 5]

เนื้อหาดูเรื่อย ๆ เอื่อย ๆ อ่านไปไม่กี่บทก็รู้สึกเบื่อ เลยทิ้งไปนาน หันไปอ่านงานของนักเขียนท่านอื่นจบไปห้าเรื่องได้ เลยลองกลับมาอ่านเรื่องนี้ต่อ แต่รอบหลังนี่อ่านได้แบบรวดเดียวจบ พอเลยครึ่งเรื่องมาแล้วเนื้อหาเริ่มเข้มขึ้น (เหมือนจะช้าไปนิด) น่าติดตามขึ้น ตอนจบประทับใจกับความรักของพระนางในเรื่อง ค่อยเป็นค่อยไปแต่มั่นคง สงสารจิลลามาก ๆ แต่ก็มีความสุขกับทางเลือกของเธอ

เรื่องนี้เป็นนิยายที่มีความสมจริงมาก ๆ เราจะพบเจอคนที่มีลักษณะนิสัยอย่างตัวละครในเรื่องได้จากชีวิตจริง
ขำตัวเองที่เดาตัวพระเอกผิดมาตลอด (เข้าใจว่าคนร้ายเป็นพระเอก คิดได้ไง?) เลยอาจทำให้ไม่สนุกในตอนต้นเรื่อง กว่าจะเอะใจว่าเราเข้าใจผิดก็อ่านมาเกินครึ่งเล่มแล้ว แต่จะว่าไปเหมือนตัวเอกของเรื่องน่าจะเป็นจิลลามากกว่าเพราะคู่ของจิลลาเป็นตัวหลักในการดำเนินเรื่องมาตลอด และผู้แต่งก็ทำให้เราแปลกใจกับคมกริช เหมือนได้พัฒนาความรู้สึกของเราที่มีต่อเขาไปพร้อม ๆ กับตัวละครในเรื่องเลย เก่งจริง ๆ ค่ะ

[Patrawan Dear]

#ลำเนาลม / กิ่งฉัตร

หยิบงานของกิ่งฉัตรมาอ่านซ้ำ เพื่อปรับอารมณ์หลังจากอ่านงานแปลจีนติดต่อกันเช่นเคยค่ะ ลำเนาลมเป็นเรื่องราวชีวิตของนักเรียนไทยในฝรั่งเศสที่สะท้อนให้เห็นถึงรูปแบบการใช้ชีวิต และการดำรงตนให้อยู่ดีได้ บางคนใช้บางสิ่งแลกความรักจอมปลอม บางคนกล้า บางคนแกร่ง บางคนเห็นแก่ตัว บางคนมีเนื้อแท้ที่ดีแต่เคลือบไว้ด้วยบุคลิกอันขัดตา

ผู้เขียนเล่าเรื่องราวผ่านตัวละครหลัก 5 ตัว แต่ละตัวมีปมของตนเอง มีแรงผลักดันต่าง ๆ กันไป ดังนั้น บางคนจึงล้ม ในขณะที่บางคนไขว่คว้าความสำเร็จไว้ในมือได้ เนื่องจากไม่ปล่อยให้ชีวิตขึ้นและลงไปตามแรงลม

นับว่าเป็นหนังสือน้ำดี แม้ไม่มีพล็อตที่อลังการชวนทึ่ง แต่โดดเด่นมาก ๆ ในด้านสำนวนการเล่าเรื่อง และแง่คิดที่ผู้เขียนฝากไว้ เป็นหนังสือที่อ่านซ้ำได้ ไม่เบื่อเลย :)

[APAPANNEE S. · Rating 4 out of 5]

ชอบความรักระหว่างชเลกับศวัสมากเลยค่ะ
อ่านไปแรกๆ คิดว่าทั้งเรื่องจะเหลือคนปกติธรรมดา
ไม่มีเขื่องมีปมเหลืออยู่บ้างไหม
พอเจอพระเอกศวัสของเราเข้าก็เลย อ้อ นี่ไง
ชอบเขาค่ะ เป็นคนที่มองโลกด้วยความเข้าใจ

นายกันตยศนี่คือตัวอย่างของคนที่พอ "ผีพนันเข้าสิง
ความชั่วก็สำแดงเดชออกมา" จริงๆ
แรกๆ ก็ยังเป็นคนเห็นแก่ตัวธรรมดาๆ
ยังมีจิตสำนึกด้านดีอยู่บ้างนะ แต่หลังจากนั้นไม่เหลือดีเลย

จิลลาก็เป็นตัวอย่างของคำว่า "กรรมใครกรรมมัน"
กรรมจากชาติไหนบ้างไม่รู้ล่ะ แต่เธอเองก็ดีในแบบของเธอนะ
เวลาโกรธเวลาหลงก็ขาดสติ แล้วยังมีปมชีวิตอีกแหนะ

เรื่องดีๆ ของพระนางแอบน้อยกว่าความร้ายกาจของคนอื่น
แต่ความอบอุ่นมันล้นมาก ส่วนที่สวยงามที่สุดของทั้งเรื่อง
ชอบคุณศวัสมากๆๆๆๆๆ เลยค่ะ (จะแย่งๆ)

[RMN · Rating 5 out of 5]

อีกหนึ่งเล่มโปรด ชอบการเล่าเรื่องชีวิตคนไทยในต่างแดน
อ่านแล้วอินเพราะมีประสบการณ์ตรงคล้ายๆ กันกับในเรื่อง ^^

[aida · Rating 4 out of 5]

ถึงนิยายจะแต่งมานานแล้ว การติดต่อสื่อสารที่ใช้ในเรื่องก็เปลี่ยนไปมากแล้ว
การมาเรียนต่างประเทศอาจจะไม่เหงาเหมือนก่อน ไม่ได้ขาดข่าวสารจากเมืองไทยเหมือนเดิม
แต่สิ่งแวดล้อมของนักศึกษาไทยก็ยังวนเวียนอยู่เหมือนเก่า
ให้ข้อคิดอะไรหลายๆ อย่างดี

อ่านเพลินมากค่ะ รวดเดียวจบไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันเลยทีเดียว

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง - ลำเนาลม
ผู้แต่ง - กิ่งฉัตร

ตัวละคร
ชเล (เล)
ดร. ศวัส (สน)

รีวิวหลังอ่าน

จำได้ว่าตอนอ่านเนี่ยเกลียดกันตยศมากๆ แล้วก็ชอบศวัสสุดๆ ฮ่าๆๆๆ ชอบอ่านเวลาที่เอ่ยถึงชเลกับศวัส น่ารักดีอ่ะ สงสารจิลลาด้วย แต่คิดว่าสิ่��ที่ได้เจอ ทำให้เธอได้เติบโตขึ้นนะ

[Kamons · Rating 4 out of 5]

ลำเนาลม-นิยายที่มีตัวเอก2 คน ตัวเอกแบบ A คือคนที่เราอ่านแล้วรู้เลยว่าสุดท้ายก็จะต้องประสบผลสำเร็จ อีกคนคือนางเอกแบบ B ที่ลังเลอ่อนไหวไปตามเรื่องสุดท้ายคงต้องพ่ายแพ้ในเรื่องนี้แหละ

แต่ตัวชเล นางเอกประเภท A ผู้ประสบผลสำเร็จก็ไม่ได้เป็นตัวละครที่น่านิยมมากนักแหละ ด้วยนิสัยที่…อีโก้สูงและแข็งกร้าว? ความตรงที่เกินพอดี เกินขอบเขตของนางเอกไปหน่อย เรายังรู้สึกว่านิสัยแบบนางเอกๆ ของชเลถ้าเอาไปใช้ในชีวิตจริงๆ จะไม่มีปัญหากับคนรอบตัวจริงๆ นะเหรอ

ส่วนจิลลาเรากลับชอบมากกว่า ไม่ใช่เพราะนิสัยแต่เป็นเนื้อเรื่องที่พลิกกลับไปมา คืออ่านแล้วแม้จะรำคาญมากๆๆๆๆ และด่าโง่ๆๆๆ อยู่ตลอดแต่ก็ตัวละครนี้แหละที่ทำให้เรื่องมันสนุก สุดท้ายแล้วจับเอาสองคนมายำรวมกันคงเป็นคนที่พอดีสมบูรณ์ละนะ

มาที่เนื้อเรื่อง เขียนออกมาให้รู้สึกได้ว่าเรานั่งอ่านชีวิตนักเรียนนอกในฝรั่งเศสจริงๆ นั่นแหละ (ถึงแม้จะไม่เคยเป็นนักเรียนนอกอ่ะนะ) ซึ่งความลำบากหลายๆ อย่างมันก็ยังร่วมสมัยอยู่ แต่มันก็มีบางเรื่องที่เห็นต่าง
อย่างเรื่องอยู่ก่อนแต่ง ในเรื่องคือเลวร้ายมากเลยนะ แต่ในบริบทของสังคมยุคนี้กลับปกติธรรมดาแหละ อาจจะไม่ได้สนับสนุนอย่างเปิดเผยแต่ก็ไม่ได้ร้ายแรงอย่างในเรื่องนะ เอออันนี้คือความต่างของบริบทเรื่องเวลา แต่ถ้าจะสื่อในเรื่องว่ามัวแต่สนผู้ชายจนไม่ร่ำเรียนก็ไม่ใช่อีกอ่ะ เพราะตัวละครในเรื่องคือไม่สนใจเรียนแล้ว พอมีผู้ชายเข้ามาเลยไปสนผู้ชายมากกว่า

พออ่านจบมันก็ได้ข้อสรุปแบบสุตรสำเร็จแหละ ถ้าคุณขยัน อดทน ก็จะได้รับผลที่ดี /ความรักต้องใช้สมอง อย่าใช้แต่หัวใจ /คนเราจะมองที่ข้างนอก รูปโฉมคุณสมบัติอย่างเดียวไม่ได้ ประมาณนี้แหละ