O Παλιόκαιρος είναι το χρονικό ενός αιφνιδιαστικού καλοκαιριού σ' ένα ελληνικό νησί – ενός καλοκαιριού που μεταμορφώνεται σε χειμώνα, ανατρέποντας όλα τα δεδομένα. H Bικτώρια, που σχεδιάζει να γράψει ένα μυθιστόρημα, πηγαίνει στο Tυφλονήσι παραμονεύοντας τις ιστορίες των άλλων. Mέσα απ' αυτή την περιπέτεια της γραφής, οι άνθρωποι –μια μεγάλη καλοκαιρινή παρέα– πλησιάζουν κι έπειτα απομακρύνονται, συγκρούονται και ερωτεύονται με πάθος ή και χωρίς. H πραγματικότητα συγχέεται με την παραίσθηση, η φιλία δοκιμάζεται, ο έρωτας πεθαίνει μαζί με το καλοκαίρι – όλα μοιάζουν επισφαλή, εύθραυστα και διφορούμενα. H θύελλα που ξεσπάει μοιάζει με θύελλα της ψυχής. Mια ολόκληρη γενιά στροβιλίζεται στις σελίδες αυτού του βιβλίου, γεμάτη ερωτηματικά, αναπολήσεις, αγωνίες: Tι θ' απογίνουμε επιτέλους; Yπάρχει κάποιος που μας αγάπησε πολύ; Tι κάνουμε λάθος; Γιατί να ωριμάσουμε;
Tο τρίτο μυθιστόρημα της Aμάντας Mιχαλοπούλου είναι μια τοιχογραφία της ελληνικής κοινωνίας και της ευρωπαϊκής εμπειρίας από τη δεκαετία του '60 μέχρι σήμερα. Ένα βιβλίο για το τι σημαίνει να ζεις σ' έναν σύνθετο κόσμο, που γίνεται ακόμα πιο σύνθετος και ενδιαφέρων όσο περνά ο καιρός. Eπίσης, είναι η ιστορία μιας συλλογικής ανησυχίας που δεν έχει απάντηση και δεν έχει τέλος.
Η Αμάντα Μιχαλοπούλου (English: Amanda Michalopoulou) είναι βραβευμένη Ελληνίδα συγγραφέας, με έργα μεταφρασμένα σε πολλές γλώσσες. Έχει τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών και το NEA, ενώ γράφει διηγήματα, μυθιστορήματα και βιβλία για παιδιά.
το τρίτο κατά σειρά πού έγραψε η Αμάντα, ένα βιβλίο πού συνεχίζει την λογική των προηγουμένων: πως γράφεται δηλαδή ένα βιβλίο η μάλλον πως μπορείς να γράψεις ένα βιβλίο ακόμη κι από ένα λάθος. Το πρωτότυπο είναι ότι μέσα στο βιβλίο συναντάς παλιούς ήρωες από προηγούμενα μυθιστορήματα να κάνουν άλλα πράγματα, άλλες ζωές. Βέβαια πρέπει να είσαι λιγάκι παρατηρητικός για να το καταλάβεις, κατά αλλά το βιβλίο κινείται στα γνωστά πλαίσια της συγγραφέως, δηλαδή αρκετή θεωρεία, αρκετή φιλοσοφία, και μπόλικη παρατηρητικότητα για το είμαστε και το τι θα μπορούσαμε να είχαμε γίνει αν είχαμε ακολουθήσει άλλο δρόμο. Σίγουρα δεν είναι το αγαπημένο μού, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι κι αδιάφορο.
Δεν είναι κακό βιβλίο επειδή έχει μια παράξενη και απροσδιοριστη ποιητικότητα. Σε εμπνέει να σκεφτείς. Όμως η ιστορία αυτή καθεαυτή δεν λέει κάτι ιδιαίτερο κι επίσης έχει υπερβολικά πολλά πρόσωπα τα οποία είναι αδιάφορα κ μπλέκονται με βαρετους τρόπους μεταξύ τους ώστε να μην ξεχωρίζεις εύκολα ή και καθόλου, ποιος είναι ποιος και τι κάνει ή γιατί. Εχω διαβάσει και πολύ χειρότερα βιβλία σίγουρα. Πιστεύω για καλοκαιρινό ανάγνωσμα αν δεν έχεις απολύτως τίποτα άλλο δεν είναι τόσο άσχημο κ αυτό είναι ό,τι καλύτερο μπορώ να πω.
Η πρωταγωνιστρια είναι σχεδόν εγώ λολ Το λάτρεψα Λάτρεψα την Βικτωρια και τις σκέψεις της, το όλο θέμα με το βιβλίο της (όντας κι εγώ μια συγγραφέας in the making) Καταπληκτικοι, αληθινοί και τέλεια ανεπτυγμένοι όλοι οι χαρακτήρες Από τα βιβλία που σε αφήνουν άφωνο με τα quotes και σε βάζει σε συνεχώς σε σκέψεις Καταπληκτικό
Μου άρεσαν οι αναφορές στα 60s και η εναλλακτική ματιά σε διάφορα θέματα όσον αφορά τη συγγραφή του πρώτου βιβλίου και της αγωνίας που συνεπάγεται από την πλευρά του συγγραφέα, αλλά δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα.