Ja wow, wat mooi weer. Rawie vangt de nostalgie van alles zo perfect altijd. Bijzondere bundel ook, door zijn vertalingen is het laatste deel toch ook een soort bloemlezing. Maar ik vond zijn eigen gedichten het mooiste.
Maar wat vergleed, wat mag verglijden, ik weet diegenen om mij heen van wie ik zonder tranen scheidde, en die ik tranenloos beween.
Het is een soort Campert zonder de simpelheid. Campert met meer poespas. Ook prachtig, maar anders prachtig. Meer theatraal, dramatischer.
Heel fijne bundel met gedichten van Rawie en door hem vertaalde gedichten van allerlei Italiaanse, Spaanse en Russische dichters, veel sonnetten. Het metrum van Rawie vind ik prachtig en inhoudelijk vond ik Voorgoed heel erg mooi.