What do you think?
Rate this book
Verhalen
Negen veelzijdige verhalen van de humoristische auteur van de bekende Studenten-Typen. Ontroerend is ‘Waanzinnige Truken’ over het beeldschone, maar contactloze meisje dat onweerstaanbaar wordt aangetrokken door het water; waarachtig is het verhaal ‘Dodendienst’ over vier vrienden die door het lot worden gescheiden; bizar is ‘Spel’, de gruwelijke ervaringen van de militair met de menselijke hartstocht; en eveneens vèrgaand zijn de gevolgen van decadentie in ‘De Portland-vaas’.
Maar ook humor is volop aanwezig. In ‘Een heel lieve soirée’, ‘Naar Zomerzorg’ en ‘De Salon des Variétés’ maakt Kneppelhout de schijnheilige burgermoraal op meesterlijke wijze belachelijk. In ‘Een quiproquo’ en ‘Hoe toevallig Aart zendeling werd’ ten slotte krijgt het leven van de hoofdpersonen een belangrijke wending.
Maar ook humor is volop aanwezig. In ‘Een heel lieve soirée’, ‘Naar Zomerzorg’ en ‘De Salon des Variétés’ maakt Kneppelhout de schijnheilige burgermoraal op meesterlijke wijze belachelijk. In ‘Een quiproquo’ en ‘Hoe toevallig Aart zendeling werd’ ten slotte krijgt het leven van de hoofdpersonen een belangrijke wending.
190 pages, Paperback
First published January 1, 1846
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
November 13, 2025
Johannes Kneppelhout’s Verhalen (“Stories”) is a quietly dignified collection that bridges the moral clarity of the 19th century with the skeptical consciousness of modern readers.
Though written long ago, its contemporary rediscovery and resonance in the 21st century feel uncanny—as if the stories themselves anticipated our era’s moral fatigue.
Kneppelhout was always fascinated by the daily drama of ordinary existence — his prose is the literature of temperament rather than of plot.
Each story in Verhalen feels like an observation taken from the corner of a café or a country road, fixed in language so plain that it becomes luminous. He is a chronicler of manners, but one who suspects that manners are masks for loneliness.
What makes Verhalen unexpectedly modern is its irony without cynicism. Kneppelhout has that almost forgotten gift — compassion laced with critique. His characters hesitate, doubt, and drift in quiet desperation, yet his tone never judges. The author’s faith in humanity remains, however fragile.
Reading Verhalen today feels like sitting beside a calm elder who refuses to be rushed by the noise of now. I’m reminded that morality need not be preached to be felt.
Kneppelhout’s prose may seem slow at first, but then it starts to breathe with your pulse. Every small act — lighting a lamp, closing a door — becomes a metaphor for the delicate discipline of being human.
Though written long ago, its contemporary rediscovery and resonance in the 21st century feel uncanny—as if the stories themselves anticipated our era’s moral fatigue.
Kneppelhout was always fascinated by the daily drama of ordinary existence — his prose is the literature of temperament rather than of plot.
Each story in Verhalen feels like an observation taken from the corner of a café or a country road, fixed in language so plain that it becomes luminous. He is a chronicler of manners, but one who suspects that manners are masks for loneliness.
What makes Verhalen unexpectedly modern is its irony without cynicism. Kneppelhout has that almost forgotten gift — compassion laced with critique. His characters hesitate, doubt, and drift in quiet desperation, yet his tone never judges. The author’s faith in humanity remains, however fragile.
Reading Verhalen today feels like sitting beside a calm elder who refuses to be rushed by the noise of now. I’m reminded that morality need not be preached to be felt.
Kneppelhout’s prose may seem slow at first, but then it starts to breathe with your pulse. Every small act — lighting a lamp, closing a door — becomes a metaphor for the delicate discipline of being human.
April 6, 2017
Vanwege het onderwerp van de lenteuitdading 2017, heb ik deze bundel van Johannes Kneppelhout gelezen. Merkwaardig genoeg kostte de schrijfstijl mij enige moeite en er was er één woord waar ik keer op keer over struikelde (dier? Oh, dier!) ;-o
Van de verhalen vond ik sommige de moeite waard en andere niet (en ik weet het, dit is heel persoonlijk natuurlijk). Heel grappig vond ik bijvoorbeeld het verhaal over Madame Etagère ('Een heel lieve soirée'), waarin, zoals op de achterzijde van mijn editie wordt gezegd, de burgermoraal op meesterlijke wijze belachelijk wordt gemaakt. Maar andere verhalen in ditzelfde genre spraken mij weer niet aan.
'Waanzinnig Truken', mijn reden voor het oppakken van deze bundel verhalen, was voor mij een leuk maar voorspelbaar verhaal. Maar ja, ik griezel dan ook niet zo gauw :-)
Het eerste verhaal uit de bundel, 'Dodenspel' had iets melancholieks en 'Spel' is, zoals op de achterzijde van de verhalenbundel vermeld, inderdaad een bizar en, afhankelijk van de stemming van de lezer, gruwelijk verhaal.
Van de verhalen vond ik sommige de moeite waard en andere niet (en ik weet het, dit is heel persoonlijk natuurlijk). Heel grappig vond ik bijvoorbeeld het verhaal over Madame Etagère ('Een heel lieve soirée'), waarin, zoals op de achterzijde van mijn editie wordt gezegd, de burgermoraal op meesterlijke wijze belachelijk wordt gemaakt. Maar andere verhalen in ditzelfde genre spraken mij weer niet aan.
'Waanzinnig Truken', mijn reden voor het oppakken van deze bundel verhalen, was voor mij een leuk maar voorspelbaar verhaal. Maar ja, ik griezel dan ook niet zo gauw :-)
Het eerste verhaal uit de bundel, 'Dodenspel' had iets melancholieks en 'Spel' is, zoals op de achterzijde van de verhalenbundel vermeld, inderdaad een bizar en, afhankelijk van de stemming van de lezer, gruwelijk verhaal.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews