Τι ωραία Κυριακή!

by Jorge Semprún, Μπάμπης Λυκούδης (Translator)

Ο Χόρχε Σεμπρούν γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1923. Η οικογένεια του έφυγε στο εξωτερικό το 1937 και από το 1939 έζησε στο Παρίσι, όπου έγινε μέλος του κομμουνιστικού κόμματος, πήρε μέρος στην Αντίσταση κατά των ναζί και το 1943 συνελήφθη από την Γκεστάπο και κρατήθηκε επί δυο χρόνια στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ. Μετά την απελευθέρωσή του, την άνοιξη του 1945, γίνεται υπεύθυνος της παράνομης δουλειάς του κομμουνιστικού κόμματος και πολύ γρήγορα μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Τον Απρίλιο του 1964 διαγράφεται από το ισπανικό κομμουνιστικό κόμμα μαζί με τον Φερνάντο Κλαουδίν από τον Σαντιάγο Καρίγιο και την Πασιονάρια. Από τότε αφιερώνεται στη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο. Υπήρξε υπουργός Πολιτισμού στην κυβέρνηση του Φελίπε Γκονθάλες.
Στο Μιιούχενβαλντ ο Χόρχε Σεμπρούν ονομάζεται Ζεράρ, και είναι μια Κυριακή απόγευμα εκείνων των χρόνων που διηγείται σ' αυτό το βιβλίο. Αυτή η Κυριακή έχει και επόμενες Κυριακές και προηγούμενες. Οι προηγούμενες είναι μια πλαγιά στο Μπούχενβαλντ όπου κάτω απ' τη σκιά ενός δέντρου συζητούσαν ο Γκαίτε με τον Έκκερμαν... Οι επόμενες είναι το μέλλον αυτής της διασποράς των φυλακισμένων κομμουνιστών. Στη μνήμη αυτής της Κυριακής βρίσκεται η μοίρα μιας διπλής διαφυγής: του συστήματος των στρατοπέδων συγκέντρωσης των ναζί και του σταλινικού ιδεολογικού συστήματος. Σ' αυτή την Κυριακή υπάρχει όλη η ιστορία μας.

Genres: History, Nonfiction, Roman, France, Spanish Literature, Spain, Holocaust

494 pages, Hardcover

First published January 1, 1980

About the author

Jorge Semprún (Madrid, 1923-París, 2011) fue testigo de algunos de los peores cataclismos políticos del siglo xx y participó activamente en la lucha contra los totalitarismos. Hijo de una familia de la alta burguesía, el estallido de la guerra civil le condujo al exilio en Francia. Miembro activo de la Resistencia francesa contra la ocupación nazi, es detenido y enviado a Buchenwald, donde permanece prisionero hasta abril de 1945. Tras la liberación, convertido ya en militante comunista, será durante los años cincuenta una pieza fundamental de la lucha clandestina contra la dictadura franquista. Sin embargo, tras advertir los métodos dictatoriales que empleaba el propio Partido Comunista, y enfrentado a Carrillo, acabó expulsado del partido, junto con Fernando Claudín. Jorge Semprún inició en los años sesenta una carrera literaria en la que explora las tragedias y los horrores de la historia reciente con títulos tan imprescindibles como La escritura o la vida, Aquel domingo o El largo viaje.

Jorge Semprún Maura was a Spanish writer and politician who lived in France most of his life and wrote primarily in French. From 1953 to 1962, during the era of Francisco Franco, Semprún lived clandestinely in Spain working as an organizer for the exiled Communist Party of Spain, but was expelled from the party in 1964. After the death of Franco and change to a democratic government, he served as Culture Minister of Spain from 1988 to 1991. He was a screenwriter for two successive films by the Greek director Costa-Gavras, Z (1969) and The Confession (1970), which dealt with the theme of persecution by governments. For his work on Z, Semprun was nominated for an Oscar. In 1996, he became the first non-French author elected to the Académie Goncourt, which awards an annual literary prize.

Reviews

[qwerty · Rating 5 out of 5]

Όχι μόνο οι Κυριακές είναι ωραίες, αλλά Κ οι υπόλοιπες μέρες που διαβάζει κάποιος αυτό το ανάγνωσμα. Εάν κάποιος αναρωτιέται ποία ήτο η πολιτική κατάσταση στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια, καθώς Κ μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τι εστί Στάλιν, τι εστί κομμουνισμός και Πώς αυτός εφαρμόστηκε, ο Jorge Semprun είναι ο κατάλληλος για να τον διαφωτίσει, καθώς υπήρξε κι ο ίδιος μέλος του Κομμουνιστικού κόμματος. Εντούτοις, δε διστάζει να θίξει τα κακώς κείμενα. Ένας κομμουνιστής μορφωμένος κ με παιδεία, ένας Ισπανός που μιλάει άπταιστα γερμανικά, υμνεί τον Γκαίτε, συνεπώς τυγχάνει της συμπάθειας των Ναζιστών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Ένα βιβλίο αυτοβιογραφικό και μυθοπλαστικό. Γεγονότα που περιγράφονται χωρίς χρονολογική σειρά. Με συνεχείς αναδρομές, που μπορεί να κουράζουν τον αναγνώστη, είναι η αλήθεια. Πολλά ονόματα, επίσης, κομμουνιστών οι οποίοι "τυγχάνει" να είχαν την ίδια τύχη.

Εάν κάποιος δεν είναι φαν του πολιτικού- ιστορικού μυθιστορήματος δε νομίζω ότι θα το απολαύσει. Παρόλα αυτά ο συγγραφέας δεν παραλείπει την επίκληση στο συναίσθημα. Λάτρεψα, επίσης, τα χωρία που αναφέρονται στο μεγάλο κ αθάνατο Γκαίτε Κ στην αντίληψη που αυτός θα μπορούσε να έχει για τα γεγονότα του 20ου αιώνα. Αυτά ήταν που με έκαναν να το κατατάξω στα αγαπημένα μου βιβλία, όλων των εποχών.

[Susu · Rating 4 out of 5]

I read it in another edition - beautifully made book by Suhrkamp for the author´s birthday. Although the narrative is jumping between times and places, wired in a sunny sunday in Buchenwald concentrtation camp - summarizing is life experiences - it´s still easy to follow. A little knowledge about earlier works and all the different authors mentioned definitely helps on the way. Semprun takes a close look on his personal development - and that is the best aspect of the whole book.

[Pseudo · Rating 2 out of 5]

Il y a bien des choses à tirer des souvenirs de Jorge Semprún, en particulier des anecdotes et des détails historiques intéressants. Le style décousu a aussi quelque chose de vivant qui peut plaire. Malheureusement, je n'ai pas la patience nécessaire pour suivre l'auteur dans les méandres de ses souvenirs.

[François · Rating 4 out of 5]

Zijn verblijf in Buchenwald en zijn relatie met de KP.

[Camille De]

DNF

[El Lector Enmascarado · Rating 3 out of 5]

Como en otros libros de Semprún, la narración se hace mediante movimientos brownianos de la memoria, ahora con un planteamiento claramente autobiográfico. Trencillas de recuerdos, en los que cada escena es iluminada por otras anteriores o posteriores. El proyecto de escritura, tal y como se enuncia al final —un final que podría también haber sido el principio, y que tal vez hubiera debido serlo— consiste en reescribir Le Grand voyage de otra manera, yuxtaponiendo o contraponiendo al relato de los campos nazis la conciencia de los campos soviéticos. Uno puede comprender que, habiendo sufrido una experiencia concentracionaria que él tiene por idéntica a la de los gulag, Semprún se sienta incapaz de mantener la adhesión al comunismo como ideología, que a finales del siglo XX parecía más fácil vincular con Stalin que con Allende.

[Hanna · Rating 3 out of 5]

Erinnerungen eines kommunistischen KZ-Überlebenden. Sehr interessant, aber auf Dauer mühsam und sehr fordernd, da viele Zeitebenen wechseln und auch etwas politisches und philosophisches Grundwissen vorausgesetzt wird.
Schöne, aber schwierige Sprache.