«Αν δεν αργήσεις πολύ, θα σε περιμένω όλη μου τη ζωή!»
«Η μοναδική γοητεία του παρελθόντος είναι ότι είναι παρελθόν. Γι’ αυτό καλωσόρισε την καινούρια μέρα και φρόντισε να είναι κι αυτή το ίδιο γοητευτική!»
«Ότι είναι παρελθόν, είναι πρόλογος».
Διαβάζοντας την ιστορία αυτή , έρχεσαι αντιμέτωπος με μια διαπίστωση: Ότι αρκετοί άνθρωποι έχουν σε ένα μικρό κομμάτι του υποσυνείδητού τους , κρυμμένο βαθιά ότι ονειρεύονται! Αυτό περιλαμβάνει και τους βαθύτερους πόθους, τις φαντασιώσεις και τις επιθυμίες τους! Ένα μέρος που ταξιδεύει το μυαλό τους, ενώ το σώμα τους απολαμβάνει αυτό που η φαντασία τους ονειρεύεται….. Η γνωριμία του Σέργιου και της Ελίζας ξεκινά έτσι…. Σαν Κορδέλια και Ντόριαν πραγματοποιούν τις κρυφές τους επιθυμίες και τους ανομολόγητους πόθους τους …. Όμως από κάποια στιγμή και μετά, δεν αρκεί αυτό. Ερωτεύονται και ας υπάρχει η σκιά των κρυμμένων μυστικών και των λαθών του παρελθόντος. Έρχονται αντιμέτωποι με πολλές δοκιμασίες, βρισκόμενοι πολλές φορές σε αδιέξοδο και φοβερά διλήμματα. Μέσα σε έναν ιστό, όπου υπάρχει η αγάπη και το μίσος. Αγάπησα τους ήρωες τόσο τον Ντόριαν – Σέργιο, όσο και την Κορδέλια – Ελίζα. Ο Ντόριαν με τους δύο εαυτούς - τον σκοτεινό και τον φωτεινό να συγκρούονται συνεχώς μεταξύ τους - ,όσο και την Κορδέλια – Ελίζα, γιατί πάντα ξεπερνούσε τα εμπόδια και τις δοκιμασίες της ζωής της με αισιοδοξία και πίστη στην πραγματική αγάπη! Τόσο η γνωριμία τους όσο και ο έρωτάς τους είναι ένα συμβόλαιο με την μοίρα! Αυτή επεμβαίνει πολλές φορές στη ζωή των ανθρώπων και κάνει τα απίστευτα αληθινά!!! Ιδιαίτερα καλογραμμένη , με ύφος άμεσο και λυρικό (ιδιαίτερα απολαυστικό με φράσεις από Σαίξπηρ και Όσκαρ Ουάιλντ, σε αρκετά σημεία του βιβλίου), το απόλαυσα και μόνο μπράβο μπορώ να πω!!!