W 1945 roku Polska znalazła się w otchłani klęski. Stało się tak nie tylko ze względu na zły los, ale też na skutek własnych naszych błędów, błędnej polityki kierowników naszego państwa i błędnych nastrojów społeczeństwa. (...)
Możemy więc załamywać ręce i twierdzić, że zostaliśmy perfidnie oszukani i porzuceni przez sojuszników, i będzie to zgodne z prawdą. Ale to, co się nazywa "rozumem stanu" nie polega na biadaniu ex post nad przewrotnością wspólników, lecz na umiejętności przewidywania, czy układy nam proponowane będą czy też nie będą przez kontrahenta dotrzymane. A ci, którzy podjęli się kierować naszymi losami, nie tylko politycznie przewidywać, lecz politycznie myśleć nie umieli.
Stanisław Mackiewicz pseudonim Cat (1896–1966), publicysta, prawnik, polityk, premier rządu RP na wychodźstwie. Przed I wojną światową należał do organizacji "Zet", a w latach 1916–17 do Polskiej Organizacji Wojskowej (POW). W wojnie polsko-bolszewickiej walczył jako ochotnik. Był założycielem i, w latach 1922–1939, redaktorem naczelnym wileńskiego dziennika "Słowo". Jako monarchista i konserwatysta zaliczany był do grupy tzw. żubrów wileńskich. W 1931 r. odbył podróż po ZSRR, po której ostro skrytykował stosunki tam panujące. Był zwolennikiem J. Piłsudskiego. Od 1928 r. do 1935 r. pełnił funkcję posła na sejm z ramienia Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem (BBWR). Po śmierci Piłsudskiego (1935) należał do prawicowej opozycji wobec rządów sanacyjnych. Podczas II wojny światowej był członkiem emigracyjnej Rady Narodowej. Krytykował politykę rządu gen. W. Sikorskiego, kwestionował układ Sikorski–Majski. Po zakończeniu II wojny światowej pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. W latach 1954–55 pełnił urząd premiera rządu RP na wychodźstwie. W 1956 r. powrócił do Polski.