Mε το μυθιστόρημα του αυτό, ο Άγγελος Σ. Βλάχος ξαναβρίσκει την γνωστή πένα των μεγάλων του ιστορικών μυθιστορημάτων, αυτήν που έδωσε το "Ο κύριςο μου Αλκιβιάδης" και το "Οι τελευταίοι γαληνότατοι". Μόνο που τώρα η ιστορική σκηνή ανοίγει στην σύγχρονη Ελλάδα, και η αφήγηση παρακολουθεί όλα τα γεγονότα που ξεκινούν με την επανάσταση στο Γουδί το 1909, και οδηγούν ως τον εμφύλιο πόλεμο το 1945. Ήρωας είναι ένας εκδότης εφημερίδας που ξεκινάει Βενιζελικός για να καταλήξει υποστηρικτής της 4ης Αυγούστου, ένας οξυδερκής παρατηρητής του διχασμού και της Μικρασιατικής Καταστροφής. Όμως η γοητεία του μυθιστορήματος αποκαλύπτεται σε όλη της την διάσταση όταν τα ιστορικά γεγονότα οδηγούν με τον πιό τραγικό τρόπο τον ήρωα του, τον Ανδρέα Ρουσάνο, στο απροσδόκητο τέλος του.
Το τελευταίο ιστορικό μυθιστόρημα του Άγγελου Βλάχου. Περισσότερο ενδιαφέρον έχει η ιδιαίτερη ματιά στην πολυτάραχη εποχή που αρχίζει από το 1909 και φτάνει ως τον εμφύλιο, παρά η πλοκή του μυθιστορήματος. Επίσης ενδιαφέρον έχουν η γραφή και οι απόψεις του. "Η συμπολίτευση, Ανδρέα", είχε πει ο πατέρας του, "είναι η υπεροψία της πεποιθήσεως του αλάνθαστου, το βρένθος που δημιουργεί η ψευδαίσθηση του αναντικατάστατου. Και η αντιπολίτευση δεν είναι τίποτε άλλο παρά η κατ' επάγγελμα άσκηση της κακής πίστεως"