What do you think?
Rate this book
相思印記 #壞郎君
เสี้ยวจันทราร้อยรัก
เหตุไฉนสวรรค์จึงไม่ลงโทษคนผิด กลับปล่อยให้เขามีชีวิตสุขสบาย ถ้าเช่นนั้นนางจะขอพิพากษาโทษตายให้เขาด้วยตนเอง!
หลังงานมงคลอันยิ่งใหญ่ของพี่สาวต่างมารดาสุดที่รักเพียงสองเดือน สิ่งที่เสิ่นเสี่ยวอี้ได้รับมิใช่การกลับมาเยี่ยมบ้านของพี่สาว หากแต่เป็นร่างไร้วิญญาณที่นางแทบจำไม่ได้ ยิ่งตอกย้ำให้คำเล่าลือเรื่องความโมโหร้ายของเศรษฐีอันดับหนึ่งในแผ่นดินเป็นจริง
คนทำผิดย่อมต้องถูกลงโทษ แต่เหตุไฉนพี่เขยจอมอำมหิตคนนั้นยังลอยนวลอยู่ เช่นนั้นแล้วแม้สวรรค์หรือคนทั้งเมืองจะแกล้งปิดหูปิดตา ไร้คนยื่นมือเข้าช่วย ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต นางก็จะส่งเขาไปอยู่ปรโลกเป็นเพื่อนพี่สาวให้จงได้!
หลังงานมงคลอันยิ่งใหญ่ของพี่สาวต่างมารดาสุดที่รักเพียงสองเดือน สิ่งที่เสิ่นเสี่ยวอี้ได้รับมิใช่การกลับมาเยี่ยมบ้านของพี่สาว หากแต่เป็นร่างไร้วิญญาณที่นางแทบจำไม่ได้ ยิ่งตอกย้ำให้คำเล่าลือเรื่องความโมโหร้ายของเศรษฐีอันดับหนึ่งในแผ่นดินเป็นจริง
คนทำผิดย่อมต้องถูกลงโทษ แต่เหตุไฉนพี่เขยจอมอำมหิตคนนั้นยังลอยนวลอยู่ เช่นนั้นแล้วแม้สวรรค์หรือคนทั้งเมืองจะแกล้งปิดหูปิดตา ไร้คนยื่นมือเข้าช่วย ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต นางก็จะส่งเขาไปอยู่ปรโลกเป็นเพื่อนพี่สาวให้จงได้!
192 pages, Paperback
First published December 17, 2008
20 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
February 28, 2018
ลำไยนางเอกมาก เหมือนคนสับสันในตัวเอง ตอนก่อนหน้าเชื่อเต็มร้อยว่าพระเอกไม่ใช่คนร้ายเลยจะสืบหาสาเหตุการตายของพี่สาว แต่พอมาอีกตอนกลับพยายามสรรค์หาทุกเหตุผลทุกตรรกะยัดเยียดความผิดให้เพราะเอกเฉย กลับไปกลับ งงกับนางจริงๆ
อารมณ์ขึ้นๆลงๆ เหมือนคนเป็นไบโพล่า
ด่าเขาในใจแทบทุกบรรทัดว่า ปีศาจร้ายบ้าง คนร้ายบ้าง ฆาตกรบ้าง แต่บอกว่าสิ้นความสงสัยในตัวพระเอก ตรรกะแปลกๆ🙄
บอกว่ารู้แล้วว่าพระเอกเป็นผู้บริสุทธิ์ แต่ยังเห็นเขาเป็นศัตรู ยังเรียกเขาปีศาจร้าย ทั้งยังคิดว่าเขาจะฆ่าตัวเองอีก คือไรวะน่ะ?
แทงพระเอกเกือบตาย พอรู้ว่าไม่ใช่คนร้าย แต่ไม่เห็นนางสำนึกผิดเลยสักนิด
นางเอกเรื่องนี้เรียกได้ว่า โง่ งี่เง่า ดักดานจริงๆ เป็นคนที่ไม่ใช้สมองคบคิดอะไรเลยหรือไม่มีสมองให้ขบคิดกันแน่ ไม่เชื่อสิ่งที่ตามองเห็น ไม่เชื่อการกระทำ แต่เชื่อในสิ่งที่หูได้ยินเท่านั้น อย่างตอนที่พระเอกเปิดแผ่นหลังโชว์เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจว่าไม่ใช่คนร้าย ถ้าเป็นคนทั่วไป เห็นว่าบนหลังของคนที่เรากล่าวหาว่าเป็นคนร้ายไม่มีบาดแผลสักรอยเหมือนคนร้ายได้รับบาดเจ็บที่หลัง เป็นคนอื่นก็คงรู้แล้วว่าคนร้ายกับพระเอกเป็นคนละคนกัน และต้องสงสัยต่อแล้วแหละว่าทำไมคนร้ายที่เห็นถึงมีหน้าตาเหมือนพระเอก เป็นเพราะตัวเองตาฝาดมองไม่ชัด หรือเพราะคนร้ายมีความเกี่ยวข้องกับพระเอกกันแน่ ไม่ใช่โง่ดักดานดันทุรังเชื่อว่าคนร้ายคือพระเอกเพราะได้ยินได้ฟังข่าวลือที่ลือกันแบบไม่มีที่มาที่ไปมาแบบนั้น ทั้งๆที่ทุกการกระทำและทุกสิ่งที่มองเห็นมันสวนกับสิ่งที่ได้ยินมาชัดๆ ไม่เรียกว่าโง่ดักดานก็ไม่รู้ตะเรียกไรละ
อีกอย่างสงสัยอย่างมาก พระเอกมันไปรักนางเอกตอนไหนวะ???
อารมณ์ขึ้นๆลงๆ เหมือนคนเป็นไบโพล่า
ด่าเขาในใจแทบทุกบรรทัดว่า ปีศาจร้ายบ้าง คนร้ายบ้าง ฆาตกรบ้าง แต่บอกว่าสิ้นความสงสัยในตัวพระเอก ตรรกะแปลกๆ🙄
บอกว่ารู้แล้วว่าพระเอกเป็นผู้บริสุทธิ์ แต่ยังเห็นเขาเป็นศัตรู ยังเรียกเขาปีศาจร้าย ทั้งยังคิดว่าเขาจะฆ่าตัวเองอีก คือไรวะน่ะ?
แทงพระเอกเกือบตาย พอรู้ว่าไม่ใช่คนร้าย แต่ไม่เห็นนางสำนึกผิดเลยสักนิด
นางเอกเรื่องนี้เรียกได้ว่า โง่ งี่เง่า ดักดานจริงๆ เป็นคนที่ไม่ใช้สมองคบคิดอะไรเลยหรือไม่มีสมองให้ขบคิดกันแน่ ไม่เชื่อสิ่งที่ตามองเห็น ไม่เชื่อการกระทำ แต่เชื่อในสิ่งที่หูได้ยินเท่านั้น อย่างตอนที่พระเอกเปิดแผ่นหลังโชว์เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจว่าไม่ใช่คนร้าย ถ้าเป็นคนทั่วไป เห็นว่าบนหลังของคนที่เรากล่าวหาว่าเป็นคนร้ายไม่มีบาดแผลสักรอยเหมือนคนร้ายได้รับบาดเจ็บที่หลัง เป็นคนอื่นก็คงรู้แล้วว่าคนร้ายกับพระเอกเป็นคนละคนกัน และต้องสงสัยต่อแล้วแหละว่าทำไมคนร้ายที่เห็นถึงมีหน้าตาเหมือนพระเอก เป็นเพราะตัวเองตาฝาดมองไม่ชัด หรือเพราะคนร้ายมีความเกี่ยวข้องกับพระเอกกันแน่ ไม่ใช่โง่ดักดานดันทุรังเชื่อว่าคนร้ายคือพระเอกเพราะได้ยินได้ฟังข่าวลือที่ลือกันแบบไม่มีที่มาที่ไปมาแบบนั้น ทั้งๆที่ทุกการกระทำและทุกสิ่งที่มองเห็นมันสวนกับสิ่งที่ได้ยินมาชัดๆ ไม่เรียกว่าโง่ดักดานก็ไม่รู้ตะเรียกไรละ
อีกอย่างสงสัยอย่างมาก พระเอกมันไปรักนางเอกตอนไหนวะ???
Displaying 1 of 1 review