Μαντάμ Σουσού

by Δημήτρης Ψαθάς, Dimitris Psathas

Επί χρόνια και χρόνια η Μαντάμ Σουσού στάθηκε περίπου ένα βάσανο για μένα... Γιατί απ' την ώρα που πρωτοφάνηκε στις σελίδες ενός εβδομαδιαίου περιοδικού σε σειρά αυτοτελών ευθυμογραφημάτων με τον γενικό τίτλο "Βίος και πολιτεία της Μαντάμ Σουσούς" απέκτησε δική της υπόσταση και τόσο έντονη προσωπικότητα, ώστε να ξεφύγει σχεδόν εντελώς από τα χέρια μου και να κάνει ό, τι θέλει! Κάποτε, τέλος, τη βαρέθηκα και την... πέθανα στις σελίδες του περιοδικού περιγράφοντας και τη σχετική κηδεία της.

Genres: Classics, Fiction, Comedy, Audiobook, Theatre

336 pages, Paperback

First published October 1, 1941

About the author

Ο Δημήτρης Ψαθάς (1907-1979), υπήρξε Έλληνας δημοσιογράφος, χρονογράφος, ευθυμογράφος,και θεατρικός συγγραφέας. Καταγόταν από την Τένεδο και γεννήθηκε στη Τραπεζούντα του Πόντου τον Οκτώβριο του 1907 και το 1923 μετά το τέλος της μικρασιατικής εκστρατείας εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου τελειώνοντας τις σπουδές του αφιερώθηκε τόσο στη δημοσιογραφία και ιδιαίτερα στην ευθυμογραφία όσο και στο θέατρο. Εργάστηκε στις εφημερίδες «Ελεύθερο Βήμα», σε ηλικά 18 ετών, όπου άρχισε να δημοσιογραφεί στο δικαστικό ρεπορτάζ. Ακολούθησαν τα «Αθηναϊκά Νέα», για πολλά χρόνια στα «Νέα» ως χρονογράφος και τελευταία στην «Ελευθεροτυπία». Το 1937 εξέδωσε το πρώτο του χιουμοριστικό βιβλίο με τον τίτλο «Η θέμις έχει κέφια» και τον επόμενο χρόνο το δεύτερο βιβλίο του «Η Θέμις έχει νεύρα». Το έργο που τον έκανε όμως πανελλήνια γνωστό ήταν το «Μαντάμ Σουσού»

Reviews

[philosophie · Rating 4 out of 5]

η Μαντάμ Σουσού ήταν κ παραμένει ο πιο φευγάτος χαρακτήρας βιβλίου που έχω διαβάσει(ίσως να συναγωνίζεται τη Holly Golightly του Breakfast at Tiffany's). ο Ψαθάς γράφει με απλό και ανάλαφρο τρόπο, ενώ οι διάλογοι είναι ευφυείς και πνευματώδεις. Το βιβλίο κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, ενώ, οι περιπέτειες της "ζαργάνας" μένουν εύκολα χαραγμένες στη μνήμη.

[Zorro · Rating 4 out of 5]

Μερικά άτομα είναι καταδικασμένα να γυρίσουν από εκεί που ξεκίνησαν.
Κάτι σαν τις μανταμσουσούδες γύρω μας.
θα ξεκινήσεις από τα μπουζούκια, θα κάνεις ένα διάλειμμα με ψευτοδιανόηση, και θα γυρίσεις πάλι πίσω στον φυσικό σου χώρο. Εξέλιξη, φυσική επιλογή που έλεγε και ο μπαρμπα-Κάρολος.

Τουλάχιστο ο Ψαθάς το είδε χιουμοριστικά σε αντίθεση με τις σουσούδες εδώ μέσα που παίρνουν στα σοβαρά τον εαυτό του, αλλά αδυνατούν να δουν πως είναι ο περίγελος.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Διαβάζει κάποιος το παραπάνω σχόλιο, δεν το καταλαβαίνει και μετά καμώνεται πως καταλαβαίνει την "υψηλή" φιλοσοφία. Pathetic as hell!

Και κάτι ακόμα. Οι αυτόκλητοι δικολάβοι έχουν πλάκα.

Μην πειράξει κανείς την Ζαργάνα τους (για να μην ξεχνάμε και το βιβλίο).

[Xenia · Rating 5 out of 5]

Αν και γραφικό τώρα πια, αποτελεί σημείο αναφοράς μιας εποχής και μιας νοοτροπίας, η οποία έδωσε καρπούς έμπνευσης σε πολλαπλά επίπεδα σάτιρας.
Απολαυστική γραφή...

[Xristina Karvouni · Rating 4 out of 5]

Κλασσική κωμωδία που περιγράφει την άνοδο της πρωταγωνίστριας στην υψηλή κοινωνία, καθώς και την επιστροφή της στην περιοχή που όλα ξεκίνησαν.

[Γιώργος Λιαδής · Rating 4 out of 5]

Το μυθιστόρημα αυτό δεν γράφτηκε ποτέ σαν τέτοιο, παρά σαν μια σειρά περιπετειών σε συνέχειες, κάτι που φαίνεται κατά την ανάγνωση. Δεν αντέχει σε καμιά λογοτεχνική κριτική, γιατί είναι ένα πολύ - πολύ απλό, σχεδόν παιδικά γραμμένο ευθυμογράφημα. Δεν θα βρει ο αναγνώστης (σε περίπτωση που δεν το ξέρει ήδη) καμιά σπουδαία ανατροπή και οι τραγικές στιγμές του βιβλίου είναι σύντομες και χωρίς βάθος. Η ηθική είναι συγκεκριμένη, χωρίς περιθώρια. Οι κακοί είναι κακοί και μένουν έτσι καθ' όλη την διάρκεια του βιβλίου, όπως και οι καλοί.
Με λίγα λόγια αν ήμουν ένας ξένος που δεν έχει μεγαλώσει με τις παλιές ελληνικές ταινίες ή κάποιος αρκετά νέος ώστε να μην έχω έρθει σε επαφή με την καθαρεύουσα, έστω κι από σπόντα, ώστε να αντιλαμβάνομαι τα μαργαριτάρια της μ. Σουσούς, θα θεωρούσα το βιβλίο αδιάφορο, βαρετό και κακό.
Αλλά δεν είμαι. Πάντοτε όταν διαβάζω Τσιφόρο και Ψαθά με κατακλύζει μια γλυκιά αίσθηση και τους συγχωρώ τα πάντα. Ίσως να υπάρχει μετεμψύχωση τελικά γιατί πως αλλιώς να εξηγήσω πως νιώθω μια βίαιη νοσταλγία για μια εποχή 30 και 40 χρόνια πριν γεννηθώ!
Η μαντάμ Σουσού με δίδαξε κάποια λαογραφικά στοιχεία και με μετέφερε στην εποχή εκείνη που τόσο αγαπώ. Όσο κι αν ήξερα το τέλος κάθε κεφαλαίου από την πρώτη του παράγραφο, όσο κι αν όλοι οι χαρακτήρες έμειναν ίδιοι, η Σουσού αλλάζει - για λίγο μόνο- όταν γίνεται πλούσια. Η αλλαγή διαρκεί για ένα κεφάλαιο όλο κι όλο, όπου από απλή, φαντασμένη, κομπλεξική, γκαφατζού κι αμόρφωτη μεταμορφώνεται σε μια οχιά που με έναν παθιασμένο λόγο τσακίζει το "Κολωνάκι" που μαζεύτηκε για να την ξεφτιλίσει. Είναι και η μοναδική φορά που φαίνεται "πραγματική" αριστοκράτισσα.
Τέλος, θα αναφερθώ σε μια απορία που είχα. Η μαντάμ Σουσού δεν είναι μια απλή φαντασμένη. Είναι αγενής, χειριστική και πληγώνει τους άλλους. Γιατί λοιπόν την βρίσκουμε τόσο συμπαθητική; Ο Δον Κιχώτης που πάσχει από παρόμοια ασθένεια, είναι κατά βάση καλός, ερωτευμένος και με υψηλά ιδανικά. Αλλά η μαντάμ Σουσού; Ε, λοιπόν, στο πρώτο κεφάλαιο ο Ψαθάς μας την συστήνει μέσα σε ένα τραμ, όπου ενώ διαμαρτύρεται για τον λαουτζίκο που την έχει στριμώξει, της πέφτει το δίφραγκο και καταλήγει ο ελεγκτής και οι υπόλοιποι επιβάτες να την κοροιδεύουν, να την μειώνουν, να γελάνε ενώ εκείνη υποφέρει κι η διαδρομή μέχρι την επόμενη στάση μοιάζει να διαρκεί αιώνια.
Αυτό είναι!
Ανεξάρτητα από το πόσα χρήματα θα βγάλει, η μαντάμ Σουσού είναι πάντοτε η φτωχή που την κοροιδεύει ο κόσμος κι εκείνη παράλογη, με τον ίδιο παραλογισμό που πιάνει όλους μας όταν βρισκόμαστε σε δύσκολες στιγμές, φαντασιώνεται τα απίστευτα για να ξεφύγει λίγο από την μιζέρια της.
Αγαπάμε την Σουσού γιατί όλοι μας έχουμε υπάρξει κάτι που της μοιάζει, έστω και αν ήταν για μια στιγμή ή με λίγο διαφορετικό στόχο...

[Νίνα Δοδούδη · Rating 5 out of 5]

"4.5/5"
Η "Μαντάμ Σουσού" δεν χρειάζεται συστάσεις. Πρόκειται για ένα σπαρταριστό τύπο γυναίκας, μεγαλομανούς, φαντασιόπληκτης και συνώνυμης με την ξιπασιά, που "ζωγράφισε" με την εξαιρετική του πένα ο σπουδαίος Δημήτρης Ψαθάς! Ζώντας σε μέσα στη φτώχεια, ονειρεύεται ότι είναι μεγαλοκυρία και σνομπάρει κάθε τι που δεν πληρεί τις δικά της θέλω!Όταν κατορθώνει να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα, είναι τρισευτυχισμένη! Η ζωή όμως είναι απρόβλεπτη και τίποτε δεν κρατά για πάντα! Σημασία έχει πέρα από πλούτη και κοινωνική καταξίωση, να είσαι πάντα με τους ανθρώπους που σε αγαπούν και σε θέλουν όπως είσαι!Γέλασα με την ψυχή μου και το κατευχαριστήθηκα!!! Μαντάμ Σουσού, μοναδική και αμίμητη!!!!

[Georgia Kapitsaki · Rating 5 out of 5]

Δεν ήμουν σίγουρη αν θα βάλω 4 ή 5 αστέρια αλλά νομίζω η συγκεκριμένη ηρωίδα όπως έχει κτιστεί από τον συγγραφέα αξίζει 5. Ακολουθούμε τη Σουσού από την Βουθουλα ή για εκείνη Μπύθουλα και τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της και τις φαντασιοπληξιες της που απασχολούν όλη τη γειτονιά. Είχα δει και την παράσταση με τη Δήμητρα Παπαδοπούλου πριν χρόνια αλλά δεν θυμόμουν την υπόθεση. Το τέλος της ρίχνει στα μάτια του αναγνώστη (αν αυτό δεν έχει γίνει νωρίτερα) αφού αφήνει το παιδί της σε χέρια "αριστοκρατών". Όχι ο,το γνωρίζουμε αν και πόσο πονεσε, ο Ψαθάς δε μας αφήνει να μάθουμε την ηρωίδα του τόσο καλά.

[Marianna · Rating 4 out of 5]

3.5*

[Kwnstantina Pap · Rating 4 out of 5]

Διαβάζεται πολύ ευχάριστα.
Η Σουσού πολύ ενδιαφέρων χαρακτήρας, αστεία, εκνευριστική, ξιπασμένη αλλά και αξιολύπητη τελικά. Της άξιζε άρα αυτό το τέλος; Δεν ξέρω.
Αυτό που πιο πολύ απόλαυσα είναι οι γλωσσικές επιλογές της Σουσούς, μία μείξη λανθασμένων τύπων καθαρεύουσας, με κάποιες γαλλικές λέξεις και λίγο λαϊκάντζες μαζί. Μία καθώς πρέπει κυρία και "τσοκαρία" ταυτόχρονα.
Επίσης πολύ ενδιαφέρουσα η ερμηνεία που μπορεί καθένας να δώσει: Τελικά δεν μπορείς να ξεφύγεις από αυτό που είσαι; Μπορείς να αλλάξεις αυτό που είσαι αλλά μόνο αν το κάνεις σωστά; Είναι οκ να είσαι αυτό που είσαι, αρκεί να μην υποκρίνεσαι κάτι άλλο; Ποιοι ζουν καλύτερα τελικά, οι Βυθουλαίοι με τα γλέντια και την πείνα τους, ή οι Κολωνακιώτες με τα γκαλά και τα κουτσομπολιά και τα κέρατα;
Σίγουρα αστείο, αλλά μπορεί να αποτελέσει αφορμή για πολλή σκέψη.

[Sotiria Dermitzaki · Rating 4 out of 5]

Γλυκόπικρο.
Αστείο και συγκινητικό μαζί, θέλεις να γελάσεις μέχρι δακρύων και να κλάψεις την ίδια ώρα, σκέψεις, επιθυμίες και αντιλήψεις μιας εποχής στο μεταίχμιο της ακμής που τραβάει μπρος αφήνοντας πίσω τούς παλαι��κές τρόπους, και της παρακμής που τους αποθεώνει στα πλαίσια μιας ευρύτερης αποδοχής της υψηλής κοινωνίας.
Γραφικές φιγούρες που επιβιώνουν μέσω του αυτοσαρκασμού και της ειλικρινούς προσφοράς και ψεύτικες καρικατούρες ολότελα δυστυχισμένες μέσα στην αλαζονεία της επισφαλούς κυριαρχίας τους.
Μοναδικός ο Ψαθάς, με καυστικό χιούμορ και σκληρή, όσο πρέπει, γλώσσα, στηρίζει και συγκινεί μέσα από τις, κλασικές πλέον, ιστορίες του.

[Lucifer Morningstar · Rating 5 out of 5]

Το καλύτερο βιβλίο που έχει γραφτεί ποτέ για την αθλιότητα των νεόπλουτων και των φαντασμένων που ζουν ανάμεσά μας. Πάντα θα υπάρχουν Αυγενάκηδες και "τσοκαρίες". Τότε ο "Βουθουλας", σήμερα ο Κολωνός, το Περιστέρι/Πετρούπολη, με τις σύγχρονες τατουσημαδεμένες "μανδάμες", που "θέλουν κότερα, ελικόπτερα", παραγνωρίζοντας ότι 'τα μεταξωτά βρακιά, θέλουν μεταξωτούς κώλους'. 😁
Ένα ψυχογράφημα και της σημερινής Γλυφάδας που είναι το Περιστέρι των νοτίων προαστίων. Και ας μην τους αρέσει να το ακούνε! 😁

[Σταύρος Παυλίδης · Rating 5 out of 5]

Η άνοδος της Μαντάμ Σουσούς απο τον τρε μπανάλ Μπύθουλα στο αριστοκρατικό Κολωνάκι και η καταστροφική πτώση της.Υπέροχο βιβλίο.

[Bella Baxter · Rating 2 out of 5]

Το βιβλίο σατιρίζει τον νεοπλουτισμό, τη ματαιοδοξία και την προσπάθεια για κοινωνική ανέλιξη
Η Σουσού, μια φτωχή γυναίκα από τον Βύρωνα, ονειρεύεται να γίνει αριστοκράτισσα. Όταν ο άντρας της κερδίζει το λαχείο, μετακομίζουν στο Κολωνάκι. Εκεί, προσπαθεί να κρύψει την καταγωγή της και μπλέκεται με έναν απατεώνα, τον Μήτσο, που την εκμεταλλεύεται. Αφού χάσει την περιουσία της, επιστρέφει στον Βύρωνα και στον πιστό της Παναγιωτάκη.
Σύσταση: Κάπως αλλιώς το περίμενα.