เลี้ยงลูกอย่างไร...ไม่ให้เป็นฆาตกร

by สรจักร

อีก 1 คดีอุกฉกรรจ์สะเทือนขวัญคนมีลูก
จะทำอย่างไร ถ้าสายใย "รัก" และเบ้าหลอมของ "ครอบครัว"
กลับกลายก่อร่างสร้างปมให้จิตใจดวงน้อยๆ ค่อยบิดเบี้ยว
เขม็งเกลียวจนวิกลจริต - จิตวิปลาส กระทั่งเป็นฆาตกรเต็มตัว
ที่น่าสะพรึงกลัวและอันตรายที่สุดของสังคม

ฆาตกรวิปริตสุดโต่งปฏิบัติการแบบฉายเดี่ยว คู่ และเป็นทีมเวิร์ก
โหดเหี้ยมช็อกความรู้สึกชาวโลก เลวร้ายกว่าที่นักทฤษฏีจะตามทัน
ซ่อนศพ กลบหลักฐาน ซับซ้อน จนตำรวจหัวหมุน
สรจักร ศิริบริรักษ์ เรียบเรียงจากเรื่องจริง
แกะรอยพลิกปูมประวัติอาชญากรอย่างละเอียด
ชี้ปมปัญหาทั้งด้านพฤติกรรม จิตวิเคราะห์ ฯลฯ
เป็นอุทาหรณ์เตือนใจและข้อควรระแวง สำหรับทุกครอบครัว
ทั้งคน "มีลูก" และคนที่ "เป็นลูก" เพื่อป้องกันการเกิดซ้ำรอย

240 pages, Paperback

About the author

เภสัชกร สรจักร ศิริบริรักษ์ หรือรู้จักกันในนาม สรจักร เป็นนักเขียนเรื่องสั้นแนวเขย่าขวัญ ได้รับฉายาว่าเป็น สตีเฟ่น คิง เมืองไทย จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยมหิดล นอกจากผลงานเรื่องสั้นแนวเขย่าขวัญแล้ว ยังเขียนหนังสือสารคดีเกี่ยวกับนิติเวชศาสตร์ และโภชนาการอีกด้วย
นามปากกา สรจักร/สรจักร ศิริบริรักษ์/เภสัชกรสรจักร ศิริบริรักษ์

Reviews

[mystery of love]

‘หนังสือแนวสารคดี’ ถ้าให้ผมจำกัดความ เป็นการเล่าถึงคดีชื่อดังต่าง ๆ และในทุกบทจะมีข้อความทิ้งท้ายจากผู้เขียนไว้เสมอ ถามว่าสนุกไหม ไม่ได้สนุกอะไร แต่ตามประสาคนชอบอ่านเกี่ยวกับการฆาตกรรมถือว่าอ่านได้เพลิดเพลิน และอ่านจบอย่างรวดเร็ว ถ้ามีคดีจากประเทศไทยเยอะ ๆ หน่อยจะดีมาก ในเล่มมีแต่คดีจากต่างประเทศ

[Phuwong]

เป็นเรื่องเล่ากึ่งสารคดีย้อนรอยคดีฆาตกรรมสะเทือนขวัญที่เกิดขึ้นในต่างประเทศ ส่วนมากเป็นฆาตกรรมที่เกิดขึ้นโดยฆาตกรต่อเนื่องซึ่งสังหารเหยื่ออย่างเหี้ยมโหดผิดมนุษย์ โดยทั่วไปแล้วความยากของเหตุฆาตกรรมต่อเนื่องมักอยู่ที่การสืบหาตัวฆาตกรและแรงจูงใจ เนื่องจากเหยื่อแต่ละคนมักไม่ได้สนิทสนมเป็นการส่วนตัวกับฆาตกร และฆาตกรรมยังเกิดเหตุขึ้นในสถานที่แตกต่างกัน หนังสือเล่มนี้จึงเป็นความพยายามของผู้เขียนที่จะพลิกแฟ้มประวัติอาชญากรเพื่อทบทวนไปถึงที่มาที่ไปว่าพวกเขาเหล่านั้นเติบโตมาอย่างไร หลายครั้งเรามักตัดสินที่ผลของการกระทำของเหล่าอาชญากรว่าชั่วร้ายโดยลืมมองไปถึงต้นสายปลายเหตุว่า แท้จริงแล้วการเลี้ยงดูในวัยเด็กมีส่วนสำคัญอย่างมากที่จะทำให้คนคนหนึ่งเติบโตขึ้นมาด้วยความพร้อมหรือบกพร่องทางด้านจิตใจ เมื่ออ่านหนังสือเล่มนี้จบลง เชื่อว่าหลายคนจะมองย้อนกลับมาที่ตัวเองและทบทวนว่าเราเติบโตมาในครอบครัวแบบไหน และเราจะเลี้ยงดูลูกหลานของเราอย่างไรไม่ให้กลายเป็นคนร้ายผู้สร้างปัญหาให้กับสังคมในอนาคต

[Pajingkox]

เป็นการรวมเรื่องสั้นทั้งหมด 10 เรื่องจากประวัติศาสตร์การเกิดอาชญกรรมขึ้นจริง โดยเล่มนี้เป็นการนำผลงานคุณสรจักรมารีปริ้น ต้องบอกว่าเป็นการอ่านประวัติศาสตร์ที่ให้รสชาติใหม่มาก ไม่เบื่อเลย เหมือนกำลังอ่านนิยายแนวสืบสวนสอบสวน แต่ทุกเรื่องจะทิ้งคติให้ผู้อ่านคิดตาม ส่วนตัวไม่เคยอ่านผลงานคุณสรจักรเลย เล่มนี้เล่มแรก แต่พอได้อ่านเข้าใจแล้วว่าทำไมหลายคนชอบเรื่องสั้นของคุณสรจักร ถ้ามีโอกาสจะหาซื้อเล่มอื่นของนักเขียนท่านนี้แน่นอน!! :)

[Punyapat Sessomboon]

เน้นเล่าเรื่องเหตุการณ์ฆาตรกรรม มีส่วนวิเคราะห์บ้างท้ายๆ ของแต่ละเคส เขียนภาษาไทยอ่านยากไปหน่อย แต่โดยรวมเนื้อหาดี ให้ดาวน้อยส่วนนึงเพราะว่าชื่อหนังสือไม่ค่อยตรงกับเนื้อหา ถ้าชื่อประมาณว่า "ย้อนลอยเหตุฆาตรกรรมดังในอดีต" จะได้สี่ดาว

[LookPla]

แต่ละคดีที่ยกมาชวนหดหู่ยิ่งนัก บางคดีชวนขนลุก สยองขวัญด้วย
หลายคดีก็ต้องบอกว่าไม่น่าเชื่อว่ามนุษย์จะทำกับมนุษย์ได้ลงคอ
ต้องบอกว่าชอบค่ะ ไม่ใช่ชอบการฆาตกรรมนะคะ
แต่ชอบอ่านหนังสือแนวนี้ ไม่ใช่ว่าซาดิสต์อะไร
แต่บางทีมันก็ให้ข้อคิด ข้อพึงระวังเราได้เยอะเหมือนกัน
และรู้สึกชอบมากกับงานของสรจักร
เราว่าเค้าเป็นคนเขียนงานแนวนี้ได้ดี และน่าสนใจมากๆ
เค้ามีวิธีเขียนให้น่าติดตาม เหมือนอ่านนิยาย
เลยยิ่งพลอยทำให้การอ่านหนังสือแนวอาชญคดีแบบนี้ยิ่งน่าอ่านมากขึ้น

มีแอบค้างคานิดๆ กับการผูกโยงคดีต่างๆ
ให้กลับมาเกี่ยวข้องกับการเลี้ยงดูลูก และคำว่าครอบครัว
บอกตามตรงว่าบางคดีอ่านแล้วดูเหมือนจะไม่ข้องเกี่ยวเท่าไหร่
ดูเหมือนไม่น่าจะมีผลจากการเลี้ยงดูนัก
แต่ก็นั่นแหละ จริงๆ แล้วมันอาจมีก็ได้
และในคดีสุดท้าย ไม่มีพูดถึงสาเหตุของความอำมหิตของฆาตกรเลย
แต่ว่าในแต่ละบท แต่ละตอน ช่วงท้ายก็จะมีสอดแทรกข้อมูล หรือความรู้เพิ่มเติม
ไม่ว่าจะเป็นการวิเคราะห์สภาพจิต วิธีการประหารชีวิตแบบต่างๆ เป็นต้น
โดยรวมก็เลยยังเป็นหนังสือที่น่าอ่านสำหรับเราอยู่ดี
และสำหรับคนที่ชอบงานแนวอาชญคดีก็ไม่น่าพลาดหรอกค่ะ
ส่วนคนขวัญอ่อนถ้าอยากอ่าน อยากศึกษา ... ก็ทำใจล่วงหน้าหน่อยละกันนะคะ