"Αυτό που μας βαραίνει είναι η δίψα των άλλων, των αλλαγμένων·
τους πηγαίνουμε λουλούδια κάθε πρωί ξεγελώντας τον εαυτό μας—
τί να τα κάνουν τα λουλούδια; Και ανασαίνουν τα κυπαρίσσια
κι ανάμεσό τους εκείνα τα μάτια.
Ύστερα ξαναπηγαίνουμε στις δουλειές μας· τα καράβια
πρέπει να ταξιδεύουν, να φεύγει η γης ανάμεσα στους δυο της ύπνους."