Ez a könyv test a maga teljességében, a maga egyetlen és lehetséges valójában. De nem csak a fehér tűzzel küzdő márvány puszta anyagiságáról, az elhasználódás felejtéstörténetében kiüresedett húsról és a vak meghasadtságról szól. Tavares ebben a kötetében újradefiniálta a táncot és a mozgást, és mintegy kijelölte az új évezred portugál költészetének mozgásterét. Sajátosan minimalisztikus nyelvével a tragédia és az irónia között ingázva nemcsak az aforizma műfaját éleszti újra, de a nyugati filozófia hagyományával is felforgató erejű párbeszédbe lép.
Gonçalo M. Tavares was born in Luanda in 1970 and teaches Theory of Science in Lisbon. Tavares has surprised his readers with the variety of books he has published since 2001. His work is being published in over 30 countries and it has been awarded an impressive amount of national and international literary prizes in a very short time. In 2005 he won the José Saramago Prize for young writers under 35. Jerusalém was also awarded the Prêmio Portugal Telecom de Literatura em Língua Portuguesa 2007 and the LER/Millenium Prize. His novel Aprender a rezar na Era de Técnica has received the prestigious Prize of the Best Foreign Book 2010 in France. This award has so far been given to authors like Salmon Rushdie, Elias Canetti, Robert Musil, Orhan Pamuk, John Updike, Philip Roth, Gabriel García Márquez and Colm Tóibín. Aprender a rezar na Era da Técnica was also shortlisted for the renowned French literary awards Femina Étranger Prize and Médicis Prize and won the Special Price of the Jury of the Grand Prix Littéraire du Web Cultura 2010. In 2011, Tavares received the renowned Grande Prêmio da Associação Portuguesa de Escritores, as well as the prestigious Prémio Literário Fernando Namora 2011. The author was also nominated for the renowned Dutch Europese Literatuurprijs 2013 and was on the Longlist of the Best Translated Book Award Fiction 2013.
Gonçalo M. Tavares nasceu em 1970. Os seus livros deram origem, em diferentes países, a peças de teatro, peças radiofónicas, curtas-metragens e objectos de artes plásticas, vídeos de arte, ópera, performances, projectos de arquitectura, teses académicas, etc. Estão em curso cerca de 160 traduções distribuídas por trinta e dois países. Jerusalém foi o romance mais escolhido pelos críticos do Público para «Livro da Década». Em Portugal recebeu vários prémios, entre os quais, o Prémio José Saramago (2005) e o Prémio LER/Millennium BCP (2004), com o romance Jerusalém (Caminho); o Grande Prémio de Conto da Associação Portuguesa de Escritores «Camilo Castelo Branco» (2007) com Água, Cão, Cavalo, Cabeça (Caminho). Recebeu, ainda, diversos prémios internacionais.
(PT) O que é a dança? O que é o corpo? O que é a vida? O que é a morte? É tudo e nada, ou há algo mais?
Ler poesia é quase um ritual, e à medida que lia esta estranha forma de poesia, que sai da métrica, mas parece que rima nas nossas cabeças, dei por mim a imaginar a dança do poeta, nas suas estranhas formas, e sentir-me em paralelo com o que escreveu. Se calhar, deve ser isso, a poesia: uma espécie de harmonia.
Se for isso... então direi que isto é poesia. Entrei no seu ritmo.
Agora pergunto-me: será que os outros serão assim?
Podem ler, e eu recomendo. Mas isto é mais instinto do que alma de poeta.
O primeiro livro de Gonçalo que tenha notícia. E, está aqui alguns temas e pontos de vista sobre o que Gonçalo desenvolverá em tantos outros livros deliciosos de ler. 4 estrelas pela lucidez e densidade de seus textos. Salve!
Masajear el Cuerpo con pedazos de la Realidad. Masajear la Realidad con pedazos del Cuerpo. El Cuerpo delicado debe ayudar a relajar los Músculos de la Realidad. La Ciencia ya ha ofrecido lo que tenía: demasiada TENSIÓN; CONTRACCIONES (COLAPSOS) en los CRUCES. El Cuerpo delicado debe ayudar a dios a relajarse. -No preciso MILAGROS (la PRUEBA científica de lo incientífico), me basta la FE. El Cuerpo demuestra la fe. Ayudar a dios (y a la Realidad) a relajarse.
-Gonçalo Tavares en ‘El libro de la danza: Proyecto para una poética del movimiento’ 🌟
A história da dança não é não pode ser o Percurso dos Movimentos Traçado no chão. É (tem de ser) o Percurso dos Movimentos Traçado no ar. Acreditar que os Pássaros são restos de COREOGRAFIAS. Imagens do corpo que ficaram atrás, suspensas. (As nuvens ainda, tudo o que é alto, o céu.) Os pássaros são restos de COREOGRAFIAS.
Qué delicia, la inteligencia de ensayar con la danza de las palabras y palabrar con el ensayo de la danza. Todavía intentamos hablar del cuerpo, todavía intentamos ser cuerpo. Ojalá escribir así, vivir desde ahí