بر عکس چیزی که انتظار داشتم، آن قدر ها هم شبیه نثر سید مهدی شجاعی نبود...شیوه ی روایتش را دوست داشتم...خلاقانه بود خیلی...و همین طور اسم فصل ها... "حسن منی و انا من حسن" این که امتیاز کامل نمی دهم فقط به خاطر اطمینان کامل نداشتن به برخی جزئیات مطرح شده در کتاب است که شاید خیلی هم اهمیت نداشته باشند. غیر از آن خیلی خوب بود. خاطرات معاویه از فتح مکه...صحنه ی شهادت امام...عالی بود...
روایت صلح امام حسن (ع) با معاویه که بسیار زیبا نوشته شده و این که بعد از کتاب «پس از بیست سال» اومدم سراغش خیلی بیشتر ازش خوشم اومد انگار که ادامهی پس از بیست سال بود. (نسخه صوتی اجرای خیلی خوبی داشت) ۰۱/۰۶/۳۱
در مورد صلح امام حسن علیهالسلام در کتابهای تاریخ دوران مدرسه خواندهبودم، اون شروط پنجگانهیصلحنامه و ... . ولی تا قبل از گذراندن درس جذاب «تاریخ تحلیلی صدر اسلام» تو دانشگاه نمیدونستم این صلح یه مسئلهی تاریخی چالشبرانگیزه. کتاب «تنهاترین سردار» هم همیشه توی کتابخونه بهم چشمک میزد، ولی قطور بودنش همیشه باعث میشد به تورق و مرور فهرست بسنده کنم. بنابراین، ممنونم از سید علی شجاعی برای نوشتن «حا سین نون» و روایت داستانی صلح امام حسن. نویسنده در شرح ماجرای صلح و بیان دلایل تا حد خوبی موفق بوده. خوشحالم که برای اولینبار کتابی خوندم که بیانگر بخشی از زندگی امامی بود که گفته میشود تجسم عقل است. اما در عینحال متاسفم که چنین داستان ضعیفی باید تا این حد باعث خوشحالیم شود.
~ کاش این سوژه اینجوری از دست نمیرفت. ~~ ستارهی سوم بهخاطر موضوع کتابه، داستان دوستارهست ولی.
روایت زندگی امام حسن (علیه السلام) است؛ از بیعت مردم در مسجد کوفه تا شیر زهرآلود و لحظه های آخر و «لا یوم کیومک یا اباعبدالله...» خطاب به برادر. اولش لحن کتاب کمی برام مشکل بود ولی اگه با صبر و حوصله خونده بشه می ارزه به خوندن جزئیاتی که تو بخش های مختلف کتاب هست. همین جزئیات خیلی جاها من رو یاد سریال مختارنامه مینداخت؛ شاید به خاطر اینکه کمتر کتاب این شکلی خونده بودم. اتفاقا همین هم باعث شد در بخشی که مختار به عموش پیشنهاد فرستادن سر امام(ع) به معاویه و گرفتن حکومت عراق رو میده (تنها جایی از کتاب که به مختار اشاره شده) هم به درستی روایت کتاب و هم روایت مختارنامه شک کنم.
اینکه چرا اسم کتاب «حاء٬ سین٬ نون» گذاشته شده با خوندن چند خط اول مشخص میشه و واضحه اما چیزی که برام مبهم موند نامگذاری ۱۶ بخش کتاب به ترتیب بصورت «حاء٬ سین٬ نون٬ میم٬ نون٬ یاء٬ واو٬ الف٬ نون٬ الف٬ میم٬ نون٬ حاء٬ سین٬ نون٬ نقطه» بود که حتی عبارت های «میم... و لخته خونی در تشت» و «نون... و لخته خونی در تشت» و... در بخش آخر؛ کمکی به رفع این ابهامم نکرد.
کتابهایی که تاریخ را میریزند توی داستانها زیاد شدهاند. برای خوانندهای که حال و تخصص تاریخ خواندن ندارد انصافا کاربردی و دلنشین هم هست. درواقع به نویسنده وکالت میدهیم جای ما تاریخ را بکاود و درباره جزئیات و درونیات تخیل کند. کتاب را روز شهادت امام حسن دست گرفتم. تمرکز روی دوره صلح امام حسن تا شهادتشان است. نشمردم اما تعداد راویان زیادند، از عدی یار امام تا خود معاویه و عمروعاص. بیان درونیات راویان چه با تکیه بر تاریخ باشد چه بنا بر تخیل نویسنده، به فهم فضا کمک کرده. و این وجه تمایز ادبیات بر دنیای تصویر است. بخش درخشان کتاب بنظرم خاطره معاویه از فتح مکهست که خوب درآمده و کلید فهم اتفاقات بعدیست. .. ..من چهار ستاره میدهم، نه فقط به خاطر شاخصهای تکنیکی و محتوایی، بخشی به خاطر انتخاب این موضوع.
اولین رمانی بود که از امام حسن خوندم چند دقیقه بیشتر نیست که تموم شده مطمئنم دلم براش خیلی تنگ میشه :`) درباره متن : قلم شجاعی پسر رو به اندازه شجاعیِ پدر دوست نداشتم اما پخته است، خیلی مواقع با خوندنش خیال میکردم فیلمی شبیه به مختارنامه میبینم «جا به جایی مداومِ راوی» بنظرم کلافه کننده ترین قسمتش بود اوایل شخصیت ها رو گم میکردم و برمیگشتم چند صفحه عقب تا بیشتر تمرکز کنم ببینم اینی که حرف میزنه کیه اما از جایی که نگاه ها به هم دیگه گره میخورد:)))) این مشکل حل شد نویسنده میتونست زاویه دید رو محدود تر بکنه اما برای اکثر شخصیت ها میکروفون گذاشته بود تا ماجرا رو از نگاه خودشون شرح بدن! کتاب حاصل پژوهش نوشته شده و اطلاعات خوبی درباره صلح امام با معاویه میده که تا به حال جایی نشنیده بودم در کل خیلی پسندیدمش اگر کتابی از امام حسن خوندید و خوب بود خوشحال میشم بهم معرفی کنید
بسم الله الرحمن الرحیم این کتاب واقعا برام مفید واقع شد و جدای از اطلاعات خیلی خوبی که درمورد امام حسن (سلام الله علیه) و وقایع اون سالها به دست آوردم، نثر زیبا و متفاوت و منحصر به فرد سید علی شجاعی بود که باعث شد لذتم از مطالعه ی این کتاب دوچندان و بلکه صدچندان بشه. به همه مطالعه ی این کتاب ارزشمند و زیبا رو توصیه میکنم.
کتاب زیبایی بود. نثر ادبی و جالبی داشت. به وقایع مربوط به شروع دوران امامت امام حسن علیه السلام تا زمان صلح با معاویه پرداخته بود. و یک فصل هم آخرش مربوط به شهادت امام.
نکات جالبی برام داشت مثلا در یک فصل سعی کرده بود تحلیل کنه چطور شد که عبیدالله بن عباس پسر عموی امام حسن ع، به تحریک معاویه و با وعدهی پول، به امام خیانت کرد. در حالیکه سربازان معاویه دو پسر خردسالش رو جلوی چشم مادرشون سر بریده بودن...
یک تحلیلی هم از برنامهی معاویه در قبال امام حسن علیه السلام داشت که جالب بود و البته نمیدونم چقدر تحلیل درستیه. خلاصه ش میگفت معاویه از اینکه امام صلح کردند ناراحت شد و در واقع برنامهش شکست خورد ، چون قصد داشت با امام بجنگه و ایشون رو به اسارت بگیره و بعد آزاد کنه تا ننگ ابناء الطلقاء بودن خودش رو پاک کنه.
یک نکته عجیبش هم این بود که مختار رو فردی قدرت طلب و مخالف با امام نشون داده بود. که البته باز در این باره اطلاعات زیادی ندارم که بدونم چی درسته. ولی حداقل مختار در این کتاب با مختاری که توی سریال بهمون نشون دادن، متفاوت بود!
نسخه متنی این کتاب در طاقچه بینهایت موجوده. کیفیت گویندگی کتاب هم عالی بود. به طرز عجیبی تلفظ همهی عبارات و اسامی عربی رو درست میخوندن. (بر خلاف کتاب صوتی پس از بیست سال که اکثر اسامی رو غلط میخوند!)
در مجموع همهچی عالی بود محتوا، قلم و گویندگی ۵ از ۵
خیلی مفید بود.چیزهای زیادی از صلح امام حسن نمیدانستم که به لطف این کتاب متوجه شدم.و البته دردناک بود.درد از این همه غربت امام حسن نوه ی پیامبر پسر حضرت زهرا وعلی....با آخرین جملات کتاب اشک ریختم که لا یومک کیوم�� اباعبدالله. و به حماقت معاویه خندیدم که با تمام عقل سر جنگ داشت و آخرش روسیاهی به ذغال ماند... و سین و لخته خونی در تشت...در ذهنم مدام میخواندم:ای مدینه شهر ستم ای شهر تنهایی و غم عزا بگیر از سر تو سایه ی حسن شده کم و ترسیدم از برگشتن دین که شمر روزگاری در سپاه امام حسن بوده و دینش برگشته تابه این حد که... پناه میبرم به خدا از اینکه دنیایم بر دینم پیشی بگیرد:) نویسنده شیوه ی جالب و خلاقانه ای برای بیان چنین موضوعی انتخاب کرده بود.جملات کمی فقط کمی سنگین بودند اما روند جالب داستان کشش و جذابیت داشت.
پیامبر مرا فرمود؛ در معراج که گذر از بهشت میکردم، دو قصر دیدم به شباهت تمام، یکی از زبرجد سبز و دیگر از یاقوت سرخ. جبریل امین را پرسیدم که این دو منزل برای کیست و چرا به دو رنگ؟ جبریل پاسخ داد که آن که از زبرجد سبز است برای فرزندت حسن، که با زهر شهید میشود و آن هنگام، چهره به کبودی نشسته....و آن که از یاقوت سرخ برای فرزند دیگرت حسین، که هنگام شهادت، محاسن، خضاب خونش...
این کتاب برای من بسیار عزیز بود به سبب ارادت قلبیای که به امام حسن دارم. همیشه در کتابها میخواندیم که امام مجبور بودند به صلح از اندکی یاران و فزونی خائنان. اما چرا و چگونه را در این کتاب خواندم. هزاران بار شنیده بودیم از حیله و نیرنگ معاویه و عمروعاص اما نه از قصه ابناالطلقا. یک ستارههم کمتر به علت قوی نبودن روایت.
این شیوه روایت برای موضوعی مذهبی-تاریخی به گمانم جدید بود انگار که یک بار داستانی و تخیلی ساخته شده تا چند حقیقت تاریخی و مهمتر از آن کلمات معصوم را در بر بگیرد تا نقل آن وقایع و کلمات در بستر این داستان خواننده را علاقهمندتر به ادامه کند و سخنان را به یاد ماندنیتر کند این که نثر با حدف فعلها به/بی قرینه رنگ و بوی کهن بودن میگیرد را ولی نپسندیدم
کتاب خوبی که به زندگی و صلح امام حسن می پردازد. با داستانی جذاب و شیوا. البته متن و قلم نویسنده، می توانست پخته تر و بهتر باشد. در بعضی از قسما های کتاب، متن خوب در نیامده بود. اما در کل می توان این کتاب را اثری خوب و شایسته دانست
راستش، خوشحالم که خوندمش :))) روایتی بسیار روان و قابل درک از چگونگی صلح امام حسن مجتبی علیهالسلام با معاویه. اینکه اصلا چه اتفاقاتی منجر به این صلح شد. قلم خاص آقای علی شجاعی به دلنشینی روایت افزوده و این کتاب باعث میشه بیشتر با شخصیت امام حسن مجتبی علیهالسلام آشنا بشید. حجم زیادی نداره اما دوستش خواهید داشت.
از آثار باارزش سیدعلی شجاعی و به قلم شیوای ایشان است و دربارهی مظلومیت امام حسن (ع) نوشته شده.
من کتاب را به صورت صوتی شنیدم. خوانندگان، آن را به صورت نمایشنامه اجرا کرده بودند و بسیار خوب و موفق عمل کرده بودند. - https://taaghche.com/audiobook/57397
اونجا که جعده میخواست با مسموم کردن مثلا دستاشو از شر لیف خرما و ... نجات بده! صحت داره؟؟! درحالیکه میدونیم امامها علیهم السلام همسرانشون رو به انجام کار سخت وادار نمیکردن اونم درحالیکه بر خلاف میل باطنیشون باشه! کسی منابع این کتابو بررسی و صحتسنجی کرده؟ یا اینکه این قضیه صرفا تخیلات نویسندهس!
یادمه اولین بار که خوندم خیلی بیشتر لذت بردم؛ و پنجمین ستاره را به احترام همان حس خوب دادم. کتاب ماجرای صلح امام مجتبی را روایت میکند. آقای سیدعلی شجاعی مدام ما را از خیمهی امام به خیمهی معاویه میبرد تا از بیان هر دو طرف قصه را بگوید و پیش ببرد. در مجموع کتاب درخشانی است که میتوان با خیال راحت توصیه کرد که بخوانیدش. صلح امام مجتبی از نقاط پر ابهام تاریخ است. نه در زمان خودش فهم شد، و نه پس از آن. این کتاب میتواند تا حدودی در فهم چرایی صلح کمکمان کند. ستون کتاب این ادعاست که معاویه برای انتقام فتح مکه میخواهد امام را اسیر و آزاد کند. تا ننگ ابنا الطلقا را از دامن بنیامیه پاک کند. بعضی از روایتهایش را نپسندیدم. مشخصا تصویری که از مختار ارائه میکند. درست است که مختار در یاری امام حسن کوتاهی کرد، اما به دنبال کشتن امام و حکومت بر عراق دیگر نبود.