What do you think?
Rate this book
In Tenebris: De Gentse fantastiek
Een nieuw tijdschrift voor de fantastiek, dat oude meesters als Jean Ray en Michel de Ghelderode samenbrengt met hedendaagse talentvolle schrijvers. Van elk nummer wordt de cover getekend door een verschillende meesterlijke illustrator in dit genre, voor dit nummer is dat Lode Devroe auteur van ‘Painted Desert’ en ‘Hangar 84’.
Met korte verhalen van John Flanders (Jean Ray), Frank Roger, Pen Stewart, Mark J. Ruyffelaert, Luc Geeraert en Katrien Ricart – artikels van Michel de Ghelderode, DannY De LaeT en Anton Marcus – covertekening en binnenillustraties door Lode Devroe.
Met korte verhalen van John Flanders (Jean Ray), Frank Roger, Pen Stewart, Mark J. Ruyffelaert, Luc Geeraert en Katrien Ricart – artikels van Michel de Ghelderode, DannY De LaeT en Anton Marcus – covertekening en binnenillustraties door Lode Devroe.
- GenresFantasy
197 pages, Paperback
Published April 7, 2023
3 people want to read
About the author
Mark J. Ruyffelaert
14 books1 followerMark J. Ruyffelaert is een Vlaamse schrijver.
Mark J. Ruyffelaert in de Nederlandstalige Wikipedia
Mark J. Ruyffelaert is a Flemish writer.
Mark J. Ruyffelaert in de Nederlandstalige Wikipedia
Mark J. Ruyffelaert is a Flemish writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
November 17, 2024
(Te) hoge verwachtingen zijn zelden goed, en ik vrees dat dat dit keer ook parten heeft gespeeld. Als lezer van het magazine Fantastische Vertellingen (FV), merk ik toch elke keer dat ik geen echte SF-persoon ben (al snap ik zoals eerder gezegd zeker hoe SF een goed medium is voor ideeën over technologische voor- of achteruitgang en wat dat met de maatschappij kan doen). Weird fiction en een bepaald type horror en magisch realisme met een psychologische of filosofische inslag en vooral veel sfeer (en een vleugje mystiek) is meer wat ik zoek. Soms is dat zeker aanwezig in FV, maar het gaat dan toch om een minderheid. Ik hoopte dat te vinden in In Tenebris, maar heb het ook daar toch weinig kunnen vinden - dat wil zeggen, het was er zeker, maar dan toch niet op de manier waarop ik het zoek. Dit klinkt hopeloos vaag. Misschien volstaat het om te zeggen dat ik het tot nu toe vooral heb gevonden in het Engels en Amerikaans werk van rond 1900 en in de moderne new weird. Het is een kwestie van smaak, en daarom kan ik niet zeggen dat deze bundel verhalen, essays en reviews niet aan te raden is. Het vult zeker een niche die tot nu toe (vermoed) ik ook in Vlaanderen miste. Nu ik er al schrijvende op reflecteer, vermoed ik dat het vooral te maken heeft met schrijfstijl. Met name de essays waren voor mijn gevoel te weinig gefocust en leken alle kanten op te schieten, en de 'roasting' stijl van reviews spreekt mij sowieso niet aan, liever heb ik een analyse waarin zowel positieve als negatieve punten worden afgewogen (meer in de stijl van een Johan Klein Haneveld of Paul van Leeuwenkamp).
Iets anders: ik ben ooit lang geleden op vakantie geweest in Gent en vond de stad toen een stuk fijner en interessanter dan bijvoorbeeld Brussel, Brugge of Antwerpen. Maar een ingewijde ben ik niet. En ik had het idee dat deze bundel vooral aangenaam is als de lezer een doorgewinterde Gentenaar is. Er lijkt te worden uitgegaan van een gedegen voorkennis en herkenning van de stad en haar schrijvers.
Nogmaals: het is zeker geen slechte bundel en het barst van originele ideeën, literaire opgravingen en een eigen stijl. Ik vermoed alleen dat ik niet de geschikte lezer hiervoor ben. Misschien dat de inmiddels ook verschenen nummer 2 en 3 mij meer kunnen bekoren?
Overigens is het tijdschrift qua opmaak en redactie zeer geslaagd; van de inhoud moet men toevallig houden.
Iets anders: ik ben ooit lang geleden op vakantie geweest in Gent en vond de stad toen een stuk fijner en interessanter dan bijvoorbeeld Brussel, Brugge of Antwerpen. Maar een ingewijde ben ik niet. En ik had het idee dat deze bundel vooral aangenaam is als de lezer een doorgewinterde Gentenaar is. Er lijkt te worden uitgegaan van een gedegen voorkennis en herkenning van de stad en haar schrijvers.
Nogmaals: het is zeker geen slechte bundel en het barst van originele ideeën, literaire opgravingen en een eigen stijl. Ik vermoed alleen dat ik niet de geschikte lezer hiervoor ben. Misschien dat de inmiddels ook verschenen nummer 2 en 3 mij meer kunnen bekoren?
Overigens is het tijdschrift qua opmaak en redactie zeer geslaagd; van de inhoud moet men toevallig houden.
July 18, 2023
PAS OP VOOR SPOILERS!
De fantastiek in deze verhalen is op een nogal subtiele wijze verwerkt. Dat is direct hetgeen dat deze verhalen met elkaar gemeen hebben. Als een overzicht van De Gentse fantastiek een leerzaam tijdschrift.
Korte verhalen
Mark J. Ruyffelaert – Ganda Sum
Dit verhaal lijkt te gaan over de geschiedenis van de stad Gent, over verschillende historische periodes, de religie, inquisitie, ziekten, martelingen, onthoofde lijken, bouwkunst en bevolking. Beschreven door een ik-persoon die niet sterft maar steeds weer terugkeert op zoek naar Perpetua (het eeuwige leven), de vrouw die hij bewondert en die zijn lot in haar handen heeft. Voor iemand zoals ik die nog maar twee keer in Gent geweest is, geeft dit verhaal op een bepaald moment een troosteloze indruk van opgestapelde lijken, gescheiden van de hoofden die in de rivier geworpen zijn. Ik kreeg de indruk dat Gent bestaat ten spijt van onnoemelijk veel slachtoffers die de geschiedenis heeft achtergelaten. Op het eind van het verhaal blijft Perpetua’s lichaam bewaard en haalt de ik-persoon de ring waardoor hij steeds terug kon keren van haar vinger. Dan lijkt het of de ik-persoon in feite de stad Gent zelf belichaamt. De stad is bij de huidige tijd aangekomen en heeft zijn verhaal verteld. Door dit perspectief te gebruiken komt Gent heel dichtbij, maar door de schrijfstijl toch ook weer veraf, wat ik op zich knap gedaan vind.
Roger d’Exsteyl – De tram van middernacht
De ik-persoon uit dit verhaal schreef een hoorspel voor de radio. In dat verhaal laat iemand zich de toekomst voorspellen. De man trouwt en wordt rijk maar zal na dertien jaar ’s nachts aangereden worden door de tram in de Kruiswegstraat. Het fantastische in dit verhaal: en rijden daar geen trams, en zeker niet na middernacht. Een kort mysterieus verhaal.
Frank Roger – De man die stierf
In dit verhaal doet de ik-persoon onderzoek naar een man die overleden zou moeten zijn aan een hartstilstand, maar die gek genoeg steeds weer ergens anders opduikt. Achter de dood van de zwager blijkt een mysterie te zitten. Als de zus vraagt om het voor haar uit te zoeken, komt de ik-persoon erachter dat de man die telkens weer in een ander stad opduikt veel problemen heeft. Daar laat hij het dan bij. Door het speurwerk en het probleem van de dood gewaande man intrigerend.
Luc Geeraet – Handen op glas
Een vrouw uit Groningen koopt een huis in Gent. Daar woonde eerder een kunstenaar in. Ze maakt het huis schoon en gaat er wonen, maar er blijven twee rode handen op het glas van de slaapkamer staan die ze er niet af kan krijgen. De kunstenaar Emilio blijkt gestorven te zijn, maar zijn werken hadden allemaal iets met bezieling te maken. Als ze dit heeft uitgezocht volgt een angstaanjagend einde. Door de uitwerking is dit een griezelig horrorverhaal.
Pen Stewart – Over de top
Een verhaal overeen dolende vrouw die een virtuele wereld in gaat. Ze wilde overal het beste in zijn in het leven, maar het leven zat haar tegen. In de Psycho Torica vindt ze eindelijk genoegen en kan ze haar stress loslaten. De gewone realiteit en de virtuele realiteit worden in dit verhaal met elkaar verweven. Een psychologisch getint verhaal.
Katrien Ricart – Wintervissen
De goudvis van Sophie is in de winter dood gegaan. Uit een legende weet ze dat je goudvissen moet bewaren tot de zomer, dan mag je ze pas begraven. Ze gaat naar buiten en ziet een winkel die er niet eerder stond. Daar koopt ze een boekje waarin diezelfde legende staat. Ze stopt de goudvis in de diepvries en voor de kerst bestelt ze een loodgieter die de kachel kan repareren. Een kort verhaal met open einde waar naar mijn idee verder uitgewerkt had mogen worden. Ik mis het waarom van de begrafenis van de vis.
John Flanders – Het geheim der drie zevensterren
Dit is een wat langer verhaal in dit tijdschrift, dat eerder een soort detectiveverhaal is dan wat anders. Er zijn verschillende personages, spannende gebeurtenissen en belangrijke voorwerpen en hints. De stad Gent speelt een belangrijke rol en het fantastieke zijn de zevensterren die samen de oplossing geven van het raadsel. Geschreven als een avonturenverhaal met de steren als McGuffins. Een Vlaams filmpje uit 1952 en daardoor net als de meeste verhalen in dit tijdschrift gedateerd. Goed geschreven. Ik vond Pateetje en Zebedeus de leukste personages.
Artikels
Michel de Ghelderode – Zwervingen
Steden bezitten een eigen persoonlijkheid en bedotten de mensen die erin leven. Zo ook Gent. Daarna volgt een uiteenzetting van wat er zoals in Gent is gebeurd.
DannY De LaeT – Het spookhuis van de wanhoop
In dit artikel wordt uitgelegd waar spookverhalen vandaan komen en hoe de ontwikkeling was. Waardoor ze met de komst van de tv zo goed als verdwenen zijn. Gent heeft een spookhuis waar paranormale verschijnselen plaatsvonden en waar over geschreven is.
Anton Marcus – Jean Ray en de erfenis van Malpertuis – 1
Een artikel over het Malpertuis in Gent en hoe het zo is gekomen dat Jean Ray een interessant verhaal voor een volwassen publiek moest omzetten naar een verhaal voor de jeugd.
Interview
Lode Devroe en de atoomstijl anno 2023
De tekenstijl van Lode Devroe
De fantastiek in deze verhalen is op een nogal subtiele wijze verwerkt. Dat is direct hetgeen dat deze verhalen met elkaar gemeen hebben. Als een overzicht van De Gentse fantastiek een leerzaam tijdschrift.
Korte verhalen
Mark J. Ruyffelaert – Ganda Sum
Dit verhaal lijkt te gaan over de geschiedenis van de stad Gent, over verschillende historische periodes, de religie, inquisitie, ziekten, martelingen, onthoofde lijken, bouwkunst en bevolking. Beschreven door een ik-persoon die niet sterft maar steeds weer terugkeert op zoek naar Perpetua (het eeuwige leven), de vrouw die hij bewondert en die zijn lot in haar handen heeft. Voor iemand zoals ik die nog maar twee keer in Gent geweest is, geeft dit verhaal op een bepaald moment een troosteloze indruk van opgestapelde lijken, gescheiden van de hoofden die in de rivier geworpen zijn. Ik kreeg de indruk dat Gent bestaat ten spijt van onnoemelijk veel slachtoffers die de geschiedenis heeft achtergelaten. Op het eind van het verhaal blijft Perpetua’s lichaam bewaard en haalt de ik-persoon de ring waardoor hij steeds terug kon keren van haar vinger. Dan lijkt het of de ik-persoon in feite de stad Gent zelf belichaamt. De stad is bij de huidige tijd aangekomen en heeft zijn verhaal verteld. Door dit perspectief te gebruiken komt Gent heel dichtbij, maar door de schrijfstijl toch ook weer veraf, wat ik op zich knap gedaan vind.
Roger d’Exsteyl – De tram van middernacht
De ik-persoon uit dit verhaal schreef een hoorspel voor de radio. In dat verhaal laat iemand zich de toekomst voorspellen. De man trouwt en wordt rijk maar zal na dertien jaar ’s nachts aangereden worden door de tram in de Kruiswegstraat. Het fantastische in dit verhaal: en rijden daar geen trams, en zeker niet na middernacht. Een kort mysterieus verhaal.
Frank Roger – De man die stierf
In dit verhaal doet de ik-persoon onderzoek naar een man die overleden zou moeten zijn aan een hartstilstand, maar die gek genoeg steeds weer ergens anders opduikt. Achter de dood van de zwager blijkt een mysterie te zitten. Als de zus vraagt om het voor haar uit te zoeken, komt de ik-persoon erachter dat de man die telkens weer in een ander stad opduikt veel problemen heeft. Daar laat hij het dan bij. Door het speurwerk en het probleem van de dood gewaande man intrigerend.
Luc Geeraet – Handen op glas
Een vrouw uit Groningen koopt een huis in Gent. Daar woonde eerder een kunstenaar in. Ze maakt het huis schoon en gaat er wonen, maar er blijven twee rode handen op het glas van de slaapkamer staan die ze er niet af kan krijgen. De kunstenaar Emilio blijkt gestorven te zijn, maar zijn werken hadden allemaal iets met bezieling te maken. Als ze dit heeft uitgezocht volgt een angstaanjagend einde. Door de uitwerking is dit een griezelig horrorverhaal.
Pen Stewart – Over de top
Een verhaal overeen dolende vrouw die een virtuele wereld in gaat. Ze wilde overal het beste in zijn in het leven, maar het leven zat haar tegen. In de Psycho Torica vindt ze eindelijk genoegen en kan ze haar stress loslaten. De gewone realiteit en de virtuele realiteit worden in dit verhaal met elkaar verweven. Een psychologisch getint verhaal.
Katrien Ricart – Wintervissen
De goudvis van Sophie is in de winter dood gegaan. Uit een legende weet ze dat je goudvissen moet bewaren tot de zomer, dan mag je ze pas begraven. Ze gaat naar buiten en ziet een winkel die er niet eerder stond. Daar koopt ze een boekje waarin diezelfde legende staat. Ze stopt de goudvis in de diepvries en voor de kerst bestelt ze een loodgieter die de kachel kan repareren. Een kort verhaal met open einde waar naar mijn idee verder uitgewerkt had mogen worden. Ik mis het waarom van de begrafenis van de vis.
John Flanders – Het geheim der drie zevensterren
Dit is een wat langer verhaal in dit tijdschrift, dat eerder een soort detectiveverhaal is dan wat anders. Er zijn verschillende personages, spannende gebeurtenissen en belangrijke voorwerpen en hints. De stad Gent speelt een belangrijke rol en het fantastieke zijn de zevensterren die samen de oplossing geven van het raadsel. Geschreven als een avonturenverhaal met de steren als McGuffins. Een Vlaams filmpje uit 1952 en daardoor net als de meeste verhalen in dit tijdschrift gedateerd. Goed geschreven. Ik vond Pateetje en Zebedeus de leukste personages.
Artikels
Michel de Ghelderode – Zwervingen
Steden bezitten een eigen persoonlijkheid en bedotten de mensen die erin leven. Zo ook Gent. Daarna volgt een uiteenzetting van wat er zoals in Gent is gebeurd.
DannY De LaeT – Het spookhuis van de wanhoop
In dit artikel wordt uitgelegd waar spookverhalen vandaan komen en hoe de ontwikkeling was. Waardoor ze met de komst van de tv zo goed als verdwenen zijn. Gent heeft een spookhuis waar paranormale verschijnselen plaatsvonden en waar over geschreven is.
Anton Marcus – Jean Ray en de erfenis van Malpertuis – 1
Een artikel over het Malpertuis in Gent en hoe het zo is gekomen dat Jean Ray een interessant verhaal voor een volwassen publiek moest omzetten naar een verhaal voor de jeugd.
Interview
Lode Devroe en de atoomstijl anno 2023
De tekenstijl van Lode Devroe
June 30, 2023
Ik wist niet wat te verwachten toen ik aan het allereerste nummer van 'In Tenebris' (een tijdschrift voor fantastiek) begon. Het thema 'De Gentse fantastiek' sprak me in ieder geval aan, en ik vond ook de cover uitnodigend. Binnenin zijn trouwens nog een dozijn illustraties en een interview met grafisch kunstenaar Lode Devroe te vinden.
Toen ik begon te lezen, werd ik aangenaam verrast door een mix van oud en nieuw.
De eerste drie verhalen werden geschreven door gevestigde waarden die ik echter nog niet kende.
[1] In Ganda sum maakt Mark J. Ruyfellaert een wandeling door de tijd en door Gent, waarbij de achtergrond van één van de verhalen later nog aan bod komt in het artikel van DannY De LaeT.
[2] De tram na middernacht is een verhaal van de in 1979 overleden Roger d'Exsteyl waarvan een eerste versie geschreven werd in 1959. Wij krijgen de verbeterde versie te lezen die zeven jaar later gepubliceerd werd.
[3] Frank Roger vertelt over de zoektocht naar De man die stierf.
De 'fantastiek' in deze verhalen is geen 'fantasy,' maar eerder magisch realisme. De verhalen van Roger d'Exsteyl en Frank Roger gaan over gewone mensen die geconfronteerd worden met een vreemde situatie: bij de ene een man wiens fictieve verhaal volledig overeenkomt met dat van een luisteraar; bij de andere een man die geconfronteerd wordt met een dode die plots weer lijkt te leven. De drie verhalen hebben een twintigste-eeuwse charme.
Dan volgen drie verhalen die niet door 'oude knarren' (mag ik hen zo noemen?) werden geschreven, Pen Stewart was de enige naam die ik herkende.
[4] Luc Geeraert brengt met Handen op glas een knap horrorverhaal.
[5] Over de top van Pen Stewart is het enige verhaal in de bundel dat je in de categorie sciencefiction zou kunnen onderbrengen (al schrijven oude knarren dit liever in twee woorden, zoals in het Engels: science fiction).
[6] Het verhaal Wintervissen van Katrien Ricart charmeerde me het meest omwille van de licht absurde invalshoek: een vis die in de winter sterft, sterft in het verkeerde seizoen.
Ik kijk al uit naar de volgende nummers van het magazine om nog nieuwe namen te ontdekken, en wie weet, zelf ook een verhaal te kunnen leveren.
Ik spaarde het Vlaams Filmpken uit 1952 tot het laatste:
[7] Het geheim der 3 zevensterren van John Flanders is uiteraard gedateerd (14 frank sparen voor een nieuwe staatsiemuts was best een opgaaf voor een arme weduwe met een mager loontje). Ik vond er ook niet echt het thema 'fantastiek' in terug, maar het was leuk om zo'n oud verhaal heruitgebracht te zien, vooral ook omdat het zich op herkenbare locaties in Gent afspeelt.
Ik sloeg het verhaal van John Flanders (het langste van de zeven) over om eerst de non-fictie te lezen.
[8] Lode Devroe en de atoomstijl anno 2023 is het reeds vermelde interview met de tekenaar van illustraties die alomtegenwoordig zijn dit themanummer.
[9] Zwervingen, een hommage aan Gent van Michel de Ghelderode, geschreven in 1962, het jaar waarin hij overleed.
[10] In Het spookhuis van de wanhoop overloopt DannY de LaeT eerst de geschiedenis van het spookverhaal, om vervolgens in te zoomen op het spookhuis in Gent waar we al in het verhaal van Mark J. Ruyfellaert over lazen.
[11] Anton Marcus geeft ons in Jean Ray en de erfenis van Malpertuis een summiere beschrijving van een deel van het omvangrijke werk van Raymond De Kremer aka Jean Ray aka John Flanders aka vast nog een heleboel andere pseudoniemen.
[12] Actualia brengt recensies van recent verschenen boeken die bij het thema 'De Gentse fantastiek' passen, waarbij de bespreking van Het geheim van Gent (Steve Berry) eruit springt omwille van het boeiende overzicht van eerdere publicaties (krantenberichten, stripverhaal, boeken) over het mysterie rond het Lam Gods en het nog steeds vermiste (en verloren gegane?) paneel van de Rechtvaardige Rechters.
Wat opvalt bij DannY De LaeT en Anton Marcus (die ook de Actualia voor zijn rekening nam), is dat ze nogal recht voor de raap zijn. Als ze een boek niet goed vinden, dan heb je dat geweten. Dat is enerzijds verfrissend (het is eens iets anders dan de promo-talk die je in bepaalde media voorgeschoteld krijgt); anderzijds mag het geen overdreven gimmick worden. Ze zijnPatrick de Mompere Gerrit Komrij niet.
Ik heb een paar puntjes van kritiek, maar die zijn hier niet het vermelden waard, die deel ik wel rechtstreeks met de redactie van 'In Tenebris.'
Ik kijk alvast verlangend uit naar het volgende nummer.
Toen ik begon te lezen, werd ik aangenaam verrast door een mix van oud en nieuw.
De eerste drie verhalen werden geschreven door gevestigde waarden die ik echter nog niet kende.
[1] In Ganda sum maakt Mark J. Ruyfellaert een wandeling door de tijd en door Gent, waarbij de achtergrond van één van de verhalen later nog aan bod komt in het artikel van DannY De LaeT.
[2] De tram na middernacht is een verhaal van de in 1979 overleden Roger d'Exsteyl waarvan een eerste versie geschreven werd in 1959. Wij krijgen de verbeterde versie te lezen die zeven jaar later gepubliceerd werd.
[3] Frank Roger vertelt over de zoektocht naar De man die stierf.
De 'fantastiek' in deze verhalen is geen 'fantasy,' maar eerder magisch realisme. De verhalen van Roger d'Exsteyl en Frank Roger gaan over gewone mensen die geconfronteerd worden met een vreemde situatie: bij de ene een man wiens fictieve verhaal volledig overeenkomt met dat van een luisteraar; bij de andere een man die geconfronteerd wordt met een dode die plots weer lijkt te leven. De drie verhalen hebben een twintigste-eeuwse charme.
Dan volgen drie verhalen die niet door 'oude knarren' (mag ik hen zo noemen?) werden geschreven, Pen Stewart was de enige naam die ik herkende.
[4] Luc Geeraert brengt met Handen op glas een knap horrorverhaal.
[5] Over de top van Pen Stewart is het enige verhaal in de bundel dat je in de categorie sciencefiction zou kunnen onderbrengen (al schrijven oude knarren dit liever in twee woorden, zoals in het Engels: science fiction).
[6] Het verhaal Wintervissen van Katrien Ricart charmeerde me het meest omwille van de licht absurde invalshoek: een vis die in de winter sterft, sterft in het verkeerde seizoen.
Ik kijk al uit naar de volgende nummers van het magazine om nog nieuwe namen te ontdekken, en wie weet, zelf ook een verhaal te kunnen leveren.
Ik spaarde het Vlaams Filmpken uit 1952 tot het laatste:
[7] Het geheim der 3 zevensterren van John Flanders is uiteraard gedateerd (14 frank sparen voor een nieuwe staatsiemuts was best een opgaaf voor een arme weduwe met een mager loontje). Ik vond er ook niet echt het thema 'fantastiek' in terug, maar het was leuk om zo'n oud verhaal heruitgebracht te zien, vooral ook omdat het zich op herkenbare locaties in Gent afspeelt.
Ik sloeg het verhaal van John Flanders (het langste van de zeven) over om eerst de non-fictie te lezen.
[8] Lode Devroe en de atoomstijl anno 2023 is het reeds vermelde interview met de tekenaar van illustraties die alomtegenwoordig zijn dit themanummer.
[9] Zwervingen, een hommage aan Gent van Michel de Ghelderode, geschreven in 1962, het jaar waarin hij overleed.
[10] In Het spookhuis van de wanhoop overloopt DannY de LaeT eerst de geschiedenis van het spookverhaal, om vervolgens in te zoomen op het spookhuis in Gent waar we al in het verhaal van Mark J. Ruyfellaert over lazen.
[11] Anton Marcus geeft ons in Jean Ray en de erfenis van Malpertuis een summiere beschrijving van een deel van het omvangrijke werk van Raymond De Kremer aka Jean Ray aka John Flanders aka vast nog een heleboel andere pseudoniemen.
[12] Actualia brengt recensies van recent verschenen boeken die bij het thema 'De Gentse fantastiek' passen, waarbij de bespreking van Het geheim van Gent (Steve Berry) eruit springt omwille van het boeiende overzicht van eerdere publicaties (krantenberichten, stripverhaal, boeken) over het mysterie rond het Lam Gods en het nog steeds vermiste (en verloren gegane?) paneel van de Rechtvaardige Rechters.
Wat opvalt bij DannY De LaeT en Anton Marcus (die ook de Actualia voor zijn rekening nam), is dat ze nogal recht voor de raap zijn. Als ze een boek niet goed vinden, dan heb je dat geweten. Dat is enerzijds verfrissend (het is eens iets anders dan de promo-talk die je in bepaalde media voorgeschoteld krijgt); anderzijds mag het geen overdreven gimmick worden. Ze zijn
Ik heb een paar puntjes van kritiek, maar die zijn hier niet het vermelden waard, die deel ik wel rechtstreeks met de redactie van 'In Tenebris.'
Ik kijk alvast verlangend uit naar het volgende nummer.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews