What do you think?
Rate this book
Sterven is klote maar jullie koffie is lekker
Een hospice is een verpleeghuis voor palliatieve zorgen, met centraal de huiselijke sfeer en de individuele begeleiding van de gasten. Coda ligt op een paar stappen van het wervelende, zoevende leven. Mensen komen er terecht op het moment dat ze opzij gezet worden uit dat leven. Ze leven er het laatste stuk van hun verhaal.
In palliatieve zorg gaat het zelden over hoogdravende dingen. Het gaat over het allerzachtste kussen. Over één gekookte aardappel als je geen puree meer kunt zien. Het gaat over stilte. Over een zoon die na jaren een zoen aan zijn moeder geeft.
Mensen laten hun afdrukken na op elkaar, op de dingen rondom hen. Leven, vallen, opstaan. Of blijven liggen.
In palliatieve zorg gaat het zelden over hoogdravende dingen. Het gaat over het allerzachtste kussen. Over één gekookte aardappel als je geen puree meer kunt zien. Het gaat over stilte. Over een zoon die na jaren een zoen aan zijn moeder geeft.
Mensen laten hun afdrukken na op elkaar, op de dingen rondom hen. Leven, vallen, opstaan. Of blijven liggen.
351 pages, Paperback
First published February 1, 2013
1 person is currently reading
24 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
March 10, 2023
Citaat :
Omdat, als er niets meer te doen valt, er nog zoveel gedaan kan worden. Omdat, met de dood in de deuropening, vijf minuten niets zijn. En tegelijk een eeuwigheid.
Review : De weduwe van Hugo Claus brak in Reyers laat een lans voor de Belgische euthanisiewetgeving, die mensen het recht verschaft om waardig te sterven, wanneer de levenskwaliteit minimaal wordt. De euthanisiewetgeving, voor ons verre van volmaakt, is iets waar ze in heel wat landen alleen maar van durven dromen. Ook wat palliatieve zorg betreft is men in België heel goed bezig en de pijnbestrijding en inviduele stervensbegeleiding, thuis, in ziekenhuis of hospice staat op een hoog niveau! Die palliatieve zorg kan thuis of in een ziekenhuis verleend worden. Maar een hospice, een verpleeghuis voor palliatieve zorgen met een huiselijke sfeer en de individuele begeleiding van de gasten centraal, vind ik persoonlijk meest comfortverlenend voor de 'gasten' én de familie, die daar toch ook beter opgevangen worden. Coda, op een paar stappen van het wervelende zoevende leven, is zo een hospice waar mensen terecht komen op het moment dat ze opzij gezet worden uit dat leven. Ze leven er het laatste stuk van hun verhaal. Vanuit een pluralistische visie ontplooit CODA niet alleen zorg voor het lichamelijke, maar ook het psychische, het sociale, het spirituele. Met een professionele equipe van verpleegkundigen, artsen, psychologe, maatschappelijk werker, ... en heel veel enthousiaste vrijwilligers timmert CODA al meer dan vijftien jaar aan de weg van de palliatieve zorgverlening in de Noorderkempen. In palliatieve zorg staat de levenskwaliteit die soms ook kan schuilen in grote en in kleine dingen voorop.
Martine Wolfaert (1962) begon 15 jaar geleden als verpleegkundige in het hospice van Coda. Voor het eerst schrijft ze in relaas, column en verhaal over de belevenissen en gebeurtenissen tijdens dit anderhalve decennium. Of deze dame een cursus creatief schrijven heeft gevolgd of niet, laat ik buiten beschouwing, maar ze schrijft in elk geval voortreffelijk. Helemaal niet wollig, maar wel met heel veel voeling met haar omgeving. Dokter Marc Cosyns (°1954) een autoriteit omtrent patiëntenrechten, euthanasie en palliatieve zorg drukt in het ten geleide van Sterven is klote zijn tevredenheid uit over het verschijnen van dit mooie werk dat de stemmen van heel wat gasten, zorgverleners allerhande en vrijwilligers vertegenwoordigt. In het boek volgen we Tine die gedurende een jaar een nieuwe collega Imke een opleiding geeft.Gedurende vier seizoenen volgen we het leven in huize coda, en ik kan je verzekeren dat het boek bij mij insloeg als een bom, al heb ik ook decenia in zowat dezelfde sector gewerkt.
Een aantal mensen die ik het boek aangeraden heb om uiteenlopende redenen (beroep, betrokkenheid enz) schrokken een beetje van de titel. Maar persoonlijk vind ik de vlag de lading dekken. Sterven is klote staat voor de opstandigheid die bij vele gasten en ook soms personeel en vrijwilligers aanwezig is, en de lekkere koffie voor de hulp en de troost. Een boek waar je stil van wordt en dat je wil laten bezinken.
Review : De weduwe van Hugo Claus brak in Reyers laat een lans voor de Belgische euthanisiewetgeving, die mensen het recht verschaft om waardig te sterven, wanneer de levenskwaliteit minimaal wordt. De euthanisiewetgeving, voor ons verre van volmaakt, is iets waar ze in heel wat landen alleen maar van durven dromen. Ook wat palliatieve zorg betreft is men in België heel goed bezig en de pijnbestrijding en inviduele stervensbegeleiding, thuis, in ziekenhuis of hospice staat op een hoog niveau! Die palliatieve zorg kan thuis of in een ziekenhuis verleend worden. Maar een hospice, een verpleeghuis voor palliatieve zorgen met een huiselijke sfeer en de individuele begeleiding van de gasten centraal, vind ik persoonlijk meest comfortverlenend voor de 'gasten' én de familie, die daar toch ook beter opgevangen worden. Coda, op een paar stappen van het wervelende zoevende leven, is zo een hospice waar mensen terecht komen op het moment dat ze opzij gezet worden uit dat leven. Ze leven er het laatste stuk van hun verhaal. Vanuit een pluralistische visie ontplooit CODA niet alleen zorg voor het lichamelijke, maar ook het psychische, het sociale, het spirituele. Met een professionele equipe van verpleegkundigen, artsen, psychologe, maatschappelijk werker, ... en heel veel enthousiaste vrijwilligers timmert CODA al meer dan vijftien jaar aan de weg van de palliatieve zorgverlening in de Noorderkempen. In palliatieve zorg staat de levenskwaliteit die soms ook kan schuilen in grote en in kleine dingen voorop.
Martine Wolfaert (1962) begon 15 jaar geleden als verpleegkundige in het hospice van Coda. Voor het eerst schrijft ze in relaas, column en verhaal over de belevenissen en gebeurtenissen tijdens dit anderhalve decennium. Of deze dame een cursus creatief schrijven heeft gevolgd of niet, laat ik buiten beschouwing, maar ze schrijft in elk geval voortreffelijk. Helemaal niet wollig, maar wel met heel veel voeling met haar omgeving. Dokter Marc Cosyns (°1954) een autoriteit omtrent patiëntenrechten, euthanasie en palliatieve zorg drukt in het ten geleide van Sterven is klote zijn tevredenheid uit over het verschijnen van dit mooie werk dat de stemmen van heel wat gasten, zorgverleners allerhande en vrijwilligers vertegenwoordigt. In het boek volgen we Tine die gedurende een jaar een nieuwe collega Imke een opleiding geeft.Gedurende vier seizoenen volgen we het leven in huize coda, en ik kan je verzekeren dat het boek bij mij insloeg als een bom, al heb ik ook decenia in zowat dezelfde sector gewerkt.
Een aantal mensen die ik het boek aangeraden heb om uiteenlopende redenen (beroep, betrokkenheid enz) schrokken een beetje van de titel. Maar persoonlijk vind ik de vlag de lading dekken. Sterven is klote staat voor de opstandigheid die bij vele gasten en ook soms personeel en vrijwilligers aanwezig is, en de lekkere koffie voor de hulp en de troost. Een boek waar je stil van wordt en dat je wil laten bezinken.
April 8, 2024
een boek over iets waar ik dagdagelijks insta
een boek dat toepasbaar is op elke palliatieve eenheid in Belgie
met een lach en een traan en een bespreekbaar einde
een boek dat toepasbaar is op elke palliatieve eenheid in Belgie
met een lach en een traan en een bespreekbaar einde
February 11, 2017
Doet je stilstaan bij het leven en hoe we er soms (niet) mee omgaan.
June 25, 2013
Een zeer goed boek, leest als een trein. Zeer emotioneel op bepaalde momenten maar dat kan men nu eenmaal niet vermijden wanneer men het heeft over palliatieve zorgen.
---
A very good book, reads very fast. Very emotional at times, but that's inevitable when writing about palliative care.
---
A very good book, reads very fast. Very emotional at times, but that's inevitable when writing about palliative care.
June 10, 2015
Het maakte aan het huilen, je wordt in het verhaal getrokken!!
March 30, 2023
Waargebeurde verhalen die zich afspelen in een hospice, in de eerste plaats over de gasten/patiënten maar ook over de werknemers en vrijwilligers. Niet bijzonder goed geschreven maar wel boeiend.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews