What do you think?
Rate this book
Το βυθισμένο βασίλειο
Ελληνικό αρχιπέλαγος, πριν από τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια…
Η Μινωική Αυτοκρατορία κυριαρχεί στη Μεσόγειο. Ένας προηγμένος πολιτισμός, τόσο ισχυρός όσο και μυστηριακός. Οι ανακαλύψεις του σε τεχνολογία και φιλοσοφία πρωτόγνωρες.
Όμως για όλα τα πράγματα έρχεται ένα τέλος. Μετά από την αλαζονική εκστρατεία ενάντια στην Αθήνα, η Αυτοκρατορία αντιμετωπίζει μια τρομερή φυσική καταστροφή.
Ένας σοφός βασιλιάς σηκώνει στους ώμους του έναν ολόκληρο κόσμο. Ένας νεαρός αξιωματικός καλείται να θυσιάσει τα πάντα προκειμένου να αποτρέψει την εκπλήρωση μιας προφητείας. Ο χρόνος αποδεικνύεται αμείλικτος για τους πιστούς του.
Σαντορίνη, σημερινή εποχή…
Ο Νικόδημος είναι ένας παθιασμένος καθηγητής που έχει αφιερώσει τη ζωή του στο κυνήγι ενός θρύλου. Μετά από πολλά χρόνια έρευνας κάνει μια συγκλονιστική ανακάλυψη. Μια ανακάλυψη που μπορεί να αλλάξει την ιστορία του πολιτισμού για πάντα.
Ζητάει τη βοήθεια του μοναδικού ανθρώπου που μπορεί να εμπιστευτεί, του παλιού φοιτητή του Αλέξανδρου. Εκείνος σπεύδει στο κοσμοπολίτικο νησί των Κυκλάδων όχι μόνο για να εξερευνήσει το μακρινό παρελθόν, αλλά και για να έχει μια δεύτερη ευκαιρία σε έναν ανεκπλήρωτο έρωτα.
Οι δυο αρχαιολόγοι επιχειρούν να αποκρυπτογραφήσουν μια ξεχασμένη γλώσσα και να βρουν το μίτο που θα τους βοηθήσει να εξηγήσουν το μεγαλύτερο αίνιγμα της ιστορίας. Ποτέ όμως δεν θα μπορούσαν να υποψιαστούν ότι η αρχαία προφητεία έχει αρχίσει να ξυπνάει.
Και όλοι οι οιωνοί δείχνουν απειλητικά προς το μέρος τους.
Η Μινωική Αυτοκρατορία κυριαρχεί στη Μεσόγειο. Ένας προηγμένος πολιτισμός, τόσο ισχυρός όσο και μυστηριακός. Οι ανακαλύψεις του σε τεχνολογία και φιλοσοφία πρωτόγνωρες.
Όμως για όλα τα πράγματα έρχεται ένα τέλος. Μετά από την αλαζονική εκστρατεία ενάντια στην Αθήνα, η Αυτοκρατορία αντιμετωπίζει μια τρομερή φυσική καταστροφή.
Ένας σοφός βασιλιάς σηκώνει στους ώμους του έναν ολόκληρο κόσμο. Ένας νεαρός αξιωματικός καλείται να θυσιάσει τα πάντα προκειμένου να αποτρέψει την εκπλήρωση μιας προφητείας. Ο χρόνος αποδεικνύεται αμείλικτος για τους πιστούς του.
Σαντορίνη, σημερινή εποχή…
Ο Νικόδημος είναι ένας παθιασμένος καθηγητής που έχει αφιερώσει τη ζωή του στο κυνήγι ενός θρύλου. Μετά από πολλά χρόνια έρευνας κάνει μια συγκλονιστική ανακάλυψη. Μια ανακάλυψη που μπορεί να αλλάξει την ιστορία του πολιτισμού για πάντα.
Ζητάει τη βοήθεια του μοναδικού ανθρώπου που μπορεί να εμπιστευτεί, του παλιού φοιτητή του Αλέξανδρου. Εκείνος σπεύδει στο κοσμοπολίτικο νησί των Κυκλάδων όχι μόνο για να εξερευνήσει το μακρινό παρελθόν, αλλά και για να έχει μια δεύτερη ευκαιρία σε έναν ανεκπλήρωτο έρωτα.
Οι δυο αρχαιολόγοι επιχειρούν να αποκρυπτογραφήσουν μια ξεχασμένη γλώσσα και να βρουν το μίτο που θα τους βοηθήσει να εξηγήσουν το μεγαλύτερο αίνιγμα της ιστορίας. Ποτέ όμως δεν θα μπορούσαν να υποψιαστούν ότι η αρχαία προφητεία έχει αρχίσει να ξυπνάει.
Και όλοι οι οιωνοί δείχνουν απειλητικά προς το μέρος τους.
426 pages, Paperback
First published June 1, 2013
3 people are currently reading
14 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
August 26, 2014
Το βιβλίο έχει πολύ ιδιαίτερη ιστορία. Κυκλοφόρησε αρχικά ως ιδιοέκδοση και ο συγγραφέας το πουλούσε χέρι με χέρι στη Σαντορίνη. Έχει μεταφραστεί και στα αγγλικά, με την ίδια πορεία. Αργότερα, το πήρε η Διόπτρα και το κυκλοφόρησε με τα εξώφυλλά του και με τα όλα του.
Το κείμενο είναι αρκετά ντανμπραουνικό, με ανασκαφές και καθηγητές και το απαραίτητο love-story. Υπάρχουν δύο παράλληλες αφηγήσεις, μία στο παρόν και μία στο παρελθόν, και μάλιστα η παρελθοντική είναι ανάποδα στο χρόνο, πράγμα που ο συγγραφέας το καταφέρνει καλά. Η μία πλοκή δεν είναι καν πλοκή, απλά κάτι τύποι που κυκλοφορούν στη Σαντορίνη και διακοποεργάζονται στις ανασκαφές. Η παρελθοντική πλοκή είναι αρκετά καλή, αρκετά ενδιαφέρουσα. Η γλώσσα είναι απλή, αλλά το λεξιλόγιο μοιάζει κάποιες φορές ξεπατικωμένο από κακό καλοκαιρινό ρεπορτάζ. Οι χαρακτήρες είναι λίγο ξύλινοι, αλλά ισορροπούν ανάμεσα στο ενοχλητικά ξύλινο και το αδιάφορα ξύλινο.
Όλα αυτά μπορεί να είναι και αμελητέα αν το διαβάσει κανείς στην παραλία. Προσωπικά, δεν κρύβω ότι το ευχαριστήθηκα, κύλησε εύκολα και παρά τις άγαρμπες στιγμές του, έμεινα με θετικό πρόσημο.
Το κακό είναι ότι το 75% του βιβλίου είναι ένας ταξιδιωτικός οδηγός. Αν μου έλεγε κανείς ότι το βιβλίο γράφτηκε από έναν υπάλληλο του ΕΟΤ για να προωθήσει τον τουρισμό στα ελληνικά νησιά θα το πίστευα. Σε κάθε μία από τις 400+ σελίδες του, υπάρχει τουλάχιστον μία παράγραφος που εξηγεί και περιγράφει κάτι. Δε λέω, η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των κομματιών είναι έγκυρη, ακόμη και στα κομμάτια τα γεωλογικά είναι σύμφωνη με τα τελευταία ευρήματα (με χαρά είδα να περιγράφεται η κατάρρευση της καλδέρας κι όχι η ανατίναξή της, κάτι που το 90% των ανθρώπων δεν το αντιλαμβάνεται σωστά). Όμως πρόκειται για ένα βιβλίο που θα μπορούσε να ολοκληρωθεί σε 150, το πολύ 200 σελίδες. Όλα τα υπόλοιπα είναι γέμιση.
Δεν ξέρω αν πρέπει να σας ωθήσω ή να σας αποτρέψω από την ανάγνωση του βιβλίου. Πιθανόν επειδή πάντα το μισό είναι υπέρ του περί ου ο λόγος, να αξίζει τον κόπο να το διαβάσετε, ίσως να είμαι πολύ αυστηρή. Από την άλλη θα ήθελα και να ξέρετε τι σας περιμένει.
Τώρα, αν πρόκειται για μυθιστόρημα φαντασίας, υπάρχουν οι τρεις τελευταίες παράγραφοι του βιβλίου που δικαιώνουν αυτήν την επιλογή. Κατά τα άλλα διαβάζεται και σαν ιστορικό μυθιστόρημα.
Το κείμενο είναι αρκετά ντανμπραουνικό, με ανασκαφές και καθηγητές και το απαραίτητο love-story. Υπάρχουν δύο παράλληλες αφηγήσεις, μία στο παρόν και μία στο παρελθόν, και μάλιστα η παρελθοντική είναι ανάποδα στο χρόνο, πράγμα που ο συγγραφέας το καταφέρνει καλά. Η μία πλοκή δεν είναι καν πλοκή, απλά κάτι τύποι που κυκλοφορούν στη Σαντορίνη και διακοποεργάζονται στις ανασκαφές. Η παρελθοντική πλοκή είναι αρκετά καλή, αρκετά ενδιαφέρουσα. Η γλώσσα είναι απλή, αλλά το λεξιλόγιο μοιάζει κάποιες φορές ξεπατικωμένο από κακό καλοκαιρινό ρεπορτάζ. Οι χαρακτήρες είναι λίγο ξύλινοι, αλλά ισορροπούν ανάμεσα στο ενοχλητικά ξύλινο και το αδιάφορα ξύλινο.
Όλα αυτά μπορεί να είναι και αμελητέα αν το διαβάσει κανείς στην παραλία. Προσωπικά, δεν κρύβω ότι το ευχαριστήθηκα, κύλησε εύκολα και παρά τις άγαρμπες στιγμές του, έμεινα με θετικό πρόσημο.
Το κακό είναι ότι το 75% του βιβλίου είναι ένας ταξιδιωτικός οδηγός. Αν μου έλεγε κανείς ότι το βιβλίο γράφτηκε από έναν υπάλληλο του ΕΟΤ για να προωθήσει τον τουρισμό στα ελληνικά νησιά θα το πίστευα. Σε κάθε μία από τις 400+ σελίδες του, υπάρχει τουλάχιστον μία παράγραφος που εξηγεί και περιγράφει κάτι. Δε λέω, η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των κομματιών είναι έγκυρη, ακόμη και στα κομμάτια τα γεωλογικά είναι σύμφωνη με τα τελευταία ευρήματα (με χαρά είδα να περιγράφεται η κατάρρευση της καλδέρας κι όχι η ανατίναξή της, κάτι που το 90% των ανθρώπων δεν το αντιλαμβάνεται σωστά). Όμως πρόκειται για ένα βιβλίο που θα μπορούσε να ολοκληρωθεί σε 150, το πολύ 200 σελίδες. Όλα τα υπόλοιπα είναι γέμιση.
Δεν ξέρω αν πρέπει να σας ωθήσω ή να σας αποτρέψω από την ανάγνωση του βιβλίου. Πιθανόν επειδή πάντα το μισό είναι υπέρ του περί ου ο λόγος, να αξίζει τον κόπο να το διαβάσετε, ίσως να είμαι πολύ αυστηρή. Από την άλλη θα ήθελα και να ξέρετε τι σας περιμένει.
Τώρα, αν πρόκειται για μυθιστόρημα φαντασίας, υπάρχουν οι τρεις τελευταίες παράγραφοι του βιβλίου που δικαιώνουν αυτήν την επιλογή. Κατά τα άλλα διαβάζεται και σαν ιστορικό μυθιστόρημα.
July 29, 2014
Μου άρεσε η αφήγηση και ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας περιπλέκει πραγματικά στοιχεία και μυθοπλασία. Πολύ ενδιαφέρον παρουσιάζει και η χρονική διάταξη που ακολουθεί όσον αφορά την αναδρομή στο παρελθόν. Ο μόνος λόγος που δεν έβαλα 5 αστεράκια είναι το απότομο τέλος! Κατά τα άλλα δεν βαρέθηκα λεπτό και η ανάγνωση του ήταν ευχάριστη!
July 17, 2014
Το βιβλίο κινείται σε δύο επίπεδα: στο τότε και στο σήμερα. Στο τότε έχουμε την προσπάθεια του Ανδρίωνα να εκκενώσει την πόλη της Στρογγύλης πριν εκραγεί το ηφαίστειο και θρηνήσουν κι άλλους νεκρούς και στο σήμερα έχουμε την ανακάλυψη μιας αρχαιολογικής επιγραφής που τεκμηριώνει την άποψη ότι η χαμένη Ατλαντίδα είναι η Σαντορίνη!
Καταλαβαίνω ότι είναι η πρώτη δουλειά του συγγραφέα και σέβομαι τον όγκο του υλικού που είχε να επεξεργαστεί και να τοποθετήσει στο μυθιστόρημά του, καθώς και τις ατελείωτες ώρες μελέτης πέντε χρόνων, όμως το μυθιστόρημα είναι αδύναμο. Παρ' όλ' αυτά έχει αρκετά πρωτότυπα στοιχεία και σε αυτά θα σταθώ: μου άρεσε που την ιστορία του παρελθόντος την έδωσε αναδρομικά, δηλαδή ξεκνιάμε από την καταστροφή του νησιού και φτάνουμε στις ευχάριστες και ήρεμες στιγμές που ζούσε ο Ανδρίωνας στη μινωική Κρήτη. Μου άρεσε πάρα πολύ το γράψιμο στα κεφάλαια της αρχαίας ιστορίας: ωραίο, τεκμηριωμένο, σφιχτό, με πολύ καλή απόδοση ατμόσφαιρας, χαρακτήρων, αρχιτεκτονικής κλπ, κυριολεκτικά ρουφούσα τις σελίδες. Δυστυχώς όμως η ιστορία στη σύγχρονη εποχή ήταν πολύ φλύαρη, πολύ χαλαρή, με πολλές εσωτερικές αναζητήσεις που πλατείαζαν και δυστυχώς η μεγαλύτερη έκπληξη (;) ή ανατροπή (;) ή απογοήτευση (;) είναι ότι δεν υπάρχει τέλος!
SPOILERS
Αυτό είναι το δεύτερο πρωτότυπο για μένα και απογοητευτικό ίσως για κάποιους: το μυθιστόρημα σταματά μόλις αρχίζει η δράση! Στην αρχαιότητα, σύμφωνα με μια προφητεία, η έκρηξη του ηφαιστείου έγινε μόλις θανατώθηκε και τρίτο άτομο στην Τριγωνική Πλατεία της Στρογγύλης κι επειδή η προφητεία γράφει πως "ό,τι έγινε θα ξαναγίνει" μόλις σκοτώνεται και τρίτος άνθρωπος στην Τριγωνική Πλατεία του αρχαιολογικού χώρου στο Ακρωτήρι η γη αρχίζει να σείεται. Καλή η ιδέα αλλά μήπως αυτό το "τέλος" ξενίσει κάποιους;
Σε γενικές γραμμές ωραία η πλοκή, ακόμη καλύτερη η παρουσίααση της ιστορίας, έχουμε μια αγωνία για το αν θα γλυτώσουν οι κάτοικοι της Στρογγύλης τότε και αν θα καταφέρουν να αποκρυπτογραφήσουν οι ήρωες της σημερινής εποχής την πλάκα που ανακάλυψαν τυχαία και δίνονται άφθονες τεκμηριωμένες απόψεις για την Ατλαντίδα, την αστρολογία, τη γεωλογία, τη μυθολογία, την ιστορία και τον αφανισμό της μινωικής αυτοκρατορίας. Τολμώ να πω ότι ο ανεκπλήρωτος έρωτας του Ανδρίωνα για την Αστάρτη συνεχίζεται στο σήμερα, με τον ανεκπλήρωτο έρωτα του Αλέξανδρου για την Αφροδίτη. Το κείμενο συμπληρώνεται από φωτογραφίες των ευρημάτων που περιγράφονται στο βιβλίο και από τα αποσπάσματα στους διαλόγους Τιμαίος και Κριτίας του Πλάτωνα όπου αναφέρονται στοιχεία και περιγραφές της θρυλικής Ατλαντίδας.
Καταλαβαίνω ότι είναι η πρώτη δουλειά του συγγραφέα και σέβομαι τον όγκο του υλικού που είχε να επεξεργαστεί και να τοποθετήσει στο μυθιστόρημά του, καθώς και τις ατελείωτες ώρες μελέτης πέντε χρόνων, όμως το μυθιστόρημα είναι αδύναμο. Παρ' όλ' αυτά έχει αρκετά πρωτότυπα στοιχεία και σε αυτά θα σταθώ: μου άρεσε που την ιστορία του παρελθόντος την έδωσε αναδρομικά, δηλαδή ξεκνιάμε από την καταστροφή του νησιού και φτάνουμε στις ευχάριστες και ήρεμες στιγμές που ζούσε ο Ανδρίωνας στη μινωική Κρήτη. Μου άρεσε πάρα πολύ το γράψιμο στα κεφάλαια της αρχαίας ιστορίας: ωραίο, τεκμηριωμένο, σφιχτό, με πολύ καλή απόδοση ατμόσφαιρας, χαρακτήρων, αρχιτεκτονικής κλπ, κυριολεκτικά ρουφούσα τις σελίδες. Δυστυχώς όμως η ιστορία στη σύγχρονη εποχή ήταν πολύ φλύαρη, πολύ χαλαρή, με πολλές εσωτερικές αναζητήσεις που πλατείαζαν και δυστυχώς η μεγαλύτερη έκπληξη (;) ή ανατροπή (;) ή απογοήτευση (;) είναι ότι δεν υπάρχει τέλος!
SPOILERS
Αυτό είναι το δεύτερο πρωτότυπο για μένα και απογοητευτικό ίσως για κάποιους: το μυθιστόρημα σταματά μόλις αρχίζει η δράση! Στην αρχαιότητα, σύμφωνα με μια προφητεία, η έκρηξη του ηφαιστείου έγινε μόλις θανατώθηκε και τρίτο άτομο στην Τριγωνική Πλατεία της Στρογγύλης κι επειδή η προφητεία γράφει πως "ό,τι έγινε θα ξαναγίνει" μόλις σκοτώνεται και τρίτος άνθρωπος στην Τριγωνική Πλατεία του αρχαιολογικού χώρου στο Ακρωτήρι η γη αρχίζει να σείεται. Καλή η ιδέα αλλά μήπως αυτό το "τέλος" ξενίσει κάποιους;
Σε γενικές γραμμές ωραία η πλοκή, ακόμη καλύτερη η παρουσίααση της ιστορίας, έχουμε μια αγωνία για το αν θα γλυτώσουν οι κάτοικοι της Στρογγύλης τότε και αν θα καταφέρουν να αποκρυπτογραφήσουν οι ήρωες της σημερινής εποχής την πλάκα που ανακάλυψαν τυχαία και δίνονται άφθονες τεκμηριωμένες απόψεις για την Ατλαντίδα, την αστρολογία, τη γεωλογία, τη μυθολογία, την ιστορία και τον αφανισμό της μινωικής αυτοκρατορίας. Τολμώ να πω ότι ο ανεκπλήρωτος έρωτας του Ανδρίωνα για την Αστάρτη συνεχίζεται στο σήμερα, με τον ανεκπλήρωτο έρωτα του Αλέξανδρου για την Αφροδίτη. Το κείμενο συμπληρώνεται από φωτογραφίες των ευρημάτων που περιγράφονται στο βιβλίο και από τα αποσπάσματα στους διαλόγους Τιμαίος και Κριτίας του Πλάτωνα όπου αναφέρονται στοιχεία και περιγραφές της θρυλικής Ατλαντίδας.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews