What do you think?
Rate this book
Wilk i Lesiecki #1
Poszukiwacz zwłok
Komisarz Laura Wilk staje na czele grupy śledczej poszukującej brutalnego zabójcy nastolatek. To nie podoba się jej kolegom z wydziału kryminalnego. Mimo początkowych sukcesów, brak współpracy między policjantami komplikuje sytuację. Kiedy jeden ze śledczych zostaje zamordowany, komisarz Wilk uświadamia sobie, że problem jest o wiele poważniejszy, niż jej się początkowo wydawało.
Maciej Lesiecki, psycholog współpracujący z policją, jest tak uwikłany w walkę z traumami z dzieciństwa, że nie dostrzega niepokojących zdarzeń, które nagle pojawiają się w jego życiu. Powoli traci kontrolę i jest coraz bardziej zagubiony. Nieoczekiwanie otrzymuje propozycję od nieznajomej kobiety. Ma znaleźć zwłoki zaginionej przed wielu laty młodej dziewczyny. Przyjmuje to zlecenie wierząc, że dzięki temu rozwiąże wszystkie swoje problemy. A sprawa ta nie jest prosta i niesie ze sobą wiele zagrożeń.
Pomimo własnych problemów komisarz Wilk próbuje pomóc Lesieckiemu. Oboje wpadają w pułapkę. Muszą walczyć o życie w świecie, gdzie wrogowie pozostają wrogami, na przyjaciół nie można liczyć, a za rogiem czai się nieuchwytny zabójca.
Maciej Lesiecki, psycholog współpracujący z policją, jest tak uwikłany w walkę z traumami z dzieciństwa, że nie dostrzega niepokojących zdarzeń, które nagle pojawiają się w jego życiu. Powoli traci kontrolę i jest coraz bardziej zagubiony. Nieoczekiwanie otrzymuje propozycję od nieznajomej kobiety. Ma znaleźć zwłoki zaginionej przed wielu laty młodej dziewczyny. Przyjmuje to zlecenie wierząc, że dzięki temu rozwiąże wszystkie swoje problemy. A sprawa ta nie jest prosta i niesie ze sobą wiele zagrożeń.
Pomimo własnych problemów komisarz Wilk próbuje pomóc Lesieckiemu. Oboje wpadają w pułapkę. Muszą walczyć o życie w świecie, gdzie wrogowie pozostają wrogami, na przyjaciół nie można liczyć, a za rogiem czai się nieuchwytny zabójca.
480 pages, Paperback
First published August 9, 2023
18 people are currently reading
276 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 95 reviews
November 7, 2023
Macie na sumieniu takich autorów, których książki obiecywaliście przeczytać wszystkim wokół i samemu sobie, po czym czekały na półce przez kilka lat budząc wyrzuty sumienia?
Dla mnie takim autorem jest Mieczysław Gorzka, którego „Martwy sad” i „Iluzję” wylicytowałam w aukcji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w 2019 roku i od tego czasu systematycznie zarzekałam się, że w końcu przeczytam… I w końcu przeczytałam, ale nie te dwie części z cyklu „Cienie przeszłości”, a najnowszą powieść Autora „Poszukiwacz zwłok”.
I cóż, po jej lekturze chciałabym ponownie zapewnić, że na pewno przeczytam inne Jego książki, ale już chyba nie wypada 🤣. W każdym razie apetyt na więcej jest ogromny, bo Autor potrafi wiarygodnie kreować literacką rzeczywistość, której nie brakuje mroku, najniższych ludzkich instynktów, ale też poczucia sprawiedliwości, woli walki i tej szczypty dobra, która ratuje wiarę w ludzi.
To opowieść o ludzkich wyborach, których konsekwencje wciągają w pułapkę bez wyjścia, ale też o walce ze złem tego świata i tym tkwiącym w nas, przyczajonym, gotowym, by zaatakować w chwili słabości. Tu traumy przeszłości rezonują kładąc się cieniem na życiu bohaterów, a chęć zemsty zaślepia.
A bohaterowie? Mistrzostwo! Obdarzona niesamowitą intuicją „Wilczyca”- komisarz Laura Wilk, terapeuta i poszukiwacz zwłok Maciej Lesiecki, który pomagając innym nie do końca potrafi pomóc sobie grzęznąc w nerwicy natręctw coraz bardziej utrudniającej życie jemu i otoczeniu. Są w końcu policjanci, którzy przeszli na ciemną stronę mocy i morderca-duch, którego od lat nie udaje się złapać. Zostają oni wplątani w wir wzajemnych zależności, który wciąga ich coraz mocniej w ciemność. Czy Laurze i Maciejowi uda się dociec prawdy w prowadzonych przez nich sprawach i zachować życie?
Było intrygująco, mrocznie i emocjonująco, a co więcej, zapowiada się na ciąg dalszy! Nic tylko brać i czytać i nie zwlekać oczywiście.
Dla mnie takim autorem jest Mieczysław Gorzka, którego „Martwy sad” i „Iluzję” wylicytowałam w aukcji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w 2019 roku i od tego czasu systematycznie zarzekałam się, że w końcu przeczytam… I w końcu przeczytałam, ale nie te dwie części z cyklu „Cienie przeszłości”, a najnowszą powieść Autora „Poszukiwacz zwłok”.
I cóż, po jej lekturze chciałabym ponownie zapewnić, że na pewno przeczytam inne Jego książki, ale już chyba nie wypada 🤣. W każdym razie apetyt na więcej jest ogromny, bo Autor potrafi wiarygodnie kreować literacką rzeczywistość, której nie brakuje mroku, najniższych ludzkich instynktów, ale też poczucia sprawiedliwości, woli walki i tej szczypty dobra, która ratuje wiarę w ludzi.
To opowieść o ludzkich wyborach, których konsekwencje wciągają w pułapkę bez wyjścia, ale też o walce ze złem tego świata i tym tkwiącym w nas, przyczajonym, gotowym, by zaatakować w chwili słabości. Tu traumy przeszłości rezonują kładąc się cieniem na życiu bohaterów, a chęć zemsty zaślepia.
A bohaterowie? Mistrzostwo! Obdarzona niesamowitą intuicją „Wilczyca”- komisarz Laura Wilk, terapeuta i poszukiwacz zwłok Maciej Lesiecki, który pomagając innym nie do końca potrafi pomóc sobie grzęznąc w nerwicy natręctw coraz bardziej utrudniającej życie jemu i otoczeniu. Są w końcu policjanci, którzy przeszli na ciemną stronę mocy i morderca-duch, którego od lat nie udaje się złapać. Zostają oni wplątani w wir wzajemnych zależności, który wciąga ich coraz mocniej w ciemność. Czy Laurze i Maciejowi uda się dociec prawdy w prowadzonych przez nich sprawach i zachować życie?
Było intrygująco, mrocznie i emocjonująco, a co więcej, zapowiada się na ciąg dalszy! Nic tylko brać i czytać i nie zwlekać oczywiście.
July 3, 2023
3,75⭐️
🥀Jest to powieść kryminalna, przy czym dominującym wątkiem jest wątek sensacyjny, ale autor sam to zaznacza i dobrze, bo inaczej by tu moje wywody były. Wkręciłam się w fabułę nie powiem że nie. Akcja jest dobra choć momentami nieco zwalnia. Znajdziecie tu trochę polityki, porachunków. Czytając bądźcie skupieni! Może dostrzeżecie to i owo a prześcigniecie autora👀
🥀Bohaterowie są różnorodni.
Mamy tych dobrych policjantów i tych skorumpowanych. Laura Wilk to twarda kobieta-policjantka z zasadami, ale ma też swoją drugą twarz. Jak jak się bałam, że autor przerysuje postać Wilczycy i zrobi z niej kobiecą wersję Ramba, ale nie doszło do tego za co jestem wdzięczna.
Najciekawszą a zarazem dziwną postacią jest Lesiecki, jest to bardzoooo specyficzny bohater, którego polubiłam. Czemu? A to już musicie sami odkryć.
🥀Porównując tę książkę pod względem stylistycznym, merytorycznym czy językowym do Martwego sadu to wypada znacznie lepiej. Autor nawet rozbawił mnie pewnymi tekstami. W lekturze autor „wrzuca” psychologię, niczego sobie to wyszło. To mnie najbardziej kupiło. Ciekawa jestem dalszych profili psychologicznych.
🥀Zaraz mi będziecie pisać, że tylko chwalę i nie jestem sobą. Jedynie czego mogłabym się najbardziej doczepić to to, że w kolejnej części(o ile będzie)chciałabym więcej Lesieckiego i jego pracy nad jego pracą(logiczniej się nie dało, sorki). Panie Gorzka może by tak ciutkę mordu dodać? Byłoby very nice. Liczę, że druga części ujrzy światło dzienne.
🥀Moje najdroższe Kasztany być może teraz to co napiszę będzie dla niektórych niewiarygodne, błagam nie rzucajcie we mnie żadnymi cegłami, jajkami ale JA osobiście uważam, że Poszukiwacz zwłok jest lepszy od Martwego sadu🫢
U mnie zawsze obiektywnie.
🥀Jest to powieść kryminalna, przy czym dominującym wątkiem jest wątek sensacyjny, ale autor sam to zaznacza i dobrze, bo inaczej by tu moje wywody były. Wkręciłam się w fabułę nie powiem że nie. Akcja jest dobra choć momentami nieco zwalnia. Znajdziecie tu trochę polityki, porachunków. Czytając bądźcie skupieni! Może dostrzeżecie to i owo a prześcigniecie autora👀
🥀Bohaterowie są różnorodni.
Mamy tych dobrych policjantów i tych skorumpowanych. Laura Wilk to twarda kobieta-policjantka z zasadami, ale ma też swoją drugą twarz. Jak jak się bałam, że autor przerysuje postać Wilczycy i zrobi z niej kobiecą wersję Ramba, ale nie doszło do tego za co jestem wdzięczna.
Najciekawszą a zarazem dziwną postacią jest Lesiecki, jest to bardzoooo specyficzny bohater, którego polubiłam. Czemu? A to już musicie sami odkryć.
🥀Porównując tę książkę pod względem stylistycznym, merytorycznym czy językowym do Martwego sadu to wypada znacznie lepiej. Autor nawet rozbawił mnie pewnymi tekstami. W lekturze autor „wrzuca” psychologię, niczego sobie to wyszło. To mnie najbardziej kupiło. Ciekawa jestem dalszych profili psychologicznych.
🥀Zaraz mi będziecie pisać, że tylko chwalę i nie jestem sobą. Jedynie czego mogłabym się najbardziej doczepić to to, że w kolejnej części(o ile będzie)chciałabym więcej Lesieckiego i jego pracy nad jego pracą(logiczniej się nie dało, sorki). Panie Gorzka może by tak ciutkę mordu dodać? Byłoby very nice. Liczę, że druga części ujrzy światło dzienne.
🥀Moje najdroższe Kasztany być może teraz to co napiszę będzie dla niektórych niewiarygodne, błagam nie rzucajcie we mnie żadnymi cegłami, jajkami ale JA osobiście uważam, że Poszukiwacz zwłok jest lepszy od Martwego sadu🫢
U mnie zawsze obiektywnie.
December 6, 2024
Powieść, która z pewnością zaspokoi apetyt miłośników mrocznych kryminałów, jednak nie bez pewnych zastrzeżeń. Autor wprowadza czytelnika w gęsty las zawirowań fabularnych, oferując bogaty kalejdoskop postaci, z których każda nosi ze sobą ciężar tajemnic i moralnych dylematów. To, co wyróżnia tę książkę, to nie tylko mroczny klimat, ale także głęboka analiza psychologiczna bohaterów, zmagających się z własnymi demonami.
Mnogość wątków pobocznych może prowadzić do pewnego chaosu narracyjnego. Czytelnik może poczuć się przytłoczony licznymi losami postaci oraz ich skomplikowanymi relacjami, co powoduje umykanie głównego wątku "poszukiwacza zwłok" w wirze wydarzeń, który przez większą część lektury pozostaje postacią marginalną, przez co można odczuć niezadowolenie z niedostatecznego rozwinięcia jego roli w narracji.
Postacie są wyraziste i pełne sprzeczności – od psychologa z lękami, przez twardą panią komisarz, po mroczne postaci związane z przestępczym światem. To właśnie ta warstwa psychologiczna z jednej strony nadaje książce głębi, z drugiej sprawia, że trudno jest zbudować silną więź z bohaterami. Ich działania czasem wydają się irracjonalne a motywacje zupełnie niejasne...
Niby nic wybitnego ale powieść angażuje, co w moim przypadku skutkowało trudnością w odłożeniu lektury. Osobiście czuję, że jest to książka warta przeczytania, ale z pewnością nie przyniesie ona odpowiedzi na wszystkie pytania. Kontynuacja cyklu niesie nadzieję, że w kolejnej części wszystko się wyjaśni.
.
Mnogość wątków pobocznych może prowadzić do pewnego chaosu narracyjnego. Czytelnik może poczuć się przytłoczony licznymi losami postaci oraz ich skomplikowanymi relacjami, co powoduje umykanie głównego wątku "poszukiwacza zwłok" w wirze wydarzeń, który przez większą część lektury pozostaje postacią marginalną, przez co można odczuć niezadowolenie z niedostatecznego rozwinięcia jego roli w narracji.
Postacie są wyraziste i pełne sprzeczności – od psychologa z lękami, przez twardą panią komisarz, po mroczne postaci związane z przestępczym światem. To właśnie ta warstwa psychologiczna z jednej strony nadaje książce głębi, z drugiej sprawia, że trudno jest zbudować silną więź z bohaterami. Ich działania czasem wydają się irracjonalne a motywacje zupełnie niejasne...
Niby nic wybitnego ale powieść angażuje, co w moim przypadku skutkowało trudnością w odłożeniu lektury. Osobiście czuję, że jest to książka warta przeczytania, ale z pewnością nie przyniesie ona odpowiedzi na wszystkie pytania. Kontynuacja cyklu niesie nadzieję, że w kolejnej części wszystko się wyjaśni.
.
November 2, 2023
Gorzka - jak zwykle - dostarczył 😊 Czekam na ciąg dalszy, bo po takim zakończeniu musi być!
January 16, 2024
Typowy, wielowątkowy akcyjniak. Nie jest to nic wybitnego ale angażuje.
Wiele wątków zostało otwartych więc zakładam, że to pierwszy tom serii.
Wiele wątków zostało otwartych więc zakładam, że to pierwszy tom serii.
October 30, 2023
Mój pierwszy kontakt z twórczością Gorzki - solidny kryminał, wprawdzie z całkiem zbędnymi rysami seksizmu w charakterystyce postaci (policjantka, która "w psiarni musi być prawdziwą suką"; seks, który "pozwala poczuć się jak prawdziwa kobieta"), ale czy to pierwszy autor, który dopiero z biegiem lat uczy się portretować kobiety lub opisywać sceny miłosne? ;) Ogólnie uczciwie zbudowana i przemyślana fabuła, która zapewnia rozrywkę w jesienne popołudnia. Jedna uwaga - doprawdy, czy w całym świecie przedstawionym nikt nie kojarzy imienia Ariel z syrenką? ;) Powieści słuchałam w audiobooku, w interpretacji Filipa Kosiora, polecam.
November 26, 2023
Spoko.
Jeśli jeszcze raz wpadnę na pomysł, żeby czytać kryminał tego typu to..... Nie mam zamiaru mieć trust issues XDD i nieprzespanych nocy!
Jeśli jeszcze raz wpadnę na pomysł, żeby czytać kryminał tego typu to..... Nie mam zamiaru mieć trust issues XDD i nieprzespanych nocy!
September 28, 2023
To było ABSOLUTNIE GENIALNE 🤩
Nie spodziewałam się takiej petardy 😍
Nie spodziewałam się takiej petardy 😍
August 13, 2023
Mieczysław Gorzka to jeden z nielicznych polskich autorów, po którego książki zawsze sięgam z ogromną przyjemnością. Historie, które tworzy, wciągają czytelnika od pierwszych stron, trzymają w napięciu, a momentami nawet powodują dreszcz niepokoju. Kilka tytułów mam jeszcze do nadrobienia, ale wiem, że czas, który poświęcę na lekturę, nie będzie stracony. Przykładem na to jest najnowszy thriller pana Gorzki, „Poszukiwacz zwłok”, historia, której poświęciłam swój czas do późnych godzin nocnych, by móc poznać zakończenie.
Komisarz Laura Wilk staje na czele grupy śledczej poszukującej mordercy nastolatek. Niestety, spotyka się to z niezadowoleniem ze strony policjantów z wydziału kryminalnego. Początkowe sukcesy zmieniają się w brak współpracy między policjantami i wzajemną niechęcią, co tylko komplikuje sprawę. Kiedy jeden ze śledczych zostaje zamordowany, Wilk zdaje sobie sprawę, że problem jest o wiele poważniejszy, niż początkowo myślała.
Maciej Lesiecki, psycholog współpracujący z policją zmaga się z traumami z dzieciństwa, które przysłaniają mu wizję niepokojących wydarzeń, które pojawiają się w jego życiu. Z każdym dniem coraz bardziej traci kontrolę nad własnym życiem. Pewnego dnia dostaje nietypową propozycję. Młoda kobieta zleca mu znalezienie zwłok kuzynki, który zaginęła wiele lat temu. Lisiecki przyjmuje zlecenie, wierząc, że dzięki temu rozwiąże wszystkie swoje problemy. Nie zdaje sobie jednak sprawy z tego, jakie zagrożenie niesie ze sobą wgląd w wydarzenia sprzed lat.
Zmagająca się z własnymi problemami Laura decyduje się pomóc Lisieckiemu w rozwiązaniu zagadki. Dokąd ich to zaprowadzi? Czy mają szansę wygrać walkę o życie w świecie, gdzie wrogowie pozostają wrogami, na przyjaciół nie mogą liczyć, a za rogiem czai się nieuchwytny zabójca?
•
Powieści Mieczysława Gorzki wyróżniają się specyficznym klimatem. Od pierwszych stron czytelnik zostaje wciągnięty w wir nieprawdopodobnych wydarzeń, które w miarę rozwoju fabuły powodują szybsze bicie serca. „Poszukiwacz zwłok” to thriller, który zaczyna się dość mocnym akcentem. Od pierwszych stron czytelnik wie, że będzie miał do czynienia z dość trudna sprawą do rozwiązania. Mało tego, mamy tutaj również do czynienia z niewyobrażalną korupcją zarówno wśród ludzi biznesu, jak również, a może przede wszystkim, wśród stróżów prawa. Czytając tę książkę, momentami zaciskałam pięści ze złości, niewyobrażalne dla mnie było to, w jaki sposób zostali przedstawienia policjanci. Jednak czy to nie był żywy obraz tego, z czym mamy do czynienia na co dzień? Myślę, że większość odpowiedzi będzie twierdząca.
Autor fenomenalnie skonstruował fabułę, po mistrzowsku wykreował bohaterów, z których każdy miał coś na sumieniu, zmagał się z problemami osobistymi, które nieczęsto prowadziły na samo dno. Historia początkowo toczy się niespiesznie, jednak pomału akcja nabiera takiego tempa, że nawet nie zauważamy, kiedy przychodzi moment, w którym odkładamy książkę na półkę. Czy będziecie usatysfakcjonowani? Musicie sprawdzić sami. Ja niezmiennie jestem zachwycona zarówno kunsztem pisarskim, jak również historią wykreowaną przez autora. Z niecierpliwością będę wyczekiwała kontynuacji, gdyż zakończenie pozostawiło mnie z wieloma pytaniami, na które, mam nadzieję, dostanę odpowiedzi.
„Poszukiwacz zwłok” to niezwykle angażująca, pełna zaskakujących zwrotów akcji i przede wszystkim spełniająca wszystkie kryteria dobrego kryminału historia, którą z całego serca polecam. Po raz kolejny zostałam utwierdzona w przekonaniu, że Mieczysław Gorzka jest mistrzem w budowaniu napięcia i tworzeniu historii nieodkładalnych. Czytajcie!
Komisarz Laura Wilk staje na czele grupy śledczej poszukującej mordercy nastolatek. Niestety, spotyka się to z niezadowoleniem ze strony policjantów z wydziału kryminalnego. Początkowe sukcesy zmieniają się w brak współpracy między policjantami i wzajemną niechęcią, co tylko komplikuje sprawę. Kiedy jeden ze śledczych zostaje zamordowany, Wilk zdaje sobie sprawę, że problem jest o wiele poważniejszy, niż początkowo myślała.
Maciej Lesiecki, psycholog współpracujący z policją zmaga się z traumami z dzieciństwa, które przysłaniają mu wizję niepokojących wydarzeń, które pojawiają się w jego życiu. Z każdym dniem coraz bardziej traci kontrolę nad własnym życiem. Pewnego dnia dostaje nietypową propozycję. Młoda kobieta zleca mu znalezienie zwłok kuzynki, który zaginęła wiele lat temu. Lisiecki przyjmuje zlecenie, wierząc, że dzięki temu rozwiąże wszystkie swoje problemy. Nie zdaje sobie jednak sprawy z tego, jakie zagrożenie niesie ze sobą wgląd w wydarzenia sprzed lat.
Zmagająca się z własnymi problemami Laura decyduje się pomóc Lisieckiemu w rozwiązaniu zagadki. Dokąd ich to zaprowadzi? Czy mają szansę wygrać walkę o życie w świecie, gdzie wrogowie pozostają wrogami, na przyjaciół nie mogą liczyć, a za rogiem czai się nieuchwytny zabójca?
•
Powieści Mieczysława Gorzki wyróżniają się specyficznym klimatem. Od pierwszych stron czytelnik zostaje wciągnięty w wir nieprawdopodobnych wydarzeń, które w miarę rozwoju fabuły powodują szybsze bicie serca. „Poszukiwacz zwłok” to thriller, który zaczyna się dość mocnym akcentem. Od pierwszych stron czytelnik wie, że będzie miał do czynienia z dość trudna sprawą do rozwiązania. Mało tego, mamy tutaj również do czynienia z niewyobrażalną korupcją zarówno wśród ludzi biznesu, jak również, a może przede wszystkim, wśród stróżów prawa. Czytając tę książkę, momentami zaciskałam pięści ze złości, niewyobrażalne dla mnie było to, w jaki sposób zostali przedstawienia policjanci. Jednak czy to nie był żywy obraz tego, z czym mamy do czynienia na co dzień? Myślę, że większość odpowiedzi będzie twierdząca.
Autor fenomenalnie skonstruował fabułę, po mistrzowsku wykreował bohaterów, z których każdy miał coś na sumieniu, zmagał się z problemami osobistymi, które nieczęsto prowadziły na samo dno. Historia początkowo toczy się niespiesznie, jednak pomału akcja nabiera takiego tempa, że nawet nie zauważamy, kiedy przychodzi moment, w którym odkładamy książkę na półkę. Czy będziecie usatysfakcjonowani? Musicie sprawdzić sami. Ja niezmiennie jestem zachwycona zarówno kunsztem pisarskim, jak również historią wykreowaną przez autora. Z niecierpliwością będę wyczekiwała kontynuacji, gdyż zakończenie pozostawiło mnie z wieloma pytaniami, na które, mam nadzieję, dostanę odpowiedzi.
„Poszukiwacz zwłok” to niezwykle angażująca, pełna zaskakujących zwrotów akcji i przede wszystkim spełniająca wszystkie kryteria dobrego kryminału historia, którą z całego serca polecam. Po raz kolejny zostałam utwierdzona w przekonaniu, że Mieczysław Gorzka jest mistrzem w budowaniu napięcia i tworzeniu historii nieodkładalnych. Czytajcie!
October 2, 2023
najgorsza książka tego roku, jeśli nie życia. okropnie poprowadzone wątki fabularne, mnóstwo niepotrzebnych powtórzeń, przemocowych tekstów chyba tylko dla pokazania jak "brutalna" jest to książka. Obydwie zagadki rozwiązane w niewiarygodny sposób, opis wydarzeń i dialogi wyglądają jakby spisywał je uczeń liceum z małym jeszcze wyobrażeniem o tym, jak działają służby i profilowanie, o zaburzeniach psychicznych nie wspominając.
August 11, 2023
Absolutnie uwielbiam tego autora 💜 i czekam z niecierpliwieniem na kolejny tom 💛
April 26, 2024
Mnóstwo wątków i świetne tempo akcji. Podobała mi się!
September 7, 2023
2,5 ⭐
Za dużo wątków. Nie wierzyłam żadnemu z bohaterów, może tytułowy był ciekawiej zarysowany. Prawie 500stron nie wystarczyło na ciekawą kreację postaci. Momentami miałam wrażenie czytania scenariusza do filmu Vegi. Rozczarowanie
Za dużo wątków. Nie wierzyłam żadnemu z bohaterów, może tytułowy był ciekawiej zarysowany. Prawie 500stron nie wystarczyło na ciekawą kreację postaci. Momentami miałam wrażenie czytania scenariusza do filmu Vegi. Rozczarowanie
January 30, 2024
O tej książce mogłabym mówić, mówić i mówić! Choć zaczytuję się w kryminałach – czy też thrillerach – i to chyba zawsze był mój pierwszy wybór – to z czystym sumieniem muszę przyznać, że niewiele z nich zostawia na mnie takie wrażenie, jak "Poszukiwacz zwłok" Mieczysława Gorzki.
A tym kryminale wszystko do siebie pasowało. Każdy jeden element był dopracowany do perfekcji, sprawiał wrażenie przemyślanego: od wielowątkowej intrygi, przez konstrukcję postaci aż do zaskakującego, emocjonalnego finału.
Czytając kryminał Mieczysława Gorzki szybko wsiąknęłam w skomplikowaną sieć intryg. Jej wielowymiarowość, zręczne splatanie różnych wątków, a także realistyczne tło i styl Autora – to wszystko sprawia, że ta historia jest wiarygodna, czyta się na jednym wdechu i z ogromnym zaangażowaniem. Autor nie stroni od brutalności opisów, dokładaniu kolejnych wątków i odsuwaniu na boczny tor poprzednich. Jednak to wszystko ma w tym kryminale swój cel. Dlatego też końcówka była niezwykle satysfakcjonująca.
Z kolei rewelacyjnie zarysowani bohaterowie sprawiali, że z jednej strony emocjonowałam się fabułą, a z drugiej psychologią tych postaci. To bohaterowie pełni wewnętrznych konfliktów, których sumienia nie są kryształowe. Trudno do nich pałać sympatią, a naturalność, z jaką Mieczysław Gorzka ich przedstawia – dialogi, decyzje, słabości – daje wrażenie autentyczności.
W swoich opiniach raczej stronię od stwierdzenia, że książka jest dla każdego. Ale tu z pełnym przekonaniem mogę napisać: "Poszukiwacz zwłok" to kryminał dla każdego miłośnika gatunku. Jestem pewna, że nikogo nie zawiedzie. U mnie to topka z półki “Polecam jak nie wiem co!”.
A tym kryminale wszystko do siebie pasowało. Każdy jeden element był dopracowany do perfekcji, sprawiał wrażenie przemyślanego: od wielowątkowej intrygi, przez konstrukcję postaci aż do zaskakującego, emocjonalnego finału.
Czytając kryminał Mieczysława Gorzki szybko wsiąknęłam w skomplikowaną sieć intryg. Jej wielowymiarowość, zręczne splatanie różnych wątków, a także realistyczne tło i styl Autora – to wszystko sprawia, że ta historia jest wiarygodna, czyta się na jednym wdechu i z ogromnym zaangażowaniem. Autor nie stroni od brutalności opisów, dokładaniu kolejnych wątków i odsuwaniu na boczny tor poprzednich. Jednak to wszystko ma w tym kryminale swój cel. Dlatego też końcówka była niezwykle satysfakcjonująca.
Z kolei rewelacyjnie zarysowani bohaterowie sprawiali, że z jednej strony emocjonowałam się fabułą, a z drugiej psychologią tych postaci. To bohaterowie pełni wewnętrznych konfliktów, których sumienia nie są kryształowe. Trudno do nich pałać sympatią, a naturalność, z jaką Mieczysław Gorzka ich przedstawia – dialogi, decyzje, słabości – daje wrażenie autentyczności.
W swoich opiniach raczej stronię od stwierdzenia, że książka jest dla każdego. Ale tu z pełnym przekonaniem mogę napisać: "Poszukiwacz zwłok" to kryminał dla każdego miłośnika gatunku. Jestem pewna, że nikogo nie zawiedzie. U mnie to topka z półki “Polecam jak nie wiem co!”.
July 6, 2023
Autor jak zwykle mnie nie zawiódł. Kolejny raz stworzył coś nieco innego od poprzednich swoich książek. Tym razem dostajemy powieść kryminalną, więc spodziewajcie się więcej opowiadania i historii bohaterów. Jednoczenie jednak ciągle mocno poprowadzony został wątek kryminalny oraz sensacyjny. Dużo tej sensacji tutaj, jest wiele pościgów, nieoczekiwanych zwrotów akcji, brawury, więc przygotujcie się na to. Mnie to bardzo odpowiadało, bo nadawało książce dobrego tempa i zaskakiwało wtedy, kiedy wydawało się, że wszystko trochę zwalnia.
Bardzo mocno wchodzimy do głowy bohaterów, dzięki czemu poznajemy ich przeszłość, motywację i charakter. To pokazuje jak zmieniają się i co nimi kieruje. Świetnie wykreowane postaci sprawiają, że trochę odrywamy się od głównego wątku, by móc zgłębić kolejne i kolejne.
Według mnie mało było tutaj samej pracy Ariela, czego bardzo żałuję, bo wydaje się niezwykle ciekawym człowiekiem z niecodzienną ksywą.
Zakończenie zdecydowanie otwarte, więc możemy się spodziewać więcej i przez to możemy wybaczyć pewne przemilczenia i niedokończone wątki.
Czytajcie - polecam! To idealna powieść kryminalna ze świetnym wątkiem sensacyjnym na wakacje!
Bardzo mocno wchodzimy do głowy bohaterów, dzięki czemu poznajemy ich przeszłość, motywację i charakter. To pokazuje jak zmieniają się i co nimi kieruje. Świetnie wykreowane postaci sprawiają, że trochę odrywamy się od głównego wątku, by móc zgłębić kolejne i kolejne.
Według mnie mało było tutaj samej pracy Ariela, czego bardzo żałuję, bo wydaje się niezwykle ciekawym człowiekiem z niecodzienną ksywą.
Zakończenie zdecydowanie otwarte, więc możemy się spodziewać więcej i przez to możemy wybaczyć pewne przemilczenia i niedokończone wątki.
Czytajcie - polecam! To idealna powieść kryminalna ze świetnym wątkiem sensacyjnym na wakacje!
August 27, 2024
Nie okazuj słabości bo stracisz szacunek u innych, pomóc możesz sobie tylko sam.
Nie zwracaj uwagi na innych nikt nie jest ważniejszy od ciebie. Nie rozmawiaj z nieznajomymi tylko oni mogą cię zasmucić.
Ahh! Co za niedosyt ta końcówka! Chętnie sięgnę po kolejny tom. Akcja toczy się w Polsce, więc łatwo wczuć się w klimat. Osobiście - lepiej do mnie trafiają kryminały „z naszego podwórka” niż te zza granicy. Od pierwszych stron Gorzka wpuszcza nas w wir akcji, która nawet na chwilę nie hamuje. Polubiłam główną bohaterkę, chociaż to kolejna postać, która jest dość popularnym wątkiem w takim rodzaju książek - policjantka, która musi wykazać się ogromną odwagą pośród policyjnych „samców alfa”. Mimo to lubię wątki powerful woman, zawsze jakoś solidarnie im kibicuję. Fajnie przeprowadzony wątek psychologiczny, ostatnie strony totalna miazga z mózgu.
Nie zwracaj uwagi na innych nikt nie jest ważniejszy od ciebie. Nie rozmawiaj z nieznajomymi tylko oni mogą cię zasmucić.
Ahh! Co za niedosyt ta końcówka! Chętnie sięgnę po kolejny tom. Akcja toczy się w Polsce, więc łatwo wczuć się w klimat. Osobiście - lepiej do mnie trafiają kryminały „z naszego podwórka” niż te zza granicy. Od pierwszych stron Gorzka wpuszcza nas w wir akcji, która nawet na chwilę nie hamuje. Polubiłam główną bohaterkę, chociaż to kolejna postać, która jest dość popularnym wątkiem w takim rodzaju książek - policjantka, która musi wykazać się ogromną odwagą pośród policyjnych „samców alfa”. Mimo to lubię wątki powerful woman, zawsze jakoś solidarnie im kibicuję. Fajnie przeprowadzony wątek psychologiczny, ostatnie strony totalna miazga z mózgu.
January 19, 2024
Taki typowy kryminał z bohaterami po przejściach, których łączy dosc skomplikowana relacja. Ariel (btw ciekawy wybór imienia - Szekspir jest chyba ulubionym pisarzem autora tej książki) cierpi na rozszczepienie osobowości a komisarz Wilk to twarda baba wśród męskiego testosteronu. Początek zapowiadał się bardzo ciekawie, brutalne opisy, tortury, szantaże emocjonalne i fizyczne, zabójstwa, korupcja itd. Dużo plottwistow, których niestety w większości się domyśliłam. Było okey, ale raczej do zapomnienia, także nie wiem czy będę kontynuować.
August 29, 2023
To jeden z moich ulubionych autorów, ale naprawdę wolałbym żeby wrócił do serii o Zakrzewskim niż odpalał kolejne serie śladem Marka Stelara czy GRRM zza wielkiej wody :)
July 27, 2025
postać Laury Wilk jest niesamowita i inspirująca a cała historia jest genialna
August 30, 2023
Mam mały problem z tą książką. Z jednej strony to dobra rozrywka, książką, która wciąga i którą czyta się bardzi szybko, ale z drugiej strony trochę rozmyły mi się wątki. Wątek Poltergeista w moim odczuciu został zmarginalizowany i w niektórych momentach zapominałam, że w ogóle gdzieś tam grasuje jakiś seryjny morderca. Za to wątek żądnego zemsty policjanta dominuje wszystko i trochę przytłacza. Krotko mówiąc trochę brakuje mi równowagi, co nie zmienia faktu, że bawiłam się dobrze.
September 25, 2023
Mam problem z wyrażeniem negatywnej opinii o książce dobrego autora, którego szanuję. Ale trzeba być obiektywnym. Wierzę, że ta pozycja może się podobać i nie będę nikomu jej odradzać. Po prostu totalnie nie trafiła do mnie.
Przede wszystkim przemieszanie wątków sprawiło, że finalnie nie wiem, co było głównym tematem powieści. Być może dlatego nie była dla mnie wciągająca, ponieważ nie do końca wiedziałam, na co szukamy odpowiedzi. Ale najbardziej raziły mnie absolutnie wszystkie postacie. Są przerysowane, ich cechy i sposób bycia są jakby na siłę jednostajne i uwypuklone, takie nienaturalne, jak w jakiejś grze. Przez to irytują i jako czytelnik nie kibicowałam żadnej z nich. Nie identyfikuję tego z przypadkiem intrygujących czarnych charakterów, lecz z nie do końca przemyślanymi zlepkami dziwactwa i agresji. Tytuł nie oddaje sensu historii, nie widzę w tak nazywanym bohaterze żadnego poszukiwacza zwłok. Nie wciągnęłam się w historię również dlatego, że nie odczułam w niej motywu stopniowo odkrywanej zagadki. Raczej fakty podawane na tacy, przy których zawirował się w międzyczasie pierwiastek niewiadomej. Na koniec zastanawiam się, czy jawne odkrycie 2 przewijających się szczegółów (pieniądze w kopercie i stolarstwo) przy zupełnie postronnej postaci, która pojawiła się w tylko jednej scenie, jest czymś, co zostanie rozwiązane w potencjalnej kolejnej części czy to przypadek, który miał namieszać czytelnikowi w głowie? Jeśli to drugie, to uważam za średnie zagranie :) Mam takie poczucie, że nie szukałam rozwiązania zagadki kryminalnej, bo nie do końca wychwyciłam, co nią właściwie było, a na zakończenie czuję rozczarowanie, bo właściwie "gówno" się wyjaśniło.
Przede wszystkim przemieszanie wątków sprawiło, że finalnie nie wiem, co było głównym tematem powieści. Być może dlatego nie była dla mnie wciągająca, ponieważ nie do końca wiedziałam, na co szukamy odpowiedzi. Ale najbardziej raziły mnie absolutnie wszystkie postacie. Są przerysowane, ich cechy i sposób bycia są jakby na siłę jednostajne i uwypuklone, takie nienaturalne, jak w jakiejś grze. Przez to irytują i jako czytelnik nie kibicowałam żadnej z nich. Nie identyfikuję tego z przypadkiem intrygujących czarnych charakterów, lecz z nie do końca przemyślanymi zlepkami dziwactwa i agresji. Tytuł nie oddaje sensu historii, nie widzę w tak nazywanym bohaterze żadnego poszukiwacza zwłok. Nie wciągnęłam się w historię również dlatego, że nie odczułam w niej motywu stopniowo odkrywanej zagadki. Raczej fakty podawane na tacy, przy których zawirował się w międzyczasie pierwiastek niewiadomej. Na koniec zastanawiam się, czy jawne odkrycie 2 przewijających się szczegółów (pieniądze w kopercie i stolarstwo) przy zupełnie postronnej postaci, która pojawiła się w tylko jednej scenie, jest czymś, co zostanie rozwiązane w potencjalnej kolejnej części czy to przypadek, który miał namieszać czytelnikowi w głowie? Jeśli to drugie, to uważam za średnie zagranie :) Mam takie poczucie, że nie szukałam rozwiązania zagadki kryminalnej, bo nie do końca wychwyciłam, co nią właściwie było, a na zakończenie czuję rozczarowanie, bo właściwie "gówno" się wyjaśniło.
September 28, 2023
Po przeczytaniu tej książki dochodzę do wniosku, że ja nie lubię polskich kryminałów. Mam dość opowieści o zobojętniałych, wypalonych i niekompetentnych policjantach (jak można było w ogóle przegapić zaginięcie tej dziewczyny?) O jakimś, błyskotliwym komisarzu (lub pani komisarz), zajebistym gliniarzu, który potrafi rozwiązać najtrudniejsze sprawy (choć przegapia potężną wskazówkę!) i oczywiście nie potrafi ułożyć sobie życia osobistego.
Mam wrażenie że ja już to kiedyś czytałam bo w każdym polskim kryminale śledczy są dokładnie tacy sami. Do znudzenia.
Zakończenie też pozostawia wiele do życzenia. Jest zdecydowanie za długie i,
UWAGA!!!! SPOILER!!!!
-
-
-
-
nie dostajemy rozwiązania sprawy! Na początku książki otrzymujemy jedną historię a na koniec, zupełnie inną. Początkowa sprawa kryminalna (w którą zdążyłam się wciągnąć) zostaje kompletnie porzucona i nagle książka zaczyna opowiadać o czymś zupełnie innym. Strasznie mnie to wkurzyło!
Oczywiście można się spodziewać że nastąpi kolejna część tej opowieści, która wyjaśni początkowy wątek kryminalny, ale ja ją sobie podaruję. Nie lubię jak się mnie nabija w butelkę.
Generalnie rzecz biorąc, rozczarowanie.
Mam wrażenie że ja już to kiedyś czytałam bo w każdym polskim kryminale śledczy są dokładnie tacy sami. Do znudzenia.
Zakończenie też pozostawia wiele do życzenia. Jest zdecydowanie za długie i,
UWAGA!!!! SPOILER!!!!
-
-
-
-
nie dostajemy rozwiązania sprawy! Na początku książki otrzymujemy jedną historię a na koniec, zupełnie inną. Początkowa sprawa kryminalna (w którą zdążyłam się wciągnąć) zostaje kompletnie porzucona i nagle książka zaczyna opowiadać o czymś zupełnie innym. Strasznie mnie to wkurzyło!
Oczywiście można się spodziewać że nastąpi kolejna część tej opowieści, która wyjaśni początkowy wątek kryminalny, ale ja ją sobie podaruję. Nie lubię jak się mnie nabija w butelkę.
Generalnie rzecz biorąc, rozczarowanie.
August 15, 2023
Z twórczością autora miałam do czynienia tylko raz przy okazji premiery powieści "Dziewięć". W związku z tym, że był to drugi tom serii, postanowiłam zacząć od "Polowania na psy". Niestety, wtedy nie zaiskrzyło, po drugą część nie sięgnęłam i uroczyście poprzysięgłam, że nigdy więcej nie przeczytam żadnej powieści tego autora. Koleżanka czytała "Poszukiwacza zwłok" przede mną i zapewniała, że nie ma w niej dłużyzn, uprzedzania faktów, a kreacja bohaterów, szczególnie Wilczycy, jest wyjątkowo interesująca. Ostatecznie zostałam zmotywowana wyrazem, który padł w "Poszukiwacz zwłok" jedynie raz. Postanowiłam zaufać i dać szansę autorowi. To była świetna decyzja, bo tym razem powieść do mnie trafiła.
Działający w okolicach Wrocławia Poltergeist, zabójca nastolatek, który wcześniej je maltretuje i gwałci, jest nieuchwytnych od pięciu lat. Stanowisko szefa grupy dochodzeniowo - śledczej zajmuje komisarz Piotr Żołnierz. Policjant dawno zgubił ideały, sens ścigania przestępców. Wybrał życie w dobrobycie, pieniądze z krycia przestępców, usuwania dowodów, wymuszania odpowiednich zeznań od świadków, które wydawał na narkotyki i alkohol. Jego odrobinę mniej skorumpowanym partnerem jest Góralski. Ten jednak ma jeszcze szczątki kręgosłupa moralnego. Wydział spraw wewnętrznych zaczyna im deptać po piętach, a Góralowi coraz bardziej doskwiera wspó��praca z półświatkiem.
Przez brak wyników w śledztwie Żołnierz traci stanowisko szefa grupy, a jego miejsce zajmuje twarda, bezceremonialna, inteligentna Laura Wilk vel Wilczyca. Stanowcza, pełna ideałów, wywalczyła szacunek i pozycję, jednak zapłaciła za to wysoką cenę samotności. Rywalizacja między Wilczycą a psami nie zniknęła, a wręcz eskalowała.
Maciej Lesiecki to wykładowca z problemami w komunikacji i w relacjach międzyludzkich, psycholog ze stanami lękowymi, z obsesją planowania dnia. Wpada w panikę, gdy jego skrupulatnie zaplanowany grafik zaczyna się rozpadać. Jego dziwactwa toleruje i akceptuje znacznie młodsza partnerka Sonia. To Maciej ma przydomek Poszukiwacza zwłok, dzięki któremu otrzymuje zlecenie od tajemniczej kobiety, by odnaleźć jej kuzynkę, Marysię Cybulską, porwaną wiele lat temu.
Inną perspektywą jest dziejącą się w przeszłości historia Ariela.
Powiedzieć, że bohaterowie nie byli kryształowi, to jakby nic nie powiedzieć. Byli źli, zdeprawowani, zdemoralizowani. Jedyną pozytywną, niezepsutą postacią jest Laura Wilk. Silna, rezolutna, niebojąca się iść na wojnę ze wszystkimi przeciwnościami losu kobieta nie ma łatwo w męskim, policyjnym świecie. Wciąż musi udowadniać swoją wartość.
Wszyscy główni bohaterowie byli wykreowani w sposób dogłębny, czego brakowało mi przy poprzednio czytanej książce. Polubiłam część z nich, a do drugiej odczuwałam antypatię. Nie było postaci, którą odbierałam beznamiętnie.
Sama fabuła składa się z dwóch głównych wątków: sprawy seryjnego zabójcy Poltergeista oraz poszukiwania zwłok Marii Cybulskiej. Zdaje się, że powieść jest preludium cyklu, gdyż jeden z wątków nie został wyjaśniony, a w drugim wciąż pozostają otwarte sprawy.
Faktycznie, w tej powieści nie ma dłużyzn w opisach. Nie znaczy to, że nie mam żadnych zarzutów. Są powtórzenia, które mnie irytowały. Bohaterowie wciąż wałkują te same przemyślenia. Nie chodzi o ich częstotliwość, a rozwlekłość. Maciej wciąż walczy ze swoimi fobiami, Laura ciągle powtarza, ile poświęciła dla bycia twardą policjantką, Żołnierz kultywuje swoją nienawiść do Wilczycy, a Góral ma rozterki moralne.
Również fabularnie wkradło się kilka chochlików, nieścisłości lub luk. Policjanci nie wpadli na pomysł, by namierzyć telefon stolarza, który miał wykonać kuchenne szafki u Macieja, choć mógł nim być Poltergeist, a tajemniczy gość Laury ze służb państwowych spotkał się z nią, choć ta nie wyjawiła gdzie przebywa.
Biorąc pod uwagę, że autor w "Polowaniu na psy" wrzucał retrospekcje zabójstw, które czytelnikowi uświadamiały, jak wyglądały zbrodnie, ale dla milicjantów nie powinny być tak oczywiste, bo nie były poparte znalezionymi dowodami, czy śladami, myślę, że zdradził za dużo. Tożsamość Poltergeista zdaje się być oczywista, choć podejrzany szybko został usunięty w cień. Inteligentna i błyskotliwa Laura powinna skojarzyć fakty, tym bardziej że kilka godzin wcześniej rozmawiała o tym z Maciejem.
Mimo pewnych niedociągnięć w ostatecznym rozrachunku powieść bardzo mi się podobała. Najchętniej już bym sięgnęła po kolejną część. Dziękuję, Aga, za "podrzutka". Było warto. Czytanie "Poszukiwacza zwłok" to dobrze spędzony czas.
Działający w okolicach Wrocławia Poltergeist, zabójca nastolatek, który wcześniej je maltretuje i gwałci, jest nieuchwytnych od pięciu lat. Stanowisko szefa grupy dochodzeniowo - śledczej zajmuje komisarz Piotr Żołnierz. Policjant dawno zgubił ideały, sens ścigania przestępców. Wybrał życie w dobrobycie, pieniądze z krycia przestępców, usuwania dowodów, wymuszania odpowiednich zeznań od świadków, które wydawał na narkotyki i alkohol. Jego odrobinę mniej skorumpowanym partnerem jest Góralski. Ten jednak ma jeszcze szczątki kręgosłupa moralnego. Wydział spraw wewnętrznych zaczyna im deptać po piętach, a Góralowi coraz bardziej doskwiera wspó��praca z półświatkiem.
Przez brak wyników w śledztwie Żołnierz traci stanowisko szefa grupy, a jego miejsce zajmuje twarda, bezceremonialna, inteligentna Laura Wilk vel Wilczyca. Stanowcza, pełna ideałów, wywalczyła szacunek i pozycję, jednak zapłaciła za to wysoką cenę samotności. Rywalizacja między Wilczycą a psami nie zniknęła, a wręcz eskalowała.
Maciej Lesiecki to wykładowca z problemami w komunikacji i w relacjach międzyludzkich, psycholog ze stanami lękowymi, z obsesją planowania dnia. Wpada w panikę, gdy jego skrupulatnie zaplanowany grafik zaczyna się rozpadać. Jego dziwactwa toleruje i akceptuje znacznie młodsza partnerka Sonia. To Maciej ma przydomek Poszukiwacza zwłok, dzięki któremu otrzymuje zlecenie od tajemniczej kobiety, by odnaleźć jej kuzynkę, Marysię Cybulską, porwaną wiele lat temu.
Inną perspektywą jest dziejącą się w przeszłości historia Ariela.
Powiedzieć, że bohaterowie nie byli kryształowi, to jakby nic nie powiedzieć. Byli źli, zdeprawowani, zdemoralizowani. Jedyną pozytywną, niezepsutą postacią jest Laura Wilk. Silna, rezolutna, niebojąca się iść na wojnę ze wszystkimi przeciwnościami losu kobieta nie ma łatwo w męskim, policyjnym świecie. Wciąż musi udowadniać swoją wartość.
Wszyscy główni bohaterowie byli wykreowani w sposób dogłębny, czego brakowało mi przy poprzednio czytanej książce. Polubiłam część z nich, a do drugiej odczuwałam antypatię. Nie było postaci, którą odbierałam beznamiętnie.
Sama fabuła składa się z dwóch głównych wątków: sprawy seryjnego zabójcy Poltergeista oraz poszukiwania zwłok Marii Cybulskiej. Zdaje się, że powieść jest preludium cyklu, gdyż jeden z wątków nie został wyjaśniony, a w drugim wciąż pozostają otwarte sprawy.
Faktycznie, w tej powieści nie ma dłużyzn w opisach. Nie znaczy to, że nie mam żadnych zarzutów. Są powtórzenia, które mnie irytowały. Bohaterowie wciąż wałkują te same przemyślenia. Nie chodzi o ich częstotliwość, a rozwlekłość. Maciej wciąż walczy ze swoimi fobiami, Laura ciągle powtarza, ile poświęciła dla bycia twardą policjantką, Żołnierz kultywuje swoją nienawiść do Wilczycy, a Góral ma rozterki moralne.
Również fabularnie wkradło się kilka chochlików, nieścisłości lub luk. Policjanci nie wpadli na pomysł, by namierzyć telefon stolarza, który miał wykonać kuchenne szafki u Macieja, choć mógł nim być Poltergeist, a tajemniczy gość Laury ze służb państwowych spotkał się z nią, choć ta nie wyjawiła gdzie przebywa.
Biorąc pod uwagę, że autor w "Polowaniu na psy" wrzucał retrospekcje zabójstw, które czytelnikowi uświadamiały, jak wyglądały zbrodnie, ale dla milicjantów nie powinny być tak oczywiste, bo nie były poparte znalezionymi dowodami, czy śladami, myślę, że zdradził za dużo. Tożsamość Poltergeista zdaje się być oczywista, choć podejrzany szybko został usunięty w cień. Inteligentna i błyskotliwa Laura powinna skojarzyć fakty, tym bardziej że kilka godzin wcześniej rozmawiała o tym z Maciejem.
Mimo pewnych niedociągnięć w ostatecznym rozrachunku powieść bardzo mi się podobała. Najchętniej już bym sięgnęła po kolejną część. Dziękuję, Aga, za "podrzutka". Było warto. Czytanie "Poszukiwacza zwłok" to dobrze spędzony czas.
July 31, 2023
„Poszukiwacz zwłok” jest moim pierwszym spotkaniem z twórczością autora, w co trochę trudno jest mi uwierzyć, bo przecież bardzo lubię kryminały i thrillery, a jeszcze nie trafiłam na żadną jego powieść. Ale to się, mam nadzieję, szybko zmieni, bo pierwsza książka, którą miałam przyjemność czytać, bardzo przypadła mi do gustu. I to od samego początku. Bo nie tylko dużo się w książce dzieje już na pierwszych stronach, ale też wydarzenia są przybliżane czytelnikowi z różnych perspektyw, co zwiększa ciekawość, bo oczywiście bohaterowie mają liczne tajemnice. A to przyciąga uwagę. I przykuwa czytelnika do powieści od razu i to na kilka długich godzin. Mało tego, jest to powieść wielowątkowa i jest w niej kilka takich wątków, które zwyczajnie nie dają spokoju i zaczynamy czytać szybciej i szybciej, byleby tylko zaspokoić swoją ciekawość.
Nie mam porównania z innymi kryminałami autora, ale ta powieść jest, jak na mój gust, trochę mixem gatunkowym, łączącym kryminał, sensację i trochę powieść obyczajową skupioną na psychologicznym aspekcie kreacji postaci. Bohaterowie są skomplikowani, niejednoznaczni. Nie da się ich rozszyfrować zbyt szybko, a jeśli już coś przed czytelnikiem odkrywają, okazuje się to być jedynie fragmentem ich osoby lub życia i niekoniecznie jest to fragment prawdziwy. Są to też postaci, które wzbudzają skrajnie różne emocje. Szczególnie ciekawa jest postać psychologa współpracującego z policją, który, będąc przecież psychologiem i pomagając innym, nie potrafi poradzić sobie sam ze sobą. Błędnie zakłada, że przyjęcie zlecenia odnalezienia zwłok zaginionej przed laty młodej dziewczyny, rozwiąże jego problemy. Nic bardziej mylnego, o czym przekona się i on i czytelnicy. Duże brawa za tak rewelacyjną kreację postaci, równie duże za intrygę i podsuwanie mylących tropów po to, aby nie można było sprawy zbyt łatwo rozwikłać. Nie lada zagadką jest owa sprawa również dla policjantów, którzy ją prowadzą. Tym bardziej, że komplikuje się jeszcze bardziej, kiedy ginie jeden z policjantów, jakby od samego początku nie była wystarczająco pogmatwana. A problemy tylko się nawarstwiają. Brak współpracy między śledczymi staje się gwoździem do trumny prowadzonej przez nich sprawy. Przy okazji autor pokazuje dość powszechnie obecne, nie tylko w tej grupie zawodowej, zjawisko. Na czele grupy śledczej poszukującej brutalnego zabójcy nastolatek staje kobieta, komisarz Laura Wilk. To nie podoba się jej kolegom z wydziału kryminalnego. Jakie to typowe dla mężczyzn, jakie płytkie. Laura jest traktowana gorzej tylko dlatego, że jest kobietą, jej koledzy jawnie okazują jej niechęć i niezadowolenie z faktu, że to ona stoi na czele grupy. Problem istnieje i nawet jeśli jest powielany w powieściach, uważam, że to dobry ruch, bo jak widać, społeczeństwo bardzo powoli się zmienia i nadal trzeba zwracać uwagę na fakt, że takie zachowania ciągle mają miejsce.
Oprócz wątków kryminalnych, które rzecz jasna w powieści są i to naprawdę dobrze poprowadzone, jest w niej wspomniana już odrobina sensacji, a co za tym idzie pościgi i inne takie. Ale jest też trochę polityki, korupcji, wykorzystywania władzy do własnych celów. Wszystko to jednak tak idealnie ze sobą współgra, dając spójną i klarowną całość, że nie mam się do czego przyczepić, mimo że polityki w książkach nie lubię (za wyjątkiem typowo politycznych powieści, po które czasem również sięgam). Książkę czyta się przyjemnie i szybko, chociaż objętościowo jest to całkiem spora pozycja. Duża w tym zasługa dynamiki powieści, dialogów, które nie są drętwe i faktu, że stale się coś dzieje. Nie ma zbyt długich przestojów, a jeśli się jakieś pojawiają, to tylko po to, abyśmy mogli lepiej poznać bohaterów, ich motywacje, cele, emocje. A ponieważ są bardzo różnorodni, takie przystanki są potrzebne. Korzysta na tym psychologia postaci, co patrząc na całość wypada zdecydowanie na plus.
„Poszukiwacz zwłok” jest powieścią niebanalną i nieprzewidywalną, z którą przyjemnie spędzicie czas. Nic w niej nie dzieje się bez przyczyny, każdy, nawet najdrobniejszy szczegół ma jakieś znaczenie, a sprawa poprowadzona jest tak, aby wywieść czytelnika w pole. Serdecznie polecam 💛
Nie mam porównania z innymi kryminałami autora, ale ta powieść jest, jak na mój gust, trochę mixem gatunkowym, łączącym kryminał, sensację i trochę powieść obyczajową skupioną na psychologicznym aspekcie kreacji postaci. Bohaterowie są skomplikowani, niejednoznaczni. Nie da się ich rozszyfrować zbyt szybko, a jeśli już coś przed czytelnikiem odkrywają, okazuje się to być jedynie fragmentem ich osoby lub życia i niekoniecznie jest to fragment prawdziwy. Są to też postaci, które wzbudzają skrajnie różne emocje. Szczególnie ciekawa jest postać psychologa współpracującego z policją, który, będąc przecież psychologiem i pomagając innym, nie potrafi poradzić sobie sam ze sobą. Błędnie zakłada, że przyjęcie zlecenia odnalezienia zwłok zaginionej przed laty młodej dziewczyny, rozwiąże jego problemy. Nic bardziej mylnego, o czym przekona się i on i czytelnicy. Duże brawa za tak rewelacyjną kreację postaci, równie duże za intrygę i podsuwanie mylących tropów po to, aby nie można było sprawy zbyt łatwo rozwikłać. Nie lada zagadką jest owa sprawa również dla policjantów, którzy ją prowadzą. Tym bardziej, że komplikuje się jeszcze bardziej, kiedy ginie jeden z policjantów, jakby od samego początku nie była wystarczająco pogmatwana. A problemy tylko się nawarstwiają. Brak współpracy między śledczymi staje się gwoździem do trumny prowadzonej przez nich sprawy. Przy okazji autor pokazuje dość powszechnie obecne, nie tylko w tej grupie zawodowej, zjawisko. Na czele grupy śledczej poszukującej brutalnego zabójcy nastolatek staje kobieta, komisarz Laura Wilk. To nie podoba się jej kolegom z wydziału kryminalnego. Jakie to typowe dla mężczyzn, jakie płytkie. Laura jest traktowana gorzej tylko dlatego, że jest kobietą, jej koledzy jawnie okazują jej niechęć i niezadowolenie z faktu, że to ona stoi na czele grupy. Problem istnieje i nawet jeśli jest powielany w powieściach, uważam, że to dobry ruch, bo jak widać, społeczeństwo bardzo powoli się zmienia i nadal trzeba zwracać uwagę na fakt, że takie zachowania ciągle mają miejsce.
Oprócz wątków kryminalnych, które rzecz jasna w powieści są i to naprawdę dobrze poprowadzone, jest w niej wspomniana już odrobina sensacji, a co za tym idzie pościgi i inne takie. Ale jest też trochę polityki, korupcji, wykorzystywania władzy do własnych celów. Wszystko to jednak tak idealnie ze sobą współgra, dając spójną i klarowną całość, że nie mam się do czego przyczepić, mimo że polityki w książkach nie lubię (za wyjątkiem typowo politycznych powieści, po które czasem również sięgam). Książkę czyta się przyjemnie i szybko, chociaż objętościowo jest to całkiem spora pozycja. Duża w tym zasługa dynamiki powieści, dialogów, które nie są drętwe i faktu, że stale się coś dzieje. Nie ma zbyt długich przestojów, a jeśli się jakieś pojawiają, to tylko po to, abyśmy mogli lepiej poznać bohaterów, ich motywacje, cele, emocje. A ponieważ są bardzo różnorodni, takie przystanki są potrzebne. Korzysta na tym psychologia postaci, co patrząc na całość wypada zdecydowanie na plus.
„Poszukiwacz zwłok” jest powieścią niebanalną i nieprzewidywalną, z którą przyjemnie spędzicie czas. Nic w niej nie dzieje się bez przyczyny, każdy, nawet najdrobniejszy szczegół ma jakieś znaczenie, a sprawa poprowadzona jest tak, aby wywieść czytelnika w pole. Serdecznie polecam 💛
July 28, 2023
Za niecałe dwa tygodnie, czyli 9 sierpnia, premierę będzie miała najnowsza książka z pod pióra Mieczysława Gorzki "Poszukiwacz zwłok". Miałam przyjemność zapoznać się z nią na długo przed tym, jak ukaże się w księgarniach i dzisiaj o niej nieco opowiem. Może zachęcę, a może zniechęcę do zakupu?
Gorzka jest pisarzem, po którego powieści sięgnęłam niedawno mimo, że wiele osób polecało. Swoją przygodę z jego twórczością zaczęłam od świetnej "Krwawnicy" oraz "Lilii", a gdy zobaczyłam w zapowiedziach najnowszą, czyli "Poszukiwacza zwłok" właśnie, to już byłam pewna, że będę chciała ją przeczytać, bo poprzednie podobały mi się bardzo, a w planach mam jeszcze nadrobienie wszystkich pozostałych. Tylko czy ta najnowsza jest również godna uwagi?
Mamy dwójkę bohaterów. Komisarz Laurę Wilk oraz psychologa Maćka Lesieckiego. Laura angażuje się bardzo w schwytanie zabójcy nastolatek, co staje się jednym z jej problemów, bo okazuje się, że koledzy z wydziału kryminalnego otwarcie okazują swoje niezadowolenie tą sytuacją. Żeby było ciekawiej, to dlatego, że są tą męską częścią zespołu, a Laura staje na czele grupy jako kobieta. Świetnie rozpisany początek powieści, podział na kilka osób, a przy tym opowiedziane wszystko tak, że faktycznie dowiadujemy się wielu rzeczy z kilku perspektyw. Maciej, jako osoba współpracująca z policją otrzymuje zadanie od pewnej kobiety, aby znaleźć zwłoki dziewczyny, która zaginęła lata temu. Tu zaczynają się schody, bo sam ma na głowie wiele problemów, nie radzi sobie z własnymi traumami. Laura chce mu pomóc mimo, że sama nie ma lekko i oboje wpadają w paskudną pułapkę...
Jak wyżej wspomniałam, początek naprawdę świetny. Czułam, że przepadam w fabule, coraz bardziej lubię bohaterów, a później zaczęło się krzaczyć. Jak by autor miał naprawdę fantastyczny pomysł na książkę, a gdzieś po drodze zgubił jej sens. Zaczynając czytać założyłam, że to będzie stuprocentowy kryminał, bo tak się zapowiadała fabuła, ale w samym środku miałam wrażenie, jak by doszła do niego niepotrzebnie chęć wstawienia wątków sensacyjnych. A zupełnie to tutaj nie pasowało. Lepiej by było gdyby całościowo to była powieść stricte ciężka, duszna, po prostu kryminalna. Ale to był tylko taki moment, ostatecznie reszta była w stylu początkowym.
Jeśli chodzi o bohaterów, to bardzo chętnie widziałabym ich w serii. Każde polubiłam mimo, że Lesiecki to taki typowy człowiek, który ma za dużo na głowie, ma problemy i sam sobie ze sobą nie radzi, a ja tylko czekałam aż się okaże, że jeszcze pije na umór, a Laura ma typowe problemy w pracy jako kobieta, co też już nie jest jakąś nowością i jest ciągle powielane, to jednak są to postacie, które obdarzyłam wielką sympatią i myślę, że wielu czytelników będzie miało takie same odczucia.
Ta książka to dla mnie ogromny problem, bo z jednej strony bardzo mi się podobała, a z drugiej mam jej dużo do zarzucenia. Uważam to mimo wszystko za zaletę, bo wywołuje emocje, przemyślenia i nie zostaje odstawiona na półkę i zapomniana, a jednak gdzieś tam po głowie krąży.
Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Czarna Owca.
Gorzka jest pisarzem, po którego powieści sięgnęłam niedawno mimo, że wiele osób polecało. Swoją przygodę z jego twórczością zaczęłam od świetnej "Krwawnicy" oraz "Lilii", a gdy zobaczyłam w zapowiedziach najnowszą, czyli "Poszukiwacza zwłok" właśnie, to już byłam pewna, że będę chciała ją przeczytać, bo poprzednie podobały mi się bardzo, a w planach mam jeszcze nadrobienie wszystkich pozostałych. Tylko czy ta najnowsza jest również godna uwagi?
Mamy dwójkę bohaterów. Komisarz Laurę Wilk oraz psychologa Maćka Lesieckiego. Laura angażuje się bardzo w schwytanie zabójcy nastolatek, co staje się jednym z jej problemów, bo okazuje się, że koledzy z wydziału kryminalnego otwarcie okazują swoje niezadowolenie tą sytuacją. Żeby było ciekawiej, to dlatego, że są tą męską częścią zespołu, a Laura staje na czele grupy jako kobieta. Świetnie rozpisany początek powieści, podział na kilka osób, a przy tym opowiedziane wszystko tak, że faktycznie dowiadujemy się wielu rzeczy z kilku perspektyw. Maciej, jako osoba współpracująca z policją otrzymuje zadanie od pewnej kobiety, aby znaleźć zwłoki dziewczyny, która zaginęła lata temu. Tu zaczynają się schody, bo sam ma na głowie wiele problemów, nie radzi sobie z własnymi traumami. Laura chce mu pomóc mimo, że sama nie ma lekko i oboje wpadają w paskudną pułapkę...
Jak wyżej wspomniałam, początek naprawdę świetny. Czułam, że przepadam w fabule, coraz bardziej lubię bohaterów, a później zaczęło się krzaczyć. Jak by autor miał naprawdę fantastyczny pomysł na książkę, a gdzieś po drodze zgubił jej sens. Zaczynając czytać założyłam, że to będzie stuprocentowy kryminał, bo tak się zapowiadała fabuła, ale w samym środku miałam wrażenie, jak by doszła do niego niepotrzebnie chęć wstawienia wątków sensacyjnych. A zupełnie to tutaj nie pasowało. Lepiej by było gdyby całościowo to była powieść stricte ciężka, duszna, po prostu kryminalna. Ale to był tylko taki moment, ostatecznie reszta była w stylu początkowym.
Jeśli chodzi o bohaterów, to bardzo chętnie widziałabym ich w serii. Każde polubiłam mimo, że Lesiecki to taki typowy człowiek, który ma za dużo na głowie, ma problemy i sam sobie ze sobą nie radzi, a ja tylko czekałam aż się okaże, że jeszcze pije na umór, a Laura ma typowe problemy w pracy jako kobieta, co też już nie jest jakąś nowością i jest ciągle powielane, to jednak są to postacie, które obdarzyłam wielką sympatią i myślę, że wielu czytelników będzie miało takie same odczucia.
Ta książka to dla mnie ogromny problem, bo z jednej strony bardzo mi się podobała, a z drugiej mam jej dużo do zarzucenia. Uważam to mimo wszystko za zaletę, bo wywołuje emocje, przemyślenia i nie zostaje odstawiona na półkę i zapomniana, a jednak gdzieś tam po głowie krąży.
Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Czarna Owca.
July 4, 2023
Jednym z głównych bohaterów jest Ariel, którego prześladuje liczba trzynaście. W szkole był prześladowany, ponieważ nie zachowywał się jak normalny nastolatek. Dobrze się uczył, nie palił, nie pił. Miał szacunek do starszych osób. Było mi żal tego bohatera. Przecież tak powinno się zachowywać każde dziecko. Wszyscy powinni brać z niego przykład, ale widać na wsi panują inne zasady. Czy zwierzyna może stać się myśliwym? Ciekawa postać, która jest godna uwagi.
Komisarz Piotr Żołnierz od pięciu lat poszukuje seryjnego, brutalnego zabójcy nastolatek. Czy odnajdzie go, nim ponownie zabije? Podobnie jak ten bohater, jestem za karą śmierci. Bestia musi zniknąć z powierzchni ziemi. Miałam cichą nadzieję, że Żołnierz dorwie tego potwora i własnymi rękami go załatwi.
Kolejną bohaterką jest komisarz Laura Wilk zwana Wilczycą. Czułam, że jej pojawienie się sprawi, że sprawa ruszy do przodu. Walczy z korupcją. Od samego początku ją polubiłam. Miałam cichą nadzieję, że posprząta w policji, odkryje i usunie skorumpowanych gliniarzy. Ta bohaterka ma trzydzieści sześć lat. Czy uda jej się wytropić bestię, która w brutalny sposób poluje i morduje nastolatki? Prasa nadała temu zwyrodnialcowi przydomek. Oczywiście ja wam nie zdradzę jaki. Dowiecie się sami, czytając "Poszukiwacza Zwłok".
Poznacie jeszcze jedną postać zwaną Poszukiwaczem Zwłok. Ta osoba jest warta poznania.
Chcecie poznać najlepsze oblicze Mieczysława Gorzki, to śmiało sięgnijcie po tę powieść. Historia jest bardzo mocna, przerażająca, emocjonująca i jednocześnie zapierająca dech w piersiach. Jestem pod ogromnym jej wrażeniem. Nie mogłam oderwać się od czytania.
Jestem fanką głównej bohaterki — Laury. Bardzo ją polubiłam. Przejmowałam się jej losem, tak jakby była moją siostrą. Bałam się o nią. Z przerażenia moje serce się zatrzymywało.
Autor stworzył ciekawą historię, w której znalazłam korupcję, mafię, walkę o przetrwanie, dobrze prowadzone śledztwo oraz seryjnego mordercę nastolatek. Kto pod kim dołki kopie?
Czy tym razem wygrają źli ludzie? Kto okaże się pozytywnym bohaterem, a kto bardzo negatywnym?
Powiem wam w sekrecie, że co najmniej dwie postacie działały mi ostro na nerwy. Osobiście chętnie bym je odstrzeliła.
Pozory mogą mylić.
Zakończenie dało mi do myślenia. Mam cichą nadzieję, że Mieczysław Gorzka powróci do tej historii i za jakiś czas będziemy mogli przeczytać dalszą część.
Tą powieścią autor udowodnił, że jest mistrzem kryminału. Wysoko postawił sobie poprzeczkę.
Jeżeli szukacie mocnego kryminału, który trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony, to śmiało sięgnijcie po najnowsze dzieło Mieczysława Gorzki pod tytułem "Poszukiwacz Zwłok".
Jestem szczęśliwa, że mogłam uczestniczyć w życiu nowych bohaterów tego autora. Nie żałuję, że sięgnęłam po tę powieść.
Historia opisana w tej książce trafi na moją listę top 5 lipca. W pełni na to zasłużyła.
Z czystym sercem polecam.
Ps.
Idealna książka na wakacje dla każdego miłośnika kryminałów.
Jeżeli cenicie polskich autorów, to nie możecie przegapić twórczości Mieczysława Gorzki.
Polecam.
Komisarz Piotr Żołnierz od pięciu lat poszukuje seryjnego, brutalnego zabójcy nastolatek. Czy odnajdzie go, nim ponownie zabije? Podobnie jak ten bohater, jestem za karą śmierci. Bestia musi zniknąć z powierzchni ziemi. Miałam cichą nadzieję, że Żołnierz dorwie tego potwora i własnymi rękami go załatwi.
Kolejną bohaterką jest komisarz Laura Wilk zwana Wilczycą. Czułam, że jej pojawienie się sprawi, że sprawa ruszy do przodu. Walczy z korupcją. Od samego początku ją polubiłam. Miałam cichą nadzieję, że posprząta w policji, odkryje i usunie skorumpowanych gliniarzy. Ta bohaterka ma trzydzieści sześć lat. Czy uda jej się wytropić bestię, która w brutalny sposób poluje i morduje nastolatki? Prasa nadała temu zwyrodnialcowi przydomek. Oczywiście ja wam nie zdradzę jaki. Dowiecie się sami, czytając "Poszukiwacza Zwłok".
Poznacie jeszcze jedną postać zwaną Poszukiwaczem Zwłok. Ta osoba jest warta poznania.
Chcecie poznać najlepsze oblicze Mieczysława Gorzki, to śmiało sięgnijcie po tę powieść. Historia jest bardzo mocna, przerażająca, emocjonująca i jednocześnie zapierająca dech w piersiach. Jestem pod ogromnym jej wrażeniem. Nie mogłam oderwać się od czytania.
Jestem fanką głównej bohaterki — Laury. Bardzo ją polubiłam. Przejmowałam się jej losem, tak jakby była moją siostrą. Bałam się o nią. Z przerażenia moje serce się zatrzymywało.
Autor stworzył ciekawą historię, w której znalazłam korupcję, mafię, walkę o przetrwanie, dobrze prowadzone śledztwo oraz seryjnego mordercę nastolatek. Kto pod kim dołki kopie?
Czy tym razem wygrają źli ludzie? Kto okaże się pozytywnym bohaterem, a kto bardzo negatywnym?
Powiem wam w sekrecie, że co najmniej dwie postacie działały mi ostro na nerwy. Osobiście chętnie bym je odstrzeliła.
Pozory mogą mylić.
Zakończenie dało mi do myślenia. Mam cichą nadzieję, że Mieczysław Gorzka powróci do tej historii i za jakiś czas będziemy mogli przeczytać dalszą część.
Tą powieścią autor udowodnił, że jest mistrzem kryminału. Wysoko postawił sobie poprzeczkę.
Jeżeli szukacie mocnego kryminału, który trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony, to śmiało sięgnijcie po najnowsze dzieło Mieczysława Gorzki pod tytułem "Poszukiwacz Zwłok".
Jestem szczęśliwa, że mogłam uczestniczyć w życiu nowych bohaterów tego autora. Nie żałuję, że sięgnęłam po tę powieść.
Historia opisana w tej książce trafi na moją listę top 5 lipca. W pełni na to zasłużyła.
Z czystym sercem polecam.
Ps.
Idealna książka na wakacje dla każdego miłośnika kryminałów.
Jeżeli cenicie polskich autorów, to nie możecie przegapić twórczości Mieczysława Gorzki.
Polecam.
July 17, 2023
Mieczysław Gorzka pochodzi ze Środy Śląskiej na Dolnym Śląsku; swoje zawodowe życie związał z Wrocławiem. Jest autorem dwóch cykli powieściowych oraz kilku samodzielnych historii. Najnowsza ksiażka „Poszukiwacz zwłok” przenosi czytelnika w okolice Świdnicy, również leżącej na Dolnym Śląsku.
Prokurator Laura Wilk, nazywana przez kolegów Wilczycą, to kobieta twardo stąpająca po ziemi, która wymaga wiele od współpracowników i od siebie. Poszukiwania brutalnego zabójcy nastolatek to kolejna sprawa, którą się zajmuje; na potrzeby śledztwa poszukiwany nazwany jest Poltergeistem. Skorumpowanym i nie stroniącym od używek kolegom z branży nie do końca pasuje prowadzone śledztwo i stosowane metody.
Maciej Lesiecki, psycholog i wykładowca akademicki, któremu zdarzyło się współpracować z policją przy okazji innych spraw. Nieznajoma kobieta angażuje go w poszukiwanie zwłok zaginionej przed wielu latu młodej dziewczyny, córki lokalnego polityka i biznesmena. Lesiecki wierzy, że nowe zajęcie przykryje piętrzące się osobiste problemy i pozwoli wrócić na utarte tory rutyny.
Jest jeszcze Ariel… Tajemnica postać. Zły na wskroś od czasów gdy był nastolatkiem.
Książki Mieczysława Gorzki polecił mi kolega z pracy; po „Poszukiwacza zwłok” sięgnęłam nie znając wcześniejszych powieści autora więc nie mam odniesienia. Jak na dość ciężką tematykę autor ma lekkie pióro. Choć mam wrażenie, że jego warsztat nie jest wolny od schematów – musi być ten dobry i zły policjant, kobieta musi być silna i mierzyć z każdym złem; musi być alkohol i narkotyki.
Niezaprzeczalnie „Poszukiwacz zwłok” to bardzo emocjonalna, wielowątkowa powieść. Muszę przyznać, że gdy na prowadzenie wysunął się wątek lokalnej polityki i gangsterów zaczęłam się lekko gubić, a z czasem stał się on nużący i przytłaczający. Historia Poltergeista od pierwszych stron oplata czytelnika mrocznym i nieprzewidywalnym światem intryg. Bohaterów otaczają ludzie bez skrupułów, którzy pragną zemsty i co raz bardziej dają się ponieść złym wyborom. Wykreowany świat przeraża, ale i uświadamia że to wszystko może się zdarzyć naprawdę. Niepowodzenia i traumy to codzienność bohaterów, z biegiem fabuły wpadają w napędzająca się karuzelę niebezpieczeństwa.
Polubiłam Lesieckiego – może za to drobiazgowe planowanie dnia? Doceniłam Wilk za upór, ambicję i poglądy, choć przypłaciła to ogromną samotnością.
„Poszukiwacz zwłok” nie okazał się powieścią idealną (być może za dużo wymagam). Gdyby tak było pochłonęłabym ją na raz. Tymczasem – szczególnie po minięciu połowy – męczyłam się niesamowicie. Zakończenie przyniosło niedosyt, zbyt krótkie, w porównaniu z pozostałą treścią. I otwarte – czyżby nowy cykl?
Prokurator Laura Wilk, nazywana przez kolegów Wilczycą, to kobieta twardo stąpająca po ziemi, która wymaga wiele od współpracowników i od siebie. Poszukiwania brutalnego zabójcy nastolatek to kolejna sprawa, którą się zajmuje; na potrzeby śledztwa poszukiwany nazwany jest Poltergeistem. Skorumpowanym i nie stroniącym od używek kolegom z branży nie do końca pasuje prowadzone śledztwo i stosowane metody.
Maciej Lesiecki, psycholog i wykładowca akademicki, któremu zdarzyło się współpracować z policją przy okazji innych spraw. Nieznajoma kobieta angażuje go w poszukiwanie zwłok zaginionej przed wielu latu młodej dziewczyny, córki lokalnego polityka i biznesmena. Lesiecki wierzy, że nowe zajęcie przykryje piętrzące się osobiste problemy i pozwoli wrócić na utarte tory rutyny.
Jest jeszcze Ariel… Tajemnica postać. Zły na wskroś od czasów gdy był nastolatkiem.
Książki Mieczysława Gorzki polecił mi kolega z pracy; po „Poszukiwacza zwłok” sięgnęłam nie znając wcześniejszych powieści autora więc nie mam odniesienia. Jak na dość ciężką tematykę autor ma lekkie pióro. Choć mam wrażenie, że jego warsztat nie jest wolny od schematów – musi być ten dobry i zły policjant, kobieta musi być silna i mierzyć z każdym złem; musi być alkohol i narkotyki.
Niezaprzeczalnie „Poszukiwacz zwłok” to bardzo emocjonalna, wielowątkowa powieść. Muszę przyznać, że gdy na prowadzenie wysunął się wątek lokalnej polityki i gangsterów zaczęłam się lekko gubić, a z czasem stał się on nużący i przytłaczający. Historia Poltergeista od pierwszych stron oplata czytelnika mrocznym i nieprzewidywalnym światem intryg. Bohaterów otaczają ludzie bez skrupułów, którzy pragną zemsty i co raz bardziej dają się ponieść złym wyborom. Wykreowany świat przeraża, ale i uświadamia że to wszystko może się zdarzyć naprawdę. Niepowodzenia i traumy to codzienność bohaterów, z biegiem fabuły wpadają w napędzająca się karuzelę niebezpieczeństwa.
Polubiłam Lesieckiego – może za to drobiazgowe planowanie dnia? Doceniłam Wilk za upór, ambicję i poglądy, choć przypłaciła to ogromną samotnością.
„Poszukiwacz zwłok” nie okazał się powieścią idealną (być może za dużo wymagam). Gdyby tak było pochłonęłabym ją na raz. Tymczasem – szczególnie po minięciu połowy – męczyłam się niesamowicie. Zakończenie przyniosło niedosyt, zbyt krótkie, w porównaniu z pozostałą treścią. I otwarte – czyżby nowy cykl?
December 27, 2023
Jak dowiaduje się, że autor którego uwielbiam wydał nową książkę to muszę ją mieć, a mowa o jednym z nich czyli o Mieczysławie Gorzka i książce „Poszukiwacz zwłok” którą uwielbiam. Jeżeli nie znacie twórczości autora, to macie grzech (żartuje oczywiście :p), ale fakt seria „Cienie przeszłości” warta jest każdej ceny i zarwania nocy. To jedna z tych serii, do których wracam bez dwóch zdań. Kolejnym plusem to fakt, że lektorem audiobooków jest Filip Kosior, który idealnie oddaje klimat książek. Wróćmy do dzisiejszej recenzji „Poszukiwacz zwłok” to książka, przy której nie będziesz się nudzić. Tak jak na początku już myślałam/podejrzewałam, jaki będzie przebieg tak kolejne rozdziały, rozwiały moje podejrzenia. Mam nadzieję, że będzie kontynuacja, ponieważ postać, jaką jest Laura Wilk pokazuje, że siła jest kobietą i nie ma sytuacji, w której nie dałaby rady. Jako komisarz do tego jedna z nielicznych kobiet w policji ma trudny orzech do zgryzienia, bo musi na każdym kroku udowadniać o swojej wartości, ale czy aby na pewno?
W pierwszym zdaniu opisu wydawcy dowiecie się, że staje na czele grupy śledczej poszukującej groźnego zabójcy nastolatek. Komuś się to nie podoba i męska duma bierze górę. Nie martwcie się to nie spojler tylko początek książki więc dopiero później cała akcja nabierze tempa, a to, co na początku wydawało się jasne i do przewidzenia będzie tylko zwidami. Standardowo zachęcam do poznania opisu książki (chyba że tak jak ja czytacie w ciemno).
Pierwszy raz spotkałam się, z tym żeby lekarz w tym przypadku psycholog współpracujący z policją miał problem, z którym boryka się i jest sporym utrudnieniem. Nie zdradzę co i jak, ale tutaj według mnie ta postaci to majstersztyk. Każda postać zasługuje na wielki plus, ponieważ posiadają wady i zalety są tacy realistyczni. Dodaj do tego korupcje, machlojki, stręczycielstwo czy układy w świecie polityki to powoduje bombę, jaką każdy książkoholik uwielbia.
Kiedyś przy jednej recenzji napisałam to samo porównanie, czyli w tej książce każda osoba, sytuacja, zdarzenie odgrywają ważną rolę, którą trzeba pamiętać, a jak połączysz, to czerwona nitką będziesz miała efekt końcowy i wszystko nabierze sensu. Tam nic nie jest przypadkowe, więc od pierwszych stron staraj się zapamiętać wskazówki, jakie podtykane są w każdym rozdziale. Polecam każdemu, kto lubi literaturę z dreszczykiem, przy której zarwana noc to spełniona noc. Dodatkowo aplikacja Audioteka.pl poleca audiobooka z cudownym lektorem Filipem Kosiorem.
W pierwszym zdaniu opisu wydawcy dowiecie się, że staje na czele grupy śledczej poszukującej groźnego zabójcy nastolatek. Komuś się to nie podoba i męska duma bierze górę. Nie martwcie się to nie spojler tylko początek książki więc dopiero później cała akcja nabierze tempa, a to, co na początku wydawało się jasne i do przewidzenia będzie tylko zwidami. Standardowo zachęcam do poznania opisu książki (chyba że tak jak ja czytacie w ciemno).
Pierwszy raz spotkałam się, z tym żeby lekarz w tym przypadku psycholog współpracujący z policją miał problem, z którym boryka się i jest sporym utrudnieniem. Nie zdradzę co i jak, ale tutaj według mnie ta postaci to majstersztyk. Każda postać zasługuje na wielki plus, ponieważ posiadają wady i zalety są tacy realistyczni. Dodaj do tego korupcje, machlojki, stręczycielstwo czy układy w świecie polityki to powoduje bombę, jaką każdy książkoholik uwielbia.
Kiedyś przy jednej recenzji napisałam to samo porównanie, czyli w tej książce każda osoba, sytuacja, zdarzenie odgrywają ważną rolę, którą trzeba pamiętać, a jak połączysz, to czerwona nitką będziesz miała efekt końcowy i wszystko nabierze sensu. Tam nic nie jest przypadkowe, więc od pierwszych stron staraj się zapamiętać wskazówki, jakie podtykane są w każdym rozdziale. Polecam każdemu, kto lubi literaturę z dreszczykiem, przy której zarwana noc to spełniona noc. Dodatkowo aplikacja Audioteka.pl poleca audiobooka z cudownym lektorem Filipem Kosiorem.
Displaying 1 - 30 of 95 reviews