Εν Λευκώ

by Odysseas Elytis, Οδυσσέας Ελύτης, Γιάννης Η. Χάρης (Editor)

Πεζά κείμενα του ποιητή των ετών 1972-1992.

«Μπροστά στη ράχη της Σέριφος, όταν ανεβαίνει ο ήλιος, τα πυροβόλα όλων των μεγάλων κοσμοθεωριών παθαίνουν αφλογιστία. Ο νους ξεπερνιέται από μερικά κύματα και λίγες πέτρες - κάτι παράλογο ίσως, παρ' όλα αυτά ικανό να φέρνει τον άνθρωπο στις πραγματικές του διαστάσεις. Επειδή, τι άλλο θα του ήτανε πιο χρήσιμο για να ζήσει; Αν του αρέσει να ξεκινά λάθος, είναι γιατί δε θέλει ν' ακούσει. Ερήμην του το Αιγαίο λέει και ξαναλέει, εδώ και χιλιάδες χρόνια, με το στόμα του φλοίσβου, σ΄ ένα μήκος ακτών απέραντο: αυτός είσαι! Και το επαναλαμβάνει το σχήμα του φύλλου της συκιάς επάνω στον ουρανό, το συλλαμβάνει και κλείνει τη γροθιά του το ρόδι ώσπου να σκάσει, το κανοναρχάνε τα τζιτζίκια ώσπου να γίνουν διάφανα.»

1. ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
ΤΑ ΕΠΙΤΥΜΒΙΑ
ΡΩΜΑΝΟΣ Ο ΜΕΛΩΔΟΣ
Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ
ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟ
Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΟΥ "ΑΡΑ"
Ο ΔΙΑΙΡΕΤΗΣ "Κ" ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ,
ΜΑΖΙ Μ' ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
2. ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΕΨΙΛΟΝ
3. ΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ
ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ
ΧΡΟΝΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ ΛΥΟΜΕΝΟΣ
ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ
ΠΡΟΣΩ ΗΡΕΜΑ
Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΕΛΛΑΔΑ

Genres: Poetry

500 pages, Paperback

First published January 1, 1992

About the author

Greek poet Odysseas Alepoudellis Elytis received the Nobel Prize for literature.

https://en.wikipedia.org/wiki/Odyssea...

Reviews

[Eleni Triantafillaki · Rating 5 out of 5]

. . . Τα πράγματα που ανάμεσα τους ζούμε είναι τόσο φορτισμένα και ο μέσα μας κόσμος πολύ συχνά τόσο κενός, που τείνει να απλωθεί το ένα μέσα στο άλλο. Κι όταν αυτό συμβαίνει, να μην το νιώθουμε πάρα σαν μια φευγαλέα πληρότητα, μιαν ευτυχισμένη στιγμή που προλαβαίνει τις περισσότερες φορές να μας ξεφύγει προτού κλείσουμε τα δάχτυλα μας. Πρόκειται για εκείνο το απροσδιόριστο και ρευστό κάτι που περιβρεχει τα πάντα γύρω μας και που οι λέξεις ή τα χρώματα, όταν μερικές φορές το αιχμαλωτισουν, αισθάνεσαι τη δεύτερη φύση των πραγμάτων να αναδύεται και να σε τυλίγει με δροσιά για την μαγεία που θα θέλαμε να συνοδεύει την ζωή μας και που μόνον σε μια συνάντηση ερωτική, σ'έναν μοναχικό περίπατο ή σ' ενα ονειρο, κάποτε, αξιώθηκαμε να γνωρίσουμε. Πώς να το αποσπασουμε αυτό και να το καθηλωσουμε κάπου;
... Επειδή κάποτε οι θεωρίες μας παραπλαναν τόσο, που νομίζουμε ότι δεν την έχουμε πια την ψυχή. Όμως αυτή ζητάει τα δίκαια τής και συχνά μας κάνει νόημα να την αναγνωρίσουμε. . .

[Λευτέρης Πετρής · Rating 5 out of 5]

“Ο μόνος δρόμος που μας απομένει τώρα είναι ο κίνδυνος. Είναι η μαυριδερή εκείνη διαχωριστική γραμμή που σχηματίζεται δεξιά, στο βάθος, η γεμάτη βράχια κοφτά, ξέρες, ύφαλα, ρουφήχτρες, απονέρια. Μένουμε σταματημένοι μεσοπέλαγα. Η μοναξιά της θάλασσας είναι πικρή και ατελεύτητη. Απλώνεται ως τ’ ακρότατα όρια του ορίζοντα, τεντώνεται, τσιτώνεται, θα ‘λεγες, ώσπου κάποια στιγμή ο νους σου ν’ αγγίξει από το άλλο του άκρο το ιδανικό που κείται πέραν· στην ουσία όμως γειτονεύει όπως συμβαίνει μ’ όλα τ’ αντίθετα στην έσχατη έντασή τους. Αλήθεια, νιώθω τώρα να ‘μαι κοντά, σχεδόν ν’ ακουμπώ κείνα που διηγούνται οι παλιοί ναυτικοί. Για μια ζώνη απέραντης και άπεφθης καθαρότητας όπου το βάρος σου εκεί δεν μετράει κι όπου το φως δεν είναι του ηλίου που ξέρουμε μήτε κανενός άλλου τεχνητού ή ουράνιου σώματος. Είναι το φως που δεν χρειάζεται να περάσει από τα μάτια για να σου γίνει αισθητό. Εκεί, έχουν να λένε, συντελείται η επανάκτηση του σώματος μείον την εύτρωτη πλευρά του. Η ανασύνθεση της ύλης που σε αποτελεί, με βάση δεδομένα εντελώς άγνωστα για μας και συγκλονιστικά, προπάντων από την άποψη ότι δεν υπάγονται πλέον στις διαδικασίες του χρόνου. Στροφή λοιπόν όλο δεξιά και πρόσω καταπάνω στον κίνδυνο. Δεν γίνεται αλλιώς. Ή θα συνθηκολογήσεις και θα μείνεις από τους εδώθε ή θα περάσεις πέρα. Προσοχή. Κανένας να μην λιγοψυχήσει. Τα χέρια στο τιμόνι. Κιόλας ένα μήνυμα διήγηνου οξυγόνου φτάνει ως εμάς. Προσοχή. Θάρρος. Έφτασε ο καιρός να επαληθευτούμε. Τα χέρια στο τιμόνι. Πρόσω. Πρόσω ηρέμα προς το μη θολούμενον, το έτρεπτον, το γυμνόν, το φαίνον, το αυτώ καταληπτόν, το αναλλοίωτον...”

(Πρόσω ηρέμα - Γ)

[Achilleas · Rating 5 out of 5]

Φωτεινότητα και Διαφάνεια.