In 1969 studeerde ik aan het Sint-Lucasinstituut in Brussel. Het leerplan Nederlands voorzag toen schrijvers als Hubert Lampo, Jos Vandeloo, Johan Daisne en zo. Maar wij hadden geluk. Onze leraar Nederlands was ene Herman de Coninck, die ons dit boek van Walter van den Broeck liet lezen, en ongeveer alles van Louis-Paul Boon, Remco Campert en Willem Elsschot. Ik heb het sedertdien niet meer herlezen, het zou dus wat kunnen gedateerd zijn, maar toen pakte het mij wel omdat het zeer goed de tijdgeest van toen en de leefwereld van de jonge adolescenten weergaf. Enfin, voor mijn klasgenoten en mijzelf was “Lang weekend” een verfrissende douche. Het jaar nadien kregen we plots een nieuwe leraar Nederlands.