Ποίηση

by Tasos Leivaditis, Τάσος Λειβαδίτης

Εκδίκηση

Φτύστε με
χτυπήστε με
ποδοπατήστε με
εγώ
κάθε βράδι
σας εκδικούμαι
καθώς
γυρίζοντας αργά
σπίτι μου
πιωμένος
ταπεινωμένος
πλαγιάζω αγκαλιά
μ’ ένα αηδόνι.

Genres: Poetry

Unknown Binding

First published January 1, 1965

About the author

Tasos Leivaditis (Greek: Τάσος Λειβαδίτης; 1922–1988) was a Greek poet, short story writer and literary critic who belonged to the postwar generation that was deeply marked by the struggles and failures of the communist movement. His early and politically committed poetry travelled through the ‘fire and sword’ of history, transforming in the end into powerful and paradoxical prose-poems, and displaying an erotically charged form of ‘neo-romanticism’ mixed with ‘melancholic minimalism’ where “genuine humility offers obeisance to the magic of language.”

Reviews

[batsaki · Rating 5 out of 5]

Περιπλανώμενος Ιουδαίος

Σε βεβαιώνω, φίλε μου, κι ας μην το πιστεύεις είσαι εσύ,
εσύ κι στρατιώτης που πέθανε άγνωστος μέσα στη λάσπη
κι η γριά πόρνη που σηκώνει τα φουστάνια της, για ένα
γιαούρτι,
δείχνοντας έναν ολόκληρο γκρεμισμένο Παράδεισο
κι ο Ιησούς
κι ο Λένιν
εσύ,
εσύ ο ρουφιάνος που ρίχνει μια δεκάρα στο κουτί του ζητιάνου
εσύ κι ο μάρτυρας που πεθαίνει, ενώ από πάνω του χαμογελάει
ειρωνικά
το φάντασμα της ματαιοδοξίας του - άπειρες οι μεταμορφώσεις σου
μέσα στο χρόνο.

Και πάντα εκείνο το παράξενο συναίσθημα
που σ' έκανε να θέλεις τις πιο απίθανα μεγάλες πράξεις, ή
να σκοτωθείς.
Κι έσκυβες αδύναμος μές στη νύχτα, κι έκλαιγες.

[Mary Kaimatzoglou · Rating 5 out of 5]

5 αστέρια ασυζητητί.! Εξαιρετικά ποιήματα στην πλειονότητά τους

[Vera]

Η ποίηση του Λειβαδίτη είναι μοναδική. Εισάγει ένα τόνο της καθημερινής κουβέντας και έχει την τάση να τονίζει λεπτομέρειες μέσα από την επανάληψη λέξεων και φράσεων,
Επιτρέπει εξάλλου στον στον αναγνώστη να κάνει τις προεκτάσεις του
αλλά αφήνει και αναπάντητα ερωτήματα.

[Antonio Papadourakis · Rating 4 out of 5]

Ρομαντισμός και Υπερρεαλισμός ταυτόχρονα!
"Και όταν σου πουν να πυροβολήσεις
χτύπα με αλλού
μη σημαδέψεις την καρδιά μου.
Κάπου βαθιά της ζει το παιδικό σου πρόσωπο.
Δεν θάθελα να το λαβώσεις."
"Πάνω στα υγρά τσαλακωμένα σεντόνια
μαραίνονταν το γέλιο των αγέννητων παιδιών...
και σμίγουν και χωρίζουν οι άνθρωποι
και δεν παίρνει τίποτα ο ένας από τον άλλον. Γιατί ο έρωτας
είναι ο πιό δύσκολος δρόμος να γνωριστούν."
"Κι αυτό το πρόσωπο είναι φαγωμένο απ' τα δάκρυα που έκρυψα
κι αυτά τα χείλη είναι καμένα απ' τα λόγια που δεν είπα"
"Όσα δε ζήσαμε
αυτά μας ανήκουν"
"Αν βρουν έναν άνθρωπο νεκρό έξω απ' την πόρτα σου
εσύ θα ξέρεις
πώς πέθανε σφαγμένος απ' τα μαχαίρια των φιλιών
που ονειρευότανε για σένα."λ