Ομόνοια 1980

by Yorgos Ioannou, Γιώργος Ιωάννου, Ανδρέας Μπέλιας (Photos)

Ένα άλμπουμ με φωτογραφίες του Ανδρέα Μπέλια από τη σημερινή Ομόνοια, μαζί με εκτενές κείμενο του Γιώργου Ιωάννου. Η κίνηση της θρυλικής πλατείας και τα βαθύτερα κίνητρά της. Η τολμηρή περιγραφή και ανατομία της κοινωνίας των προσώπων που συχνάζουν εκεί. Ντοκουμέντο εποχής και συνάμα εμθύμιο. Πιο ανθρώπινο κοίταγμα προσώπων, πράξεων και σχέσεων που πολύ εύκολα καταδικάζουμε. Μνήμες και γνώμες για πράγματα, πρόσωπα και ανθρώπινες καταστάσεις.

Genres: Nonfiction

139 pages, Paperback

First published January 1, 1988

About the author

Greek: Γιώργος Ιωάννου

Reviews

[Themistocles · Rating 4 out of 5]

Ένα υπέροχο χρονογράφημα με φωτογραφίες 'ταξιδιάρικες' κι ένα κείμενο που σε βάζει ακόμη πιο βαθειά.

Είναι ενδιαφέρον το ότι το βιβλίο γράφηκε κι εκδόθηκε το '80, αλλά έχω την εντύπωση πως τότε δεν θα είχε ιδιαίτερη αξία. Σαν να έγραφε κάποιος σήμερα για τα τεκταινόμενα της πλατείας - σήμερα. Ενδιαφέρον σαν άρθρο ίσως, αλλά όχι πολύ περισσότερο.

33 χρόνια όμως μετά, αποκτά άλλη μαγεία, κυρίως επειδή εκτός από την εμφάνιση της ίδιας της κακόμοιρης της πλατείας οι δρόμοι και τα κτήρια τριγύρω παραμένουν εν πολλοίς τα ίδια.

Το κείμενο του Ιωάννου είναι ωραίο, αλλά όχι γιατί είναι καλό. Ο Ιωάννου (μή Αθηναίος) έχει αρκετά υπεροπτική κι αυτάρεσκη ματιά. Μη ανήκων στο χώρο της πλατείας, παρ'ολα αυτά διεκδικεί το δικαίωμα, πέρα από την παρατήρηση, και στην κρίση, με αποκορύφωμα το "καλά σας έκανα!". Εν τούτοις, με ένα αρκετά παρωχημένο στυλ και με αρκετά τετριμμένες ιδέες και παρατηρήσεις ταιριάζει πολύ ωραία με τις φωτογραφίες - ρετρό, της εποχής του, ψευτομάγκικο.

Οι φωτογραφίες είναι, βεβαίως, το κλου του βιβλίου. Χωρίς τρελλή αισθητική αξία ή ιδιαίτερη φωτογραφική ματιά, παραμένουν άψογα χρονογραφικές. Μα υπήρχαν τόσοι φαντάροι με στολή εξόδου όντως, τότε; Σε κάνουν να σκέφτεσαι, να αναπολείς.

Λέω να κατέβω Ομόνοια αύριο...

[Stefanos Baziotis · Rating 5 out of 5]

Ἀναπάντεχο. Ναὶ, 5 ἀστέρια! Δὲν εἶναι μόνο τὸ φωτογραφικὸ ὑλικὸ, ἀλλὰ καὶ ἕνα κείμενο ποὺ διαβάζεται σὰν μυθιστόρημα. Καὶ μάλιστα, μὲ ὕφος ξεχωριστὸ, σὰν νὰ σοῦ λέῃ τὴν ἱστορία κάποιος παπποῦς ποὺ δὲν μοιάζει μὲ κανέναν.