Tofa. Księżniczka Słowian

Księżniczka Lodu #1

by Grzegorz Gajek

Mówili jej, że historię pisze się krwią i ostrzami mieczy.
Mówili jej, że Perun, Odyn i Biały Chrystus sądzą czyny mężczyzn, aby zadecydować, kto zasługuje na wiekuistą pamięć.
Mówili jej, że Dola słowiańskiej dziewczyny, słowiańskiej księżniczki, to wyjść za wielkiego kniazia albo konunga, urodzić mu synów i odejść w zapomnienie.
Tofa jednak nigdy nie troszczyła się o to, co mówią inni. A jeśli żyć po swojemu miało znaczyć wystąpić przeciw Doli, zaklęciom zawistnych i wszystkim czartom, jeśli miało znaczyć, że mężczyźni poruszą dla niej z dawna uśpione moce i napoją zapomnianych bogów krwią… niech będzie.
Ale Dola to bóstwo starsze i mędrsze od innych.
Dlatego postawiła na drodze Tofy… Bociana.

Tofa. Księżniczka Słowian to pierwszy z dwóch tomów opowieści o słowiańskiej dziewczynie, która stała się królową wikingów. I nie pozwoliła, by jej imię przepadło w meandrach historii.

Genres: Fantasy, Audiobook, Historical Fiction, Polish Literature

384 pages, Paperback

First published July 26, 2023

About the author

Życie dla Grega Gajka zaczyna się latem 1987 roku. I jest proste. Co warto? Warto czasem wypalić fajkę na balkonie, warto napić się wina z przyjaciółmi, warto poopowiadać głupoty przy ognisku, warto wleźć na jakąś górę i zgubić się w lesie, i pętać po uliczkach w obcym mieście. Warto też mieć książki. Czytać je, pisać, tłumaczyć. Tym właśnie Greg zajmuje się od dziesięciu lat. Pisze horrory (Szaleństwo przychodzi nocą, Malowidło, Ziemia nieświęta) i powieści słowiańskie (Biała wieża, Miecz Lelka). Tłumaczy m.in. reportaże i opowiadania dla „Nowej Fantastyki”. Czyta wszystko, co mu wpadnie w ręce.

Reviews

[zmorowisko · Rating 5 out of 5]

Co wiecie o Tofie? Wpisując jej imię w internet, otrzymamy dość krótką notkę w Wikipedii, która opowie nam, że Tofa albo Tove żyła w X wieku i była słowiańską księżniczką i królową duńską, córką księcia z plemienia Obodrzyców, Mściwoja. Poślubiła króla duńskiego Haralda Sinozębego. I prawdopodobnie miała syna Swena Widłobrodego. I dalej robi się ciekawie. Bo imię Tofy pojawia się na kamieniu runicznym z Sønder Vissing, na którym został wyryty napis: Tofa, córka Mściwoja, żona Haralda Dobrego, syna Gorma, wystawiła pomnik ku pamięci swej matki. Wiemy, że coś takiego, jak zapisanie swojego imienia na kamieniu runicznym było zarezerwowane tylko dla mężczyzn. Zaintrygowani? A to dopiero fakty historyczne. Poczekajcie, aż przeczytacie, co z tą postacią zrobił Grzegorz Gajek.

👉 pełną recenzję książki znajdziesz na SlavicBook.pl

[Natalia · Rating 3 out of 5]

3 +

Napewno zaszczepiła we mnie ciekawość odnośnie tego, co wydarzy się w tomie drugim.

Klimat mi się podoba, lubię powieści historyczne, natomiast w książce Tofa jest za mało Tofy!

[Kamila · Rating 4 out of 5]

3,7/5
Zainspirowała mnie Natalia kursywa do sięgnięcia po tę książkę
Zgadzam się z Natalią, że mało jest Tofy w "Tofie" jak na tytułową bohaterkę. Moją ulubioną postacią jest Margeir - Bocian. Nie wiem czy realia historyczne oddane są bardzo wiernie, raczej nie mam autorowi za złe jeśli wypełniał co nieco własną fantazją bo ładnie mnie o tym uprzedził
Zaskakująco bardzo podobał mi się język i styl - nie raziły mnie niektóre brutalne sceny, opisy ani te tzw "gorące" gdzie na jedne i drugie jestem wyczulona i łatwo mnie zrazić ;) Gdzieś w trakcie siadło moje zainteresowanie fabułą ale i tak ogółem bawiłam się naprawdę dobrze. Filip Kosior czytający audiobooka zdecydowanie to wartość dodana dla książki
Drugi tom przeczytam dla Margeria :)
I będę śledzić twórczość autora bo uważam, że warto

[Marisol · Rating 1 out of 5]

2/10
Kompletne rozczarowanie. Historia bez składu i ładu, przez 3/4 książki akcja jest niemal zerowa, a głównej bohaterki nie da się lubić.

[Zena · Rating 3 out of 5]

Zapowiadała się ciekawie. Główna bohaterka przypominała młodą Ciri z Wiedźmina, a jej mariaż, to coś na kształt związku Daenerys i Khala z Gry o Tron. Do tego wojowniczy wikingowie, bezwzględna czarodziejka, a nawet... Leszy we własnej osobie. Niestety z każdą stroną potencjał malał, a losy tytułowej bohaterki schodziły na dalszy plan. Nie zawiódł jedynie Filip Kosior, który znakomicie - jak zwykle - sprawdził się w roli lektora.

[Joanna Rewucka · Rating 1 out of 5]

Ta książka to gwałt i obraza Słowian i wikingów. To, że to będzie całkowicie zmyślona słodka historyjka, było widać już po okładce, ale miałam nadzieję, że będzie to historyjka osadzona w realiach!
Nie jest. To kompletnie zmyślony świat, oparty pobieżnie na wiedzy z wikipedii. Świat, w którym (w X wieku) ludzie mają domowe biblioteczki, chrześcijanie mdleją na widok krwi, podczas wojny (toczonej w innym miejscu) zamyka się porty, a wikingowie wolą paktować niż walczyć.
Tofa również wypada nieciekawie. Najpierw poznajemy głupią i wredną dziewczynę, a potem ciach! Akcja odżywa po pięciu latach, i Tofa ma być już mądra i mniej wredna, ale jest nijaka i mdła. Poza tym - wbrew temu czym się kryguje autor we wstępie - to nie jest historia o niej. Głównym bohaterem jest tu niejaki Margeir. Tofa jest tłem, pałęta się w książce bez celu i nie ma w tym jej pałętaniu się nawet odrobiny celu i życia.
Nie czytajcie. To obraza dla szanującego się czytelnika

[Czytadełko · Rating 4 out of 5]

Wow! Nie spodziewałam się tak dobrego kawałka literatury. Dobrze napisane dialogi, odrobinę na słowiańskiej magii i niebanalna akcja. Polecam.

[Katharina · Rating 2 out of 5]

Był dobry pomysł na fabułę i postaci, ale co z tego, skoro książka jest napisana jakby autorem był licealista. Drewniane, pełne przekleństw dialogi, płytcy bohaterowie, określenia "jasnowłosa" i "długonogi Duńczyk" użyte niezliczoną ilość razy. Dwie gwiazdki za to, że potencjał na dobrą powieść faktycznie był. Drugą część pewnie przeczytam, chociaż ta myśl nie wzbudza we mnie entuzjazmu.

[book_matula · Rating 5 out of 5]

Z autorem miałam przyjemność podczas czytania „Ciemna strona księżyca” która spowodowała ciarki na rękach, ale podczas czytania „Piast” wiedziałam, że każda następna książka będzie na mojej liście, nie czytając opisu. Styl i poczucie humoru trafiły w me gusta :p. Dziś na tapet trafia „Tofa” którą przyznaję polubiłam od pierwszych stron. Kolejny dowód na to, że w kobieta to materiał na super bohatera. Jeżeli jesteście fanami starych bogów, Doli, czartów, wikingów, wojnami, Słowianami to tutaj macie „bęben maszyny losującej”, bo za danym rozdziałem nie wiesz, co ciebie czeka i jaki emocje wywoła, a dla fanów audiobooków mam wspaniałą wiadomość, bo głosu użyczył jeden z moich ulubionych lektorów, czyli Filip Kosior. Nikt inny nie oddałby tego czegoś co ma książka. Standardowo nie będę powielała opisów, więc dla ciekawskich zapraszam na strony z tym tytułem.

Momentami urocza, śmieszna innymi razy mocno brutalna, która może wywołać sprzeciw, i to będzie usprawiedliwione. To tylko nieliczne uczucia, jakie poczujesz, a to za sprawą historii Tofy, która bardzo szybko zmuszona była stać się kobietą, żoną wielkiego Knazia, czyli Haralda z Jutlandii Króla Duńczyków, matką, i to właśnie ta rola (według mnie) była dla niej trudna, ale nie zdradzę dlaczego. Jak to jest trafić w miejsce które nie tylko różni się językiem, ale i kulturą, sposobem bycia? Jak trafić do serc ludu? Początki chrześcijaństwa, dawnych wierzeń, w których nie ma miejsca na silną kobietę, lecz nasza wojowniczka, buntowniczka pokaże, że jest warta wszystkiego. Jej osoba według mnie to wzór determinacji, walki oto w co się wierzy, kim się jest, do czego chce się dążyć. Jeżeli mogę posunąć się o krok dalej, to książka sprawdzi się m. in. dla osób o niskiej samoocenie. Bez względu na to ile dostaniesz po tyłku wstań i walcz o swoje przekonania (pod warunkiem, że nie krzywdzą innych).

Wcześniej nie lubiłam książek z tematyką historyczna, ale właśnie autor pisze w taki sposób, że po przeczytaniu sama sięgasz do źródeł i szukasz więcej informacji, żeby zaspokoić tę ciekawość. Uwielbiam to i szkoda, że np. w podobny sposób nie mogą być prowadzone lekcje historii. :p Macie niezły rollercoaster emocjonalny, jak i przygodowy. Zakończenie dość mocne, po którym chcesz krzyczeć „No, ale jak to”? Kawałek fantastycznej literatury, no i przygody której nie zapomnę przez długi czas. Polecam całym sercem.

[Draco Librorum · Rating 2 out of 5]

Sięgając po tę powieść myślałam, że zostanę wciągnięta w świat pogańskich plemion i politycznych gier, widzianych oczami młodej dziewczyny, która musi mierzyć się z przyszłością jaką napisało dla niej jej pochodzenie. Lecz pośród dzikich puszcz, pieśni i magii, odnalazłam nie ciekawą opowieść, lecz przeseksualizowaną historyjkę, w której mężczyźni są tak naprawdę głównymi bohaterami. Od samego początku, zbyt dosadne opisy postaci i zwierząt, burzyły poczucie bycia obserwatorem akcji. A gdy po raz kolejny przeczytałam "Długonogi Duńczyk", to myślałam, że wyrzucę książkę przez okno.

[Las Bookowy · Rating 4 out of 5]

Powiedzieli jej, że przeznaczeniem słowiańskiej księżniczki, to wyjść za wielkiego kniazia albo konga, urodzić mu synów i odejść w zapomnienie. Tofa nigdy nie zważała na to, co mówią jej inni. A jeśli jedyną możliwością, żeby żyć po swojemu, jest wystąpić przeciw doli, zaklęciom zawistnych i wszystkim czortom, jeśli miało znaczyć, że mężczyźni poruszą dla niej z dawna uśpione moce i napoją zapomnianych bogów krwią. Dlatego na drodze Tofy postawiła Bociana.

Nie jestem fanką powieści historycznych, uważam je za bardzo drastyczne. Jednak motywy kultury słowiańskiej przekonały mnie do sięgnięcia po tę pozycję. Do tego wątek i kultura wikingów, pozycja zapowiadała się wyśmienicie. Książka opowiada o Tofie, księżniczce słowiańskiej, której ojciec postanawia wydać ją za Haralda z Jutlandii Króla Duńczyków. Historia pokazuje nam, jak ciężko było młodej dziewczynie odnaleźć się w nowym otoczeniu, w innej kulturze i z ludźmi posługującymi się innym językiem. Jedynym wsparciem był dla niej Jarl. Niestety drastyczne sceny nas nie ominęły, było ich dosyć sporo. W książce otrzymujemy ogromną dawkę polityki, układów i magii.

Książka jednak mimo tych brutalnych momentów jest bardzo dobra, trzyma w napięciu i czytanie jej sprawiło mi ogromną przyjemność. Połączenie powieści historycznej i fantastyki było idealnie zrównoważone. Rytuały i obrzędy wikingów były bardzo interesujące, jednak brutalne i krwawe. Wątek romantyczny był bardzo delikatny, jednak intrygujący. Książkę czyta się sprawnie, rozdziały podzielone są na odrębne sekcje, które utrzymują koncentrację. Jeśli jesteście fanami motywów słowiańskich w literaturze, polecam wam z całego serduszka tę książkę.

[black like padfoot · Rating 3 out of 5]

trochę lepsze od drugiego tomu chociaż to jak wypowiada się Swen kompletnie nie pasuje do jego wieku

[Vivit in libris Katarzyna A-Z · Rating 5 out of 5]

Aranżowany mariaż,inny kraj inne obyczaje i młoda dziewczyna rzucona na tę głęboka wodę.Stara wiara ścierająca się z nową,z chrześcijaństwem.

[Maria Kubiak · Rating 5 out of 5]

Całkiem niezła pozycja, jak na fikcje historyczną dobrze osadzona w realiach, wciągająca i spójna.

[twoja stara powieściara · Rating 2 out of 5]

Historia o 15-letniej Tofie, która zostaje wydana za króla Danii. Mamy tam trochę folkloru, sporo opisu jak mogło wyglądać życie w tamtych czasach i wojenne intrygi. Książka jest dosyć ciekawa choć przyznam, że trochę chaotyczna i ciężko przywiązać się do konkretnego bohatera.

[Olga · Rating 3 out of 5]

Ze strony na stronę było gorzej. To nie jest książka o Tofie. Początkowo miałam nadzieję, że to będzie coś fajnego, zwłaszcza po deklaracjach autora o magii, ale niestety wszystko jakieś takie płaskie wyszło. A najbardziej drażniło mnie ciągłe pisanie o „suce” zamiast o psie. Czego się ten autor tak do tego przyczepił?

[Aleksandra Z. | cranky_ola · Rating 3 out of 5]

W porządku do posłuchania w tle. Miałam dosyć wysokie oczekiwania wobec tej książki, niestety niewiele się dzieje, a sama Tofa jest bohaterką drugoplanową.

[Edyta · Rating 2 out of 5]

Mało Tofy w Tofie. Tytuł powinien brzmieć "Bocian". A mogło być tak dobrze...

[Anna]

DNF.
Poddaję się. Tak bardzo chciałam tę książkę pokochać, obiecywała mi wszystko to, co lubię: silną kobiecą postać, słowiańskie i wikińskie klimaty. Miało być cudownie. Jednak przez 4 miesiące przebrnęłam może do 1/3 i nie mam siły walczyć dalej. Tytułowej bohaterki po prostu nie da się lubić, a akcja (jej brak?) nie rozpala we mnie masochistycznej ciekawości, bym jednak dobrnęła.

[Michał · Rating 5 out of 5]

Doczekałem się miksu historii, fantastyki i wierzeń słowiańskich. Greg porwał się na rozwinięcie dziejów historycznej postaci, Tofy, żyjącej w X w. wśród Obodrzytów (tereny Niemiec). Dziewczyna w pewnym momencie znika ze źródeł.. Autor postanawia nadrobić braki i dopisać coś swojego. W to wszystko wplótł nieco słowiańszczyzny i ichniejszej magii. 🤩

Miksowanie gatunków zawsze obarczone jest ryzykiem. W tym przypadku obawiać się można, że magia uczyni świat przedstawiony nierealnym i przytłoczy go, przez co wyjdzie fantasy z domieszką historii. Autor musiał zdawać sobie z tego sprawę i nie wpadł w tę pułapkę. Stworzył mu opowieść o ludziach zajmujących różne pozycje społeczne, którzy starają się żyć najlepiej, jak mogą. Magii jest bardzo mało i pojawia się jedynie w kilku momentach, nie zaburzając spójności świata. 👏

Greg napisał bardzo realistyczny świat, silnie inspirowany kartami historii. Gdyby nie szczypta magii, to pomyślałbym, że jest to powieść historyczna. Oczami wyobraźni doskonale widziałem wioski, trakty, kurhany i bitwy. Świetna narracja autora i moje zapędy rekonstrukcyjne dopełniły dzieła- wpadłem w tę historię bez reszty. Nie przeszkadzały mi wątki czysto polityczne, których trochę w „Tofie” jest. 🥰

Pełną recenzję książki przeczytasz tutaj: https://www.instagram.com/p/CxqU3hPozX1/

[Adri Dosi · Rating 4 out of 5]

*3,75
Zajímavé na této knize je to, že pojednává o slovanské kněžně, která byla svým způsobem donucena si vzít bratra manželky Erika Krvavé sekery. To byl norský král. Harald I., který ji dostal pod podmínkou přimutí křesťanství a křesťanského sňatku... si pak vzala dánského krále. No nadšená z toho nebyla.
Kniha není ani tak o akci a bitce, jde o snahu skutečného zmapování postav, které žily.
Jde o vytvoření obrázku, jak to v dané době chodilo a že být princeznou rozhodně nebyl sen, ani idylka. Tofě, Tove, bylo v té době teprve čerstvých 14 let a původně měla mít spoustu záruk. Nechtěla si vzít Haralda a i to, co se dělo potom, nic moc pěkného na krále neukázalo.
Ke knize proto je nutné přistupovat s tím, že jde o mapování historie a ne aby si autor hrál na honiče senzací nebo měnil charaktery postav. Když se je snaží naopak co nejvěrněji zachytit. To k některým kritikám. Kniha se mi líbila svžm jazykem. Ten mužský pohled, který se s ničím nepáral, byl fajn. Nicméně, taky uznávám, že některé děje se táhly. Kniha přímo božsky voní tiskem.

[Małgorzata Siek · Rating 5 out of 5]

Zaczęłam już dawno, ale jak w końcu wyczytałam się poza wstęp - to już poszło. Przeczytałam jednym tchem. Dla mnie powieść historyczna nie musi trzymać się sztywno ram historycznych, podobała mi się sfera duchowa, wplątane wierzenia i postaci. Tom drugi przeczytam na pewno 😊

[Żakla · Rating 2 out of 5]

Dwie gwiazdki dla słowiańskiej magii, bez niej starczyło by tylko na jedną. Bardzo mało Tofy w Tofie. Główna bohaterka strasznie nudzi. Książka powinna się nazywać „Bocian” lub „Harald”. Nie sięgnę po drugą część.

[ThatKaro · Rating 2 out of 5]

Absolutnie nie mogłam się ani wciągnąć, ani polubić chociaż jednego bohatera. Chyba nie za bardzo mnie to interesuje.

[Vixid · Rating 4 out of 5]

W sumie mi się podobało, ale trochę nudziło, historia sama w sobie ciekawa, ale jest tyle wątków, że gdyby skupić się na jednym to pół książki by wyleciało

[Kasia B · Rating 3 out of 5]

Ciekawa, chociaż trochę się gubiłam. Mało głównej bohaterki, dużo wojny i polityki. Mam nadzieję, że druga część będzie lepsza

[Izabela Karbowiak · Rating 3 out of 5]

3,5⭐️ i na tyle ciekawa żeby kontynuować 2-gą część tej historii.

[Natalia Ruman · Rating 2 out of 5]

Ta książka to wersja książki "Harda" Cherezińskiej ale z Temu

[Marianna Walczak · Rating 2 out of 5]

Liczyłam na więcej treści o tytułowej bohaterce i więcej opisu codziennego życia w tamtych czasach.
Zamiast tego dużo jest ona tylko jedną z postaci, bardzo ważną, jednak nie skupiającą całej uwagi.