Ο κλέφτης της νοσταλγίας

by Hervé Le Tellier, Αχιλλέας Κυριακίδης (Translator)

Οι σημερινοί τυχοδιώκτες δε χρειάζεται να οργώνουν θάλασσες. Βολεμένοι στα διαμερισματάκια τους, στη Φλωρεντία ή στο Παρίσι, προετοιμάζουν τα χτυπήματά τους μεθοδικά. Οι σημερινοί τυχοδιώκτες χρησιμοποιούν την πένα τους όπως άλλοτε οι κουρσάροι, στο ρεσάλτο, χρησιμοποιούσαν το σπαθί τους. Αδίστακτα, σαν κοινοί ληστές, κλέβουν συναισθήματα. Για να περιγράψει αυτόν τον υπόκωφο πόλεμο, όπου τα όπλα είναι βραδυφλεγή και πληγώνουν αναδρομικά, ο Ερβέ Λε Τελιέ επιλέγει τον κλασικό δρόμο του επιστολικού μυθιστορήματος. Τα πρόσωπα παραμένουν κρυμμένα, οι ταυτότητες αλλάζουν συνεχώς. Η μόνη σταθερή αξία είναι τα ζυμαρικά. Επιτρέπονται όλες οι κατεγαριές, όλες οι υποκρισίες, οι παγίδες και οι παραμορφώσεις. Είναι το παιχνίδι της αλήθειας και του ψεύδους, του έρωτα και της τύχης - το παιχνίδι όπου, καμιά φορά, χαμένος είναι ο νικητής.

185 pages, Paperback

First published January 1, 1992

About the author

Hervé Le Tellier is a writer, journalist, mathematician, food critic, and teacher. He has been a member of the Oulipo group since 1992 and one of the “papous” of the famous France Culture radio show. He has published fifteen books of stories, essays, and novels, including Enough About Love (Other Press, 2011), The Sextine Chapel (Dalkey Archive Press, 2011), and A Thousand Pearls (Dalkey Archive Press, 2011).

Reviews

[Katerina · Rating 4 out of 5]

Μου άρεσε τρομερά αυτό το βιβλίο. Μου αρέσει πολύ ο Ερβέ Λε Τελιέ τελικά. Είναι ευφυής, αστείος, τρυφερός και κυρίως απίστευτα ευρηματικός. Ευτυχώς έχω ένα άλλο δικό του, να το διαβάσω στο καπάκι.

[pastafloraki · Rating 5 out of 5]

Πολυ καλο. Τοσο καλά δομημένο, με τις επιστολές να περιπλέκονται αναπάντεχα, και να δημιουργούνται emotional roller coasters.

[Petit Bonnet Jaune · Rating 4 out of 5]

Jolie stratagème qui nous mène en bateau jusqu'à la dernière ligne.

[Jacopo · Rating 3 out of 5]

pas du niveau de l' Anomalie, ce petit livre de 1992, est certe oulipien mais son italien (Suzanna, Fabrizzio, Valpolicella à Florence... ) est tellement mauvais que je devrais lui mettre un 2** ... mais bon, la Grappa Calvino l'a sauvé 😉

[Georgia Gleoudi · Rating 3 out of 5]

Πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή. Καταφέρνει να σε ταξιδέψει στα σοκάκια και στα καφέ της Φλωρεντίας, στα portici της Μπολόνιας. Ευχάριστο ανάγνωσμα με ένα όμορφα παράξενο τέλος.

[Jeanne · Rating 3 out of 5]

c’est cool ces correspondances entremêlées jusqu’à ce qu’il faille imaginer une chute digne de ce nom (merde)