سال بلو در آثارش زندگی مدرن را با تأکید روی زندگی مدرن آمریکایی به نقد و چالش میکشد و ناهنجاریها و کاستیهایی را که در زندگی شهری آمریکایی مشاهده میکند، با زبانی تند و تیز و طنزی تکاندهنده داستانی میکند. درنهایت هم چندان امیدی به اصلاح اوضاع ندارد: وقتی رمان یا داستانی از سال بلو به پایان میرسد، شاید بعضی از شخصیتها سرحال و امیدوار باشند، اما واقعیت درونیتر و پنهانتر این است که بلو همیشه تعداد زیادی از شخصیتها را رها میکند تا در خلال خردهروایتهایی ناتماممانده در داستان، به حماقتهای هر روزانهشان - به خیانتها و جنایتهای مدرنشان ادامه بدهند. «عموزادگان» از زبان ایجاه برودسکی روایت میشود؛ آمریکایی بوروکراتی که حتی در داستانی با زاویه دید اولشخص هم خودش را به تمامی لو نمیدهد و نمیگذارد درست و حسابی بشناسیمش. میدانیم که او بوروکرات شاخصی در جامعه آمریکاست، اما دقیقاً نمیدانیم چهکاره است. او و عموزادههایش یهودیهایی سرگردان هستند در عهد جدید که میخواهند فعالان و بزرگان جامعه مدرن باشند. یکی برای رسیدن به این منظور فساد و خلافکاری را انتخاب میکند، یکی رشوه گرفتن و دادن را، یکی فعالیتهای عامالمنفعه را و یکی هم عضویت در دستگاه حکومت و اداره کشور را. بلو در این داستانش هم مثل بسیاری از آثار دیگرش با صراحت بیانی مثالزدنی، طنزهای کلامی قدرتمند و جذاب و توصیفهای ماندگار ذهنی را خلق میکند که لذت خواندن متن را دوچندان میکنند. در «عموزادگان» جامعهای آکنده از فساد و بیقانونی قانونمند به تصویر کشیده میشود که گویی هیچ آینده روشنی در انتظارش نیست.
Novels of Saul Bellow, Canadian-American writer, include Dangling Man in 1944 and Humboldt's Gift in 1975 and often concern an alienated individual within an indifferent society; he won the Nobel Prize of 1976 for literature.
People widely regard one most important Saul Bellow of the 20th century. Known for his rich prose, intellectual depth, and incisive character studies, Bellow explored themes of identity and the complexities of modern life with a distinct voice that fused philosophical insight and streetwise humor. Herzog, The Adventures of Augie March, and Mister Sammler’s Planet, his major works, earned critical acclaim and a lasting legacy.
Born in Lachine, Quebec, to Russian-Jewish immigrants, Saul Bellow at a young age moved with his family to Chicago, a city that shaped much worldview and a frequent backdrop in his fiction. He studied anthropology at the University of Chicago and later Northwestern, and his intellectual interests deeply informed him. Bellow briefly pursued graduate studies in anthropology, quickly turned, and first published.
Breakthrough of Saul Bellow came with The Adventures of Augie March, a sprawling, exuberance that in 1953 marked the national book award and a new direction in fiction. With energetic language and episodic structure, it introduced readers to a new kind of unapologetically intellectual yet deeply grounded hero in the realities of urban life. Over the following decades, Bellow produced a series of acclaimed that further cemented his reputation. In Herzog, considered his masterpiece in 1964, a psychological portrait of inner turmoil of a troubled academic unfolds through a series of unsent letters, while a semi-autobiographical reflection on art and fame gained the Pulitzer Prize.
In 1976, people awarded human understanding and subtle analysis of contemporary culture of Saul Bellow. He only thrice gained the national book award for fiction and also received the medal of arts and the lifetime achievement of the library of Congress.
Beyond fiction, Saul Bellow, a passionate essayist, taught. He held academic positions at institutions, such as the University of Minnesota, Princeton, and Boston University, and people knew his sharp intellect and lively classroom presence. Despite his stature, Bellow cared about ordinary people and infused his work with humor, moral reflection, and a deep appreciation of contradictions of life.
People can see influence of Saul Bellow in the work of countless followers. His uniquely and universally resonant voice ably combined the comic, the profound, the intellectual, and the visceral. He continued into his later years to publish his final Ravelstein in 2000.
People continue to read work of Saul Bellow and to celebrate its wisdom, vitality, and fearless examination of humanity in a chaotic world.
عموزادگان،داستانی با زاویه دید اول شخص است که توسط ایجاه،یکی از عموزادگان یهودی روایت می شود.بر خلاف دیگر آثار بلو،جنبه های پیکارسک عموزادگان بسیار کمرنگ و شخصیت اول آن،شخصیتی تیپیک از طبقه بوروکرات امریکایی است که تا پایان داستان شخصیتی مبهم باقی می ماند. داستان از دستگیری تنکی(رافائل)،یکی از عموزاده ها آغاز می شود و به تدریج داستان زندگی دیگر عموزاده نیز یکی پس از دیگری همراه با کمی فلسفه بافی بیان می شود. پیرنگ در این اثر بلو،روابط خانوادگی و نوستالژیک میان اقوام یهودی ست و از این رو داستان جذابیت و گیرایی چندانی ندارد.در "عموزادگان" مانند دیگر آثار بلو،تمدن مدرن آمریکایی نقد شده و فساد اداری با چاشنی طنزی تلخ به چالش کشیده می شود
نفرت، ژرفنگر است. اگر بگذارید نفرت شکل بگیرد، در مسیرش به درون همه چیز را میخورد و هستیتان را مصرف خواهد کرد و اندیشه را عمق میبخشد. نفرت کور نیست بلکه هوشیاری را افزایش میدهد، راه انسان را باز میکند،منجر به بلوغ او میگردد تا بر هستیاش متمرکز شود طوری که بتواند به ادراکی از خویشتن برسد. عشق نیز چشمی است شفاف، نه نابینا، عشق حقیقی گمراهکننده نیست. مانند نفرت سرچشمهای بنیادی است. ولی عشق به سختی به دست میآید. نفرت اما اندوخته فراوانی دارد و از قرار معلوم شما هستیتان را در انتظار این هیجان بینظیر به خطر یماندازید. بنابراین باید به نفرت که به وفور موجود است اعتماد کنید و اگر امید دارید در هر صورت به روشنی دست یابید، با دل و جان آن را غنیمت بشمارید.
بی خوابی کلمه ای نیست که من برای هیجانات تندی که در عمق شب به سراغم می آید به کار ببرم. در طول روز عادت های پرهیاهوی زندگی مانع کشف واقعی می شوند. من آموخته ام از ساعات شب که اعصاب را می خراشد و رگ ها را می درد سپاسگزار باشم. دراز کشیدن در خلسه ای بی قرار. برای خواستن این و تحمل آن نیاز به روحی قوی دارید.
اول اینکه به نظرم ترجمه میتونست خیلی بهتر باشه. راجع به کتاب هم به نظرم خط روایی داستان خوب بود اما تلاش برای گنجاندن جملات فلسفی پراکنده واقعا بد درومده بود و سوال پیش میومد که چه؟
داستان بلندی دلچسب از نویسنده مورد علاقه م. سال بلو استاد این است که پوچی پس پرده زندگی شهری(در اینجا شیکاگو) را به رخ ما بکشد. او شخصیتهایش را در وضعیت هایی ابزورد قرار می دهد و واقعا در این کار متبحر است. داستان، در انتها به طنز تلخ جذابی ختم می شود که طعم گس آن تا مدتها با ما باقی می ماند. اگر به نویسندگان آمریکایی چون سلینجر، همینگوی و کارور که در پس روزمرگی داستان هایشان تلخ اندیشان متبحری نیز هستند، علاقه مندید این کتاب انتخاب مناسبی برای شماست
به دنبال نسخه انگلیسی این اثر بودم اما آن را پیدا نمیکردم تا اینکه متوجه شدم سال بلو کتابی به این نام ندارد. این کتاب در واقع یکی از داستانهای کوتاه واقع در کتابی از سال بِلو با عنوان زیر است که مترجم به انتخاب خود برگزیده و ترجمه کرده است Him with His Foot in His Mouth
خب، این کتاب از نظر من خیلی خسته کننده بود چون در مورد اتفاق های درون فامیلی بود برای انسان عصر حاضر خیلی قابل درک نیست چه موضوعاتی درون فامیل نویسنده رخ داده. از نظر بیان دوره تاریخی خودش خوب بود ولی در کل خیلی خاله زنک بازی داشت.