Het boek draait steeds om dezelfde simpele boodschap: je denkt verkeerd, verander je houding en het probleem is weg. Waarom mensen denken zoals ze denken, waar patronen vandaan komen of waarom sommige problemen blijven bestaan, wordt volledig genegeerd. Problemen worden niet bij de kern aangepakt en echt opgelost, maar alles wordt steeds weer teruggebracht tot “anders kijken”.
Wat ontbreekt zijn de echte factoren om tot de kern van het probleem te komen: aanleg, verleden, trauma, gewoontes, lichaam, omgeving en karakter. De mens wordt neergezet alsof hij zijn eigen problemen veroorzaakt door verkeerde woorden of gedachten en alsof dit simpelweg opgelost kan worden door anders te denken.
Het is geschreven alsof iemand die denkt dat hij mensen begrijpt, maar nooit dieper kijkt dan de buitenkant. Veel voorbeelden, steeds hetzelfde punt, geen uitleg of analyse.
Erger nog: dit soort boeken helpt mensen die vastzitten juist van de wal in de sloot. Het leert je niet begrijpen wat er speelt, maar hoe je het kunt wegdrukken of hernoemen. Dat is geen oplossing, dat is pure vermijding. Problemen verdwijnen niet, ze worden alleen netjes verpakt. Door dit te vermijden worden dit soort problemen alleen maar erger.
Dit is denken zoals men in de vorige eeuw deed: “kop op”, “je maakt het zelf zwaar”. We weten inmiddels dat psychologie alles behalve zo werkt. Het is geen trucje met woorden. Als het zo simpel was, zouden er tegenwoordig niet zulke lange wachttijden zijn voor psychologische zorg.
Dat deze boeken populair zijn is logisch: ze zijn makkelijk, geven een goed gevoel en vragen geen echte zelfreflectie. Maar wie wil begrijpen hoe mensen echt werken en echt wil werken aan zijn problemen, blijft hier met lege handen. Het boek is inhoudsloos, oppervlakkig en uiteindelijk waardeloos.