Lainaa vain

by Renate Dorrestein, Sanna van Leeuwen (Translator)

Igor asuu 48-vuotiaan mummonsa Nettien luona. Heidän kotikadullaan lähiössä leijailevat sovussa roskat ja surinamelaisen pomtajerin tuoksu. Nettiellä on poninhäntä mutta ei omaa elämää. Hän käy töissä ja leipoo, Igor lihoo ja pysyy rauhallisena.

Kunnes Igor tapaa Lisan.

Kunnes nuoripari löytää puistosta yksin jätetyn vauvan.

Kunnes tietämättä, että vauva ei ole Lisan, Nettie ottaa heidät huostaansa.

Genres: Fiction, Roman, Dutch Literature, Ebooks, Novels

240 pages, Hardcover

First published January 1, 2009

About the author

Renate Dorrestein (1954 - 2018) has been internationally praised for the force of her imagination, her sharp psychological insight, her suspenseful plots and her ironic sense of humour. Her books have been nominated for the AKO Literature Prize, the Libris Literature Prize and the International IMPAC Dublin Literary Award, and translated into fifteen languages. Her international breakthrough came in 1998 with A Heart of Stone, published by Viking.

Reviews

[Hannie]

Een geweldig boek. En zeker een aanrader om te lezen als je het eerste deel, Zolang er leven is, hebt gelezen. Ik zou het eerste deel ook zeker eerst lezen, aangezien de verhalen bij elkaar horen. Ik vond zowel oma Nettie als Igor leuke personages. Leuker als de personages uit deel 1. Doordat Igor een beperking heeft, kijkt hij op een wat naïeve manier naar de wereld. Dat maakt het verhaal erg interessant.

[Gert Poot]

Beter dan deel 1 in alle opzichten

[Luu Hazel]

Ich konnte das Buch gar nicht weglegen und war tatsächlich etwas überrascht von der Tiefe, die in ihm steckt. Ich konnte mich sowohl in die Empfindungen der Großmutter, als auch des Enkels sehr gut hineinversetzen, obgleich sie sich häufig konträr gegenüberstanden. Es ging um viel mehr, als das gemütliche Leben, das ich aufgrund des Klappentextes vermutet hätte: um Fragen über Schuld, Verantwortung, Akzeptanz, Anerkennung, Einfühlung und eine immerwährende Balance.

[Resi Aarts]

Zielig, pijnlijk maar ook grappig ten tijden. Goed verhaal!!

[Marjanneke]

3.5 sterren. Na het lezen van 'zolang er leven is', is het zeker de moeite waard om 'is er hoop' ook te lezen. Het had wat mij betreft ook één boek kunnen zijn. Ontroerend verhaal dat op zichzelf staat en daarnaast een aanvulling is op 'zolang er leven is'. De levens en gedachtegangen van de personages zijn mooi uitgewerkt.

[Gerda]

A good read by this Dutch author. I have all her books on my shelf and in the weeks to come I will also buy her latest book that has yet to be published.
This book is very unusual for her, because it is related to one of her earlier books. A book she wrote some years ago was about a happy friends barbecue that ended dramatically when the little baby disappeared. Months later the baby returned, in the same spot she wat taken from. The book was really about the friends, the way they interacted with each other, the impact of the disappearing of the baby. The baby returned, but nobody ever knew where the baby had been in the two months of absence.

In the book 'Is er hoop' we can read about the persons who take the baby away. It is not mainly about the baby, but taking the baby away is the thing that links the two books togeter. In a very good way. The story beyond the baby is also very good.

Weer een lekker leesboek van Renate Dorrestein. Gerelateerd aan 'als er leven is'. In dat boek verdwijnt een baby, ze duikt een paar maanden later ineens weer op en niemand weet wat er met haar gebeurd is. Dit boek vertelt het verhaal van de andere kant, door degenen die de baby meenemen en terugbrengen. Fraai in elkaar gezet.

Beide boeken zijn totaal verschillend. In 'als er leven is' draait het om (ontwrichte) vriendschapsbanden. In dit boek gaat het om mensen die het beste van het leven proberen te maken met de beperkte middelen die ze hebben. Het boek wordt afwisselend verteld door 'oma' en door 'Igor', haar verstandelijk gehandicapte kleinzoon. De laatste wordt echt prachtig neergezet. In zijn hoofdstukken, vooral in het begin, moest ik toch vaak even lachen. De manier waarop hij tegen dingen aankijkt. De oma was in het begin een soort van triest mens, maar leeft steeds meer op.

Eigenlijk is dit boek het tegenovergestelde van haar andere boeken. Vaak beginnen haar boeken met een gelukkig gezinsleven, dat later ontwricht blijkt te zijn of gebreken blijkt te vertonen. En hier begint het met gebreken, maar gaat het later juist beter.

[Moon]

Hilarisch om te zien hoe iedereen de wereld anders ervaart en anders over een situatie inziet. Weer een boek waarbij het perspectief om het hoofdstuk wisselt, wat bij mij nog steeds de verleiding geeft om direct door te lezen..

[Ollie]

Het is al een tijdje geleden dat ik dit boek voor school moest lezen maar elke keer als ik er terug aan moet denken word ik een beetje misselijk. Geen geweldige ervaring dus.

[Patricia De Boer]

Zolang er leven is
Is er hoop
Door Renate Dorrestein

Deze twee boeken zijn ook als 1 uitgave te lezen, het betreft hier een tweeluik.

In het eerste boek maken we kennis met een vriendinnengroep die jaarlijks bij elkaar komen, inclusief hun aanhang en kinderen.
Dit jaar echter zonder Veronika, die dat jaar is overleden.
Beatrijs is er met haar nieuwe vriend Leander, en diens onuitstaanbare puberdochter YaYa.
En dan is er nog Gwen met haar gezin en pas geboren baby Babette.
Spanningen binnen de gezinnen lopen op na een noodlottige gebeurtenis.
De karakters in het boek worden prachtig beschreven, evenals de onderlinge relaties tussen de volwassenen en hun kinderen.

Het tweede boek gaat over Igor, een verstandelijk beperkte jongeman die door zijn oma is opgevoed.
Van de moeder ontbreekt ieder spoor, en oma, zelf nog erg jong omdat zij net als haar dochter op 16 jarige leeftijd zwanger raakte, neemt de volledige zorg van de jongen op zich.
Dat dat niet altijd even gemakkelijk gaat, wordt duidelijk in het verhaal, dat tevens iets over de jonge jaren van oma die in de hippie tijd jong was en waarin naarmate het verhaal vordert, ook de minder mooie kanten van dat leven bloot geeft.
Wanneer Igor op een dag met zijn dakloze vriendinnetje Lisa het huis binnen komt, zet dat hun beider levens op zijn kop.

In beide boeken zit een verbindende factor.
Ik vond het een briljant verhaal en heb erg genoten van dit tweeluik.
Zoals ik al schreef zijn de personages magnifiek uitgewerkt en weet Dorrestein zich geweldig in alle karakters in te leven waardoor de personages echt tot leven komen.
Ik vond dit boek dan ook een echte aanrader en kan hem zeer aan bevelen om te lezen.

[SillySuzy]

Toen ik dit boek uit had, kwam ik er pas achter dat dit het vervolg is op Zolang er leven is. Dat heb ik dus niet gelezen, maar is er hoop is prima zelfstandig te lezen. Dit boek geeft een heel goed beeld van hoe het is om als (groot)ouder te leven met een jongvolwassene met een verstandelijke beperking. Het geeft een heel realistisch beeld en maakt het niet mooier dan het is. Ook geen sentimentele hereniging met dochter Jolie, maar een volslagen mislukte verzoeningspoging zonder perspectief.
Als je nu denkt dat dit een somberstemmend boek is dan kan ik je toch zeggen dat dit geenszins het geval is. Er zit absoluut veel humor in dit verhaal en je krijgt veel bewondering voor Nettie's doorzettings- en incasseringsvermogen.
Leest gemakkelijk weg in een prettig aandoende schrijfstijl.

[Anitaleest]

Als geen ander kan Dorrestein vreemde mensen en relaties levensecht neerzetten. Toch had ik moeite om in het boek te komen. Het begon erg verwarrend, er was me niet gelijk duidelijk wie iedereen was in relatie tot elkaar en wat ze nu eigenlijk deden om aan de kost te komen. Gaandeweg werd het steeds helderder en kwam ik ook meer in het verhaal. Een opmerkelijk verhaal, met opmerkelijke personages en aparte gebeurtenissen. Wel zo geschreven dat het echt zo gebeurd zou kunnen zijn. Knap, maar vanwege het begin toch 'maar' 3 sterren.

[Erja]

Mukavasti kerrottu tarina, vaikuttaa kepeältä, mutta sisältää kuitenkin rankkoja aiheita: ylisukupolviset äitiyden haasteet, erityislapsen kasvattaminen, erilaisuuden hyväksyminen. Loppu jäi itselleni vähän hämäräksi.

[Monique Visser]

een leuk boek maar af en toe wat verwarrend.

[Emma]

Takakansiteksti vaikutti mielenkiintoiselta, mutta itse kirja olikin sitten valitettavan tylsä. :( Jaksoin kuitenkin lukea loppuun.

[Roxy Hermans]

3,5

[Sigrid Voermans]

Read it back in highschool.

[Manouk Van Der Heijden]

Zeker de moeite waar om te lezen na “zolang er leven is” - zeker interessante verhaallijn. Las ook makkelijk weg

[Johanna Juntunen]

Kun luin tän ymmärsin miks tän opuksen nimi on Lainaa vain. Ei ollut kylläkään mun juttuni mutta ihan kiva lukuelämys.

[Ingrid Bussink]

Heel goed boek. Omdat het vanuit de personen geschreven wordt snap je ook beter hun levenswijze en keuzes. Ik vond alleen het woordgebruik van oma niet altijd bij het karakter passen.

[Stella]

Igor is de reden dat abortus bestaat. Respect voor Nettie, want ik had m allang op marktplaats gezet.

[AV AV]

Schrijnend, maar humorvol. Of juist andersom?
Een mooi tijdsbeeld van o.a. de hippietijd, een huishouden met veel problemen en dat onvoldoende weet heeft van bijvoorbeeld de sociale zorg en denkt alles zelf te moeten uitvogelen.
De laatste zin in het boek maakt ook ten overvloede duidelijk dat de zorg voor een verstandelijke beperkte (klein-)zoon nooit ophoudt.

[Alexandra]

In het begin kon ik lastig aan de hoofdpersonages (een verstandelijk gehandicapte jongen en zijn jonge oma) wennen. Dorrestein neemt echter rustig de tijd door verschillende delen uit hun leven samen te beschrijven. Uiteindelijk worden de rollen omgedraaid: niet Igor, maar zijn oma moet haar blik eens wat gaan verruimen.

[Judith]

There was a time I devoured every book by Renate Dorrestein. I considered myself somewhat of an expert on her work and even analysed several of her books for study projects. So where did it all go wrong? The themes are still there: Madness, the soothing qualities of cooking, the role of women, magical thinking. But whereas her books used to give an over the top account of how crazy life might be, her current books give an over the top acount of how crazy life already is. I guess I prefer quirky fairytales over sad reality-shows.

[Yannicke]

Het verhaal van deze jonge oma en haar mentaal beperkte volwassen kleinzoon is aangrijpend en ontroerend. Dorrestein heeft een meeslepende en toch ongecompliceerde schrijfstijl. Ze schrijft wat het is, niets meer, niets minder. Op 3/4 van dit boek wist ze me echter minder te boeien. Het bleef meer van hetzelfde. Maar hetzelfde bleef toch ook mooi, dus wel 3 sterren.

[Karla Ubels]

De personages zijn, zoals in al haar boeken, fenomenaal! Het was voor mij een hele verrassing dat het boek een vervolg is op 'Zolang er leven is'. Met een slot dat je eerst even boos maakt, je wilt verder lezen, maar waarvan je vervolgens denkt 'wow'!

[Ilse]

Nice quick read :)

[Ineke]

vervolg van het boek : als er leven is.....

[Cathelijne Beijn]

Mooi boek, de fijne stijl van Renate Dorrestein herken je meteen.

[Angel Catharian]

Crazy book again! I read it in one go though, her books are so much fun and so easy to read.