Τετάρτη, μετά το Φρουμέλ

by Νίκος Βεργέτης

Τετάρτη αργά τη νύχτα και κάποιος μετά από ένα δωδεκάωρο πιόμα γυρνάει με τα πόδια στο σπίτι του, σε μια διαδρομή που ποτέ δεν τελειώνει. Και ενώ συλλογίζεται ό,τι τον απασχολεί βάζοντας το μαχαίρι στο κόκαλο και φτάνοντας στο σημείο να αμφισβητεί την ίδια του την ύπαρξη, ένας τυχαίος περαστικός τού δίνει ένα πάκο με χαρτιά ξετυλίγοντας έναν θαυμαστό καινούριο κόσμο.
Ένα ταξίδι αναζήτησης από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη μέχρι τα βάθη της Λατινικής Αμερικής, όπου η λογοτεχνία μπερδεύεται με την ίδια τη ζωή σε βαθμό που πια δεν έχει καμία σημασία πού σταματάει η αλήθεια και πού αρχίζει το ψέμα.

«Άλλωστε, όταν ανατριχιάζεις με κάτι που δεν καταλαβαίνεις, τότε το έχεις καταλάβει στην ολότητά του».

152 pages, Paperback

Published June 8, 2023

About the author

Ο Νίκος Βεργέτης ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία: Χόλι Μάουντεν (εκδόσεις Κέλευθος, 2017), Ιπποκράτους και Ασκληπιού γωνία (εκδόσεις Κέλευθος. 2019), Τορκί Μπαρ (εκδόσεις Έρμα, 2021), Τετάρτη, μετά το Φρουμέλ (εκδόσεις Κυψέλη, 2023).
Ήταν υποψήφιος, το 2018, στην κατηγορία πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα των βραβείων του λογοτεχνικού περιοδικού Διαβάζω. Την ίδια χρονιά, κέρδισε το βραβείο "Νέος Λογοτέχνης" για το βιβλίο του χόλι μάουντεν.

Reviews

[Γιάγκος Πλατής · Rating 3 out of 5]

Μου άρεσε η ιστορία και η ήδη γνωστή γραφή του συγγραφέα! Απλά είχα προσδοκίες για κάτι διαφορετικό σε σχέση με προηγούμενα βιβλία του. Ίσως φταίει ότι υπήρχαν πολλές παραπομπές στη λατινοαμερικάνικη λογοτεχνία, με την οποία δεν είμαι εξοικειωμένος.

[Damianos · Rating 2 out of 5]

Ένας μεθυσμένος μεν, αλλά σχεδόν συγκινητικός φόρος τιμής στον Μπολάνιο και στη λατινοαμερικανική λογοτεχνία.

[Tzakouzi · Rating 3 out of 5]

3,8 αστεράκια!
Πολύ όμορφα γραμμένο, με δυνατές εικόνες και βαθιά νοήματα που πραγματικά με έκανε να σκεφτώ. Το πρώτο μέρος του βιβλίου είχε αυτό το συναισθηματικό βάθος.... αλλά το δεύτερο;;; Δεν είμαι τόσο σίγουρη πως μου άρεσε, ένιωσα πως έβριζε απλώς για να… βρίζει, σε υπερβολικό βαθμό.. και χάθηκε λίγο η ισορροπία. Επίσης με έκανε κάπως throw off to πόσο μίλαγε για το καταραμένο πουλί του! Ίσως να μην ήταν αυτό που περίμενα. Παρόλα αυτά ήταν ευχάριστο και μου άρεσε πάρα πολύ που συμπεριέλαβε αυτή τη φωτογραφία στο τέλος του βιβλίου, ήταν πολύ γλυκό.

[Mitsos Dmembra · Rating 2 out of 5]

Note to self: Να μην ξαναπάρω βιβλίο που θα μου προτείνει υπάλληλος σε βιβλιοπωλείο πριν δω άλλες κριτικές.

Δεν είναι ένα κακό βιβλίο. Αλλά δεν είναι και ένα καλό βιβλίο. Είναι ένα βιβλίο. Ένα βιβλίο που δεν προσφέρει τίποτα στον αναγνώστη.

[Alexandros Zographakis · Rating 3 out of 5]

Ο Νίκος Βεργέτης (αγνώστου ηλικίας και τόπου γεννήσεως) ανοίγει τη νουβέλα του με μια εξομολογητική αυτομυθοπλασία. Αποτυπώνει στο χαρτί σκέψεις που υποτίθεται ότι έχει κάνει μεθυσμένος μια Τετάρτη, μετά το Φρουμέλ. Παραθέτω:

«Μόλις έχω φύγει από το Φρουμέλ μετά από δωδεκάωρο πιόμα. [...] Φυσικά είναι Τετάρτη. Δεν έχω πάρει αμάξι, όχι για να προστατευτώ και για να μην πάρω κάποιον παραμάζωμα, αφού είμαι σίγουρος ότι μια χαρά μπορώ να οδηγήσω και μεθυσμένος. Όπως και να ‘χει, γυρνάω σπίτι με τα πόδια. Στο μυαλό μου γράφω το καλύτερο βιβλίο όλων των εποχών. Η ροή είναι ασταμάτητη και οι ιδέες όχι μόνο διαδέχονται η μία την άλλη, αλλά δένουν και μεταξύ τους με έναν τρόπο μαγικό» (σ. 11). Τώρα, το πρώτο πράγμα που καλείται να κάνει ο αναγνώστης σε αυτό το σημείο είναι να βρει λόγους για να συνεχίσει να διαβάζει. Δυστυχώς, η συνέχεια δεν διαγράφεται ευοίωνη: «[...] κάθε Πέμπτη πρωί, συνειδητοποιώ το ίδιο πράγμα, ή, για να το πω καλύτερα, μπαίνει το εξής ερώτημα: Μπορείς να γράφεις ξεμέθυστος σαν να είσαι μεθυσμένος; Και φυσικά αυτό το ερώτημα γεννάει άλλα χίλια. Μπορείς να νικάς τον θάνατο όταν δεν πίνεις; Μπορείς να αρχίσεις να πραγματοποιείς το επόμενο πρωί τα μεθυσμένα χθεσινοβραδινά σου όνειρά; Μπορείς να κυνηγάς την ουτοπία ξεμέθυστος; Να νικάς τη ματαιότητα; Να πολεμάς την αδυσώπητη μαύρη τρύπα που θα μας καταπιεί όλους, ακόμα και τις μνήμες μας; Μπορείς νηφάλιος να νικήσεις τον χρόνο; Μπορείς να μη γράφεις σαν μαλάκας, όπως κάνω εγώ τώρα, που αντί να ξεράσω το μέσα μου ψάχνω συνώνυμα ώστε να μην επαναλαμβάνω τη λέξη “ξεμέθυστος”; Άκου εκεί νηφάλιος… Τέλος πάντων… Μπορείς ξεμέθυστος να ζεις σαν μεθυσμένος; Αν όχι, που προς τα κει πάει, τότε ποια είναι η λύση; Να βρεις αυτό που λέμε “μια ισορροπία”; Ή μήπως να είσαι συνέχεια μεθυσμένος; Και αν είναι το δεύτερο, αντέχεις να είσαι συνέχεια μεθυσμένος;» (σσ. 11-12).

Η αλήθεια είναι ότι διάβασα το βιβλίο γιατί ήμουν περίεργος να δω πώς ο συγγραφέας συνδιαλέγεται με το σύμπαν του Ρομπέρτο Μπολάνιο. Και ευτυχώς, όταν ο αναγνώστης περάσει στο κυρίως μέρος του βιβλίου, το «Υφαίνοντας τον ιστό της Ιφιγένειας», η κατάσταση αλλάζει προς το καλύτερο.

— Διαβάστε την κριτική εδώ: https://www.istos.gr/literature/revie...

[Periklis Fotiou · Rating 2 out of 5]

Το Χόλι Μάουντεν είναι για μένα ένα σημαντικό βιβλίο της σύγχρονης εγχώριας παραγωγής. Ωραίο, έξυπνο, καλαίσθητο από κάθε άποψη. Και μαζί με αυτό συμπάθησα και τον Βεργέτη. Από τότε έχουν μεσολαβήσει κάποια βιβλία, με τελευταίο το Φρουμέλ. Δεν θα έγραφα κάτι, απλά επειδή παρατηρώ μια παράκρουση με τον Βεργέτη τελευταία που με έχει κουράσει, θα ηθελα να βάλω τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση, κατά την γνώμη μου πάντα. Και ξαναλέω, να ληφθεί υπόχη ότι το Χόλι Μάουντεν είναι βιβλίο που μου άρεσε και συνεχίζει να μου αρέσει πολυ.
Ο τύπος εξελιχτηκά δεν φαίνεται ότι έχει να δείξει κάτι, τουλάχιστον προς το παρόν. Το ύφος του είναι προβλέψιμο και συγγραφικά έχει αρχίζει να κουράζει. Σε αυτό συμβάλουν και οι συνεντεύξεις του όπου παρουσιάζεται ως ο σούπερ κουλ και γαμάτος τύπος που τα έχει όλα γραμμένα και κάνει το κομμάτι του τόσο φυσικά και γαμάτα. Που χαλαρά μωρέ, γράφει ένα βιβλίο σε έναν μήνα και γίνεται best seller. Που έχει φτιάξει έναν εκδοτικό οίκο, με καλά θα συμφωνήσω βιβλία, όπως πολλοί άλλοι όμως, αλλά επειδή έχει 5 γνωστούς φίλους και κάποια/ες γνωριμία/ες σε γνωστό βιβλιοπωλείο, πάει τρένο στις πωλήσεις και στην γαματοσύνη. Και τα λέω αυτά γιατί υπάρχουν σίγουρα ένα σωρό αξιόλογα βιβλία εκεί έξω που οι συγγραφείς τους για κακή τους τύχη δεν έχουν όυτε γνωστό ούτε εκδοτικό οίκο. Κάνουν μια άλλη δουλειά που όμως διάολε δεν είναι τόσο γαμάτη.
Εν κατακλείδι, μην θεοποιούμε ανθρώπους επειδή παρουσιάζονται κάπως εδώ κι εκεί. Ας διαβάσουμε τι έχουν να μας πουν, ας διαβάσουμε και κάτι άλλο, και να κρίνουμε. Είναι κρίμα όλο αυτό να συμβαίνει γιατί στο τέλος, το αποτέλεσμα είναι να χάνονται και να μην διαβάζονται καλά βιβλία που οι συγγραφείς τους απλά δεν είναι τόσο "σούπερ κουλ", κάνουν άλλες δουλειές, δεν ζητούν δημοσιότητα, και δεν έχουν γνωστούς στο χώρο του βιβλίου για να σπρώξουν την δουλειά τους.

[George Makridakis · Rating 4 out of 5]

Σύντομες αφηγήσεις για τις διαδοχικές στάσεις κάποιας μυστηριώδους Ιφιγένειας που ταξίδεψε στη Νότια Αμερική.
Ωραίο ταξίδι, ασαφές και χωρίς σκοπό ή ξεκάθαρο κίνητρο.

Οι αφηγήσεις γίνονται ενδιαφέρουσες σε δύο περιπτώσεις :
όποτε αποκτούν διαφορετικές οπτικές γωνίες: για αρκετούς η Ιφιγένεια είναι γοητευτική, για άλλους ξιπασμένη και δήθεν.
Και όποτε αποκτούν δική τους υπόσταση, και ξεπηδάει μέσα από αυτές ένα ξεχωριστό ταξίδι - μια επινόηση του εκάστοτε αφηγητή.

[Leniw · Rating 3 out of 5]

Μου πρότειναν να το διαβάσω.
Νομίζω πως αν είχα διαβάσει Bolano θα το είχα εκτιμήσει περισσότερο. Ίσως ξαναεπιστρεψω σε αυτό μετά από άλλες αναγνώσεις.
Μου άρεσε η ιδέα πώς βλέπουμε ένα πρόσωπο από πολλά διαφορετικά μάτια- τι λεπτομερειες παρατηρεί ο καθένας, τι σκέψεις/συναισθήματα του δημιουργούνται από έναν άλλο άνθρωπο- με κούρασε όμως σε κάποια σημεία.

[Γιάννης Ζαχαρίας · Rating 2 out of 5]

Πολύ μέτριο... Νιώθω ότι το παρασέρνουν τα προηγούμενα βιβλία του Βεργέτη και ακούγεται τόσο.

[Dionysis · Rating 1 out of 5]

Με κούρασε πολύ... Επίσης δεν μου άρεσε που μου το πρότεινε ένας πωλήτής στην Πολιτεία, που σε μια συνέντευξή του είπε ότι είναι φίλοι... Δεν προτείνεις κάτι τόσο μέτριο ρε φίλε...

[ThatPhonyProphet · Rating 4 out of 5]

Γλυκό κάθαρμα ο Βεργέτης.
Με αναστάτωσε πρωινιάτικα.

[Melissa Lykou · Rating 1 out of 5]

Αγνός, ανόθευτος , ανερυθρίαστος φασαιϊσμός.

[Sophia K · Rating 5 out of 5]

Brilliant

[Nalia · Rating 1 out of 5]

Ειλικρινά, καθόλου δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να με νοιάζει ποια είναι και τι κάνει η Ιφιγένεια.

[Foteini P. · Rating 2 out of 5]

Με κούρασε...