Jessada Karnjana592 reviews9 followersFollowFollowApril 22, 2022ลักษณะเป็นงานวิชาการที่อ้างอิงเต็มรูปแบบ แต่คนที่ไม่รู้อะไรเลยอย่างผมก็อ่านคิดติดตามได้เข้าใจ และเมื่ออ่านจบแล้วรู้สึกว่าตัวเองได้มุมมองใหม่เพิ่มอีกมุม หนังสือแบ่งเป็น 6 บท บทแรกพูดถึงความคิดทางสถาปัตยกรรมว่ามันคืออะไร ซึ่งบทนี้ชี้ให้เห็นความสำคัญและพื้นฐานของความคิด บทที่ 2 พูดถึง space บทนี้ทำให้เรารู้ว่า space นั้นไม่ใช่ที่ว่าง และความจำเป็นที่ทำให้เกิดแนวคิดเกี่ยวกับ space ขึ้นมา ทั้ง ๆ ที่ตัวตนของมันมีมาก่อนหน้านั้นแล้ว บทที่ 3 เกี่ยวกับ typology ซึ่งทำหน้าที่คล้าย iconography ในแวดวงศิลปะ บทที่ 4 เกี่ยวกับ context ความสำคัญและความสัมพันธ์ ประเดิมด้วยตัวอย่างเรื่องเล่า 2 เรื่องของเลอ คอบูซิเอร์ รวมถึงปัญหาศัพท์ที่ถ่ายทอดไม่ตรงกับศัพท์ ambiente ทำให้ความหมายหรือนัยบางอย่างสูญเสียไป บทที่ 5 ความหมายของการอยู่ที่แสดงให้เห็นความหมายของบ้าน (บทนี้ก็เริ่มด้วยนิทานของ Adolf Loos ที่บ้านสูญเสียความเป็นบ้านเมื่อมันถูกแทนที่ด้วยความสมบูรณ์แบบ) บทสุดท้าย แก้ความเข้าใจที่น่าจะผิดที่ว่าสถาปัตยกรรมศาสตร์คือส่วนผสมระหว่างวิทยาศาสตร์กับศิลปะ ผู้เขียนชี้ว่าพื้นฐานของมันสอดรับกับมานุษยวิทยามากกว่า ... ข้อด้อยอย่างหนึ่งของหนังสือเล่มนี้คือขาดภาพประกอบ
Donakrap Dokrappom192 reviews33 followersFollowFollowDecember 3, 2025ดีจัง การได้อ่านงานในแวดวงวิชาชีพอื่นๆ มันทำให้เราได้รู้ว่าพวกเขาคิดและมองโลกอย่างไร เราไม่รู้จัก อ.ต้นข้าว ปาณินท์ มาก่อน รู้แค่ว่าเป็นบรรณาธิการของ Li-Zenn Publishing ที่เป็นสำนักพิมพ์ที่ตีพิมพ์หนังสือที่ค่อนข้างเฉพาะทางเกี่ยวกับสถาปัตยกรรม หลังจากที่ได้อ่าน “ความรู้สึกต่อสรรพสิ่ง” ก็รู้สึกอยากหาหนังสือสถาปัตยกรรมเล่มอื่นๆ มาอ่านเล่มนี้เป็นอีกเล่มที่ค่อนข้างน่าสนใจสำหรับใครที่เป็นสถาปนิกโดยเฉพาะนักศึกษาสถาปัตย์ เพราะมันเหมือนรุ่นพี่คนหนึ่งมาพูดถึงมุมมองของวิชาชีพให้รุ่นน้องฟังเกี่ยวกับบทบาทและหน้าที่ของพวกเขาต่องานสถาปัตยกรรมในรูปแบบบทความ ถึงแม้จะเป็นภาษาที่แข็งกระด้างของงานวิชาการราวกับกำลังอ่านชีทเรียน แต่ก็ยังพอสัมผัสได้ถึงความงามทางวรรณศิลป์ งานสถาปัตยกรรมไม่ใช่แค่ศาสตร์แต่คือศิลปะ ตึกที่เราเห็นมีอะไรให้พูดถึงมากทีเดียว