What do you think?
Rate this book
Księgi narodu i pielgrzymstwa polskiego
Utwór poetycki o charakterze politycznym napisana przez Adama Mickiewicza i wydana w grudniu 1832 roku w Paryżu, powstał w najbardziej płodnym literacko okresie życia Mickiewicza, krótko po upadku powstania listopadowego, tuż po napisaniu Dziadów części III, a bezpośrednio przed powstaniem Pana Tadeusza.
Księgi w swojej formie przypominają przypowieści ewangeliczne, co jest celowym zabiegiem autora. Pod względem gatunku literackiego zalicza się je do literatury apokryficznej. Niemniej w swoim przesłaniu są utworem publicystycznym związanym z sytuacją Polaków u zarania Wielkiej Emigracji.
Księgi były skierowane szczególnie do emigrantów po klęsce powstania listopadowego. Mickiewicz wyraża swoją opinię o politycznych sporach emigracji polskiej, które, jego zdaniem, stanowią zagrożenie dla poczucia jedności narodowej. Zwracał się do emigracji o zgodę i gotowość do działania. Księgi stanowią jeden z fundamentów polskiego mesjanizmu, gdyż Polska, jak pisze autor, przetrwała w ideałach wiary chrześcijańskiej i pragnieniu wolności; ma więc jego zdaniem, rolę odkupicielską. Jej rozbiory porównuje do męki Jezusa Chrystusa, a jej wyzwolenie do zmartwychwstania.
[wikipedia]
Księgi w swojej formie przypominają przypowieści ewangeliczne, co jest celowym zabiegiem autora. Pod względem gatunku literackiego zalicza się je do literatury apokryficznej. Niemniej w swoim przesłaniu są utworem publicystycznym związanym z sytuacją Polaków u zarania Wielkiej Emigracji.
Księgi były skierowane szczególnie do emigrantów po klęsce powstania listopadowego. Mickiewicz wyraża swoją opinię o politycznych sporach emigracji polskiej, które, jego zdaniem, stanowią zagrożenie dla poczucia jedności narodowej. Zwracał się do emigracji o zgodę i gotowość do działania. Księgi stanowią jeden z fundamentów polskiego mesjanizmu, gdyż Polska, jak pisze autor, przetrwała w ideałach wiary chrześcijańskiej i pragnieniu wolności; ma więc jego zdaniem, rolę odkupicielską. Jej rozbiory porównuje do męki Jezusa Chrystusa, a jej wyzwolenie do zmartwychwstania.
[wikipedia]
152 pages, Hardcover
First published January 1, 1832
3 people are currently reading
43 people want to read
About the author
Adam Mickiewicz
499 books278 followersTo a Pole, the name Adam Mickiewicz is emblematic of Polishness and greatness. What Homer is to the Greeks, or Shakespeare to the English, Mickiewicz is to the Poles. He is a cultural icon, a name inextricably connected with Polish literature and history, and one mentioned with pride. Mickiewicz stands out in the consciousness of Poles both as a man of letters and a political leader.
Despite his unquestionable status and fame, however, much of Mickiewicz's biography is shrouded in mystery. Even the generally accepted date of his birth, December 24. 1798, is uncertain, since it hasn't been determined whether it refers to the Gregorian or the Julian calendar. Nor has it been established conclusively whether Mickiewicz was born in Nowogrodek or at Zaosie, a mile or so apart. Many biographical facts, particularly those pertaining to his relationships with women, were deliberately obscured to preserve a flawless public image of the poet. Likewise, his interest in mysticism and involvement in mystical cults tended to be minimized, especially during the years of Communist rule in Poland when the official line was to shun spirituality of any kind, not to expose the poet to ridicule.
Mickiewicz's son. Władysław, can be held partially responsible for this state of affairs, but he is not the only one. Having gained control of his father's papers after the poet's death, Władysław Mickiewicz destroyed various documents which might have potentially tarnished his father's public image. Likewise, many critics and scholars tended to overlook significant facts in the poet's biography, as well as significant themes and issues in his writing, to sustain the idealized view of Mickiewicz as a Polish national bard. This tendency to carefully "whitewash" Mickiewicz is hardly surprising. Born three years after the final partition of Poland, Mickiewicz became a spiritual leader of the Polish nation. An ardent patriot, he animated the Polish national spirit through his poetic, dramatic and political writings, providing hope and spiritual sustenance to Poles under the Russian, Prussian and Austrian rule, as well as to the many exiles, particularly the emigré circles in Paris, where he settled in 1832. Given the history of Poland and the long streak of political oppression and subjugation, the need for heroes and the idealization of Mickiewicz as a leader are perfectly understandable.
Yet already in the 1930s, there were critical voices against the bowdlerization of Mickiewicz's work (since some editions of his works eliminated the more racy passages) and objections were raised against the cover-up in renditions of his biography. The prominent critic, Tadeusz Boy-Źieleński, for instance, in his work "Brązownicy" objected to the distortions of facts and the "sins of omission" in critical writings on Mickiewicz. In recent years, a much more vast and thorough re-examination of Mickiewicz' life and oeuvre has occurred. This is partially due to the overall re-examination of Polish history and Polish literary tradition after the collapse of Communism and, generally. a much greater openness in discussions of various issues previously relegated to the sphere of national taboos. Thus, much has been written lately about the white spots in Mickiewicz's biography. particularly about his mystical leanings and the Jewish origin of his mother. The evidence of Mickiewicz's fascination with mysticism is overwhelming, and there is some basis for the allegation of his mother's Jewishness.
(quoted from Regina Grol's piece posted on InfoPolan, University of Buffalo's website; for continuation see link below)
Despite his unquestionable status and fame, however, much of Mickiewicz's biography is shrouded in mystery. Even the generally accepted date of his birth, December 24. 1798, is uncertain, since it hasn't been determined whether it refers to the Gregorian or the Julian calendar. Nor has it been established conclusively whether Mickiewicz was born in Nowogrodek or at Zaosie, a mile or so apart. Many biographical facts, particularly those pertaining to his relationships with women, were deliberately obscured to preserve a flawless public image of the poet. Likewise, his interest in mysticism and involvement in mystical cults tended to be minimized, especially during the years of Communist rule in Poland when the official line was to shun spirituality of any kind, not to expose the poet to ridicule.
Mickiewicz's son. Władysław, can be held partially responsible for this state of affairs, but he is not the only one. Having gained control of his father's papers after the poet's death, Władysław Mickiewicz destroyed various documents which might have potentially tarnished his father's public image. Likewise, many critics and scholars tended to overlook significant facts in the poet's biography, as well as significant themes and issues in his writing, to sustain the idealized view of Mickiewicz as a Polish national bard. This tendency to carefully "whitewash" Mickiewicz is hardly surprising. Born three years after the final partition of Poland, Mickiewicz became a spiritual leader of the Polish nation. An ardent patriot, he animated the Polish national spirit through his poetic, dramatic and political writings, providing hope and spiritual sustenance to Poles under the Russian, Prussian and Austrian rule, as well as to the many exiles, particularly the emigré circles in Paris, where he settled in 1832. Given the history of Poland and the long streak of political oppression and subjugation, the need for heroes and the idealization of Mickiewicz as a leader are perfectly understandable.
Yet already in the 1930s, there were critical voices against the bowdlerization of Mickiewicz's work (since some editions of his works eliminated the more racy passages) and objections were raised against the cover-up in renditions of his biography. The prominent critic, Tadeusz Boy-Źieleński, for instance, in his work "Brązownicy" objected to the distortions of facts and the "sins of omission" in critical writings on Mickiewicz. In recent years, a much more vast and thorough re-examination of Mickiewicz' life and oeuvre has occurred. This is partially due to the overall re-examination of Polish history and Polish literary tradition after the collapse of Communism and, generally. a much greater openness in discussions of various issues previously relegated to the sphere of national taboos. Thus, much has been written lately about the white spots in Mickiewicz's biography. particularly about his mystical leanings and the Jewish origin of his mother. The evidence of Mickiewicz's fascination with mysticism is overwhelming, and there is some basis for the allegation of his mother's Jewishness.
(quoted from Regina Grol's piece posted on InfoPolan, University of Buffalo's website; for continuation see link below)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 47 reviews
March 17, 2025
Pijany wujek na weselu wygłasza swoje teorie na temat rzeczywistości, tylko tym razem całe towarzystwo jest już tak pijane, że klaszcze i mu wtóruje. Te gwiazdki są tylko i wyłącznie za stylizację biblijną i ciekawy pomysł na niektóre historyjki.
January 21, 2024
polska gurom!
trochę się pogubiłem w tej części o pielgrzymstwie, ale ok
trochę się pogubiłem w tej części o pielgrzymstwie, ale ok
October 4, 2022
The kings became angry, and Satan entered them. Their swords rusted and nations rose up. And they decided to fight each other, nation against nation.
The kings, having renounced Christ, commanded to fight for idols,
- French is the honor.
- Spanish political influences also named by the Assyrians as Baal, the Philistines under the name of Dagon, and the Romans under the name of Jupiter.
- English is sea lordship and trade.
-German is Prosperity.
And the Englishman said, The ship is my father, and the couple is my mother. The Frenchman said, The land is my father, and the bursa is my mother. And the German said: The workshop is my father, and the pub is my mother.
This is one of many moments that are like healing. Poland is ought to save nations that are going to die in birth. Although its said form the very beginning that it will be struggle, lot of pain. To live this life. Of free, newborn nation. Polish are ought to have this pessimistic reality go gray and never dull . Although I personally oppose. With renaissance thinking, while hoping to remain romantic too.
This book and genre was always special to me, dear and lovely. It's remedy to my psychiatric problems. Giving me drive to have good, steadfast mood of human being.
If I would be blessed with wife, I would certainly take care of her and family in better way, after these romantic period books.
The books were intended especially for immigrants after the defeat of the November Uprising.
The kings, having renounced Christ, commanded to fight for idols,
- French is the honor.
- Spanish political influences also named by the Assyrians as Baal, the Philistines under the name of Dagon, and the Romans under the name of Jupiter.
- English is sea lordship and trade.
-German is Prosperity.
And the Englishman said, The ship is my father, and the couple is my mother. The Frenchman said, The land is my father, and the bursa is my mother. And the German said: The workshop is my father, and the pub is my mother.
This is one of many moments that are like healing. Poland is ought to save nations that are going to die in birth. Although its said form the very beginning that it will be struggle, lot of pain. To live this life. Of free, newborn nation. Polish are ought to have this pessimistic reality go gray and never dull . Although I personally oppose. With renaissance thinking, while hoping to remain romantic too.
This book and genre was always special to me, dear and lovely. It's remedy to my psychiatric problems. Giving me drive to have good, steadfast mood of human being.
If I would be blessed with wife, I would certainly take care of her and family in better way, after these romantic period books.
The books were intended especially for immigrants after the defeat of the November Uprising.
December 10, 2023
Polska górą!!!
November 27, 2020
Ja pierdole
November 20, 2022
Akurat to jest przewalone na tych studiach, że musimy czytać takie bełkoty Mickiewicza. Naprawdę rzygać się już chcę tą mesjanistyczną Polską xd
December 16, 2024
ale miki przynudza...
November 26, 2025
[4/10] – (2025) – zaprawdę powiadam wam: "rzekli więc królowie: starajmy się, aby narody zawsze były głupie, a tak niepoznają sił swoich, i żeby się kłóciły z sobą, a tak niepołączą się z sobą przeciwko nam". i tego się trzymajmy
February 1, 2024
Ta książka to jeden wielki roast na cały świat, nie licząc oczywiście Polski - Rzeczpospolita jest najlepsza i te sprawy...
Nie wiem, co Mickiewicz brał, kiedy to pisał, ale buja✨️
Nie wiem, co Mickiewicz brał, kiedy to pisał, ale buja✨️
October 23, 2025
TAK bardzo widać że Mickiewicz był wolnomularzem.
October 28, 2025
księga nadziei. trafne prognozy, celne porównania, brutalne diagnozy obłudników z zachodu
December 4, 2022
Wielka Polska, inteligencja do wora, kolonizatorzy źli, ale Kolumb dobry ☺️🥰😋
February 7, 2023
Mickiewicz to chodzący red flag
March 17, 2025
Miejscami tak patetyczne, że aż śmieszne. POWIEDZ IM ADAM !!!! POOOOOLSKAAAAAA BIAŁO CZERWONI!!!!
December 26, 2025
Adaś idź już spać, bo o powstaniu to ty chyba nie masz prawa pisać
December 5, 2025
Knygoje atsiskleidžia garsiausio lietuvių poeto Adomo Mickevičiaus religinės mintys, paveiktos kito mūsų tautiečio Andriaus Tovianskio mokymo. Nors poetas kalba apie Lenkiją, tačiau visada pabrėžia Lietuvos išskirtinumą. O juk neveltui jis save laiškuose bei poezijoje laikė lietuviu, o ne lenku. Knyga skaitosi lengvai, tačiau yra maldaknygės stiliaus, t.y., tekstas aiškinamas maldų forma ir Lenkijai arba veikiau Abiejų Tautų Respublikai suteikiamas laisvės šauklio vaidmuo, tautos-išgelbėtojos idėja.
Šiaip, labiausiai nuliūdino Lietuvos istorijos instituto darbuotojo Rimanto Miknio gale esantis tekstas, kur akademikas ištrina A. Mickevičiaus lietuviškumą, o žodį lietuviai deda į kabutes (suprask, anksčiau nebuvo jokių lietuvių). Tai senas stereotipinis Lietuvos istorikų požiūris liepiantis mums tikėti, kad lietuviai yra tik baudžiauninkai, nesukūrę jokios kultūros. Galbūt todėl Lietuvos leidyklos ir stengiasi neversti jokių mūsų senųjų memuarų, poezijos ir kūrinių, taip įgalinant nuo tarpukario suformuotą idėją.
Tad šią knygą reikia skaityti atsižvelgus į istorinį kontekstą bei atmetus visus stereotipus. Reikia skaityti giluminį tekstą.
Šiaip, labiausiai nuliūdino Lietuvos istorijos instituto darbuotojo Rimanto Miknio gale esantis tekstas, kur akademikas ištrina A. Mickevičiaus lietuviškumą, o žodį lietuviai deda į kabutes (suprask, anksčiau nebuvo jokių lietuvių). Tai senas stereotipinis Lietuvos istorikų požiūris liepiantis mums tikėti, kad lietuviai yra tik baudžiauninkai, nesukūrę jokios kultūros. Galbūt todėl Lietuvos leidyklos ir stengiasi neversti jokių mūsų senųjų memuarų, poezijos ir kūrinių, taip įgalinant nuo tarpukario suformuotą idėją.
Tad šią knygą reikia skaityti atsižvelgus į istorinį kontekstą bei atmetus visus stereotipus. Reikia skaityti giluminį tekstą.
July 15, 2017
Bardzo trudno ocenić ten utwór. "Gwiazdki" odzwierciedlają moje ogólne wrażenie z lektury, a nie jego istotność.
Jest to książka zła pod wieloma względami. Ciężka i mętna w stylu (świadectwo zmierzchu Mickiewiczowskiej formy poetyckiej), pełna wątpliwych proroctw, błędnych diagnoz, szkodliwych rad, podejrzana etycznie i religijnie (z katolickiego punktu widzenia). Dzieło niewątpliwie ważne dla polskiej kultury, ale (moim zdaniem) toksyczne. Na takich utworach polskich romantyzm przeciągnął się aż do XX wieku. Walka i społeczeństwo oparte na gorącej wierze, wyzbytej jakichkolwiek wątpliwości, sceptycyzmie wobec praktyczności i intelektu, oporowi wobec nowoczesnej cywilizacji. Wszystko to zapisane biblijnym językiem, rozpoczęte "od początku świata aż do umęczenia narodu polskiego", a zakończone litanią.
Jest to książka zła pod wieloma względami. Ciężka i mętna w stylu (świadectwo zmierzchu Mickiewiczowskiej formy poetyckiej), pełna wątpliwych proroctw, błędnych diagnoz, szkodliwych rad, podejrzana etycznie i religijnie (z katolickiego punktu widzenia). Dzieło niewątpliwie ważne dla polskiej kultury, ale (moim zdaniem) toksyczne. Na takich utworach polskich romantyzm przeciągnął się aż do XX wieku. Walka i społeczeństwo oparte na gorącej wierze, wyzbytej jakichkolwiek wątpliwości, sceptycyzmie wobec praktyczności i intelektu, oporowi wobec nowoczesnej cywilizacji. Wszystko to zapisane biblijnym językiem, rozpoczęte "od początku świata aż do umęczenia narodu polskiego", a zakończone litanią.
Read
December 5, 2022Mesjanizm wleciał na pełnej.
Tekst jak na razie w obecnych czasach niezbyt aktualny, ale widać dlaczego był
Tekst jak na razie w obecnych czasach niezbyt aktualny, ale widać dlaczego był
April 2, 2024
Cytując przyszłego klasyka: "Zależy kto pyta. Jak Polak - to tak, jak Litwin - to zależy, jak Żyd - to ... ".
March 18, 2025
Stylizowane biblijnie pranie mózgu 😵💫
October 29, 2025
czyli Polska nie jest Chrystusem narodów aha
November 23, 2025
jak czyta się głosem Grzegorza Brauna to nabiera więcej sensu
December 21, 2025
śmieszne to było, takie na zasadzie POLSKAAAAAAA BIAŁO CZERWONI!!!!!
November 25, 2025
temu panu już podziękujemy
December 27, 2025
jestem przekonana, że gdyby nie celibat to adaś 100% poszedłby na księdza. nawet takie tutaj kazania sobie machnął
December 24, 2025
„odzyskać polskę trzeba, ale co z nią potem to już się nie martw człowieku, coś się wymyśli”
plus za kamczatkę, piotr sajda mentioned
plus za kamczatkę, piotr sajda mentioned
January 12, 2021
Bardzo przestarzała, bardzo konserwatywna, bardzo katolicka i bardzo cierpiętniczo-wstydliwa perspektywa na Polskę i inne państwa
Read
March 11, 2022Cierpiałam
November 28, 2022
Najlepszy utwór Adama Mickiewicza
December 28, 2020
Jestem w stanie docenić zamysł i stylizowany na biblijny język w pierwszej części, „Księgach narodu polskiego”, mimo że wykonanie podoba mi się połowicznie — mam poczucie, że Mickiewiczowska wizja Polski i polskości bardzo się zestarzała.
„Księgi pielgrzymstwa polskiego”, czyli część druga, są jednak — w moich oczach — katastrofą. Nużące, dojmująco męczące i zwyczajnie aczytalne.
Piszę to z wielkim bólem, żalem i goryczą w sercu, ale (z całą moją sympatią dla twórczości Mickiewicza) — „Księgi...” po prostu mu nie wyszły. I to nie dlatego, że są słabo napisane, bo wcale nie są. Uznaję je za porażkę dlatego, że kusząc się na styl biblijny, Mickiewicz wiedział, że tekst, który pisze, musi (a przynajmniej powinien) być prawdziwym przez pokolenia, a ten, bądźmy szczerzy, nie jest. Może to mój błąd, bo (bezskutecznie) doszukuję się aktualności w publikacji wydanej niemal 200 lat temu, ale ten konkretny zabieg stylistyczny uprawomocnia takie oczekiwania.
Może ta polityczna broszura zdobyła pewną popularność wtedy, gdy była drukowana po raz pierwszy, jednak współcześnie — mnie jako czytelnika żenuje. Jestem sfrustrowana, jestem zawiedziona, ale cóż mogę, oprócz wyparcia z pamięci istnienia tego „dzieła”.
(Czy o taki efekt Mickiewiczowi chodziło? Śmiem wątpić).
„Księgi pielgrzymstwa polskiego”, czyli część druga, są jednak — w moich oczach — katastrofą. Nużące, dojmująco męczące i zwyczajnie aczytalne.
Piszę to z wielkim bólem, żalem i goryczą w sercu, ale (z całą moją sympatią dla twórczości Mickiewicza) — „Księgi...” po prostu mu nie wyszły. I to nie dlatego, że są słabo napisane, bo wcale nie są. Uznaję je za porażkę dlatego, że kusząc się na styl biblijny, Mickiewicz wiedział, że tekst, który pisze, musi (a przynajmniej powinien) być prawdziwym przez pokolenia, a ten, bądźmy szczerzy, nie jest. Może to mój błąd, bo (bezskutecznie) doszukuję się aktualności w publikacji wydanej niemal 200 lat temu, ale ten konkretny zabieg stylistyczny uprawomocnia takie oczekiwania.
Może ta polityczna broszura zdobyła pewną popularność wtedy, gdy była drukowana po raz pierwszy, jednak współcześnie — mnie jako czytelnika żenuje. Jestem sfrustrowana, jestem zawiedziona, ale cóż mogę, oprócz wyparcia z pamięci istnienia tego „dzieła”.
(Czy o taki efekt Mickiewiczowi chodziło? Śmiem wątpić).
Displaying 1 - 30 of 47 reviews